Αλλάζουν τα πάντα - Δεν μπορούν να ελέγξουν τις εξελίξεις

• Οριστική η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Κόλαφος οι δημοσκοπήσεις που έρχονται, αδυνατούν πλέον να “χαλκεύσουν” τα αποτελέσματα

Νέα δημοσκόπηση που θα βγει μεθαύριο, οριστικοποιεί στην ουσία την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Σύμφωνα με τις αποκλειστικές μας και διασταυρωμένες πληροφορίες, η δημοσκόπηση θα έχει μεν οριακά πρώτη τη Νέα Δημοκρατία αλλά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά θα είναι κόλαφος για την κυβέρνηση. Αυτό το δεδομένο δείχνει ότι παρά την συνεχή προπαγάνδα η κυβέρνηση έχει οριστικά καταρρεύσει στα μάτια του κόσμου.

Όπως μας έλεγε και γνωστός δημοσκόπος, το μεγάλο μαγείρεμα μέχρι σήμερα γινόταν με το ποσοστό των αναποφάσιστων. Ο τρόπος ήταν απλός:

Για να αβαντάρεις ένα κόμμα, έκανες πρόσθετες ερωτήσεις σε κάποιον που σου δήλωνε ότι θα απέχει ή δεν έχει αποφασίσει, προκειμένου να εκμαιεύσεις την κομματική του προτίμηση. Εφ’ όσον συνέπιπτε με αυτό που ήθελες να υποστηρίξεις, αυτομάτως τον έβγαζες από τους αναποφάσιστους και τον τοποθετούσες στην πρόθεση ψήφου.

Εάν η τάση του δεν “βόλευε”, τον άφηνες στους αναποφάσιστους. Με αυτόν τον απλούστατο τρόπο, είχαμε τις περιβόητες μαγειρεμενες δημοσκοπήσεις που όλοι γνωρίζουμε.

Η μεγάλη αλλαγή που έχει συντελεστεί λοιπόν στο εκλογικό σώμα είναι ότι σχεδόν η απόλυτη πλειοψηφία αυτών που δηλώνουν αναποφάσιστοι, αποκλείουν να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ. Έτσι, το μαγείρεμα περιορίζεται σε αυτούς που δηλώνουν ότι “προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ”, παρότι είναι απόλυτοι ότι δεν θα το ξαναψηφίσουν!

Πηγή

read more "Αλλάζουν τα πάντα - Δεν μπορούν να ελέγξουν τις εξελίξεις" Διαβάστε περισσότερα...

Ποιοί φοβούνται την πλατεία;

ΟΛΟΙ! Το πολιτικό σύστημα. Οι κυβερνήσεις. Η Ε.Ε., η ΕΚΤ, το ΔΝΤ. Εκείνοι εκεί που έχουν συσσωρεύσει όλο το περιττό χρήμα του κόσμου ετούτου και για να διασκεδάζουν την ανία τους παίζουν τις νύχτες στοιχήματα για το ποιος θα πρωτοκαταστραφεί.

ΠΟΙΟΙ φοβούνται το κίνημα της πλατείας; Ολοι! Τα ΜΜΕ. Τα πολιτικά κόμματα. Η Δεξιά. Η Αριστερά. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Ακόμη ακόμη και οι αναρχικοί.

ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ την ηλεκτρονική επανάσταση μέσω facebook γιατί είναι αδιαμεσολάβητη. Αυθεντική. Απροσδιόριστη. Απροσδόκητη. Ασύμμετρη. Ακατανόητη. Γιατί δεν ξέρουν πώς να τη φέρουν στα ...

μέτρα τους για να τη μανιπουλάρουν, να την ποδηγετήσουν, να την καθοδηγήσουν. Για να γίνουν εκείνοι η πεφωτισμένη πρωτοπορία της.

ΤΟ πιο δύσκολο είναι πάντα το πιο απλό. Υπάρχει ένα σύστημα που λέει, ας πούμε, στους νέους της Ισπανίας: Ο ένας στους δύο δεν θα δουλεύει. Δεν θα έχει να φάει, να νοικιάζει σπίτι, να πάει διακοπές, να βγει σ' ένα μπαράκι να πιει ένα ποτάκι. Γιατί; Γιατί η γάτα έχει ένα αυτί! Διότι υπάρχει κρίση, τα κράτη έχουν χρέη και δεν μπορούμε να βρούμε άλλη λύση από το να είσαι άνεργος και να κόψουμε τη σύνταξη του πατέρα σου.

«ΚΑΙ... πόση υπομονή πρέπει να κάνω;», ρωτάει το... βλαμμένο του facebook. «Δεν ξέρουμε... Μπορεί πέντε, δέκα χρόνια, ίσως και 20». «Γιατί;». «Διότι υπάρχει κρίση και έτσι είναι το σύστημα».

«ΚΙ εγώ πώς θα ζήσω όλα αυτά τα χρόνια; Μου λες δηλαδή πως δεν αξίζω τίποτα; Οτι είμαι άχρηστος; Πώς δεν έχω μέλλον; Το ίδιο και ο πατέρας μου που δούλεψε μια ζωή; Να πεθάνουμε; Να αυτοκτονήσουμε; Να πέσουμε σε κατάθλιψη; Και ποιος θα πληρώνει τον ψυχίατρο;».

ΑΦΟΥ αυτό το σύστημα με θεωρεί σκουπίδι, να το αλλάξετε τώρα! Κι αν δεν μπορείτε ή δεν θέλετε, θα κάνω ό,τι μπορώ για να επιβιώσω. Δεν ξέρω πώς... Λύση δεν έχω. Αν μου την έδιναν τα συνδικάτα και η Αριστερά θα πήγαινα μαζί τους. Αλλά τι να κάνουν αυτοί; Επανάσταση; Χλομό το βλέπω. Είναι ηττημένοι. Στριμωγμένοι στο περιθώριο. Οπως εγώ. Τους πολιτικούς τούς σιχαίνομαι. Αυτοί ευθύνονται για το αδιέξοδο. Τι λες να κάνω, εικονικέ μου φίλε στο facebook; Να κάτσω σπίτι και να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο; Δεν λέει... Πάμε πλατεία;

ΕΙΝΑΙ τόσο απλό. Αυτονόητο. Οι κάθε είδους βολεμένοι στις ιδεοληψίες τους μπορούν να το χαρακτηρίζουν απαξιωτικά: α-πολιτικό. Θα τους βόλευε. Το κίνημα αυτό που ήρθε απ' τη Βόρεια Αφρική είναι μετα-πολιτικό. Αφού η πολιτική και οι πολιτικοί δεν μπορούν να δώσουν λύση, εμείς πάμε κάθε βράδυ στην πλατεία και φωνάζουμε: «Ε, είμαι κι εγώ εδώ»!

ΠΟΙΟΙ είναι α-πολιτικοί; Για μπες στο facebook να δεις τι γράφουν... Για πήγαινε στη συνέλευση της πλατείας Συντάγματος ν' ακούσεις τι λένε... Είναι οι πιο μορφωμένοι, οι πιο ικανοί, οι πιο εύστροφοι. Θα μπορέσει η κακιστοκρατία να τους στριμώχνει για πάντα στη γωνία; Αδύνατον. Ηδη έχουν βγει στην κεντρική πλατεία.

ΤΗΝ ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές σ' όλες τις ευρωπαϊκές πλατείες γίνονται συγκεντρώσεις, που οι διοργανωτές στο facebook τις ονομάζουν European Revolution. Θα γίνει επανάσταση στην Ευρώπη; Τι να σου πω; Είναι αυτονόητο ότι κάτι θα γίνει. Πολιτικός αναλυτής δεν είμαι. Ούτε προφήτης· παρ' όλο που η εποχή προσφέρεται. Εχω απλώς ένα μικρό κληρονομικό χάρισμα...

ΓΡΑΦΑΜΕ λοιπόν στην «Ε» και κανείς δεν μας πίστευε, με τον Νασίμ Αλάτρας, με τίτλο «Face to Facebook με την επανάσταση» (βλέπε enet 8/3/2011), ότι η online ηλεκτρονική επανάσταση στη Βόρεια Αφρική έρχεται ταχύτατα προς τα δω: «Για φαντάσου! Η πρώτη online ηλεκτρονική επανάσταση, που έρχεται ταχύτατα προς τα 'δώ, ξεκίνησε από χώρες επικοινωνιακά καθυστερημένες και ηλεκτρονικά αναλφάβητες: την Τυνησία, την Αίγυπτο, το Μπαχρέιν, τη Λιβύη, την Υεμένη!... Αίφνης, εκατομμύρια πιτσιρικάδες που δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους έγιναν "εικονικοί φίλοι" στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και σε χρόνο dt μετέτρεψαν τα μέσα ηλεκτρονικής συναναστροφής και ψυχαγωγίας σε σύγχρονα υπερόπλα. Απέναντί τους τα πανίσχυρα απολυταρχικά καθεστώτα μοιάζουν πλέον με χάρτινες τίγρεις».

