Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

Το περσικό σύμπλεγμα της Τουρκίας


  • "...Η Ελλάδα είναι για την Ευρώπη, ότι ήταν οι Θερμοπύλες για την Αθήνα. Και για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό σε όλους, η Ελλάδα είναι οι Θερμοπύλες της Ευρώπης. Γι’ αυτό το λόγο η πατρίδα μας έχει σημασία, όχι για το βαθύ κράτος, αλλά για τη συνέχεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή του Νεοθωμανισμού..."
Του Ν. Λυγερού
Η μονόπλευρη εξέταση της Τουρκίας δεν μας επιτρέπει ν’ ανακαλύψουμε το περσικό της σύμπλεγμα. Η Περσία είναι διαχρονικά η αυτοκρατορία του κέντρου. Κι υπήρξε σε πολλές περιπτώσεις το κέντρο βάρους κι άλλων αυτοκρατοριών, ακόμα και αυτής του Μέγα Αλέξανδρου.
Στον τομέα της θρησκείας, η Περσία παίζει ένα σημαντικότατο ρόλο κι αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς λαούς του Ισλάμ. Στον τομέα του πολιτισμού, η Περσία είναι μία από τις κορυφές, όχι μόνο του ισλαμικού κόσμου αλλά και της ανθρωπότητας. Όλα αυτά τα αντικειμενικά στοιχεία είναι πολλά για έναν γείτονα. Κι όπως η μίμηση είναι το πρώτο στάδιο του θαυμασμού, δεν ξαφνιάζει κανέναν ειδικό η προσπάθεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να λειτουργήσει μ’ ένα διαφορετικό τρόπο βέβαια, αλλά πάνω στο ίδιο έδαφος.
Όμως για να γίνει αντάξια και να μπορέσει να υλοποιήσει το όνειρό της, δηλαδή να ξεπεράσει ακόμα και την εμβέλεια της Περσίας, δεν αρκεί να έχεις τις ίδιες διεκδικήσεις, πρέπει να έχεις τους ίδιους εχθρούς και βέβαια να τους εξοντώσεις πιο αποτελεσματικά. Στον τομέα της φρίκης, η Τουρκία κατάφερε να κάνει την καινοτομία με τη γενοκτονία. Σ’ αυτό το σημείο εμπλέκεται κι ο ελληνισμός. Ο Μαραθώνας, οι Θερμοπύλες κι η Σαλαμίνα είναι στίγματα που δεν ξέχασε η ανθρωπότητα. Το θέμα δεν είναι αν ήταν νίκες ή ήττες, αλλά μάχες πολιτισμού και στρατηγικής. Κι η ύπαρξη της Τουρκοκρατίας για 400 χρόνια δεν μπόρεσε να σβήσει αυτές τις μνήμες και τις θυσίες. Για την Τουρκία, η Ελλάδα είναι ασήμαντη και δεν αποτελεί παρά μόνον ένα πέρασμα, μία πρόσβαση στην Ευρώπη. Όμως για το σύμπλεγμά της είναι και παραμένει ένα ενοχλητικό σύμβολο.
Στην πραγματικότητα, την έχει μετατρέψει στο εξής νοητικό σχήμα. Η Ελλάδα είναι για την Ευρώπη, ότι ήταν οι Θερμοπύλες για την Αθήνα. Και για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό σε όλους, η Ελλάδα είναι οι Θερμοπύλες της Ευρώπης. Γι’ αυτό το λόγο η πατρίδα μας έχει σημασία, όχι για το βαθύ κράτος, αλλά για τη συνέχεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή του Νεοθωμανισμού. Το να γίνει κατανοητό σε όλους είναι απλώς θέμα χρόνου, αλλά είναι ήδη μία πραγματικότητα. Το πρόβλημα του περσικού συμπλέγματος δεν είναι η ύπαρξή του αλλά οι επιπτώσεις του...
read more "Το περσικό σύμπλεγμα της Τουρκίας" Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010

Ακολουθεί ξένη δημοσίευση!!!!!

Είσαι νέος σε ηλικία……

….ή και σε πιο προχωρημένη ηλικία…..


…αλλά έχεις φιλοδοξία;
Θες να ξεκινήσεις μια νέα καριέρα σε ένα συναρπαστικό χώρο;
Γίνε ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ!!!!΄
Έλα κι εσύ να φοιτήσεις στη ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΕΔΡΩΝ Ο ΤΖΙΓΚΕΡ!!!!!!
 
Προσφέρουμε:
-Γραφείο προέδρου σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις!
-Έμπειρους καθηγητές!
-Χαμηλά δίδακτρα!
-On the job training!!!!!!!!
Απαραίτητες προϋποθέσεις εγγραφής:
-Να μην έχετε πάει στη ζωή σας γήπεδο πάνω από τρεις φορές (και αυτές στη θύρα των επισήμων σαν προσκεκλημένοι).
-Να μην έχετε ξανασχοληθεί με το ποδόσφαιρο.
-Να γνωρίζετε τη “Λεοφώρο Αλεξάνδρας” μονάχα σαν προσδιοριστική φράση κεντρικής οδικής αρτηρίας της Αθήνας.
ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ!!!!
Εγγυημένη επαγγελματική αποκατάσταση.
Οι απόφοιτοί μας ξέρουν.
read more "Ακολουθεί ξένη δημοσίευση!!!!!" Διαβάστε περισσότερα...

Περιμένοντας τη λαϊκή αντίδραση…

Το ΔΝΤ και το παγκόσμιο οικονομικό κατεστημένο δεν έχει την ανάγκη μιας στρατιωτικής χούντας για να επιβάλει τα σχέδιά του. Του αρκεί μια υπάκουη κυβέρνηση με πειστική επικοινωνιακή πολιτική, πρόθυμη να εφαρμόσει τα σχέδια της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Κώστας Μπετινάκης

Μας πέρασαν βίαια στη νέα εποχή, όπου έχουν πέσει τα σύνορα ανάμεσα στα εθνικά κράτη και τις μεγάλες επιχειρήσεις. Και τα πιο δύσκολα έρχονται. Ως πειραματόζωα μας εφαρμόζουν πάλι «συνταγή σοκ» με τη μέθοδο της οικονομικής υποδούλωσης αυτή τη φορά. Ο Μίλτον Φρήντμαν αφιέρωσε τη ζωή του πολεμώντας τις ιδέες εκείνες που υποστήριζαν ότι οι κυβερνήσεις έχουν ευθύνη να επεμβαίνουν στις αγορές για να λειαίνουν τις αιχμές.

Το κραχ του 1929 είχε δημιουργήσει την αναγκαιότητα οι κυβερνήσεις να επεμβαίνουν στην οικονομία και να αναδιανέμουν  τον πλούτο και να ελέγχουν τις επιχειρήσεις. Ήταν η εποχή που το κοινωνικό κράτος είχε αγκαλιαστεί από τις χώρες της Δύσης σε  αντιστάθμισμα με την κομμουνιστική Ανατολή.


Η κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» από τη μια και η 11η Σεπτεμβρίου 2001 καπάκι, έδωσαν στις ΗΠΑ την ευκαιρία  να σταματήσει να ρωτάει τις άλλες χώρες κατά πόσο τους αρέσει ο αμερικανικός τρόπος της «δημοκρατίας με ελεύθερη  αγορά». Έτσι, έχουν αρχίσει να τον εφαρμόζουν, με τη «μέθοδο σοκ» ή με την πολεμική τους μηχανή.

Ο οικονομικός ρόλος των πολέμων που ξεκίνησαν με την πρόφαση της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας», ήταν να ανοίξουν νέες αγορές την μεταπολεμική περίοδο. Και να δοθούν έτσι νέες ευκαιρίες για τις πολυεθνικές εταιρίες.

Το ΔΝΤ και το παγκόσμιο οικονομικό κατεστημένο δεν έχει την ανάγκη μιας στρατιωτικής χούντας για να επιβάλει τα σχέδιά του.

Του αρκεί μια υπάκουη κυβέρνηση με πειστική επικοινωνιακή πολιτική, πρόθυμη να εφαρμόσει τα σχέδια της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Η τραγική ειρωνεία είναι πως για να εφαρμόσουν την πλέον ακραία οικονομική πολιτική για το ξεθεμελίωμα του κράτους πρόνοιας, επέλεξαν τον πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που λίγα χρόνια πριν, τον ενοχλούσε το «Σοσιαλιστικό» στο ΠαΣοΚ και ήθελε να το μετονομάσει σε «Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη»…

Παραζαλισμένος ο λαός μας παρακολουθεί την αποδόμηση κοινωνικών του επιτευγμάτων που πέτυχε με δεκαετίες αγώνων εν μια νυκτί, και με το βαρύγδουπο επιχείρημα ότι όλα αυτά γίνονται για την σωτηρία της χώρας…

Από ‘δώ και πέρα αρχίζει η καπηλεία για την λαϊκή αντίδραση και τι μορφή πρέπει να έχει.

Η πρόσκληση για αντίσταση, δεν έχει ταυτόχρονη εναλλακτική πρόταση επίλυσης του προβλήματος. Αμφίβολης ωφέλειας για το λαϊκό κίνημα,  οι καταλήψεις στους καταπέλτες των πλοίων, που δίνουν «επιχειρήματα» στους υπερασπιστές των «δικαιωμάτων των εφοπλιστών».

Τα συσσωρευμένα συνδικαλιστικά λάθη και η υποταγμένη κομματικοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος, έχει αφήσει αδιάφορο το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, που δείχνει απρόθυμος να συμμετάσχει στις συνεχείς κινητοποιήσεις. Έπαιξε το ρόλο της και η δολοφονία των τεσσάρων στην «Μαρφίν», όσο και οι αλόγιστες απανωτές απεργίες –μπλακ άουτ στην ενημέρωση- από την ΕΣΗΕΑ, που κάνουν αβάντα στους βαρόνους των Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης.

Η διαφαινόμενη αδιαφορία και ανυπακοή στην απεργιακή γυμνασιακή σχολιάζεται αναλόγως, από διαφορετικά κέντρα, που αξίζει να επισημάνουμε.

Έτσι για παράδειγμα, η κατά καιρούς εξυπηρετούσα διαφορετικά συμφέροντα, ΑΥΡΙΑΝΗ σχολιάζει στο κύριο θέμα της: “Βατερλώ για τους εργατοπατέρες η γενική απεργία της Πέμπτης”.

Η εφημερίδα υποστηρίζει πως «σε φιάσκο διεθνούς βεληνεκούς για τον κρατικοδίαιτο και κομματοκρατούμενο συνδικαλισμό εξελίχθηκε η γενική απεργία της Πέμπτης, την οποία ολόκληρη η Ευρώπη ανέμενε ως έναυσμα εκρηκτικών κινητοποιήσεων που θα διέγειραν τους λαούς και θα σηματοδοτούσαν τη σαρωτική αντίδραση των μικρομεσαίων, των μισθωτών και των συνταξιούχων στην λαίλαπα των μέτρων στο μέτωπο του Ασφαλιστικού και των εργασιακών σχέσεων».

Η εφημερίδα παραλείπει φυσικά, πως χρόνια τώρα έχει να παρακολουθήσει τις συλλογικές συμβάσεις για τους εργαζόμενους…

Επιβεβαίωση της αναμονής αντίδρασης από τα πειραματόζωα, που δέχονται την επίθεση του καταστροφικού καπιταλισμού», επιβεβαιώνουν και τα δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου:

Από την Deutsche Welle, το ρεπορτάζ της Βιβής Παπαναγιώτου:

Ελλάδα: «Σπάει το μέτωπο της διαμαρτυρίας».

