- Την οικονομική κρίση την έφεραν οι πολιτικοι των κομμάτων και δεν μπορούν να μας βγάλουν από αυτήν χωρίς την ενεργή παρουσία του λαού
Στο προηγούμενο σημείωμα είπαμε πως την οικονομική κρίση την προετοίμασε αποκλειστικά ο φαύλος και ολιγαρχικός, πολιτικά και οικονομικα, χαρακτήρας του καθεστώτος που δημιούργησε το πολιτικό μας σύστημα, δηλαδή οι κομματικοί πολιτικοί και τα κρατικοδίαιτα αφεντικά τους, από συστάσεως ελληνικού κράτους και όχι από την “μεταπολίτευση” του 1974.
Εξάλλου το 1974 δεν έγινε καμμία μεταπολίτευση. Και όποιος πιστεύει πως έγινε το 1974 παλινόρθωση της δημοκρατίας (την οποία γιορτάζουν κιόλας οι βέβηλοι στο Οθωνικό βασιλικό ανάκτορο, όπου στεγάζουν μάλιστα και βουλή δημοκρατίας), απατάται τα μέγιστα. Αλλά κι αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Εξίσου πονεμένη.
Την κρίση την έφερε λοιπόν ο κρατικός μηχανισμός, ο ελεγχόμενος από τους ολιγάρχες των κομμάτων, οι οποίοι ελέγχονται από τους ολιγάρχες της οικονομίας.
Την κρίση δεν μπορούν φυσικά να την διώξουν εκείνοι που την έφεραν. Και ακόμη περισσότερο η κρίση δεν μπορεί να φύγει αν δεν αλλάξει σχεδόν εκ θεμελίων το πολίτευμα, το οποίο παραδίνει με ολιγαρχικό τρόπο την εξουσία, στα χέρια των ολίγων που την έχουν τώρα. Η κρίση θα αργήσει να φύγει, αν πρώτα δεν παλινορθωθεί, μερικά έστω η δημοκρατία (όχι αυτή η τωρινή σχολική παράσταση) ώστε να ξαναπάρει ο λαός την εξουσία, της οποίας στο κάτω κάτω είναι και ο μόνος ιδιοκτήτης ακόμη και με αυτό το μαγειρεμένο Σύνταγμα.
Μα ακόμη κιαν με τις τωρινές συνθήκες, δούμε μια έξοδο από την οικονομική κρίση, η έξοδος αυτή δεν θα έχει μόνιμα χαρακτηριστικά, εφόσον παραμένουν όλοι εκείνοι οι παράγοντες που δημιούργησαν την κρίση και δημιουργούν τέτοιες κρίσεις.
Βασική οικονομική αιτία της κρίσης είναι η αδυναμία (πρόθεση είναι στην ουσία) των κομματικών πολιτικών να διοικήσουν ένα κράτος 10 εκατομμυρίων ανθρώπων χωρίς να καταφύγουν στον δανεισμό. Φαύλο δανεισμό και κρυφά από το λαό.
Ακόμη και τώρα αν ρωτήσουμε τους κομματικούς πολιτικούς αν έχουν κάποιο business plan για την λειτουργία τους κράτους, και τι απαιτείται τέλοσπάντων οικονομικά για να λειτουργήσει ένα σύγχρονο κράτος, ποιο είναι βρε αδερφέ το κόστος λειτουργίας ενός τέτοιου μαγαζιού 10.000.000 ανθρώπων στην σύγχρονη εποχή, που να καλύπτει τις σύγχρονες ανθρώπινες ανάγκες, θα πάρουμε ήξεις αφήξεις.
Δηλαδή οι άνθρωποι έχουν μαύρο μεσάνυχτο. Ούτε “μελέτη σκοπιμότητας” δεν έχουν στα χέρια τους. Δεν τους νοιάζει κιόλας. Αλλος είναι ο σκοπός τους και άλλη η δουλειά τους. Ασε που όλη η ενέργειά τους ξοδεύεται στους καβγάδες για την νομή της εξουσίας εσωκομματικά και με τα “αντίπαλα” κόμματα.