ΚΑΙ η... προφητεία μας συνεχίστηκε: «Το πιο δύσκολο είναι πάντα το πιο απλό. Δηλαδή, αυτό που συμβαίνει τώρα. Η νεανική εξέγερση, που έγινε στο υπόγειο της κοινωνίας, πιθανότατα θ' ανεβεί στο ισόγειο, όπου βρισκόμαστε εμείς, και αν δεν προλάβουν να τη μανιπουλάρουν μπορεί να φτάσει, μέσω... Κροατίας, μέχρι τα ρετιρέ των Παρισίων και του Βερολίνου. Πρόκειται για άλλη μια απροειδοποίητη, ασύμμετρη εξέγερση που, όπως συμβαίνει άλλωστε πάντα με τις εξεγέρσεις στην Ιστορία, γίνεται "αίφνης" και έρχεται από το "πουθενά"...

»Η ΚΑΡΤΕΣΙΑΝΗ λογική ψάχνει πάντα να βρει τη διαλεκτική σχέση αιτίου-αποτελέσματος. Η συνωμοσιολογία: "ποιος κρύβεται από πίσω". Οι θεωρίες του χάους τα 'χουν ξεπεράσει αυτά... Ενα σύνηθες, ασήμαντο γεγονός, από εκείνα που συμβαίνουν συχνά στην Αλεξάνδρεια και αλλαχού, μπορεί να προκαλέσει τέτοια εντροπία που να καταφέρει ν' αναποδογυρίσει το Σύμπαν».

Του Ανδρέα Ρουμελιώτη από enet μοντάζ Γρέκι

read more "Ποιοί φοβούνται την πλατεία;" Διαβάστε περισσότερα...

Μας δίνανε 250 δισ. € και τα αρνηθήκαμε!

Συνασπισμός επτά σκανδιναβικών χωρών πρότειναν στην ελληνική κυβέρνηση πριν υπογράψει το μνημόνιο με την Τρόικα, χρηματική ενίσχυση 250 δισ. ευρώ σε βάθος 5 ετών με δόσεις, με αντιπαροχή να τους δοθεί η έγκριση έρευνας και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στον ελληνικό χώρο.

Υπενθυμίζουμε ότι η πρόταση στην ελληνική κυβέρνηση έγινε από τον οργανισμό Scandec Org που είναι μία εμπορική - οικονομική - πολιτική ένωση των επτά σκανδιναβικών χωρών Σουηδίας, Νορβηγίας, Δανίας, Φινλανδίας, Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας.

Ο Scandec Org πρότεινε δωρεάν μελέτη έρευνα εξόρυξη και εμπορία των κοιτασμάτων με αναλογία κέρδους 80% προς 20% (το 20% στην Ελλάδα, το 80% στον διεθνή οργανισμό), προκειμένου να αποπληρωθεί σε βάθος χρόνου το ποσό των 250 δισ. ευρώ που θα έδινε στην Ελλάδα.

Παράλληλα δεσμευόταν για μεταφορά κάλυψη του 90% των εργασιακών δραστηριοτήτων του μόνο από Έλληνες εργαζόμενους και οποιαδήποτε συμφωνία ναυπήγησης του ορυκτού πλούτου που θα βρίσκονταν να γίνεται αποκλειστικά από την Ελλάδα.

Η κυβέρνηση δεν απάντησε ποτέ στο έγγραφο αυτό του οργανισμού, ενώ λίγο καιρό μετά ο οργανισμός των σκανδιναβικών κρατών έλαβε ειδοποίηση από μια κοινοπραξία ΗΠΑ και Ισραήλ ότι έχουν αναλάβει αυτοί το συγκεκριμένο θέμα.

Τον Ιούνιο του 2010 το Γαλλικό Ινστιτούτο Γεωφυσικών Ερευνών δημοσιοποίησε διεθνώς μια έρευνα - μελέτη του, που αφορά τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Γαύδο. Η έρευνα έγινε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Η μελέτη αυτή ανέφερε ότι υπάρχει πλούσιο κοίτασμα μεθανίου καθαρού κατά 99%, δηλαδή δεν χρειάζεται καν επεξεργασία, τονίζοντας ότι το πολύτιμο μεθάνιο ρέει ελεύθερο στη θάλασσα, όπου και χάνεται, εδώ και εκατομμύρια χρόνια και όσοι περνάνε από τα συγκεκριμένα σημεία το βλέπουν και με γυμνό οφθαλμό.

Τον Ιούλιο του 2010 το Γαλλικό Ινστιτούτο ζήτησε και πάλι άδεια από την ελληνική κυβέρνηση για θαλάσσιες έρευνες για πιθανή εξόρυξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή νότια της Πελοποννήσου.

Και πάλι όμως η ελληνική κυβέρνηση ήταν αρνητική τοποθετώντας μάλιστα τις τρεις περιοχές ενδιαφέροντος (Απούλεια Λεκάνη, Λεκάνη Ηροδότου και Λεκάνη Σύρτης) σε γκρίζες ζώνες από μόνη της, βάζοντας όμως έτσι ουσιαστικά χωρίς λόγο στο παιχνίδι εκμετάλλευσης κοιτασμάτων Τούρκους και Λίβυους!

Από όλα αυτά βγαίνει το συμπέρασμα ότι Τούρκοι, Λίβυοι, και Ισραηλινοί κλέβουν φυσικό αέριο από την Ελλάδα, στην οποία ανήκουν μεγάλα κομμάτια των κοιτασμάτων στις Λεκάνες Απούλειας, Ηροδότου και Σύρτης.

Η αναφορά της νορβηγικής εταιρείας TGF-MoR, που κάνει σεισμικές έρευνες για ανεύρεση κοιτασμάτων φυσικού αερίου μιλάει για κοίτασμα 6 δισ. βαρελιών φυσικού αερίου μόνο στην Κρήτη, όσο δηλαδή τρεις φορές της Αλάσκας και μισή φοράς του συνόλου της Σιβηρίας.

Παράλληλα η ίδια εταιρεία μετά από έρευνες που έχει κάνει στο Ιόνιο μιλάει για ύπαρξη 900.000 βαρελιών φυσικού αερίου ετησίως στην περιοχή της Κεφαλονιάς, 1.200.000 βαρελιών ανοικτά του Κατάκολου, 800.000 βαρέλια στη Ζάκυνθο και περίπου 2.500.000 βαρέλια στους Οθωνούς.

Οι αποκαλύψεις αυτές, γνωστές σε ευρωπαϊκές τράπεζες και πετρελαϊκές εταιρείες της Αμερικής δίνουν το προφίλ μιας Ελλάδας, που θα μπορούσε με τον ορυκτό της πλούτο να είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης.

Δρ. Ευαγγελία Ε. Γκόλια
Χημικός, Γεωπόνος
ΜΔΕ στη Διασφάλιση Ποιότητας
Διδακτορικό Δίπλωμα στη Ρύπανση Εδαφών
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΔΑΦΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ ΓΦΠ&ΑΠ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

read more "Μας δίνανε 250 δισ. € και τα αρνηθήκαμε!" Διαβάστε περισσότερα...

Οι «Αγανακτισμένοι» είναι γνήσια λαϊκή έκφραση

Η κύρια κριτική που γίνεται στο κίνημα των “Αγανακτισμένων” από τα “μέσα”, από εκείνους δηλαδή που τάσσονται κατά του ΔΝΤ και της Τρόικας και αγωνιούν κι αυτοί για το μέλλον του τόπου είναι ότι πρόκειται για ένα “αυθόρμητο” κίνημα που θα καπελωθεί κι αφού εκτονωθούν οι μάζες θα καταλήξει τελικά σε εργαλείο του “συστήματος”.
Μπορεί να εκπλαγούν όσοι – κυρίως εκ δεξιών – διατυπώνουν παρόμοιες απόψεις αλλά το ζήτημα είναι πολύ παλιό και ήταν από τα πρώτα που απασχόλησαν (μην φρυάξετε) τον Λένιν. Μπορεί ο καθένας να έχει τις όποιες ενστάσεις επιθυμεί μαζί του, αλλά στα ζητήματα τακτικής και στρατηγικής δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν.
Έλεγε λοιπόν ο μεγάλος επαναστάτης ότι το «αυθόρμητο» είναι δεδομένο και εμφανίζεται πάντα σε κάποια στιγμή των μεγάλων ξεσηκωμών. Και ότι ο αυθορμητισμός των μαζών είναι η πρώτη και η εμβρυακή μορφή του συνειδητού.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά στις μέρες μας; Πιστεύω ότι ανεξάρτητα από το ποιοι πήραν την πρωτοβουλία το κίνημα των αγανακτισμένων εξελίσσεται σε γνήσιο λαϊκό κίνημα. Και ότι όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά για τον τόπο και το μέλλον όλων μας κατεβαίνει στο Σύνταγμα και ζυμώνεται με τις μάζες. Συζητά μαζί τους και προσπαθεί να δείξει τον σωστό δρόμο. Ανεβαίνει στο τρένο του αυθόρμητου. Αν δεν γίνει αυτό από τους συνειδητούς πολίτες, τότε το κίνημα των “αγανακτισμένων” μοιραία είτε θα εκτονωθεί, είτε θα καταντήσει εργαλείο του συστήματος. Ακολουθούν δυο κείμενα για συζήτηση η οποία ποτέ δεν έκανε κακό.
Μήπως έχουν λίγο πλαστικό οι «αγανακτισμένοι»;