Σημαντικός ο απόηχος της προχθεσινής απεργίας στον γερμανικό τύπο. Βασική διαπίστωση των Γερμανών αρθρογράφων είναι ότι μετριάζεται το κύμα των απεργιών και η διάθεση των Ελλήνων για συμμετοχή σε κινητοποιήσεις.

«Απεργία στην Ελλάδα – ακόμη και η Βουλή εργάστηκε με προσωπικό ασφαλείας, ενώ οι υπάλληλοι απεργούσαν», «Περισσότερες ώρες δουλειάς με λιγότερη αμοιβή –μετριάζεται το κύμα απεργιών», «Η Ελλάδα κάνει περικοπές, αυξάνει τους φόρους, προχωρά σε μεταρρυθμίσεις, αλλά η επιτυχία είναι αμφίβολη», «Σπάει το μέτωπο της διαμαρτυρίας και των διαδηλώσεων». Αυτοί είναι ορισμένοι από τους σημερινούς τίτλους του γερμανικού τύπου.

Παρά την απεργία το 70% υπέρ των περικοπών.

«Περισσότερες ώρες δουλειάς με λιγότερη αμοιβή – πέρασε το ασφαλιστικό στην ελληνική βουλή – μετριάζεται το κύμα των απεργιών». Έτσι τιτλοφορεί το ρεπορτάζ της η Suddeutsche Zeitung του Μονάχου: «Επί ώρες σταμάτησαν οι πτήσεις στο διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας, οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες στο λιμάνι του Πειραιά, το μετρό, τα λεωφορεία, ακόμη και τα κρατικά νοσοκομεία λειτούργησαν με προσωπικό ασφαλείας. Αλλά και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι απήργησαν υπό τις πιέσεις των συνδικάτων τους. Στις διαδηλώσεις στο κέντρο έλαβαν τελικά μέρος πολύ λιγότεροι από άλλες φορές. Φαίνεται ότι η πλειονότητα των Ελλήνων αντιλαμβάνεται πως οι δραστικές περικοπές που επιβάλλει η κυβέρνηση είναι αναπότρεπτες. Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις το 70% των Ελλήνων πιστεύει ότι οι απεργίες δεν έχουν κανένα νόημα και ότι οι περικοπές είναι αναγκαίες».

Στην Frankfurter Allgemeine Zeitung δημοσιεύεται ανάλυση της σημερινής κατάστασης στην Ελλάδα: «Ακόμη και οι αισιόδοξοι οικονομικοί αναλυτές παραδέχονται ότι οι αναλυτές που ρέπουν στην καταστροφολογία έχουν αρκετά επιχειρήματα για την περίπτωση της Ελλάδας. Το σημαντικότερο: το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του ελληνικού κράτους θα στεφθεί με επιτυχία μόνον εάν συνοδευτεί από μια παράλληλη, αλλά σαφή οικονομική ανάπτυξη. Εάν δεν σημειωθεί κάποια ανάπτυξη, τότε δεν ωφελούν διόλου ούτε οι περικοπές, ούτε οι φορολογικές αυξήσεις.

Οι αισιόδοξοι αναλυτές ελπίζουν ότι οι αλλαγές που προβλέπονται από το κυβερνητικό πρόγραμμα θα απελευθερώσουν την οικονομία και θα δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη. Οι καταστροφολόγοι όμως επισημαίνουν ότι η ελληνική οικονομία στηρίζεται στον τουρισμό και τη ναυτιλία και μάλιστα μόνο σε ένα κλάδο της, στα πλοία-κοντέινερ. Επομένως οι όποιες αλλαγές δεν θα επηρεάσουν ουσιαστικά την οικονομική κατάσταση. Επιπλέον ο ελληνικός πληθυσμός πλήττεται σοβαρά από  δημογραφική γήρανση».

Τίποτε δεν εγγυάται ότι δεν θα γίνει αναδιάρθρωση του χρέους.

«Ο Γερμανός οικονομολόγος Γιενς Μπάστιαν που ζει στην Ελλάδα υπογραμμίζει ότι ακόμη και εάν το πρόγραμμα υλοποιηθεί πλήρως μέχρι το τέλος του 2013, αυτό πάλι δεν εγγυάται πως η Ελλάδα δεν θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους της». Και καταλήγει: «Αυτό που προσπαθεί να πετύχει τώρα η ελληνική κυβέρνηση μοιάζει με έναν μαραθώνιο, στον οποίο όμως πρέπει να νικήσει ένας δρομέας κοντινών αποστάσεων. Ταυτόχρονα ο μαραθώνιος αυτός εμπερικλείει απρόβλεπτες πολιτικές συνέπειες και δεν αποκλείει την πιθανότητα της αποτυχίας.»

Αποστασιοποιούνται από τις απεργίες οι Έλληνες.

«Σπάει το μέτωπο της διαμαρτυρίας – η απεργία βρίσκει μικρή ανταπόκριση», είναι τέλος ο τίτλος ρεπορτάζ της εφημερίδας Kolner Stadtanzeiger: «Το κάλεσμα των συνδικάτων σε απεργίες και κινητοποιήσεις φαίνεται ότι βρίσκει όλο και λιγότερη ανταπόκριση. Η 6η γενική απεργία δείχνει σαφώς πως πολλοί Έλληνες αποστασιοποιούνται και υποχωρούν στα κελεύσματα των περικοπών. Βεβαίως προχθες έμειναν πολλές υπηρεσίες κλειστές, δεν λειτούργησαν τα λεωφορεία, το μετρό, οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, το διεθνές αεροδρόμιο, αλλά λειτούργησαν οι τράπεζες, τα εργοστάσια, οι οικοδομές και το λιανεμπόριο. Οι περισσότεροι Έλληνες διαισθάνονται ότι παρά τις διαμαρτυρίες η κυβέρνηση θα ακολουθήσει αταλάντευτη το πρόγραμμα των περικοπών, διότι δεν έχει άλλη επιλογή» .

ΥΓ. Είναι σα να μας λένε λοιπόν, πως αφού δεν υπάρχει κάποια εναλλακτική πρόταση μονόδρομος το περιβόητο Μνημόνιο. Δεν είναι έτσι όμως. Απλώς οι 300 της Βουλής μας, δεν βρήκαν τον χρόνο να μελετήσουν το μνημόνιο, ούτε σκέφτηκαν κάποιες εναλλακτικές λύσεις. Οι μόνες που διαβάζουμε βρίσκονται σε κάποια μπλογκς, εκ του εξωτερικού ορμώμενα, χωρίς να γνωρίζουμε τι κρύβεται πίσω τους…

ΠΗΓΗ

read more "Περιμένοντας τη λαϊκή αντίδραση…" Διαβάστε περισσότερα...

Προτεκτοράτο του «club Berlin» η Ελλάδα!


  • Έτος 2013: Η Ελλάδα ολοκληρώνει με επιτυχία το σχέδιο σταθεροποίησης, το πρωτογενές έλλειμμα μηδενίζεται και το χρέος βρίσκεται, σύμφωνα με τις ίδιες τις προβλέψεις του σχεδίου σταθεροποίησης, κάπου μεταξύ 140-150% του ΑΕΠ

Η οικονομία έχει βγει από την ύφεση, αλλά δεν έχει «απογειωθεί» για να στηρίξει την εξυπηρέτηση τόσο υψηλού χρέους. Οι αγορές αρνούνται να αναχρηματοδοτήσουν το τεράστιο ελληνικό χρέος. Ποιο είναι το «Σχέδιο Β» της Ευρώπης;
Το σχέδιο που άφησε να διαρρεύσει η κυβέρνηση του Βερολίνου στο “Spiegel” και δημοσιεύθηκε στη χθεσινή έκδοση του έγκυρου γερμανικού περιοδικού δίνει τη λύση που θα ήθελε να επιβάλει η γερμανική κυβέρνηση: ελεγχόμενη χρεοκοπία! Ελεγχόμενη χρεοκοπία, συνδυαζόμενη με… ανεξέλεγκτη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε ένα νέο κλαμπ πιστωτών, μετά τα κλαμπ του Λονδίνου και του Παρισιού, το «Κλαμπ του Βερολίνου», που προς το παρόν οι Γερμανοί δεν έχουν αποφασίσει αν θέλουν να απαρτίζεται μόνο από χώρες της Ευρωζώνης, ή αν θα περιλάβει χώρες από το G20.
Το γερμανικό σχέδιο, που επιχειρείται να επιβληθεί στην Ευρώπη χωρίς να χρειασθούν τροποποιήσεις των Συνθηκών, άρα και ψηφοφορίες στα εθνικά κοινοβούλια, βασίζεται σε μια απλή αρχή: ναι, σε πρώτη φάση οι χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ έδειξαν «αλληλεγγύη» στις χώρες με αδυναμία, χορηγώντας 110 δις. ευρώ στην Ελλάδα και δημιουργώντας το νέο ταμείο για τη διάσωση ασθενών οικονομιών, με «προίκα» 750 δις. ευρώ. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι οι «σπάταλες» χώρες θα συνεχίσουν να στηρίζονται επ’ αόριστον σε χρηματοδοτήσεις από τους φορολογούμενους των «σταθερών» οικονομιών. Κάποτε, η διεθνής αλληλεγγύη εξαντλείται και τότε έρχεται η ελεγχόμενη χρεοκοπία α λα γερμανικά.
Το γερμανικό σχέδιο αρχίζει από την οικονομία, αλλά γρήγορα επεκτείνεται στη γεωπολιτική. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια σύγχρονη μορφή επέκτασης της κυριαρχίας των ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών, χωρίς να πέσει μια… σφαίρα, αλλά με πανίσχυρα οικονομικά όπλα:
  • Το γερμανικό σχέδιο, που η Ελλάδα είναι πρώτη υποψήφια να εφαρμοσθεί εις βάρος της, προβλέπει ότι, αν η χώρα στη λήξη του προγράμματος σταθεροποίησης δεν μπορεί πάλι να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της και να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της από την αγορά, θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με κανόνες που θυμίζουν το πτωχευτικό δίκαιο των ιδιωτών.
  • Έτσι, οι πιστωτές της χώρας θα υποχρεωθούν να διαγράψουν ένα μεγάλο μέρος των χρεών, για παράδειγμα το 50%, ώστε το συνολικό χρέος να μειωθεί σε επίπεδα που η εξυπηρέτησή του θα είναι βιώσιμη. Αυτομάτως, έχοντας πλέον να αντιμετωπίσει ένα «λογικό» δημόσιο χρέος, η Ελλάδα θα επανέλθει και πάλι στις αγορές, οι οποίες θα δέχονται πλέον να την χρηματοδοτήσουν.
  • Αν το γερμανικό «Σχέδιο Β» σταματούσε εδώ, θα έλεγε κανείς ότι είναι το τέλειο σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από την κρίση. Όμως, οι Γερμανοί προτείνουν μια μικρή… μεταφορά της πολιτικής εξουσίας από τα πολιτικά όργανα της χώρας στους πιστωτές! Λένε, ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί μια νέα λέσχη πιστωτών, που θα ασχολείται αποκλειστικά με τα ομόλογα των χωρών της Ευρωζώνης που θα χρεοκοπούν. Το νέο «Κλαμπ του Βερολίνου» δεν θα έχει τυχαία την έδρα του στη γερμανική πρωτεύουσα, αφού η γερμανική κυβέρνηση, ως κυρίαρχη στην οικονομία της Ευρώπης, θα έχει τα περισσότερα δικαιώματα ψήφου στη λέσχη πιστωτών.
  • Η ελληνική κυβέρνηση, που θα κληθεί να αντιμετωπίσει το σενάριο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας α λα γερμανικά, θα είναι στην πραγματικότητα ένα πειθήνιο όργανο του «Κλαμπ του Βερολίνου»: ο έλεγχος του υπουργείου Οικονομικών θα περάσει και τυπικά στους πιστωτές, οι οποίοι θα αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα οικονομικής πολιτικής. Κάπως έτσι, οι Γερμανοί επιδιώκουν να μετατρέψουν όσες χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα δεν αντέξουν να αντιμετωπίσουν την κρίση υπερχρέωσης σε γερμανικά προτεκτοράτα, επιτυγχάνοντας, όπως λένε πολλοί σχολιαστές, τους στόχους τους κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτή την φορά χωρίς αιματοχυσίες, αλλά με την εγκατάσταση απολύτως ελεγχόμενων κυβερνήσεων, με τη «σιδηρά χείρα» του «Κλαμπ του Βερολίνου».
Όπως σημειώνει και το “Spiegel”, οι κυβερνήσεις του ευρωπαϊκού Νότου δεν έχουν λόγους να επιτρέψουν να υιοθετηθεί το γερμανικό σχέδιο, που απειλεί να τις μετατρέψει σε δορυφόρους της Γερμανίας και των άλλων ισχυρών χωρών, με ελάχιστη πολιτική αυτονομία. Από την άλλη, η Γερμανία πιθανότατα θα έχει την υποστήριξη της Γαλλίας, της Ολλανδίας και άλλων χωρών του ισχυρού οικονομικά Βορρά. Μένει να φανεί αν από αυτή την αντιπαράθεση θα βγουν νικήτριες οι οικονομικά ισχυρές χώρες, που φαίνεται ότι με αφορμή την κρίση υπερχρέωσης βρίσκουν μια χρυσή ευκαιρία επέκτασης της εθνικής τους κυριαρχίας με ειρηνικά μέσα…
read more "Προτεκτοράτο του «club Berlin» η Ελλάδα!" Διαβάστε περισσότερα...