Ετσι ακόμη και τώρα όσα μέτρα πήραν ήταν απλώς εισπρακτικά. Κανένα μα κανένα αναπτυξιακό ακόμη. Εισπράκτορες του ΔΝΤ είναι και αυτοί οι τωρινοί και οι επόμενοι που θα έρθουν. Εισπράκτορες. Αυτή ήταν πάντα η δουλειά τους. Κάνουν τον μεσάζοντα στην συλλογή του παραγόμενου προϊόντος, με φόρους και με κανονιστικά πλαίσια χρηματιστηριακά, του ιδιωτικού δανεισμού κλπ κλπ, και το μοιράζουν μετά, “νόμιμα” και παράνομα, στους συνεταίρους τους και στα αφεντικά τους.
Για να μην τιμωρείται κανένας τους, ακόμη κι όταν διαπράττονται οι μεγαλύτερες καταχρήσεις δημοσίου χρήματος ή παραβιάσεις του Συντάγματος, για να μην τιμωρούνται ακόμη και τα απλά τους ποινικά και αστικά αδικήματα, έχουν μαγειρέψει το Σύνταγμα, με την βοήθεια του κ. Κασιμάτη, (που τώρα είναι και μέλος σε κάποιο κίνημα ανεξάρτητων πολιτών που μιλάει και για άμεση δημοκρατία μάλιστα), καθώς και άλλων “σοφών” και διαπρεπών συνταγματολόγων. Εχουν νομοθετήσει δηλαδή Συνταγματικά και με ειδικούς νόμους την ασυλία και την ατιμωρησία τους. Χώρια που, σχεδόν σίγουρα, κρατάνε ο ένας τον άλλον με στοιχεία και τεκμήρια για να εξασφαλίζεται η ομερτά.
Λες και ο λαός δεν έχει έννομο συμφέρον να τιμωρούνται όσοι τον κλέβουν, όσοι κλέβουν την κοινή του περιουσία και τον καθημερινό του μόχθο. Λες και και δεν έχουμε έμείς ως λαός έννομο συμφέρον στην ποινική τιμωρία των καταχραστών αλλά και των ανίκανων και μας περιγελούν με την “πολιτική ευθύνη” που τάχα αναλαμβάνουν! Και μάλιστα, οι πανέξυπνοι πολιτικοί μας, οι κέρβεροι της τήρησης του νόμου, αξιώνουν να κάνει ο κλέφτης και τον δικαστή του ευατού του, στις “εξεταστικές” επιτροπές της βουλής.
Και τα θεωρούν και όλα αυτά τα ωραία, ως αγαθά που προέκυψαν από την “παλινόρθωση” της “δημοκρατίας”. Γι’ αυτό ξέρει ο μέσος έλληνας τόσο καλά τι είναι δημοκρατία. Επειδή του την δίδαξαν οι πολιτικοί μπροστάρηδές του με την παλινόρθωση της. Και που την μάθατε εσείς αυτή τη δημοκρατία ωρε πατριώτες;
Εχουμε έννομο συμφέρον ως λαός να γίνει έρευνα, που θα την κάνουνκληρωτοί πολίτες γιατί μόνο έτσι θα μάθουμε, ποιος μας έκλεψε, που τα έχει, πως θα τα πάρουμε πίσω, και πως θα τον χώσουμε στην φυλακή για πάντα. Και να μην ξεχάσουμε να γράψουμε το όνομά του κάθε αθλίου στην στήλη της ατιμίας. Οπως έκαναν και παλιά.
Αυτή η διεφθαρμένη κομματοκρατία λοιπόν, και ο κοινοβουλευτισμός που είναι ο βιότοπος της διαφθοράς με τους επαγγελματίες πολιτικούς του, δεν μπορεί να μας βγάλει από την κρίση.
Η οποία κρίση στο κάτω κάτω δουλεύει πολλαπλά υπέρ των συμφερόντων, που αυτό το φαύλο καθεστώς εξυπηρετεί.