Συχνά λέω πράγματα που δεν είναι «γενικά αποδεκτά». Αυτό οφείλεται στην Ιουράσσια ταυτότητά μου και το γεγονός ότι βασικά …πετάω.
Τι γίνεται αυτές τι μέρες;
Μουντζώνουμε την Βουλή, βρίζουμε βουλευτές και πολιτικούς, και θέλουμε αίμα, άλλος από δημόσιους υπαλλήλους, άλλος από πλούσιους.
Και τι πραγματικά γίνεται;
Περιμένουμε να βρούνε λύση οι ξένοι για να μην χάσουν λεφτά που αυτοί δάνεισαν, για πράγματα που αυτοί πούλησαν, με διαδικασίες που σε άλλες χώρες κάθισαν σε σκαμνί και πλήρωσαν και πρόστιμο.
Περιμένουμε να βρούνε λύση στο πως θα μαγειρέψουν τα χρέη μας ώστε να μην γράψουν ζημιές από την αδυναμία μας να πληρώσουμε. Και για να εξευμενίσουν τους δικούς τους ψηφοφόρους, ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο ποιος θα μας υποθηκεύσει ή ποιος θα μας προσβάλει περισσότερο
Περιμένουμε να βρούνε λύση που θα προστατεύσει αυτούς που πούλησαν ασφάλιση από το σχεδόν αδιαμφισβήτητο γεγονός, ότι δεν μπορούμε να πληρώσουμε.
Περιμένουμε να βρεθεί λύση για τις Κρατικότατες τράπεζές μας που με λεφτά μας έχουν αγοράσει ή μαγειρέψει το Κρατικό χρέος, όπως το 2000 μαγείρευαν την σωτηρία του Χρηματιστηρίου.
Και λογικό είναι να βρίζουμε τους βουλευτές ή να προσβάλουμε την Βουλή, αλλά για τους βουλευτές και την Βουλή δεν φταίνε άλλοι παρά οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες και οι ξένοι που ο κάθε ένας εκπροσωπεί και από τον οποίο αντλεί δύναμη ή νομιμοποίηση.
Συγγνώμη που τα λέω δηλαδή, αλλά μήπως έχουμε δώσει αγώνες για την Βουλή; Η Βουλή φταίει; Δεν έχω καμία όρεξη να χάνουμε τον καιρό μας αναμασώντας το ποιος φταίει, αλλά η Βουλή φταίει;
Και ειλικρινά, δεν είμαι κατά των «αρίθμητων διαδηλώσεων», αλλά ψυχανεμίζομαι λίγο πλαστικό, λίγο νάιλον…
Πείτε με ψυλλιασμένο…
Archaeopteryx
Ο Λένιν πιο επίκαιρος από ποτέ. Ή γιατί οι αγωνιστές πρέπει να κολυμπάνε στις μάζες.

Πριν ακόμα κι από το «Τι να κάνουμε;», ο Λένιν έγραφε το 1889: «Η σοσιαλδημοκρατία δεν περιορίζεται στο να είναι απλώς στην υπηρεσία του εργατικού κινήματος. Το καθήκον της είναι να εισάγει στο αυθόρμητο εργατικό κίνημα συγκεκριμένες σοσιαλιστικές ιδέες, να του προσδώσει σοσιαλιστικές πεποιθήσεις, η οποίες πρέπει να είναι στο επίπεδο της σύγχρονης επιστήμης» (Το άμεσο καθήκον μας, στο ίδιο, τόμος 4^ος, σελ. 219).
Και την επόμενη χρονιά: «Η Σοσιαλδημοκρατία είναι ο συνδυασμός του κινήματος της εργατικής τάξεως και του σοσιαλισμού. Καθήκον της δεν είναι να τίθεται παθητικά στην υπηρεσία του κινήματος της εργατικής τάξεως σε κάθε ένα από τα χωριστά στάδιά του, αλλά να εκπροσωπεί τα συμφέροντα του κινήματος συνολικά, να υποδεικνύει σε αυτό το κίνημα τον τελικό σκοπό του και τα πολιτικά του καθήκοντα, να προστατεύει την πολιτική και ιδεολογική ανεξαρτησία του.» (Τα άμεσα καθήκοντα του κινήματός μας, Άπαντα, τόμος 4^ος, σ. 403).
Εξ ου η μεγάλη σημασία του οργανωμένου αποσπάσματος της προλεταριακής πρωτοπορίας, του Κομμουνιστικού Κόμματος, που είναι το πολιτικό εργαστήρι όπου η επαναστατική θεωρία συνεχώς αναπτύσσεται σε στενή σχέση με την πραγματική εμπειρία του εργατικού κινήματος.
Τ’ακούτε σύντροφοι του Περισσού και του ΣΥΡΙΖΑ;

Πηγή

read more "Οι «Αγανακτισμένοι» είναι γνήσια λαϊκή έκφραση" Διαβάστε περισσότερα...

Σήμερα οι πλατείες παράγουν πολίτες

• Οι γενικές συνελεύσεις στις πλατείες των αγανακτισμένων, είναι εργοστάσια παραγωγής πολιτών

Μην ακούτε τα παπαγαλάκια και τους πράκτορες του καθεστώτος που προσπαθούν με κάθε τρόπο να δυσφημίσουν τις συγκεντρώσεις. Εχουν ήδη περάσει από το στάδιο
1) αγνόηση στα επόμενα, δηλαδή στο
2) προσεταιρισμός και
3) δυσφήμιση, προβοκάτσια, συκοφάντηση. Και μας περιμένει στη σειρά και το
4) κατά μέτωπον επίθεση. Εχουν επιτελεία οι εχθροί της δημοκρατίας. Εχουν γνώση. Πόρους και μέσα. Εχουν ανθρώπους παντού. Εχουν όλες εκείνες τις δυνάμεις σε αφθονία με τις οποίες μας κρατούν σκλάβους, πολύ πολύ πριν και από τον καπιταλισμό ακόμη. Διότι η πολιτική και η οικονομική ανισότητα δεν είναι μόνο καπιταλιστικό φαινόμενο. Ερχεται από τα βάθη της ιστορίας.
Τις επόμενες μέρες, οι εχθροί και οι εγκάθετοι της αναδυόμενης δημοκρατίας, θα εντείνουν την προσπάθειά τους, ώστε να ξεφουσκώσουν τις συγκεντρώσεις με κάθε τρόπο. Τα αφεντικά τους έχουν τρομοκρατηθεί. Δεν τους πληρώνουν τζάμπα. Απαιτούν έργο από τους εγκάθετους και τους πράκτορες που έχουν εξαπολύσει και στις συγκεντρώσεις και στο διαδίκτυο.
Οσοι καταλαβαίνετε τι γίνεται και όσοι έχετε μια γνώση πολιτική, κατεβείτε στις συγκεντρώσεις, πάρτε τον λόγο, και μιλήστε στον λαό. Βοηθήστε τον να καταλάβει και να ξεκαθαρίσει την πολιτική κατάσταση και το πόσο σημαντικό ζήτημα είναι οι γενικές συνελεύσεις. Βοηθήστε τον λαό να βρει τον δρόμο του προς την άμεση δημοκρατία. Σπείρτε την δημοκρατία στις συνειδήσεις των συμπολιτών μας.
Οι γενικές συνελεύσεις στις πλατείες των συγκεντρώσεων είναι εργαστήρι δημοκρατίας. Είναι εργοστάσιο δημιουργίας πολιτών. Εκεί θα μάθουμε ο καθένας την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΥΘΥΝΗ να σηκώνεσαι και να κάνεις προτάσεις. Και την ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ να παίρνεις αποφάσεις. Εκεί θα γίνουμε πολίτες.
Οταν ακούγεται η φωνή του κήρυκα “τις αγορεύειν βούλεται;” πρέπει να τρέμουν τα ποδάρια μας από το βάρος της ευθύνης. Η δημοκρατία σημαίνει ευθύνη. Ευθύνη της πρότασης. Ευθύνη της απόφασης. Θα κάνουμε λάθη σίγουρα. Αλλά πρέπει να μάθουμε και να το κάνουμε γρήγορα. Εχουμε ένα βαρύ έργο στα χρόνια που έρχονται: Να συστήσουμε αυτό που λέει ο Καστοριάδης “πολιτική κοινωνία”. Και τώρα είμαστε μια κοινωνία με τεράστια τραύματα και πληγές, με διχασμούς, που πρέπει να μάθουμε πως να τους ξεπερνάμε.
Οταν σηκωνόμαστε λοιπόν να μιλήσουμε πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Πολιτικά προετοιμασμένοι. Λιγόλογοι. Περιεκτικοί. Και με συναίσθηση σε τι μετέχουμε. Με συναίσθηση της ευθύνης του πολίτη απέναντι στους συμπολίτες του και στην κοινωνία του, που περιμένει από αυτόν και από όλους τους πολίτες μαζί να βρουν τρόπους για να απαλύνουν την αδικία, την οικονομική και πολιτική ανισότητα. Να την ξεριζώσουν. Να δημιουργήσουν ξανά μια κοινωνία ελεύθερων και αυτόνομων ανθρώπων. Πολιτών. Που μετέχουν εξίσου. Πολίτης είναι αυτός που “μετέχει κρίσεως και αρχής”, λέει ο αρχαίος διανοητής. Πρέπει λοιπόν να μάθουμε πως να μετέχουμε. Και την ευθύνη αυτής της συμμετοχής μας.
Οι γενικές συνελεύσεις στις πλατείες των συγκεντρώσεων δημιουργούν ΠΟΛΙΤΕΣ. Για πρώτη φορά μετά από χιλιάδες χρόνια από τότε που σώπασαν οι κήρυκες των συνελεύσεων. Για πρώτη φορά μετά από χιλιάδες χρόνια από τότε που οι εχθροί της δημοκρατίας έκοψαν τις γλώσσες των ρητόρων. Και τους ανάγκασαν να πιουν δηλητήριο.
Για πρώτη φορά μετά από χιλιάδες χρόνια η δημοκρατία δημιουργεί και παρατάσσει τους ειρηνικούς της φρουρούς και πολεμιστές: τους πολίτες.
Οι γενικές συνελεύσεις στις πλατείες των αγανακτισμένων, είναι εργοστάσια παραγωγής πολιτών.
Πάρτε μέρος στην δημοκρατία που πάει να γεννηθεί.
Θραξ ο Αναρμόδιος

read more "Σήμερα οι πλατείες παράγουν πολίτες" Διαβάστε περισσότερα...