Πού βαδίζει η χώρα σήμερα;


  • Η μόνη λύση για την χώρα είναι να φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου
Αυτή τη στιγμή έχεις μηδέν πιστοληπτική ικανότητα και δεν έχεις τη δυνατότητα να δανειστείς εκτός μνημονίου. Και αν καταργήσεις “νομικά” το μνημόνιο, αύριο δεν θα σε δανείσουν ούτε οι αγορές, ούτε η τρόικα. Άρα, πας σε αυτό που λέμε “χρεωκοπία”, χωρίς βεβαιότητα για το πόσο θα σε καλύψουν τα φορολογικά σου έσοδα, αφού ούτε καν πρωτογενή πλεονάσματα έχεις αυτή τη στιγμή, για να πεις ότι έστω τα καταφέρνεις να καλύψεις τις εσωτερικές σου ανάγκες ως χώρα, κι ας πιστολιάσει το εξωτερικό χρέος. Δηλαδή, πας σε μια κατάσταση μη εξυπηρέτησης του χρέους.
Αυτό θα σημαίνει ΑΜΕΣΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ των ελληνικών τραπεζών, που έχουν 50 δις σε ομόλογα, και αυτό θα σημαίνει ότι ο κόσμος θα ψάχνει τις καταθέσεις του (όσες απέμειναν) και αυτό θα σημαίνει πλήρης κατάρρευση έστω και όσης οικονομίας λειτουργεί αυτή τη στιγμή. Μπορεί να σημαίνει ναυτικό αποκλεισμό, σαν κι αυτό που μας έκαναν στον πόλεμο της Κριμαίας και ο κόσμος πείνασε, μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα. Αν θέλετε να πολεμήσουμε για το άδικό μας, για να μην πληρώσετε δηλαδή τα χρέη σας, είναι κι αυτό μια σκέψη. Ίσως να είναι ισχυρότερο κίνητρο από το να πολεμήσεις για κάτι παλιόβραχα που έτσι κι αλλιώς δεν σου αποφέρουν τίποτε. Ενώ το να πιστολιάσεις όλα σου τα χρέη, είναι οπωσδήποτε πολύ καλύτερο κίνητρο. Γι’ αυτό άλλωστε πολέμησαν και οι πρόγονοί μας, για το δικαίωμα να πιστολιάζουμε τα χρέη μας, και όχι για τα παλιόβραχα.
Η παρουσία άλλου πρωθυπουργού δεν θα αλλάξει ΜΑΓΙΚΑ την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, αλλά θα ανατρέψει τις πολιτικές που οδηγούν σήμερα στην ΤΕΧΝΗΤΗ ανυπαρξία πιστοληπτικής ικανότητας. Τι εννοώ;
Σήμερα ζούμε το εκπληκτικό φαινόμενο, η Ελλάδα να έχει υψηλότερα σπρεντς από ότι μια εβδομάδα πριν να μπει στο μνημόνιο. Γιατί; Υποτίθεται ότι το “σχέδιο σωτηρίας της χώρας” θα έπρεπε να την στηρίξει, έτσι δεν είναι; Γιατί λοιπόν έχει μικρότερη πιστοληπτική ικανότητα από πριν;
Μα γιατί συντηρείται η φαύλη φιλολογία περί αναδιάρθρωσης του χρέους!
Κι εγώ σε ρωτώ: ΠΟΙΟΣ τη συντηρεί, αν όχι η ίδια η κυβέρνηση;
Γιατί είναι ΟΛΟΙ οι ξένοι πεπεισμένοι ότι θα πάμε σε αναδιάρθρωση, αν η ίδια η κυβέρνηση δεν αφήνει να εννοηθεί ότι είναι πολύ πιθανό να πάμε σε αναδιάρθρωση;
Κι αυτό, τη στιγμή που με επιτόκια ευρώ η χρηματοδότηση του χρέους ακόμη και σε ύψος 150% δεν είναι απαγορευτική για μια χώρα. Απόδειξη, το Βέλγιο που μπήκε στην ΟΝΕ με χρέος 140%. Για την Ιαπωνία τα ξαναείπαμε. Το Βέλγιο έχει αρκετές ομοιότητες με την Ελλάδα, ειδικά όσον αφορά το νότιο κομμάτι του (γαλλόφωνο), που παράγει ακόμη λιγότερα κι από την Ελλάδα και δεν έχει ούτε τουρισμό ούτε ναυτιλία ούτε την ανθηρή βιομηχανία τροφίμων (ελαιόλαδο κλπ.) που έχουμε εμείς. Στην ουσία, επιδοτείται από το βόρειο Βέλγιο (Φλάνδρα). Όπως κι εμείς από την Ε.Ε., περίπου, κάτι τέτοιο.
Συνεπώς, όταν αλλάξει η κυβέρνηση, την άλλη στιγμή θα ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ η φιλολογία περί αναδιάρθρωσης! Και, συνεπώς, σε λίγους μήνες θα πέσουν καταλυτικά τα σπρεντς και θα ανακτηθεί η δυνατότητα χρηματοδότησης από τις αγορές. Όσο θα πέφτουν τα σπρεντς, τόσο θα δημιουργείται ενάρετος κύκλος εμπιστοσύνης.
Γιατί όμως ο Γιώργος Παπανδρέου συντηρεί τη φιλολογία περί αναδιάρθρωσης και, άρα, κρατάει “σκοτωμένη” την πιστοληπτική μας ικανότητα;
Μα, για τον απλούστατο λόγο ότι ΘΕΛΕΙ να είμαστε μέσα στο μνημόνιο, όπως άλλωστε του ξέφυγε του Σαχινίδη στη γνωστή συνέντευξή του στη ΝΕΤ. Ήταν η ΜΟΝΗ επιλογή αυτής της κυβέρνησης, μας είπε ο Σαχινίδης, μετά τις 5 Οκτωβρίου. Για να είναι λοιπόν ΜΕΣΑ στο μνημόνιο, πρέπει να μην έχει πιστοληπτική ικανότητα. Γι’ αυτό και όλα αυτά τα εξωφρενικά μέτρα, που τρομοκρατούν το λαό. Για να μην χρεωθεί αυτός άμεσα το πολιτικό κόστος, αλλά να το περάσει έμμεσα στο Καραμανλή.
Στην ίδια λογική εντάσσεται και το σκάνδαλο “Τ+10″, το οποίο η κυβέρνηση κουκούλωσε, αποδεικνύοντας έτσι τη συνενοχή της: ΗΘΕΛΑΝ και ευνόησαν τους κερδοσκόπους!
Είναι λοιπόν προφανές ότι η κυβερνητική πολιτική στόχευση από την τρομακτική μείωση του ελλείμματος κατά 11% σε ένα χρόνο, είναι να μπορέσει να περάσει τα δύσκολα τώρα και, όταν θα πλησιάζει να εξαντλήσει την τετραετία, να ανοίξει το πουγκί των παροχών, για να μπορέσει να εξασφαλίσει επανεκλογή.
Ενδιαμέσως, όμως, θα έχει καταφέρει να χρεώσει πολιτικά τα μέτρα, τουλάχιστον εν μέρει, στον Καραμανλή και στο ΔΝΤ. Και έτσι ο Γιώργος Παπανδρέου θα εμφανιστεί προς το τέλος της τετραετίας ως σωτήρας της χώρας και προστάτης του απλού λαού!
Πιστεύω ότι, αν ο Γιώργος Παπανδρέου τη σκαπουλάρει μέχρι τότε, θα δικαιωθεί μέχρι κεραίας. Η χώρα κάποια στιγμή θα ανακτήσει με “μαγικό” τρόπο την πιστοληπτική της ικανότητα λίγο πριν τις εκλογές (δηλαδή: θα λήξει η φημολογία περί αναδιάρθρωσης) και ο Γιώργος Παπανδρέου θα εμφανιστεί ως “πετυχημένος” και ως “σωτήρας”. Και όλα αυτά, έχοντας διαλύσει προηγουμένως το λαό στις θυσίες!
Ίσα που μπορεί και να το πετύχει! Γι’ αυτό, είναι πολύ σημαντικό να φύγει όσο γίνεται πιο γρήγορα.
Πάντως, μόλις αλλάξει η κυβέρνηση, τα πράγματα θα στρώσουν την άλλη στιγμή, αφού θα εκλείψει η πολιτική συνειδητής υπονόμευσης της πιστοληπτικής μας ικανότητας.
read more "Πού βαδίζει η χώρα σήμερα;" Διαβάστε περισσότερα...

Σε επικίνδυνη προσχεδιασμένη τροχιά βρίσκεται η Ελλάδα


  • Οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις και οι σχεδιασμοί των ΗΠΑ «σβήνουν» την Ελλάδα την οποία θέλουν να βρίσκεται εκτός ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ αμερικανικές "δεξαμενές σκέψης" αναφέρονται στο ορθόδοξο πρόβλημα της Ελλάδας απέναντι στον πολιτισμό της Δύσης…!