Αναδίπλωση MEGA για τους "Αγανακτισμένους"

Στροφή 180 μοιρών έκανε το Μεγάλο Κανάλι στον τρόπο παρουσίασης του θέματος της κινητοποίησης των "Αγανακτισμένων Πολιτών", μετά τη σφοδρή επίθεση που συνεχίζει να δέχεται στη σελίδα του στο facebook από τους "Αγανακτισμένους Τηλεθεατές".

Όλα ξεκίνησαν μετά από ρεπορτάζ του MEGA που ανέφερε πως στην μεγάλη συγκέντρωση των "Αγανακτισμένων" την Κυριακή στο Σύνταγμα, συμμετείχαν 20.000 άτομα, ενώ οι εκτιμήσεις μιλούν για τουλάχιστον 70.000. Εκατοντάδες χρήστες μπήκαν στη fan page του καναλιού στο Facebook αφήνοντας σχόλια που περιείχαν σκληρούς χαρακτηρισμούς και ύβρεις. Αποτέλεσμα ήταν η σελίδα να εξαφανιστεί για μερικές ώρες και όταν ξανανέβηκε να γράφει τα εξής: "Η fan page του Megatv στο Facebook απενεργοποιήθηκε προσωρινά λόγω ανακοίνωσης του Facebook για οριστική διαγραφή, επειδή περιείχε σχόλια υβριστικού χαρακτήρα. Το MEGA φιλοξενεί όλες τι απόψεις αρκεί τα σχόλια να μην περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς".

Το απολογητικό αυτό ύφος συνεχίστηκε και στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του καναλιού, το οποίο αφιέρωσε είκοσι ολόκληρα λεπτά για να παρουσιάσει με ζωντανές συνδέσεις από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ρεπορτάζ και συζήτηση στο στούντιο -με τον Υπ. Αναπλ. Εθνικής Άμυνας, Πάνο Μπεγλίτη και τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της ΝΔ, Κώστα Μακρόπουλο- το μεγάλο αυτό θέμα των κινητοποιήσεων των πολιτών που συνεχίζεται για έκτη μέρα.

Η Όλγα Τρέμη ανέφερε σε κάθε ευκαιρία τον μεγάλο αριθμό των διαδηλωτών -που με βάση τη νέα εκτίμηση της έφτασε τα 100.000 άτομα. Ο Γιάννης Πρετεντέρης μίλησε για ένα "εξαιρετικά συμπαθητικό κίνημα, ανεξάρτητο, ακομμάτιστο και καλόκαρδο". Ο Παύλος Τσίμας, με τη σειρά του, τόνισε πως "το κίνημα των πολιτών εκφράζει κυρίως έλλειψη εμπιστοσύνης και στους πολιτικούς και σε εμάς που είμαστε μέρος του συστήματος".

Φαίνεται πως... έλαβαν σοβαρά υπόψιν τους στη Λ. Μεσογείων τα μηνύματα των "Αγανακτισμένων Τηλεθεατών".

read more "Αναδίπλωση MEGA για τους "Αγανακτισμένους"" Διαβάστε περισσότερα...

Κι’ αν δεν φύγουν ποτέ από τις πλατείες;

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Μετά την πρώτη σαστιμάρα, το πρώτο μούδιασμα, την αρχική αμηχανία, το πολιτικό σύστημα της χώρας, το πιο ανθεκτικό επί του πλανήτου, δια διαφόρων εκπροσώπων του, αποφάσισε να περάσει στην αντεπίθεση.

Με την Βουλή πολιορκημένη από το «Κίνημα της 25ης Μαΐου» (για την Ελλάδα), 15ης Μαΐου (για την Ισπανία) και, από χθες, 29ης Μαΐου (για όλη την Ευρώπη), άρχισε το «πελέκισμα»:

Δεν ξέρουν τι θέλουν, δεν έχουν οργανωτική δομή (σε αντίθεση με τα κόμματα που διατηρούν το οργανωτικό πλεονέκτημα και παίρνουν τις χρηματοδοτήσεις), δεν γίνεται επανάσταση με το facebook και το twitter, ούτε με τα like και τα unlike (όπως είπε χθες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στο «Έθνος της Κυριακής») και άλλα πολλά.

Η αποδόμηση ξεκίνησε μετά από ένα μεσοδιάστημα δισταγμού (έτσι βραδυφλεγές είναι το πολιτικό μας σύστημα, γι’ αυτό καταντήσαμε να χρωστάμε τα μαλλιά της κεφαλής μας και βάλε), στη διάρκεια του οποίου, είχαμε πιο συγκρατημένες αντιδράσεις:

«Έχουν δίκιο, κι’ εγώ θα ήμουν εκεί αν δεν ήμουν άνεργος», ακούγαμε τις προηγούμενες μέρες από τηλεοράσεως τους αξιωματούχους μας – που δυστυχώς βρήκαν τον καλύτερο εργοδότη, τον ελληνικό λαό, ρίχνοντας έξω το μαγαζί του.

Ακούστηκε μάλιστα και η άποψη ότι «είναι μια καλή εμπειρία» – περίπου υπονοώντας ότι οι ανένταχτοι διαδηλωτές προετοιμάζονται για να καπελωθούν.

Όσο περνούσαν, όμως, οι μέρες, ένιωσαν πως κάτι έπρεπε να πουν, κάτι έπρεπε να κάνουν. Και άρχισαν αυτά τα περί facebook και twitter. Τα περί «μόδας των τεχνολογιών» και «ανώδυνης εκτόνωσης».

Αλλά επειδή ούτε αυτό είναι αρκετό – καθώς ως γνωστόν με τον ίδιο τρόπο ξέσπασαν και πέτυχαν όλες οι εξεγέρσεις των τελευταίων μηνών – άρχισαν και οι συζητήσεις τύπου «μαζί τα φάγαμε».

Σωστές κι’ αυτές – τηρουμένων των αναλογιών ως προς το φαγοπότι – αφού πράγματι σχεδόν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας έλαβε μέρος στο πελατειακό σύστημα και μετά φανατισμού ψήφιζε όλους αυτούς που τώρα θέλει να εκδιώξει, στέλνοντάς τους στη Βουλή, στην οποία τώρα απονέμει ρυθμικά το παράσημο της ανοιχτής παλάμης.

Τέλος, άρχισαν και οι θεωρίες συνωμοσίας: Οι διαμαρτυρίες είναι (διεθνώς) υποκινούμενες, τόσον καιρό με τόσα που συνέβαιναν γιατί δεν κατέβαιναν στους δρόμους; Ούτε όταν ο πρωθυπουργός κυκλοφορούσε εδώ κι’ εκεί, λέγοντας πως ο ελληνικός λαός συμφωνεί; Ούτε όταν οι υπουργός των Οικονομικών κατελάμβανε (τον περασμένο Δεκέμβριο, στη λίστα των Financial Times, βεβαίως) την πρώτη θέση μεταξύ των ομολόγων του στην ευρωζώνη για την… πολιτική ικανότητά του και την… πειθώ του, αρετές χάρη στις οποίες πέτυχε, όπως είπαν, την συναίνεση του λαού;

Σωστό κι’ αυτό. Αλλά, όπως και νάχει, ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ! Υποκινούμενες ή όχι, οι διαμαρτυρίες στις χώρες του Μαγκρέμπ, στην Αίγυπτο, στη Συρία, στην Ουκρανία, οδήγησαν στην ανατροπή των καθεστώτων. ΣΥΝΕΒΗ!

Στη Λιβύη, μια τέτοια εξέγερση – και η απροθυμία του Καντάφι να παραδώσει την εξουσία, όπως έπραξαν οι άλλοι – οδήγησε σε ολόκληρο πόλεμο. Ο οποίος, υπενθυμίζω, συνεχίζεται κι’ ας μην ασχολείται πλέον κανείς. ΣΥΝΕΒΗ και αυτό!

«Μόδα των τεχνολογιών» και «ανώδυνη εκτόνωση», αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπουμε στους δρόμους και στις πλατείες.