Ο καθηγητής διεθνών σχέσεων, έγκριτος αναλυτής και επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Χάουαρντ της Ουάσινγκτον, Νικόλαος Σταύρου, στις 12 Μαΐου του 2010, κατήγγειλε την αμερικανική εξωτερική πολιτική και τα think tanks που απεργάζονται την καταστροφή και την ταυτόχρονη δαιμονοποίηση της Ελλάδας.
Ο κύριος Σταύρου αναφέρθηκε αρχικά σε δηλώσεις του κυρίου Χάουτ, στις οποίες αναφέρθηκε στην είσοδο της Ελλάδας σε μία επικίνδυνη και προσχεδιασμένη εποχή κοινωνικοπολιτικής αποδόμησής της. Εξηγώντας ο κύριος Σταύρου, αναφέρθηκε στα «διανοητικά κουταβάκια της εγχώριας ελίτ», δηλαδή των ΗΠΑ, αντικατέστησαν την ιδέα της εθνικής κυριαρχίας και τους νόμους της Ελλάδας με τους νόμους της παγκοσμιοποίησης και στη συνέχεια απαρίθμησε τι έγινε μέχρι τώρα και τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια.
Όταν το 1991 άλλαξε η κυβέρνηση των ΗΠΑ, τα ακαδημαϊκά «αποδημητικά πουλιά» της συνομοταξίας των Δημοκρατικών μαζεύτηκαν στην Ουάσινγκτον προκειμένου να ξαναφτιάξουν το παγκόσμιο σύστημα και ολόκληρο τον κόσμο, αναπτύσσοντας μία νέα μεγάλη στρατηγική που θα διασφάλιζε την παγκόσμια φήμη τους. Μεταξύ των πρώτων αυτών «αποδημούντων» ήταν ο Τζόζεφ Νάιλς από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ που εγκαταστάθηκε στο Πεντάγωνο, όπου γεννήθηκε και επωάσθηκε το «αυγό», το οποίο ονομάζεται «ήπια ισχύς». Αυτή την «ιδέα» την έχαψαν αμέσως οι πρωτοκουλτουριάρηδες και οι συντονισμένες με την Ουάσινγκτον ελληνικές ελίτ, στους οποίους η «ήπια δύναμη» εμφανίστηκε ως η μαγική εκείνη φόρμουλα που θα έδινε τη λύση σε όλα τα ελληνικά εθνικά θέματα. Η «ήπια ισχύς» και οι συναντήσεις τύπου Νταβός, με απειλητικούς γείτονες, ήταν η κατάλληλη προσέγγιση για κάθε περίπτωση.
Το διάστημα 1990 έως 1992, οι ειδικοί που συμμετείχαν σε ειδικές δεξαμενές σκέψης (think tanks), προέβλεψαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, μέσα στα πλαίσια μίας δοκιμής στην μεταβίβαση της εξουσίας σε περιοχές και υποπεριοεχές στην υπάρχουσα (τότε) Σοβιετική Ένωση. Στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας επελέγη η σκληρή δύναμη (προφανώς λόγω ιδιαιτεροτήτων αλλά και προκειμένου να διασφαλιστεί η επιτυχία του εγχειρήματος), η οποία λέγεται πόλεμος, αντί για την ήπια ισχύ. Και αυτό έγινε για έναν συγκεκριμένο λόγο. Ήταν εκεί που το ΝΑΤΟ δοκίμασε την αλλαγή του δόγματός του, από αμυντική σε επιθετική μορφή, με το πρόσχημα της επιβολής της ειρήνης…!!!
Στη συνέχεια ο κύριος Σταύρου αναφέρθηκε στο «σημάδι-στοιχείο» εκείνο κατά το οποίο το 1993 ο Σάμουελ Χάντινγκτον παρουσίασε την μεγάλη του στρατηγική στο δοκίμιό του «Η σύγκρουση των πολιτισμών», στο οποίο περιέγραψε την Ελλάδα ως μία ανωμαλία σε δυτικούς πολιτισμούς και συλλογικές οργανώσεις. Το 1995 πήγε ένα βήμα παραπέρα, συνιστώντας την αποβολή της Ελλάδας από τα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά την άποψη του Χάντινγκτον η Ελλάδα είναι μία ανωμαλία και ο ορθόδοξος, παρείσακτος στους δυτικούς πολιτισμούς και δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις αρχές και στα ήθη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Ρόμπερτ Κάπλαν, θεωρητικός θαυμαστής της ισοπεδωμένης υφηλίου (πιθανόν για εύκολη διέλευση-μετακίνηση του χρήματος) και συγγραφέας του έργου «Τα Βαλκανικά φαντάσματα», συμπλήρωσε την ιδεολογία του Χάντινγκτον ανακηρύσσοντας την Ελλάδα ως μέρος της Μέσης Ανατολής.
Στη συνέχεια είχαμε την γρήγορη προώθηση της προϊούσας κρίσεως.
Σε ένα κύριο άρθρο του στους New York Times, στις 25.4.2010, ο Κάπλαν επιστρέφει στο θέμα του Χάντινγκτον και αναφέρεται στην Ελλάδα ως μία ανωμαλία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πως υπάρχει ένα βαθύτερο αίτιο για την Ελληνική κρίση, το οποίο κανένας δεν τολμά να αναφέρει, επειδή αυτό συνεπάγεται μία μοιρολατρική αποδοχή της γεωγραφίας… Με άλλα λόγια, κατά τον Κάπλαν, η Ελλάδα δεν ανήκει στη ζώνη του Ευρώ, όμως σπρώχνοντας την Ελλάδα έξω από την Ευρώπη, αυτομάτως δημιουργείται ένας διαφορετικός ρόλος για την Τουρκία.
Ο Γκράχαμ Φούλερ, παρείχε ένα μοντέλο στον Πολ Κένεντι, που εξευγένισε το σύγγραμμά του «Χρήσιμα Κράτη». Και οι δύο αυτοί, συνέστησαν κατεδάφιση του Κεμαλισμού και της κοσμικότητας, συγχώνευση εθνικισμού και Ισλάμ σε ένα κράμα που βαφτίστηκε νέο-οθωμανισμός. Το «μίγμα» αυτό προτιμάται για την αναστύλωση της τουρκο-αραβικής φιλίας και το οποίο θα επέτρεπε στην Άγκυρα να παίξει έναν κρίσιμο ρόλο, εκτός συνόρων, εκτεινόμενη από τον Περσικό Κόλπο έως το Σεράγεβο. Ο ρόλος αυτός θα ήταν πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί μέσα στα πλαίσια ενός Κεμαλικού εθνικισμού.
Κι ενώ αυτά καταγγέλει ο κύριος Σταύρου, επίτιμος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του πανεπιστημίου Χάουαρντ της Ουάσινγκτον, πολύ εύκολα μπορούμε να αντιληφθούμε, πως η Ελλάδα έχει εισέλθει σε έναν γεωπολιτικό λαβύρινθο, από τον οποίο πολύ δύσκολα θα μπορέσει να ξεφύγει, αφού οι πολιτικές και οικονομικές τοπικές ελίτ έχουν αποδεχθεί τον σύγχρονο ρόλο της Τουρκίας και του νέο-οθωμανισμού. Μέσα σε αυτό το πολυδαίδαλο «μωσαϊκό» ιδιαίτερα ρόλο εμφανίζονται να έχουν, οι πολιτικές φατρίες που καρπώνονται την εξουσία την τελευταία τριακονταετία, φέρουν ακέραια την ευθύνη της μετάλλαξης και του προσανατολισμού των «συμμάχων» χωρών και φυσικά την εγκατάλειψη της Ελλάδας, η οποία κρίθηκε ως ακατάλληλη να λειτουργήσει μέσα στα πλαίσια του ισοπεδωτισμού, κυρίως λόγω της ηθικής κουλτούρας του ορθόδοξου προφίλ της.
Ο «πόλεμος» που ασκείται κατά της χώρας, έγκειται κύρια στο γεγονός της διαφοροποίησής της από τους επιθετικούς προσανατολισμούς της δύσης, που ευχαρίστως ασπάστηκαν οι πολιτικοί και τα οικονομικά τζάκια της χώρας. Η αδυναμία όμως της πολιτικής τάξης στο να επιβάλει τα «νέα ήθη» στον ελληνικό λαό, ο οποίος ευαισθητοποιήθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας και εναντιώθηκε στην επιθετική μορφή του ΝΑΤΟ, έβγαλαν εκτός της «συμμαχίας» την Ελλάδα, η οποία στις ημέρες μας χρησιμοποιείται ως αντικείμενο πειράματος επιβολής της ισχύος της Νέας Τάξης. Τα αποτελέσματα της ελληνικής συμπεριφοράς χρησιμοποιούνται ως κριτήρια πειθαναγκασμού των ευρωπαϊκών λαών, που βλέπουν πως τιμωρείται εκείνος ο οποίος τολμά να μην υπακούσει στα κελεύσματα της παγκοσμιοποίησης, επιμένοντας να προβάλει τα δικά του ιδιαίτερα εθνικά χαρακτηριστικά.
Πόσο τυχαία άραγε μπορεί να θεωρηθεί η προώθηση του Γιώργου Παπανδρέου στην πρωθυπουργία και η εν συνεχεία ισοπεδωτική πολιτική του απέναντι στους έλληνες πολίτες, την ελληνική κουλτούρα, το ελληνικό εθνικό στοιχείο, ακόμη και στην ελληνική εθνική κυριαρχία;
Τα think tanks των ΗΠΑ δείχνουν, μέχρι στιγμής, πως κατορθώνουν να επιβάλουν τους νέους σχεδιασμούς τους, στους οποίους η Ελλάδα δεν υφίσταται ως αυτόνομο και αυτόβουλο κράτος, ενώ η Τουρκία έχει συμμετοχική δράση στην διάνοιξη οδών για την εισροή χρήματος μέσω της ενέργειας (των νέων ενεργειακών οδών), της φθηνής εργασίας (καραβάνια λαθρομεταναστών) και του παράνομου χρήματος (ναρκωτικά από το Αφγανιστάν).
Τι μέλλει γενέσθαι; Η απάντηση μάλλον κρύβεται στους ίδιους τους έλληνες πολίτες οι οποίοι δύνανται να ανατρέψουν τις λεπτές ισορροπίες που έχουν θέσει οι αμερικανικές δεξαμενές σκέψης. Μία λαϊκή αντίδραση είναι βέβαιο πως θα δώσει το έναυσμα κατάρρευσης των αμερικανικών μηχανισμών στην περιοχή των Βαλκανίων και αυτομάτως θα δικαιώσει στα μάτια της Ευρώπης την Ελλάδα και τα χτυπήματα που αυτή δέχθηκε (κυρίως ηθικού επιπέδου) από τους καλοσχεδιασμένους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς των υπηρεσιών των ΗΠΑ και ανθρώπων τους που έδρασαν και που συνεχίζουν να δρουν εντός της Ευρώπης και της Ελλάδας…
Κωνσταντίνος
 
read more "Σε επικίνδυνη προσχεδιασμένη τροχιά βρίσκεται η Ελλάδα" Διαβάστε περισσότερα...