Επομένως, τι νόημα έχουν όλα αυτά τα επιχειρήματα; Τι νόημα έχει ο στρουθοκαμηλισμός; Τι νόημα έχουν όλες αυτές οι εξυπνάδες και η απαξίωση και οι συνωμοσιολογίες;

Αλλάζουν το γεγονός; Θα πάψουν να υπάρχουν και να λειτουργούν τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης; Θα πάψουν να υπάρχουν οι ενορχηστρωτές των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας;

Μήπως θα πάψει να υπάρχει το υπόβαθρο – το Μνημόνιο και η υποθήκευση της χώρας – επί του οποίου ανθίζουν τα σημερινά λουλούδια;

Μήπως θα πάψουν να υπάρχουν οι λόγοι – η ανικανότητα και η ιδιοτέλεια – που μας οδήγησαν ως εδώ;

Πίστεψε κανείς πως ακόμη και αν συμφωνούσαν όλοι στις οπερετικές συναντήσεις της προηγούμενης εβδομάδας, θα άλλαζαν τα δεδομένα που κρατούν τον κόσμο στους δρόμους;

Πώς δηλαδή; Θα κατέληγαν σε συμφωνία αυτοί που ο κόσμος μουντζώνει και ξαφνικά οι διαδηλωτές θα κατέβαζαν τις παλάμες, θα έκλειναν τα δάχτυλα και θα έπαιρναν το μετρό για το σπίτι;

Με τη χτεσινή συνέντευξή του, ο κ. Πάγκαλος ζητά να ψηφίσουν όλοι μαζί νέο εκλογικό νόμο με τον οποίο θα είναι δυνατόν να σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση το πρώτο κόμμα, ανεξαρτήτως ποσοστού.

Δηλαδή, θα λαμβάνει ο ένας το 20% των ψήφων και ο δεύτερος το 19,5% και θα σχηματίζει κυβέρνηση ο πρώτος; Θα έχει δηλαδή δημοκρατική νομιμοποίηση με το γελοίο αυτό ποσοστό;

Και θα παίρνει μέτρα και θα επιβάλει θυσίες και ο λαός θα του λέει «παρακαλώ, όπως επιθυμείτε, σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω»;

Όση νομιμοποίηση – δηλαδή  καμία – θα έχει μια κυβέρνηση τεχνοκρατών (αν βρείτε κάποιους που θα δεχθούν να βάλουν το κεφάλι στη γκιλοτίνα να μου τους δείξετε κι’ εμένα), άλλη τόση θα έχει και μια κυβέρνηση του 20%, του 25%, ακόμη και του 30%.

Το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλησε να αλλάξει – νοοτροπία, δομή κομμάτων, πρόσωπα.

Το πολιτικό μας σύστημα έκανε το παν για να μην τιμωρηθεί ούτε ένας από τους υπευθύνους – όχι μόνο για τα σκάνδαλα, αλλά και για την άθλια διαχείριση.

Το περασμένο Σάββατο, καταδικάστηκε στο Μιλάνο ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας Αντόνιο Φάτσιο, που κατηγορείτο για χειραγώγηση των αγορών το 2005.

Εδώ, για την απίστευτη χειραγώγηση του μεγαλύτερου σκανδάλου του 20ού αιώνα – για τον 21ο, βλέπουμε – αυτού του Χρηματιστηρίου, δεν βρέθηκε ούτε ένας ένοχος.

Ας μην ψάχνει, λοιπόν, το πολιτικό σύστημα ερωτήσεις για να απαντήσει. Εκτός από μία:

Εντάξει, εντάξει. Είναι «μόδα των τεχνολογιών» και «ανώδυνη εκτόνωση». Έχουν όλα τα στραβά και τα ανάποδα (λέμε τώρα). Αλλά αν δεν φύγουν ποτέ από τις πλατείες;

read more "Κι’ αν δεν φύγουν ποτέ από τις πλατείες;" Διαβάστε περισσότερα...

Eικόνες σοκ στη Βαρκελώνη! Πυροβολούν τους `Aγανακτισμένους`!

Ξυλοδαρμοί και πυροβολισμοί στη Βαρκελώνη για να "καθαριστεί" η πλατεία από τους 'Αγανακτισμένους'!
Αστυνομικοί, χρησιμοποιώντας σφαίρες από καουτσούκ και γκλομπς, προσπάθησαν να απομακρύνουν από την κεντρική πλατεία Catalonia της Βαρκελώνης τους διαδηλωτές, που διαμαρτύρονται εδώ και 12 μέρες! Οι κάμερες κατέγραψαν σκηνές άγριου ξυλοδαρμού, καθώς και διαδηλωτές να σύρονται βιαίως στο οδόστρωμα. Πάνω από 120 άτομα τραυματίστηκαν, ανάμεσά τους και 37 αστυνομικοί, λένε οι αρχές.

Οι αστυνομικοί βρέθηκαν εκεί γιατί εκτελούσαν εντολές να καθαρίσουν την πλατεία για πιθανούς εορτασμούς μετά τον τελικό του Champions League, αλλά και για να αποτραπούν τυχόν επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και οπαδών της Barcelona. Η κυβέρνηση δηλώνει πως ουδέποτε ζήτησε την επέμβαση της αστυνομίας με αυτόν τον τρόπο.

read more "Eικόνες σοκ στη Βαρκελώνη! Πυροβολούν τους `Aγανακτισμένους`!" Διαβάστε περισσότερα...

Δεν χρωστάω , μου χρωστάτε !!! (Ούτε μαζί τα "φάγαμε" , ούτε μαζί θα τις "φάμε")

Δεν δανείστηκα εγώ αλλά εσείς ! Δεν σας χρωστάω , δεν σας πληρώνω . Μου χρωστάτε !!! 
Μου χρωστάτε την Αλλαγή για ένα κράτος δικαίου με σεβασμό στον κοινωνικά αδύνατο .
Μου χρωστάτε τις καλύτερες μέρες που μου υποσχέθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 85 
Μου χρωστάτε την Κάθαρση του 90 που έλεγε ο Μητσοτάκης .
Μου χρωστάτε την Ισχυρή Ελλάδα και
τον ποιότητα Ζωής που υποσχέθηκε ο Σημίτης 
Μου χρωστάτε την καλύτερη Ελλάδα που ευαγγελιζόταν ο Καραμανλής και την Επανίδρυση του κράτους 
Μου Χρωστάτε τα λεφτά που υπήρχαν ...
Μου χρωστάτε τα περήφανα γηρατειά , τα τιμημένα νιάτα ... 
Μου χρωστάτε ρε απατεώνες και δεν σας χρωστάω 
Και δεν θα σας πληρώσω και δεν αναγνωρίζω κανένα χρέος , δανειστήκατε εσείς , φάγατε εσείς και ζητάτε απο μένα να σας τα ξεπληρώσω ... Δεν πληρώνω , δεν δανείστηκα , δεν χρωστάω . 
Τέλος εποχής .

Πηγή http://www.peramatozoa.info

read more "Δεν χρωστάω , μου χρωστάτε !!! (Ούτε μαζί τα "φάγαμε" , ούτε μαζί θα τις "φάμε")" Διαβάστε περισσότερα...

Μόνη της η κυβέρνηση απέναντι στους πολίτες

Δεν υπήρχε πιθανότητα επιτυχίας του πραγματικού στόχου της προχθεσινής σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κάθε ψύχραιμος και σοβαρός αναλυτής το εκτιμούσε αυτό εκ των προτέρων και φυσικά το αποτέλεσμα της σύσκεψης τον δικαίωσε. Οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί ήταν περιττοί. Το επιδιωκόμενο εκ μέρους του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου ήταν να πιεστεί ακόμη περισσότερο ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, μήπως και φοβηθεί και συναινέσει τελικά στην πολιτική του Μνημονίου της κυβέρνησης με την ΕΕ και το ΔΝΤ όπως αυτή υλοποιείται σήμερα, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Απέτυχε παταγωδώς αυτή η προσπάθεια του πρωθυπουργού, παρά την εκστρατεία καλλιέργειας κλίματος φόβου που εξαπέλυσε η κυβέρνηση.

Ο Α. Σαμαράς αρνήθηκε να συναινέσει στην "αποδεδειγμένα λανθασμένη κυβερνητική συνταγή", όπως τη χαρακτήρισε. "Δεν συναινώ στο λάθος" επανέλαβε. Πρόβαλε ως διέξοδο την επαναδιαπραγμάτευση και κατήγγειλε τον πρωθυπουργό ότι "δεν έχει διάθεση για συναίνεση σε επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου", την οποία προτείνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Πολιτικά ανόητο θα ήταν άλλωστε εκ μέρους του προέδρου της ΝΔ να τηρήσει διαφορετική στάση τη στιγμή αυτή. Είναι κάτι παραπάνω από εξόφθαλμη σήμερα η πλήρης αποτυχία του Μνημονίου - αν βεβαίως υποτεθεί ότι στόχος του Μνημονίου ήταν η δημοσιονομική εξυγίανση της Ελλάδας και όχι η λεηλασία των μισθών και των συντάξεων των Ελλήνων. Μετά από έναν χρόνο εφαρμογής του Μνημονίου, η Ελλάδα όχι μόνο δεν σώθηκε, αλλά βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στο χείλος της χρεοκοπίας.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε από τη ΝΔ το δημόσιο χρέος στο ύψος του 115% του ΑΕΠ (ή 125% με τις "διορθώσεις") και στα τέλη Μαρτίου το είχε ήδη εκτοξεύσει στο... 154% του ΑΕΠ, ενώ το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών εκτιμά ότι στο τέλος της φετινής χρονιάς το δημόσιο χρέος θα έχει ανέλθει στο πρωτοφανές και εφιαλτικό... 163,5% του ΑΕΠ! Από φέτος μέχρι και στο τέλος του 2015, δηλαδή σε μια πενταετία, η Ελλάδα πρέπει να βρει λεφτά να πληρώσει κρατικά ομόλογα που λήγουν αξίας... 205 δισεκατομμυρίων ευρώ!!! Πού να βρει η όποια κυβέρνηση να της δανείσουν 200 δισεκατομμύρια ευρώ;