Η Le Monde μας επιβραβεύει για τη δουλικότητά μας

  • «Η Ελλάδα είναι πλέον ο καλός μαθητής της ευρωπαϊκής τάξης»
  • Eπισημαίνεται πάντως πως παρά τις προσπάθειες που γίνονται θα είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί μια αναδιάρθρωση του χρέους
Yπό τον τίτλο «Η Ελλάδα είναι πλέον ο καλός μαθητής της ευρωπαϊκής τάξης» η εφημερίδα LE MONDE σημειώνει ότι «καμία άλλη ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν επιχείρησε να προχωρήσει ταυτόχρονα σε μείωση των δημοσίων δαπανών, πάταξη της φοροδιαφυγής, μετασχηματισμό του κράτους και εκ βάθρων μεταρρύθμιση της οικονομίας, και παράλληλα, δραστική μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος αντίστοιχη με 5% του ΑΕΠ σε διάστημα ενός έτους. Βρισκόμαστε στην Ελλάδα, λίκνο της κρίσης χρέους που έχει χτυπήσει την Ευρώπη πάνω από έξι μήνες».
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, “αυτό αναφέρει σε έκθεσή της την περασμένη εβδομάδα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία «επιβεβαιώνει ότι στην Αθήνα υπάρχει πράγματι μία κυβέρνηση ισχυρή και αποφασισμένη, που λαμβάνει σοβαρά υπόψιν τα προβλήματα της χώρας και η οποία άρχισε να δείχνει ότι τηρεί τις υποσχέσεις της. Η χώρα απέχει ακόμη από το να ξεπεράσει την κρίση, όπως φαίνεται όμως κυβερνάται από μία ομάδα που λέει αυτό που κάνει και κάνει αυτό που λέει».
«Όλα δεν ήταν εύκολα για την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου,που είχε το θάρρος να πει κατ’αρχάς την αλήθεια για το βάθος των προβλημάτων της χώρας του και να δει στη συνέχεια ότι δεν θα υπήρχε εύκολη λύση για να τα ξεπεράσει» επισημαίνει το δημοσίευμα κάνοντας μνεία στην έκτη κατά σειρά γενική απεργία των συνδικάτων των εργαζομένων κατά του νομοσχεδίου για το ασφαλιστικό που ψηφίστηκε στη Βουλή.
Όπως σημειώνει στην έκθεσή της η Κομισιόν τα προβλήματα παραμένουν σε ορισμένους τομείς, κυρίως ο πληθωρισμός, η είσπραξη των φόρων και η μεταρρύθμιση της στατιστικής υπηρεσίας. «Αυτό όμως δεν είναι κάτι που ξαφνιάζει, δεδομένου του μεγέθους του εγχειρήματος. Το λιγότερο που μπορεί κανείς να πει είναι ότι άλλες χώρες, οι οποίες βρέθηκαν ενώπιον των δημοσιονομικών ευθυνών τους από τις αγορές, δεν αποδεικνύουν το ίδιο αποφασιστικό πνεύμα» -σχολιάζει η ανάλυση.
«Ακόμη κι αν η Ελλάδα θέσει σε εφαρμογή ως και την τελευταία λεπτομέρεια του σχεδίου της για δημοσιονομική εξυγίανση, θα της είναι πιθανόν και πάλι δύσκολο ν’αποφύγει μία αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους (…) Είναι κατανοητό ότι οι ιθύνοντες της ευρωζώνης αποφεύγουν να αναφέρουν δημοσίως μία τέτοια προοπτική (…) Όμως, εάν η αναδιάρθρωση γίνει αναπόφευκτη σε ορισμένα χρόνια, το κύρος που θα έχει κερδίσει ο κ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια αυτών των δύσκολων χρόνων θα ενισχύσει σοβαρά την αξιοπιστία της απέναντι στους πιστωτές της» -καταλήγει μεταξύ άλλων το δημοσίευμα.
Η Le Monde δεν διστάζει να δει την σκληρή πραγματικότητα της Ελλάδας και την ύπαρξης για σοβαρότατη πιθανότητα αναδιάρθωσης του χρέους, σε αντίθεση με το κυβερνητικό επιτελείο, τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και τον κύριο Παπακωνσταντίνου που θέλουν να μας πείσουν πως με τα σκληρότατα μέτρα αποφεύγουμε την περίπτωση να δούμε και να βιώσουμε χειρότερες καταστάσεις... Δυστυχώς, οι ευρωπαίοι είναι περισσότερο ειλικρινείς από τους δικούς μας, οι οποίοι για μία ακόμη φορά προσπαθούν να κρύψουν την ανικανότητά τους και όχι μόνο...
read more "Η Le Monde μας επιβραβεύει για τη δουλικότητά μας" Διαβάστε περισσότερα...

Αλλοδαποί συμμετείχαν στην ομαδική δολοφονία της Marfin

  • Αναγνωρίστηκε ο ένας από τους δολοφόνους ενώ υπάρχουν πολύτιμες μαρτυρίες για την συμμετοχή των υπολοίπων
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των τεσσάρων δραστών που πυρπόλησαν το κτίριο της τράπεζας Marfin Egnatia στην οδό Σταδίου 23 όπου βρήκαν τραγικό θάνατο από ασφυξία ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης (36 ετών), η Παρασκευή Ζούλια (35 ετών) και η έγκυος Αγγελική Παπαθανασοπούλου (32 ετών). Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες της ΕΛ.ΑΣ και με βάση την επεξεργασία του οπτικού υλικού και τις καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων:
  • αναγνωρίστηκε ήδη ο ένας εκ των τεσσάρων δολοφόνων, ο οποίος είναι γνωστός για τη δράση του στον αυτοαποκαλούμενο "αναρχικό χώρο",
  • διαπιστώνεται ότι οι υπόλοιποι δύο άνδρες ήταν αλλοδαποί (μιλούσαν σπαστά ελληνικά),
  • στην ομάδα συμμετείχε και μία μικροκαμωμένη γυναίκα που μετέφερε τα εύφλεκτα υλικά. Νωρίτερα, οι τρεις είχαν σπάσει τη βιτρίνα του υποκαταστήματος και είχαν πετάξει μέσα βενζίνη.
Η παρουσία αλλοδαπών επιβεβαιώθηκε και από τη σημαντική μαρτυρία του Β. Χατζηιακώβου, διευθυντή του βιβλιοπωλείου Ιανός, το οποίο βρίσκεται απέναντι από το κτίριο της τράπεζας. Επιχειρώντας να περιγράψει τους δράστες, ο Β. Χατζηιακώβου ανέφερε: "Ήταν κουκουλοφόροι, δεν μπορούσες να δεις ηλικίες, φορούσαν και κουκούλες και γάντια, ήταν επαγγελματίες. Οι κουκουλοφόροι κινούνταν στα πεζοδρόμια, στον Ιανό επιτέθηκαν 5-6 άτομα, απέναντι ίσως να ήταν 10". Πράγματι, οι ολιγομελείς ομάδες κουκολοφόρων που προξένησαν τα επεισόδια έφεραν αντισφυξιογόνες μάσκες και είχαν πλήρως καλυμμένα τα σώματά τους για να μην αφήσουν γενετικό υλικό ή αναγνωριστούν από κάμερες.
Αναπόφευκτοι είναι οι συνειρμοί με τις δύο μεγάλες υποθέσεις αποσταθεροποίησης της Χώρας, όπου πρωτοστάτησαν αλλοδαποί:
Τον Αύγουστο του 2007, εν μέσω των καταστροφικών πυρκαγιών που έπληξαν τη Πελοπόννησο με αποτέλεσμα των θάνατο δεκάδων πολιτών, εντοπίστηκε και τέθηκε υπό παρακολούθηση στην περιοχή της Ηλείας κορυφαίος Κοσοβάρος πρώην οπλαρχηγός του UCK και μέλος της αλβανικής μαφίας, ο οποίος κατάφερε ωστόσο να διαφύγει αφού ήρθε σε επαφή με "αναρχικούς" και υπόπτους για υποθέσεις τρομοκρατίας.
Το Δεκέμβριο του 2008, ομάδα Κοσοβάρων που ήλθε μέσω Βιέννης στην Αθήνα πρωτοστάτησε στις καταστροφές και στις συμπλοκές με τις δυνάμεις ασφαλείας. Τη νύχτα των επεισοδίων, οι αρχές ασφαλείας θορυβήθηκαν από τη ταυτόχρονη ενεργοποίηση 100 καρτοκινητών τηλεφώνων στο νόμό Ιωαννίνων που ανήκαν σε Αλβανούς. Σε κεντρικά σημεία της Αθήνας εμφανίστηκαν φειγ-βολάν στην αλβανική γλώσσα ("POLICA DERRA VRASES" και από την άλλη "HAKMARJE PER DREJTESI"), σε μια προσπάθεια όξυνσης των επεισοδίων με τη μεγαλύτερη συμμετοχή των μεταναστών.
Τα παραπάνω ανατρέπουν τη μέχρι σήμερα διαπίστωση ότι οι αλλοδαποί αποτελούν απλώς πηγή στρατολόγησης και προμήθειας οπλισμού για τον "αναρχικό χώρο" (και κατ΄επέκταση των διαφόρων τρομοκρατικών οργανώσεων) και επιβεβαιώνουν την υπόθεση εργασίας που θέλουν τα συγκεκριμένα άτομα να έχουν καταστεί υποχείρια συγκεκριμένων κέντρων που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της Χώρας.

Σχετικά δημοσιεύματα:
- Ζητήματα ασφαλείας από την απόδοση Ελληνικής Ιθαγένειας στους μετανάστες
- Κουνταρδάς: Ξένες μυστικές υπηρεσίες πίσω από τη τρομοκρατία
read more "Αλλοδαποί συμμετείχαν στην ομαδική δολοφονία της Marfin" Διαβάστε περισσότερα...

Οι λαθρομετανάστες εγκαταλείπουν την Ελλάδα λόγω... κρίσης!


  • Μέσα από την οικονομική κρίση βγήκε κι ένα καλό: Η κρίση πλήττει και τους μετανάστες που φεύγουν με κάθε μέσο

Η οικονομική κρίση δείχνει ιδιαίτερη «προτίμηση» στους μετανάστες. Αυτό προκύπτει από την εφετινή ειδική έκθεση του ΟΟΣΑ, «Μigration Οutlook 2010», η οποία διαπιστώνει...υψηλή αύξηση της ανεργίας και μείωση της σταθερής απασχόλησης στους μεταναστευτικούς πληθυσμούς. Ειδικότερα και σε ό,τι αφορά τη χώρα μας ο διεθνής οργανισμός προβλέπει μείωση της μεταναστευτικής κίνησης προς την Ελλάδα, με παράλληλη «έξοδο» από την εργασία αρκετών χιλιάδων μεταναστών, η οποία ήδη αποτυπώνεται στην αύξηση των εισιτηρίων χωρίς επιστροφή αρκετών αλλοδαπών που ζούσαν και εργάζονταν στην Ελλάδα.
Μάλιστα, όπως διαπιστώνεται από τον συσχετισμό των στοιχείων του ΟΟΣΑ, αν αυτά τα σενάρια επαληθευθούν, η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει πρώτη φορά το ενδεχόμενο μείωσης του πληθυσμού καθώς οι παράγοντες που συνέβαλαν στο θετικό πρόσημο του δημογραφικού είναι οι μετανάστες. Αυτή είναι η πραγματικότητα καθώς στη χώρα μας οι μετανάστες αύξησαν κατά 90% τον πληθυσμό μεταξύ των ετών 2002- 2006, σύμφωνα με τα στοιχεία του διεθνούς οργανισμού.
«Εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική δυναμική για την κινητοποίηση του εγχώριου ανθρώπινου δυναμικού αναφορικά με την ικανοποίηση των αναγκών σε, τουλάχιστον, κάποιους κλάδους της οικονομίας» σημειώνεται στην έρευνα. Ωστόσο, όπως αναφέρεται, όσο θα αποσύρεται από την εργασία η μεταπολεμική γενιά τόσο θα καθίσταται δυσκολότερη η αναπλήρωση των μελών της στην αγορά εργασίας.
Η στασιμότητα ή η συρρίκνωση των οικονομικών των χωρών του ΟΟΣΑ αποτυπώνεται γλαφυρά στα στοιχεία της έρευνας. Ο διεθνής οργανισμός εκτιμά ότι μεταξύ 2010 - 2020 η αύξηση του πληθυσμού που βρίσκεται σε παραγωγική ηλικία θα αγγίξει το 1,9%, όταν την προηγούμενη δεκαετία ξεπερνούσε το 8,6%. Ετσι, προβλέπεται ότι η χώρα μας θα παρουσιάσει μείωση στον μεταναστευτικό πληθυσμό, αλλά και συρρίκνωση της ανάπτυξης.
Οπως τονίζει η έρευνα στις περισσότερες χώρες οι γηγενείς και οι αλλοδαποί εργαζόμενοι ακολουθούν διαφορετικές τάσεις και φαίνεται ότι ανταποκρίνονται διαφορετικά στην επιδείνωση των συνθηκών της αγοράς εργασίας. Ωστόσο σημειώνεται ότι παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις η ανεργία αυξάνεται και στις περισσότερες περιπτώσεις κατέχει ηγεμονικό ρόλο για την ερμηνεία της συρρίκνωσης της συνολικής εργασίας. Ειδικότερα από την έρευνα προκύπτει ότι οι μετανάστριες επλήγησαν από την κρίση λιγότερο από ό,τι οι μετανάστες, κυρίως διότι οι δεύτεροι υπερεκπροσωπούνται σε προβληματικούς πλέον κλάδους, όπως αυτός της οικοδομής.
Επίσης, στην έκθεση γίνεται μνεία για τις σοβαρές επιπτώσεις της κρίσης στη νεολαία καθώς, όπως εκτιμάται, ακόμη και προ της ύφεσης η είσοδος των νέων στην αγορά εργασίας δεν ήταν εύκολη. Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν κα για τους νέους μετανάστες καθώς οι έρευνες του οργανισμού δείχνουν ότι έχουν υπερδιπλάσιες πιθανότητες να τεθούν εκτός αγοράς εργασίας. Ο ΟΟΣΑ προτείνει να καταστεί προτεραιότητα η αντιμετώπιση του προβλήματος, μέσω κάποιας δέσμης μέτρων, ούτως ώστε να αποφευχθούν οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της μη ενσωμάτωσης της εν λόγω ομάδας στην αγορά εργασίας, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε στιγματισμό και κοινωνική αναταραχή.
Ενας από τους βασικότερους λόγους που εξηγούν το φαινόμενο είναι οι ελλείψεις σε επαγγελματικά εφόδια των νέων μεταναστών, σε σύγκριση πάντοτε με τους γηγενείς συνομηλίκους τους. Αλλωστε η κρίση κατέδειξε ότι οι μεσαίων ικανοτήτων εργαζόμενοι υπέστησαν πολλαπλάσιες απώλειες θέσεων εργασίας από ό,τι οι έχοντες υψηλότερη κατάρτιση. «Οι μεταναστευτικές ομάδες που αντιμετώπιζαν περισσότερες δυσκολίες στην ενσωμάτωσή τους στην αγορά εργασίας είναι γενικώς πιο εκτεθειμένες στην αποδυνάμωση της ζήτησης» σχολιάζεται.
Μάλιστα, όπως αναφέρεται στην έρευνα, η χώρα μας κατέχει την πανευρωπαϊκή πρωτιά στην αύξηση της μερικής απασχόλησης των μεταναστών. «Οι μετανάστες συγκαταλέγονται σε εκείνους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή επιδείνωσης της αγοράς εργασίας» καταγράφεται στην έκθεση, η οποία συνδέει το εν λόγω φαινόμενο με την περικοπή θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης.
read more "Οι λαθρομετανάστες εγκαταλείπουν την Ελλάδα λόγω... κρίσης!" Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