Αδύνατο να βρεθούν αυτά τα λεφτά - και τα ποσά που αναφέραμε δεν συμπεριλαμβάνουν το νέο δάνειο 50-60 δισεκατομμυρίων ευρώ που ετοιμάζεται να πάρει η κυβέρνηση με το νέο Μνημόνιο. Δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο να βρει η Ελλάδα τα ποσά αυτά στις αγορές. Μάλιστα το 2014, την πρώτη χρονιά μετά τη λήξη του Μνημονίου, η τότε κυβέρνηση πρέπει να πληρώσει ομόλογα που λήγουν αξίας... 58 δισεκατομμυρίων ευρώ! Υπάρχει κανένας που πιστεύει ότι μόλις -υποτίθεται- βγούμε από το Μνημόνιο, θα τρέξουν οι αγορές να δανείσουν τη χώρα 60 δισεκατομμύρια;

Αναπότρεπτη η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους κάτω από αυτές τις συνθήκες. Η άγρια διαπάλη για το πότε θα γίνει και κυρίως ποια μορφή θα πάρει έχει ήδη ξεκινήσει ανάμεσα στις κυβερνήσεις, τις ιδιωτικές τράπεζες και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η έκβαση της σύγκρουσης ανάμεσα σε αυτά τα κέντρα θα καθορίσει την τύχη του ελληνικού λαού και κανείς δεν θα ρωτήσει την κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία παραμένει θεατής που πειθήνια εκτελεί όποιες εντολές της δίνουν οι ξένοι δανειστές.

Συναίνεση στην καταστροφή που επέρχεται με μαθηματική πλέον βεβαιότητα και πολιτική συνυπευθυνότητα της ΝΔ στη χρεοκοπία της χώρας ζητάει από τον Αντώνη Σαμαρά ο Γιώργος Παπανδρέου, διαπιστώνοντας πλέον το αδιέξοδο στο οποίο οδήγησε τη χώρα η πολιτική του Μνημονίου που ακολούθησε ο ίδιος. Πώς θα ήταν άραγε δυνατόν να συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Θα ήταν παράλογο.

Η κυβέρνηση έμεινε μόνη μετά τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Αυτό είναι το σωστό. Αυτήν εξέλεξε ο λαός -με τεράστια διαφορά- για να κυβερνήσει. Αυτή υπέγραψε το Μνημόνιο. Λογικό είναι λοιπόν αυτή να κριθεί από το λαό για την πολιτική που ακολούθησε και με την οποία διαφωνεί η τεράστια πλειοψηφία των Ελλήνων.

Πηγή

read more "Μόνη της η κυβέρνηση απέναντι στους πολίτες" Διαβάστε περισσότερα...

Η λύση έχει βρεθεί για το Ελληνικό πρόβλημα

«Εμείς είμαστε έτοιμοι, περιμένουμε τώρα την Ελλάδα», μας είπε η καλύτερη πηγή στις Βρυξέλλες. Αυτό σημαίνει ότι έχει επέλθει συμφωνία Γερμανών-Αμερικανών για ένα σύνθετο πακέτο «στήριξης» και πολιτικής παρέμβασης στο εσωτερικό της χώρας, που εμπεριέχει ήπια αναδιάρθρωση (σύνθετη επιμήκυνση, επαναγορά ομολόγων σε οικιοθελή βάση κλπ.) με παράλληλη σημαντική υποστήριξη με κεφάλαια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για στοχευόμενη ανάπτυξη. Στόχος είναι η μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, ώστε να εμφανιστεί βιώσιμο, με παράλληλο ισοσκλελισμό της μείωσης της κατανάλωσης από σταδιακή αύξηση του επενδυμένου κεφαλαίου από ευρωπαϊκούς κυρίως πόρους.

Στο μεταξύ ετοιμάζεται υποστήριξη από την Fed με την μορφή εγγυήσεων σε αμερικανούς επενδυτές για δουλειές στην Ελλάδα. Έχουν βάλει στο μάτι λιμάνια, νησάκια, παραλίες, βράχια, βυθό, ψάρια και μαλάκια, εκτός από τις κερδοφόρες ΔΕΚΟ!! 300δις υπολογίζουν ότι είναι η περιουσία που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μέσα σε μια δεκαετία. Σχεδιάζεται μετά την λήξη αυτού του μνημονίου να υπογραφεί Σύμφωνο Αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας με την τρόικα 12ετούς διάρκειας, με σκοπό να επανέλθει η χώρα σταδιακά στις αγορές μετά το 2013.

Τι σημαίνει «περιμένουμε τώρα την Ελλάδα», δεν γνωρίουμε ακριβώς. Πιθανολογούμε.. ότι ετοιμάζουν κυβέρνηση τεχνοκρατών που έχει επιλεγεί με συμφωνία Αμερικανών-Γερμανών, η οποία όμως μάλλον θα αναλάβει μετά από εκλογές στηριζόμενη από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και άλλους. Μάλλον είναι απίθανο να την εγκαταστήσουν πριν από τις εκλογές, αλλά δεν αποκλείεται.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Πόσο τυχαίο είναι πως βρέθηκε λύση (θα ακολουθήσουν κι άλλες, είναι βέβαιο) τη στιγμή που ξεσηκώθηκαν οι Έλληνες πολίτες; Μήπως επιβεβαιώνεται η ρήση "όταν ξεσηκώνονται οι λαοί, τρέμουν οι εξουσίες";

read more "Η λύση έχει βρεθεί για το Ελληνικό πρόβλημα" Διαβάστε περισσότερα...

Αν δεν αλλάξουν οι δομές…

• Του Θανάση Νικολαΐδη

ΤΟΥΣ… φωνάξαμε και ήρθαν. Με τον τρόπο μας, με τις δομές, με την πολιτική των πολιτικών μας. Πλάκωσαν οι «εγγυήτριες δυνάμεις» και μας κακοφάνηκε. Μας κυβερνούν οι υπερπόντιοι του ΔΝΤ και οι εταίροι δανειστές-τοκογλύφοι μας, η Ελλάδα μας βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, κάποιοι αναπολούν «ωραίες στιγμές» και περιμένουμε κάτι ν’ αλλάξει. Στην Ελλάδα της ρεμούλας που δεν την προσέξαμε κι ούτε πως το φιλότιμο το’ πνιξε η διαφθορά.

ΠΕΣ, λοιπόν, πως «σωθήκαμε» με δανεικά, έπεσε το παραδάκι της 5ης δόσης, δεν πάμε για εκλογές (οι πολιτικοί ξαναβρήκαν τον ύπνο τους) κι εμείς δεν βλέπουμε εφιάλτες. Το πρώτο που μας βασανίζει είναι πώς μοιράζεται το χρήμα, ποιες «τρύπες» κλείνουν, ποιες… τσέπες ξαναγεμίζουν. Με τις (μη) υπάρχουσες δομές και με την υπάρχουσα νοοτροπία. Σε όλα τα επίπεδα και τηρουμένων των αναλογιών. Με «συνήθειες» που μας χαντάκωσαν και με την ατιμωρησία κλεφτών κάθε λογής, τάξεως και «ιδεολογίας».

ΑΝ, λοιπόν, το χρήμα πέσει στο ξερό χωράφι που διψάει και οι άρπαγες περιμένουν, τι νόημα έχει να μας δανείζουν και να τους ξοφλάμε γεμίζοντας «τον πίθο των Δαναΐδων»; Αν δεν αλλάξουν οι δομές κι έχουμε μια απ’ τα ίδια, δεν περισσεύει δραχμή, αλλά κι αν περισσέψει, δεν πρόκειται κανένας να τη δει στο τραπέζι της μοιρασιάς.

ΜΙΑ ματιά στο χθες και μια στο σήμερα, μας γεμίζει απογοήτευση. Χωρίς να αγνοούμε τα κάποια βήματα, δειλά και με ρυθμούς χελώνας. Με τον νόμο, για παράδειγμα, περί (μη) ευθύνης κ.λπ. ανέπαφο, περίμενε και άλλους μιζαδόρους του… μέλλοντος. Με τους «αγωνιστές» του καμποτάζ και τους… ηρωικούς δολιοφθορείς του ΠΑΜΕ, μην περιμένεις τουρισμό. Με τη σπατάλη στα υπουργεία και με τα πιράνχας στις προμήθειες, με την (αμαρτωλή και υδροκέφαλη) ΕΡΤ στην ίδια ρότα τι να περιμένεις;

ΑΝ δεν αλλάξουν οι δομές στη χώρα όπου κλέβουν ακόμα και καλώδια των συρμών και σιδερογραμμές, μουντζουρώνουν τις ταμπέλες με τα σήματα της τροχαίας, αφήνουν τα ολυμπιακά ακίνητα να «σκουριάζουν» και σε κλέβουν ακόμα και στη βενζίνη… Κι αν βάλεις δίπλα στον πένητα συνταξιούχο εκείνον της «Αγροτικής» με τα 2.800 το μήνα και τα 150.000 εφ’ άπαξ και δεν δεις φως για δίκαιο και ισότητα, περίμενε την ιστορία να επαναλαμβάνεται. Ωστόσο, μια του κλέφτη κ.λπ. Η βουλή θα συνεδριάζει, οι κλέφτες θα καμαρώνουν, το (δανεικό) χρήμα θα χάνεται στις καταβόθρες και τα ίχνη του στους κωδικούς της Ελβετίας.

read more "Αν δεν αλλάξουν οι δομές…" Διαβάστε περισσότερα...

Πλατείες της Ελλάδας: Το πρώτο βήμα έγινε. Πάμε για το δεύτερο

• Γράφει ο Όθωνας Ιακωβίδης

Όλοι εμείς που, εδώ και πολύ καιρό, (πολύ πριν το μαχαίρι φθάσει στο κόκαλο) αρθρογραφούμε στα blogg, προσπαθώντας να δείξουμε το πραγματικό πρόσωπο της Κομματοκρατούμενης Ολιγαρχίας (πολιτικής και οικονομικής) που κρύβεται πίσω από το προσωπείο της «Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας», για να στεριώσει και να αυγατίσει τα συμφέροντα των αφεντάδων και πατρώνων της, νοιώθουμε μεγάλη ικανοποίηση που ο σπόρος που ρίχναμε εδώ και καιρό, έπιασε και ένα κομμάτι της κοινωνίας ξεκόλλησε από τα μαξιλάρια τού καναπέ και κατέβηκε στις πλατείες, αποφασισμένο να αλλάξει, επί τέλους, τα πράγματα.

Και χαιρόμαστε πολύ περισσότερο, όταν βλέπουμε τη νεολαία να πρωτοστατεί σ’ αυτή την έκρηξη.

Το πρώτο, λοιπόν, βήμα, που ήταν και το δυσκολότερο, έγινε.

Πάμε για το δεύτερο. Αυτό, πρέπει να είναι η καθαρή αποτύπωση του στόχου της καθαρτήριας λαοθάλασσας που φουσκώνει. Αυτός, δεν μπορεί να είναι άλλος από την εκπαραθύρωση της Ολιγαρχίας που, οχυρωμένη μέσα στο κάστρο της κομματοκρατίας και καλυπτόμενη από τα καταιγιστικά πυρά της προπαγάνδας της, είναι ο μοναδικός ένοχος για το έγκλημα της κοινωνικής φτώχειας και της πτώχευσης της Οικονομίας μας.

Το μήνυμα που πρέπει να σταλεί απολύτως σαφές και ξεκάθαρο, είναι ότι έχουμε καταλάβει ότι ο ένοχος του εγκλήματος της φτώχειας μας, δεν είναι το ΠΑΣΟΚ, δεν είναι η ΝΔ, δεν είναι ο δικομματισμός, δεν είναι η Δεξιά, δεν είναι η Αριστερά. Είναι όλο μαζί το ενιαίο μόρφωμα του «πολιτικού συστήματος» που μέσα στο DNA του αναπτύχθηκε και δεσπόζει η νοοτροπία της κομματοκρατίας, δηλαδή η πρόταξη του κομματικού συμφέροντος από το κοινωνικό όφελος. Κάτι που το βλέπουμε ακόμη και τώρα, που το καράβι βουλιάζει. Μία νοοτροπία που έχει καταστεί «κρατούσα άποψη» στην καθημερινή πολιτική πρακτική, με αποτέλεσμα τη σημερινή κατάσταση που όλοι βιώνουμε, όπου τα μεν κόμματα (κάθε χρώματος και απόχρωσης) και το πολιτικό προσωπικό τους , ευημερούν στη χλιδή της εξουσίας τους, μικρότερη ή μεγαλύτερη, ενώ η κοινωνία υποφέρει, πνιγόμενη στην πενία της και οι πολίτες εξευτελίζονται, στα μάτια των παιδιών τους, της οικογένειας, των φίλων τους και του εαυτού τους, υπογράφοντας εξώδικα και κατασχετήρια, ή ζητώντας δανεικά κι αγύριστα.

Το μήνυμα, λοιπόν, τηλεγραφικά, πρέπει να είναι «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ», ή «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ», ή κάτι άλλο που να εκφράζει την απόφαση της κοινωνίας μας για το τέλος αυτής της θανάσιμα αρρωστημένης κατάστασης.

Πρέπει το μήνυμα, να πηγαίνει απ’ ευθείας στο στόχο της γεννεσιουργού αιτίας της δυστυχίας μας. Πρέπει να είναι ένα, για να είναι δυνατό και να μη διασπάται η στόχευση σε πολλά πράγματα, μειώνοντας έτσι τη δύναμή του.

Ακόμα, πρέπει το μήνυμα, σ’ αυτή τη φάση, να είναι ένα και δυνατό, ώστε να προκαλέσει τη δημόσια κουβέντα (που ήδη άρχισε στα κανάλια) επάνω στην πολιτική απαίτηση της αποκατάστασης της πραγματικής Δημοκρατίας, που φιμώνεται με το φίμωτρο της «Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας», την οποία διεθνώς έχει επιβάλλει η «Διεθνής του Χρήματος», για να διαλανθάνει η δική της (πραγματική) Εξουσία, ώστε να επιβάλλει τα δικά της συμφέροντα, υπό τον μανδύα της «Δημοκρατικής νομιμότητας».

Το καθαρό και δυνατό αυτό μήνυμα, πρέπει να το λάβει η κάστα του πολιτικού προσωπικού όλων των κομμάτων και να παραιτηθούν όλοι τους, διευκολύνοντας έτσι τη διέξοδο προς την απαιτούμενη αλλαγή.

Το ποιος από το καθεστώς πολιτικό προσωπικό θα συνεχίσει να υπάρχει, σαν πολιτικό πρόσωπο, την «επόμενη μέρα» της αλλαγής που επέρχεται, θα εξαρτηθεί, ίσως, από τη συμπεριφορά του σ’ αυτή τη φάση, αν η κοινωνία του συγχωρήσει την ως τώρα, συμμετοχή του στο έγκλημα.

Εν τω μεταξύ, οι πραγματικοί ταγοί της κοινωνίας, (δηλαδή όχι οι «θεσμοθετημένοι», καθ’ όσον αποδείχθηκαν «δήθεν») θα πρέπει να διαμορφώσουν τάχιστα, μία πολιτική πρόταση, έξω από κάθε κομματική λογική, με έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή, όπου θα αποτυπώνεται συμπυκνωμένα αλλά καθαρά, η πρόταση για την «επόμενη μέρα». Αυτό θα βοηθήσει την κοινωνία να διαμορφώσει μία άποψη και θέληση (βούληση/βουλή) για το τί, τελικά, θέλει.

Και, προσοχή !! Θα είναι κρίμα τα νερά της φουσκωμένης θάλασσας, να οδηγηθούν και να χυθούν, τελικά, στο βούρκο που πάνε να καθαρίσουν…

read more "Πλατείες της Ελλάδας: Το πρώτο βήμα έγινε. Πάμε για το δεύτερο" Διαβάστε περισσότερα...

Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα, ο εφιάλτης της Αριστεράς

Από ήττα σε ήττα μέχρι τη τελική νίκη (29-5-11)