The shamROCK rebels…


O Παναθηναϊκός και οι οπαδοί του είναι οι γνησιότεροι εκφραστές της ΡΟΚ μουσικής σε όλες τις εκφάνσεις της, τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων…
Η εφημερίδα ΠΡΑΣΙΝΗ σε αφιέρωμα της παρουσίασε την σχέση που έχει ο Παναθηναϊκός με την ροκ μουσική και παρακάτω παρουσιάζονται τα κυριότερα σημεία του αφιερώματος.
Στις αρχές του 1940 και παρά την Γερμανική κατοχή οι νέοι της εποχής κάνουν πάρτι χορεύοντας ταγκό και σουίνγκ, ενώ ο Παναθηναϊκός διανύει την τέταρτη δεκαετία της ζωής του με τους νεαρούς «πράσινους» φίλους να δείχνουν έντονο ενδιαφέρον στην συγκεκριμένη …ξενόφερτη μουσική. Παράλληλα δημιουργούν τις πρώτες… ροκ καταστάσεις στα ελληνικά γήπεδα με ροκάνες καραμούζες, τρομπέτες και πλακάτ ενώ γράφονται και τα πρώτα τραγούδια για τον σύλλογο.
Η επόμενη δεκαετία (1950) αναπτύσσει ένα νέο είδος κουλτούρας με τη νεολαία να διασκεδάζει αντισυμβατικά και τον Έλβις Πρίσλεϊ να δημιουργεί ένα νέο ξεχωριστό ρεύμα. Οι «πράσινοι» οπαδοί κάνουν την δική τους…επανάσταση στα οπαδικά δεδομένα και το 1952 ιδρύουν τον ΣΦΟΠ Στα γραφεία της λέσχης εκτός από πιγκ-πογκ και σκάκι ακούνε στα τραντζίστορ τα… Αμερικάνικα και στα πικ απ δίσκους 45 στροφών.
Την δεκαετία του 60΄ οι οπαδοί του Παναθηναϊκού ξεκίνησαν τις εξορμήσεις τους εκτός Ελλάδας προκειμένου να ακολουθήσουν παντού το αγαπημένο τους «τριφύλλι». Με την ίδρυση της Θύρας 13 το 1966 οι εκδρομές στο εξωτερικό έγιναν …ρουτίνα για τους «πράσινους» και παράλληλα οι οπαδοί του «τριφυλλιού» ήταν από τους πρώτους που πήραν μουσικές ροκ παραστάσεις και τις… μετέφεραν στην Ελλάδα. Την συγκεκριμένη χρονική περίοδο οι «πράσινοι» ταξιδιώτες σήκωσαν την «πράσινη» σημαία τους ψηλά σε Τσεχία, Ιταλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Μάλτα και Ουγγαρία όπου η «σκληρή» μουσική είχε ήδη ταξιδέψει από τις ΗΠΑ μέσω Βρεταννίας.
Η πολιτική αναταραχή και το αντιεξουσιαστικό «ρεύμα» που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα από τα τέλη της δεκαετίας του 60΄ και διατηρήθηκε σχεδόν καθόλη την διάρκεια της δεκαετίας του 70΄ επηρέασε την μουσική κουλτούρα των Παναθηναϊκών οπαδών αλλά και των παικτών. Το έπος του Γουέμπλεϊ έφερε τους «πράσινους» κοντά στην Βρεταννική σκηνή και είναι οι πράσινοι τραγουδάνε για πρώτη φορά σε ρυθμούς «σκαθαριών» , με παίκτες να έχουν ανάλογο λουκ και τους οπαδούς να φτιάχνουν τα πρώτα πανό σε διαφορετική γλώσσα. Παράλληλα την ίδια περίοδο αναπτύσσεται το ελληνικό ροκ σε συνδυασμό με το πολιτικό και αντάρτικο τραγούδι με την «πράσινη» κερκίδα να παίρνει φωτιά στους συγκεκριμένους σκοπούς.
Η δεκαετία του 1980 είναι η πλέον «θυελλώδης» σε ότι αφορά την επίδραση τους μουσικής στην «πράσινη» κερκίδα. Hard rock, punk rock και glam metal είναι από τα …βασικά ακούσματα της θύρας 13. Παράλληλα οι Βρετανικές σημαίες κάνουν παντού την εμφάνιση τους και ο γνωστός επικεφαλής των ΜΑΤ Νίκων Αρκουδέας …ωρύεται ότι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού μπορούν να αποτελέσουν κοινωνικό πρόβλημα. Οι «πράσινοι» έχουν τα δικά τους ροκ στέκια ενώ η θύρα 13 έχει γεμίσει με χούλιγκανς και «φρικιά» με αγαπημένη τους συνήθεια την σχιζοφρένεια.
Τα 90s είναι μια παραγωγική περίοδος για την ελληνική ροκ σκηνή με παλιά και νέα συγκροτήματα να βιώνουν την καλύτερη τους περίοδο και τους φίλους του «τριφυλλιού» να αλωνίζουν την Ευρώπη σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Επιπλέον οι ρυθμοί των συνθημάτων είναι επηρεασμένοι από ροκ ακούσματα ενώ δεν λείπουν και πάλι οι ροκ …καταστάσεις.
Τη νέα…χιλιετία ανθεί το alternative rock ενώ στην Ελλάδα «αγκαλιάζονται» νέοί παρεμφερείς ήχοι με το ροκ όπως το ska και η reggae. Επιπλέον το ελληνικό έντεχνο τραγούδι έχει μεγάλη απήχηση και οι οπαδοί του «τριφυλλιού» γιορτάζουν τα 40 χρόνια της θύρας 13 με μπύρες και καλή επιλεκτική. ροκ μουσική.
Οι ροκ μελωδίες της «πράσινης» εξέδρας
Η ευρηματικότητα και οι ροκ μελοποιήσεις των Παναθηναϊκών οπαδών έχουν μείνει στην ιστορία καθώς τα τραγούδια που έχουν ακουστεί από «πράσινα» πέταλα σε όλα τα σπορ έχουν μείνει βαθιά χαραγμένα στη μνήμη όλων.
Ακολουθεί μια αναδρομή από τους ρυθμούς συνθημάτων που είναι εμπνευσμένα από ροκ μελωδίες του εξωτερικού με τον… ύμνο των Iron Maiden «Fear of the Dark» να…προσαρμόζεται στα Παναθηναϊκά δεδομένα και τους οπαδούς του να παραληρούν με το «Παναθηναϊκέ τρελαίνομαι…»
Στην ιστορία έχει μείνει φυσικά και η μελοποίηση του Obladi Oblada με τους χιλιάδες οπαδούς του Παναθηναϊκού όπου εκστασιασμένοι τραγουδούσαν «Φεύγω από το σπίτι μου το πατρικό..»
Επιπλέον την δική του ξεχωριστή θέση έχει και το σύνθημα «Είσαι ένα τρίφυλλο βαρβάτο και ωραίο…» με τον ρυθμό του να είναι επηρεασμένο από το Friggin in the Riggin των sex pistols (στην Ελλάδα έγινε γνωστό ως «Επιστροφή στην Φύση» από τους Ψόφιους Κοριούς).
Ακόμα της …μόδας είναι ο ρυθμός του τραγουδιού Seven Nation Army από τους White Stripes με κύριο…αποδέκτη τον Σεμπάστιαν Λέτο.
Από κει και πέρα οι «πράσινοι» έχουν τραγουδήσει σε πιο ..μελωδικούς ρυθμούς το Ιταλικό γνωστό κομμάτι «Sara Perche Ti Amo» με τρόπο που θα …ζήλευε ο ΠοβέριΦυσικά το «πράσινο» πρόγραμμα περιέχει και …ντίσκο ρυθμούς με το «MA Baker», από τους Boney M να έχει …μεταμορφωθεί σε «Παναθηναϊκός είμαι από μικρός»Στο μεταξύ το «Rivers of Babylon» τείνει να …ξεχαστεί ως τραγούδι και ο ρυθμός παραμένει ζωντανός από το «Τριφυλλάρα μου σε αγαπώ…».
Αξέχαστη είναι και η …μελοποίηση του Go west των pet Shop Boys με την Παναθηναϊκή εξέδρα να φωνάζει « Οέ τριφυλλάρα μου…»Σε πιο… ρέγκε ρυθμούς είναι το Rootsie and Boopsie από Papa Winnie με το «Κερδίζεις χάνεις θα τραγουδάω…»
Σε ότι αφορά το ελληνικό ροκ οι Μάτζικ ντε σπελ τραγούδησαν το «Σαράγεβο ωστόσο οι στίχοι «Κόλλησα μόνο εσένα έχω μες στο μυαλό…» έχουν μεγαλύτερη απήχηση. Παράλληλα ροκ είναι και ο ρυθμός στην «πίπα της ειρήνης» του Μιχάλη Εμιρλή όπου έχει … μεταμορφωθεί σε «Μόνο εσένα έχω για θεό…»
Οι φίλοι για πάντα και τα…πιθανά σενάρια είναι η «τρίφυλλη έμπνευση για το «Μα εμένα η ζωή μου είναι η Κυριακή…»
Από το…στόχαστρο των Παναθηναίκών οπαδών δεν έχει ξεφύγει ούτε η Ελένη Βιτάλη με το «Ξενάκι» να μετατρέπεται ανάλογα στις «πράσινες» ανάγκες.
Τα «πράσινα»…επαναστατικά τραγούδια
Διαχρονικά, και παρά την λάθος αντίληψη που επικρατεί και που θέλει το ροκ να αποτελεί πηγή βίας, η κυριολεκτική έννοια και σημασία της έγκειται στην επαναστατικότητα και ελευθερία του ατόμου.
Τα πολιτικά-επαναστατικά τραγούδια και οι σκοποί τους έγιναν… σημαία για τους οπαδούς του Παναθηναϊκού με το Ιταλικό επαναστατικό κομμάτι «Bella ciao» να συντροφεύει τους «τρυφυλλοφόρους» οπαδούς σε αρκετά συνθήματα.
Εντός συνόρων ο Μίκης Θεοδωράκης είδε το «Είμαστε δυο» να μετατρέπεται σε «Πανάθα έπαθα ζημιά…» ή «Στην Λεωφόρο παίζουμε».
Παράλληλα ο… δρόμος είχε την δική του ιστορία και λίγα χρόνια αργότερα ο δρόμος αντικαταστάθηκε από τον ΠΑΟ σε μια «πράσινη» παραλλαγή.
Ο Μάνος Λοϊζος και το «Καλημέρα Ήλιε» έχει επιλεχτεί από τους Παναθηναϊκούς οπαδούς για το « Η τριφυλλάρα ποτέ δεν σταματά…»
Παράλληλα, το «Πότε θα κάνει ξαστεριά» με τον Νίκο Ξυλούρη έχει μεταμορφωθεί στο «Τον ΠΑΟ μου τον αγαπώ…»
Το ροκ το ελληνικό είναι Παναθηναϊκό…
Το ροκ στην Ελλάδα είναι μια ιστορία περίπου 40 χρόνων και είναι πολλοί από τους γνωστότερους πρεσβευτές του, οι οποίοι δεν έχουν κρύψει την αγάπη τους για το «τριφύλλι».
Στα τέλη της δεκαετίας του 70΄ το συγκρότημα Σπυριδούλα συνοδεύει τον Παύλο Σιδηρόπουλο στον δίσκο «Φλου» , ενώ το 1982 κινούν τους… οπαδούς τους σε «Νάυλον ντέφια και ψόφια κέφια», με το συγκεκριμένο συγκρότημα να έχει έντονο το Παναθηναϊκό χρώμα στις τάξεις του.
Λίγα χρόνια αργότερα δημιουργούνται οι Τερμίτες από τον «άρρωστο» Βολιώτη Παναθηναϊκό Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και τους Παύλο Κικριλή, Δημήτρη Βασαλάκη, Αντώνη Μιτζέλο και Τόλη Σκαματζούρα.
Ο πρώτος έχει ξεκαθαρίσει πολλές φορές για τον Παναθηναϊκό ότι «Το όνομα σου είναι αιτία..» ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι στον δίσκο Τερμίτες «Τα καλύτερα τραγούδια τους» έχουν ως φόντο μια ζωγραφιά με έναν τοίχο της ονομασίας της Θύρας 13.
Τα πιο… ροκ αδέρφια της ελληνικής σκηνής , οι Μπραχαμιώτες Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας κουβαλάνε μαζί τους το «τριφύλλι» από τα πρώτα χρόνια της παιδικής τους ηλικίας και με τις μελωδικές του φωνές ξεκαθαρίζουν ότι «είναι η ζωή μια τρέλα»
Το ιδρυτικό μέλος και «ψυχή» του συγκροτήματος ΠΥΞ ΛΑΞ, Μάνος Ξυδούς (γέννημα θρέμμα Αγίων Αναργύρων) δεν είναι πια μαζί μας, αφού πριν από λίγο καιρό προδόθηκε από την καρδιά του. Ήταν όμως ένας αυθεντικός οπαδός του Παναθηναϊκού, ενώ είχε παραχωρήσει συνέντευξη στην ΠΡΑΣΙΝΗ, όπου είχε αφιερώσει στους «πράσινους» το κομμάτι: «Τα αστέρια θα είναι πάντα μακριά». Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μάνους Ξυδούς και ο Πανος Κατσιμίχας αποτελούσαν …ντουέτο και παρακολουθούσαν μαζί τον Παναθηναϊκό.
«Σε ευχαριστώ για όσα μου έχεις χαρίσει»
«Για όσα μαζί σου Πανάθα έχω ζήσει…» τραγούδησε σε μια μοναδική μουσική έκδοση ο Γιώργος Δημητριάδης όπου είναι από τους φανατικότερους Παναθηναίκούς καλλιτέχνες και συμμετείχε σε αρκετές εορταστικές εκδηλώσεις του «τριφυλλιού»
Ο Βασίλης Καζούλης κόλλησε άμεσα το «μικρόβιο» του Παναθηναϊκού με την μετακόμιση του από την Ρόδο στην Αθήνα σε μικρή ηλικία και τραγούδησε «Μαζί σου ως την άκρη ταξίδεψα και εγώ…»
Για τον Γιάννη Ζουγανέλη δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξη του στην ΠΡΑΣΙΝΗ δήλωσε «Μεγάλωσα με τον Παναθηναϊκό. Πήγαινα μικρός στη Λεωφόρο και έβλεπα από προπονήσεις του Δομάζου μέχρι… πυγμαχία και βόλεϊ στον «Τάφο του Ινδού». Ο Παναθηναϊκός ήταν η συντροφιά μου. Δεν νομίζω ότι έχω καλύτερη λέξη για να το περιγράψω».
Το …ντουέτο των Θάνου Μικρούτσικου και Γιάννη Κούτρα έκτος από τα «ταξίδια» τους με τον «Μαραμπού» Νίκο Καββαδία μοιράζονταν ανέκαθεν τις ανησυχίες τους για τα δρώμενα στο αγαπημένο τους «τριφύλλι».
Η… reggae τρέλα των Locomondo έχει γίνει γνωστή σε όλη την Ελλάδα και σε παλιότερη συνέντευξη τους στην ΠΡΑΣΙΝΗ ο Μάρκος Κούμαρης, ο Γιάννης Βαρνάβας και ο Σταμάτης Γούλας τόνισαν ότι μεγάλωσαν με τον Γιάννη Κυράστα και ότι ο Παναθηναϊκός ήταν η ομάδα των παιδικών τους χρόνων.
Επιπλέον θα πρέπει να αναφέρθεί ο …μοναδικός στίχος στο τραγούδι του Ορφέα Περίδη «Χούλιγκανς» που αναφέρεται στην …Λεωφόρο.
Από κει και πέρα την δική τους Παναθηναϊκή ιστορία έχουν γράψει οι 667 όπου είναι οι δημιουργοί του «πράσινου» κομματιού «Δεν γίνεται αλλιώς» ενώ και ο Μιχάλης Ζατζηαρσενίου των « Έτσι ντε» είναι «πράσινος».