Μετά από πολύμηνη σιγή ασυρμάτου, οι «αναμνήσεις από τον Σύριζα» δεν μπορούν να μην ασχοληθούν με τη νέα περίλαμπρη επιτυχία της καθ’ ημάς αριστεράς. Το μαοϊκό απόφθεγμα του τίτλου συνοψίζει άψογα την αριστερή ταχτική ου μην και στρατηγική απέναντι στους Αγανακτισμένους του Συντάγματος.
Γιατί δεν γίνεται ρε φίλε κοτζάμ αριστερά, ρεφορμιστική, επαναστατική ή ερμαφρόδιτη να κωλοχτυπιέται μήνες και να μην μπορεί να φτιάξει μια τέτοια κατάσταση ούτε στο υποδεκαπλάσιό της. Κι έρχεται και το κάνει ποιος; Το facebook!
Ε όχι.
Όπως υπογράμμισε γνωστό στέλεχος της επανάστασης «δεν μπορώ να το πιστέψω. Κάτι άλλο υπάρχει από πίσω». Και καλά, η άτιμη η CIA βάλθηκε να ξεδοντιάσει την στέρεα αξιοπιστία του λαϊκού και εργατικού κινήματος. Δικαίωμά της.
Αλλά άμα το δούμε από την σκοπιά της διοργάνωσης, ο εργάτης ο σωστός, ο ντούρος, ο πρόστυχος, ο έμπυρος, δεν ενημερώνεται ρε παιδιά από το facebook. Έλεος. Ενημερώνεται από την αφίσα, από την προκήρυξη και από τα κόκκινα συνθήματα στους τοίχους.
Αυτές τις μέρες δεν θα ήθελα να ‘μουνα στη θέση του Φίλη. Διότι ο Νίκος το ξέρει από παλιά ότι ο Αλαβάνος είναι φαρμακόγλωσσος. Τρεις στις τέσσερις ατάκες που αμολάει, βγαίνουν αληθινές. Τι τα ήθελε τα περί «Ταχρείων»; Και δώστου δεν είναι Κάιρο η Αθήνα. Και δώστου δεν είναι Ταχρίρ το Σύνταγμα. Και δώστου πόσο επικίνδυνος ο Αλέκος. Και όχι τίποτε άλλο άντε να βγάλουν φτερά οι νεολαίοι του ΣΥΝ που είδαν κόσμο στην πλατεία και μπήκαν, αλλά άμα πει κανείς «ψιτ ο Αλαβάνος» γυρνάνε τρομαγμένοι.
Η πλάκα είναι ότι το Μέτωπο πάσχιζε να φτιάξει την πλατεία για τις 23 Ιούνη κι είχε οργανώσει σύσκεψη για αυτό στις 27 Μάη. Όμως δεν πρόκαμε, διότι η ζωή έχει άλλους ρυθμούς, και η πλατεία γέμισε ένα μήνα πριν, χωρίς πολλά πολλά. Δεν είναι κακό, πολύς κόσμος γλύτωσε το τρέξιμο, τις συσκέψεις, τις αναλύσεις, τις εχτιμήσεις και τις αφισοκολλήσεις. Μπορεί να γλίτωσε και κάνα φράγκο που θα το δινε στον ψυχαναλυτή του.
Μέσα στον γενικό ορυμαγδό, ο Λαφαζάνης έβγαλε τη γραμμή «να δώσουμε αριστερό προσανατολισμό». Προσπερνώ την κακεντρέχεια του ξαδέρφου μου του Φώντα που αναρωτήθηκε πως «άμα ο Παναγιώτης δεν μπορεί να δώσει αριστερό προσανατολισμό στην πλατεία Κουμουνδούρου, πώς θα δώσει αριστερό προσανατολισμό στην πλατεία Συντάγματος;»
Στέκομαι όμως στην αυταρέσκεια, στην αφέλεια και στη συγκινητική αυτοπεποίθηση ότι οι παριστάμενοι περιμένουν έμπλεοι αγωνίας την αριστερά να τους δώσει γραμμή.
Μήνες και μήνες, σύμπασα η αριστερά, από το ΚΚΕ μέχρι την Ανταρσύα και σύμπασα η συνδικαλιστική πρωτοπορία, από το ΠΑΜΕ, μέχρι τον Μητσάρα τον Στρατούλη και τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων, χύναν τόνους σάλιου και ιδρώτα για να πείσουν ότι το να «πάμε Σύνταγμα και να μείνουμε Σύνταγμα» είναι ανέφικτο, τυχοδιωκτικό και άσκοπο. Η σωστή διαδήλωση δεν πάει να μείνει στο Σύνταγμα, δεν επιτρέπει ελληνικές σημαίες, έχει μπροστά τα Πρωτοβάθμια και το Σουμουτου, περνά τρέχοντας το Σύνταγμα διότι πέφτει χημικό με το τσουβάλι και μετά έχει να το λέει για βδομάδες, περιμένοντας την επόμενη γενική απεργία που θα κηρύξουν οι πουλημένοι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ.
Μόλις λοιπόν κυκλοφόρησε στην πιάτσα η συγκέντρωση της Τετάρτης έπεσε ειρωνία. Το καλό βέβαια με το facebook είναι ότι μπορείς να σβήσεις τα σχόλια που έκανες. Κι έτσι τα φαρμακερά σχόλια για τους απολίτικους, ελληναράδες, γηπεδοχουλιγκάνους, αγανακτισμένους ΟΝΝΕΔίτες, φασιστικά αποβράσματα, αλλά και φλώρους της πλατείας Συντάγματος, εξηφανίσθησαν και δώσαν τη θέση τους σε παραινέσεις παρέμβασης και εμπλοκής.
Ο ΣΥΝ στραβοκατάπιε τους Ταχρείους, το Κοκκινοπράσινο κάνει ότι δεν βλέπει τις ελληνικές σημαίες και δεν ακούει το βάρβαρο «και α και ου γαμώ το Δουνουτου», ο Τσίπρας έκανε και φιλική δήλωση διότι σου λέει τι έχω να χάσω; Φασούλι το φασούλι ανεβαίνει το ποσοστό. Κι εκεί που την πρώτη μέρα η ΠΓ του ΣΥΝ μέτραγε πόσες ελληνικές σημαίες κουνιούνται στο Σύνταγμα, ο όγκος των αγανακτισμένων, αλλά και η εξαιρετικά πολιτική συνέλευση της πλατείας, έδωσε το πρόσταγμα: Μετάαααααβολή!
Ο ίδιος ο προσφιλής μου Δημοσθένης αφού προβληματίστηκε από το συμβάν (εδώ μιλάμε πάντα με όρους Μπαντιού), κι αφού βεβαίως γκρίνιαξε διότι οι συγκεντρωμένοι δεν πάνε έξω από το Χρηματιστήριο ή την Τράπεζα της Ελλάδος, απεφάνθη ότι: «Τη διαδικασία αυτή, είτε θα την παρατηρεί κανείς και θα τη σχολιάζει απ’έξω, σαν κάτι εξωτικό και όχι τόσο τέλειο όσο θα όφειλε εξαρχής, είτε θα μπει για να δει -και να επηρεάσει- δυνατότητες και όρια». Οι αναγνώστες του Red Notebook ήταν ήδη τόσο ανατριχιασμένοι με τους αγανακτισμένους που έλουσαν τον Δημοσθένη με χαρακτηρισμούς. Ξεχνούν ότι και ο οπορτουνισμός θέλει την οξυδέρκειά του.
Όμως το ρεσιτάλ της πολιτικής αρχών εδόθη από την επαναστατική αριστερά. Στην αρχή χέσιμο με τη σέσουλα, μετέπειτα ένας κάποιος (ψιλός) προβληματισμός και τέλος κλιμάκωση της παρέμβασης με τη μαζική μπούκα στη Συνέλευση το Σαββατόβραδο. Η οποία ειρήσθω εν παρόδω θύμιζε εισβολή Ούννων σε μια κατά τα λοιπά ανθρώπινη διαδικασία. Περικύκλωσαν το προεδρείο, απαιτούσαν το λόγο πριν τους κοινούς θνητούς μαλάκες, βούτηξαν τα μικρόφωνα και θυμηθήκαμε όλοι την ωραία εποχή της Πισικάπα.
Τα συνδικάταααα ούρλιαζε ο ένας. Γενική απεργίαααα βράχνιαζε ο άλλος. Πολιτικό πλαίσιοοο γκάριζε ο τρίτος. Για καμιά ώρα η πλατεία έμοιαζε με φοιτητική συνέλευση τριανταπεντάρηδων και σαρανταπεντάρηδων.
Συνάδελφοι έλεγε ο ένας νομίζοντας ότι μιλάει στου Γκίνη. Σύντροφοι απαντούσε ο άλλος νομίζοντας ότι μιλάει στην ΟΒα του. Παιδιά ηρεμία ίδρωνε ο συντονιστής νομίζοντας ότι μιλά σε φυσιολογικούς ανθρώπους.
Είχε προηγηθεί ο Συντονισμός των Πρωτοβάθμιων ο οποίος αποφάσισε ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρχει κόσμος μαζεμένος και να μην πάει η μαχόμενη κι από τα κάτω συνδικαλιζόμενη αριστερά να δώσει τη σωστή γραμμή. Τι διάολο πρωτοπορία είμαστε άμα αφήνουμε τους απολιτίκ φλώρους του real-democracy να διεξάγουν μια συνέλευση χιλιάδων ανθρώπων;
Να πάμε να τους επηρεάσουμε έλεγε ο ένας. Να πάμε να τους προστατεύσουμε έλεγε ο άλλος. Να πάμε να τους πολιτικοποιήσουμε έλεγε ο τρίτος. Και δεν εβρέθη κανένας θαρραλέος να συνοψίσει την γραμμή σε μια φράση: Να πάμε να τους διώξουμε… Εκεί ήταν το ζουμί.
Τέτοιες ώρες σκέφτεσαι στα σοβαρά: Μήπως αν έλειπε η αριστερά τα πράγματα θα ήταν καλύτερα;
Κι αναγκαστικά σε πιάνει μια μελαγχολία. Κανένας από την αριστερά δεν μπόρεσε να πετύχει κάτι τέτοιο. Κανένας δεν προβληματίστηκε από αυτή την αδυναμία. Κανένας δεν αναρωτήθηκε για την απαξίωση και τη στοχοποίηση όλου του πολιτικού συστήματος και όλης της Βουλής. Κανένας δεν έμαθε. Κατά πλειοψηφία οι αριστεροί χλεύασαν, απαξίωσαν, κορόιδεψαν. Στην καλύτερη στάθηκαν αμήχανοι και είπαν «έτσι είναι τα αυθόρμητα κινήματα». Και στο τέλος μπούκαραν να δώσουν τη γραμμή.
Δεν θέλει πολύ να καταλάβεις πως όπου δεν σκάει το χημικό του Ματατζή, σκάει η βλακεία του αριστερού.

read more "Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα, ο εφιάλτης της Αριστεράς" Διαβάστε περισσότερα...