Επιπλέον στο γκρουπ των Ημισκούμπριων υπάρχει το «πράσινο» χρώμα.
Ακόμα έντονο είναι το Παναθηναϊκό στοιχείο στους industrial Siva Six καθώς και στους Ravencult όπου παίζουν Black Metal.
Ιστορική ροκ μπάντα είναι και οι Αμπελοκηπιώτες last drive όπου είναι Παναθηναϊκοί και μάλιστα έχουν κομμάτι που ονομάζεται «13»
Σε έχουνε δοξάσει οι ροκάδες…άσοι!
Εκτός από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού που …λατρεύουν το ροκ υπάρχουν και αρκετοί παίκτες που έχουν τιμήσει το «τριφύλλι» και τα ακούσματα όσο και η μορφή τους …εξέπεμπε σε ροκ καταστάσεις.
Η πρώτη επαφή «πράσινων» παικτών με το ροκ ήρθε την εποχή του Γουέμπλεϊ όπου ο Φραγκίσκος Σούρπης αποδείχτηκε ταλαντούχος στιχουργός στην …ελληνική έκδοση του Obladi Oblada των Beatles (Έχω στο Λονδίνο μια δουλειά). Το συγκρότημα που ανέλαβε να εκτελέσει την συγκεκριμένη μορφή ήταν οι Μπάνιονς.
Από κει και πέρα εντύπωση προκαλούσαν εκείνη την εποχή οι…ροκ φαβορίτες του Τότη Φυλακούρη καθώς και η πλούσια γενειάδα του Βακάλη.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μίμης Δομάζος ήταν ιδιοκτήτης της μπουάτ «Ζυγός» στην Πλάκα όπου και πήραν τον …λόγο αρκετοί καλλιτέχνες του «νέου κύματος».
Οι πρώτοι…μαλλιάδες του Παναθηναίκού ήρθαν από το εξωτερικό και πρόκειται για τους Μπόρα Τζόρτζεβιτς και Όσκαρ Αλβαρέζ στα μέσα της δεκαετίας του70.
Σε ότι αφορά τον πρώτο Έλληνα ποδοσφαιριστή με ροκ εμφάνιση στον Παναθηναϊκό φέρεται ότι ήταν ο Θανάσης Δημόπουλος.
Από κει και πέρα στην σύγχρονη ποδοσφαιρική ιστορία του Παναθηναίκού λάτρης της ροκ μουσικής ήταν ο Έρικ Μίκλαντ όπως και ο Μάρκους Μινχ.
Παράλληλα ροκ ακούσματα είχε και ο Ιγκόρ Σιμπνιέφσκι ο οποίος όμως κάπου…ξέφυγε στην πορεία…
Σε συναυλία των ACDC στην Μαλακάσα είχαν δώσει το παρών οι Λουκάς Βύντρα και Γιόσου Σαριέγκι όπου είναι αμφότεροι ροκάδες. Σε ότι αφορά τον πρώτο δείχνει προτίμηση και στα έντεχνα κομμάτια ενώ ο δεύτερος είναι οπαδός των Metallica και των Ramones.
Ακόμα στα έντεχνα μονοπάτια βαδίζει και ο φύλακας-άγγελος του Παναθηναϊκού Άλεξ Τζόρβας.
Ο Τζιμπρίλ Σισέ…φανερώνει την αγάπη του σε ποπ και ρέγκε ήχους με την ονομασία του παιδιού του.. Μάρλει Τζάκσον ενώ ο «Killer» του Παναθηναίκού έχει εκτελέσει χρέη dj σε μαγαζί με Rnb μουσική. Ακόμα το νέο μεταγραφικό απόκτημα του Παναθηναϊκού Σίντνεϊ Γκοβού είναι φανατικός θαυμαστής της ρέγκε μουσικής και του Μπομπ Μάρλεϊ.
Τέλος, οι παίκτριες της γυναικείας ομάδας βόλεϊ του Παναθηναϊκού μετά την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας πανηγύρισαν το τρόπαιο σε ροκ σκηνή στο Ρέθυμνο. Επιπλέον τόσο οι παίκτες του ανδρικού τμήματος μπάσκετ όσο και οι παίκτες της ομάδας βόλεϊ επιλέγουν την διασκέδαση τους σε μπαρ του κέντρου με καλή ροκ μουσική.
«Panathinaikos and nothing else matters»
Η Παναθηναϊκή τρέλα σε συνδυασμό με την ροκ μουσική αποτελεί ένα «εκρηκτικό» συνδυασμό όπου έχει πολλές εκφράσεις και εκτός των συνθημάτων και των τραγουδιών.
Αρχικά η Βρετανική σημαία βρίσκεται σε κασκόλ και πανό των «πράσινων» από τις αρχές της δεκαετίας του 80΄ ενώ την εμφάνιση τους κάνουν και οι «νεκροκεφαλές» ή οι «διάβολοι» όπως και συνθήματα στα Αγγλικά.
Επιπλέον οι ονομασίες συνδέσμων επηρεάζονται από την γενικότερη οπαδική ροκ κουλτούρα της Βρετανίας και την δεκαετία του 80΄ οι οπαδοί της Γιουβέντους, της Άρσεναλ, της Λίνφιλντ, της Λίβερπουλ , του Ερυθρού Αστέρα και της Μπρυζ… γνωρίζουν από πρώτο χέρι την ροκ κατάσταση στα πέταλα όπου φιλοξενούνται οι οπαδοί του Παναθηναϊκού.
Οι «τριφυλλοφόροι» οπαδοί έχουν αρκετά πανό με ροκ στίχους όπως «Panathinaikos and nothing else matters», «Pao simly the best» ή το «Σε ευχαριστώ για όσα μου έχεις χαρίσει»…
Πολλές φορές οι Παναθηναϊκοί οπαδοί εκφράζονται και μέσω των γκράφιτι όπου δίπλα στο αγαπημένο τους ροκ συγκρότημα έχει θέση το «τριφύλλι».
Ακόμα ο συγκεκριμένος «πράσινος» ροκ συνδυασμός υπάρχει σε μπλούζες ή αυτοκόλλητα που …ενώνουν τις συγκεκριμένες αγάπες.
MANU…. PAO
Λένε πως μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Κι όμως, ούτε αυτές δεν φτάνουν για να περιγράψουμε την «τρέλα» που έχει με τον Παναθηναϊκό ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στον κόσμο. Ο λόγος για τον γνωστό ακόμη και στον λιγότερο σχετικό με το είδος, Manu Chao. Τον άνθρωπο που αναδείχτηκε παγκοσμίως μέσω της folk μουσικής και κατάφερε να «παντρέψει» μέσα στα κομμάτια του την reggae (που ήταν και το… στοιχείο του), με ska, punk (είχε επιρροές από τους Clash, τους The Jam και τους Dr. Feelgood) jazz και latin «συστατικά». Ο Manu Chao γεννήθηκε στο Παρίσι και εξελίχθηκε σε έναν πολυσύνθετο «αστέρα» της μουσικής. Είναι ένας ολοκληρωμένος ροκ καλλιτέχνης, αφού δεν έχει ταλέντο μόνο στο τραγούδι, αλλά και στα μουσικά όργανα. Παίζει κιθάρα, μπάσο και πιάνο και έχει καταφέρει να δημιουργήσει μπάντες, στις οποίες έγινε leader. Μαζί με τον αδερφό του και τον ξάδερφό του έφτιαξε τους Μάνο Νέγκρα, ωστόσο με κάποια μέλη βρέθηκαν στα… δικαστήρια. Οι εσωτερικές διαμάχες οδήγησαν σταδιακά στην διάλυση της μπάντας, για να δημιουργήσει το Ράδιο Μπέμπα. Έχει συνθέσει τραγούδια σε πολλές γλώσσες, όπως Γαλλικά, Ισπανικά, Αραβικά, Γαλλικιακά και Αγγλικά. Από πολλούς, θεωρείται ως η σύγχρονη μορφή του Μπομπ Μάρλεϊ, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που τον αντιμετωπίζουν ως διάδοχο του Τζαμαϊκανού «βασιλιά» της Reggae. Εξάλλου, είναι από τους λίγους που κρατούν «ακέραιο» αυτό το είδος στα τραγούδια του. Είναι τιμή, λοιπόν, για όλους τους φίλους του Παναθηναϊκού (οι ροκάδες το αντιλαμβάνονται ευκολότερα) να ξέρουν πως μία τέτοια προσωπικότητα έχει πώρωση με το «τριφύλλι». Ο Manu Chao δεν έχει πρόβλημα να «πουλήσει» την τρέλα του με τον Παναθηναϊκό, ακόμη και στις συναυλίες του. Στο live της Βαρκελώνης, το 2007, ο ισπανικής καταγωγής καλλιτέχνης, τραγούδησε τον δικό του «ύμνο» με τον οποίο έγινε γνωστός παγκοσμίως. Ο Manu Chao και η μπάντα του έπαιξαν το «La Primavera», ενώ ο ίδιος φορούσε κασκόλ του Παναθηναϊκού! Και μάλιστα, όχι ένα συνηθισμένο κασκόλ. Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά την σχετική εικόνα, θα δει πως στο κασκόλ γράφεται η λέξη νταμπλ (2004) και πίσω ξεχωρίσει το σήμερα του Παναθηναϊκού. Αυτό όμως δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που καταδεικνύει τα «πράσινα» αισθήματα του Manu Chao. Φημολογείται πως κάποτε είχε επισκεφτεί τον γιατρό του, φορώντας την μπλούζα του Παναθηναϊκού! Όμως, ο διάσημος τραγουδιστής δεν αρκείται στα δικά του… φιλοπαναθηναϊκά αισθήματα. Φαίνεται πως ο ίδιος έχει μεταδώσει την παναθηναϊκή «αρρώστια» και στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας. Αυτό γίνεται ευνόητο, αν δει κάποιος το βίντεο από μία ακόμη συναυλία του, όπου ο κιθαρίστας που συνεργάζεται με το συγκροτήμα, φοράει εμφάνιση του «τριφυλλιού»!
Τα Παναθηναϊκά … Ψυχιατρεία !
Ο Παναθηναϊκός είναι ροκ και η πιο τρανή…απόδειξη είναι το «Ψυχιατρείο» όπου βρίσκεται απέναντι από την θύρα 13 στην Οδό Παναθηναϊκού.
Το συγκεκριμένο στέκι αποτελεί εδώ και χρόνια σημείο «τρίφυλλου» συναπαντήματος ενώ αρκετά γνωστά συγκροτήματα όπως οι Σπυριδούλα, οι Απροσάρμοστοι και η Vavoura band έχουν επιλέξει τον συγκεκριμένο χώρο για να εκφράσουν τις καλλιτεχνικές ανησυχίες τους.
Την δεκαετία του 80΄ οι Παναθηναϊκοί οπαδοί σύχναζαν στα μαγαζιά Omre και Rainbow στα Βόρεια προάστια ενώ και στην Πλάκα έπιναν την μπύρα τους στο Skylab και στον Άρη.
Σε ότι αφορά την περιοχή των Εξαρχείων «κλασσικό» Παναθηναϊκό στέκι ήταν η «Βερόνα».
Τέλος, έντονα χαραγμένη είναι σε όλους το «πράσινο» ποτάμι που πλημμύριζε τα μαγαζιά της Ιπποκράτους, των Εξαρχείων και του κέντρου μετά τα ματς του Παναθηναϊκού.
«Πράσινες» άγριες γιορτές!
Τα γλέντια των οπαδών του Παναθηναϊκού είναι συνυφασμένα με την ροκ μουσική εδώ και πολλές δεκαετίες. Η μουσική που συντροφεύει τους «πράσινους» στις εκδρομές , στους συνδέσμου και στην καθημερινότητα τους ήταν αυτή που ακουγόταν στην γιορτή των 40 χρόνων της θύρας 13 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Παράλληλα και σε έναν από τους αποχαιρετισμούς τους στο «ναό» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας η μπύρα έρρεε άφθονη και το παρών είχαν δώσει οι Θ.Γιαννακόπουλος , Ιτούδης και Αλβέρτης.
Παράλληλα και στην γιορτή των 100 χρόνων του συλλόγου στο ΟΑΚΑ υπήρχαν ροκ συγκροτήματα όπως οι Matiise, οι C-real και ο Γιώργος Δημητριάδης.
Από κει και πέρα την δική της ιστορία στα ερτζιανά έγραψε η εκπομπή «Μπαλάντα του τριφυλλιού» στο κανάλι 8 σύμφωνα με τις μαρτυρίες του βιβλίου της Θύρας 13.
Η πιο διάσημη Παναθηναϊκή οπαδική ραδιοφωνική εκπομπή χρονολογείται στις αρχές της σεζόν 1992-93 με κλασσικό ροκ, Heavy metal και πανκ να «παντρεύονται» μαζί με τον ύμνο του Παναθηναίκού και το «We are the champions».
Στην ιστορία έχει μείνει η εκπομπή με καλεσμένο τον Παύλο Γιάννακόπουλου και περίπου 100 οπαδούς του Παναθηναϊκού να ζουν την δική τους ροκ μελωδία.
Ο Παναθηναϊκός χτυπούσε σε ροκ ρυθμούς κάθε Παρασκευή (7-9 μ.μ.) ενώ την επόμενη χρονιά η εκπομπή μεταφέρθηκε στον Sprint fm για 1,5 χρόνο.
Ο τρίτος και τελευταίος κύκλος της εκπομπής ακούστηκε την σεζόν 1997-98.
Επιπλέον στο «Αλφαβητάρι του ΠΑΟ» που έχει γράψει ο Γιάννης Ανδρέου αναφέρεται στις ροκ επιλογές των Παναθηναϊκών οπαδών με συγκροτήματα όπως αυτά των Dire Straits, Manowar και Thin Lizzy.
* Αξέχαστη έχει μείνει η στιγμή στο «Αν Club» stα Εξάρχεια όταν σε συναυλία των Rotting christ tο κομμμάτι Non Serviam …μεταμορφώθηκε με Παναθηναϊκούς στίχους.
Gate 13’s Rock Rules!
Όπως προαναφέραμε, στις ροκ ή εφάμιλλες με το είδος συναυλίες, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού ήταν πιστοί «φίλοι». Αποτελούσαν ένα Old time classic κοινό για κάθε μπάντα που ερχόταν στη Λεωφόρο για να αφήσει… εποχή. Η Θύρα 13 δεν αποτελούσε μόνο το «σπίτι» των φανατικών οπαδών του Παναθηναϊκού. Ήταν και είναι το πιο cult μέρος για τους αυθεντικούς ροκάδες που δίνουν το παρόν σχεδόν σε όλες τις μουσικές εκδηλώσεις. Εκεί συγκεντρώνονται όλοι οι «πράσινοι» ροκάδες και κάνουν μία «σκληρή» μουσική κερκίδα, την οποία δεν μπορεί να.. κουνήσει κανείς. Ακόμη κι αν κάποιοι το προσπάθησαν στη συναυλία των Uriah Heap, βρέθηκαν να φεύγουν… τρέχοντας από την Αλεξάνδρας, χάνοντας έτσι και το show.
Με νικοτίνη και τον …ΠΑΟ
Ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στην ιστορία της μουσικής, κάθε είδους, ο Μπομπ Ντίλαν ξέρει τι θα πει «τριφύλλι». Ο πλέον καταξιωμένος μουσικοσυνθέτης, έχει παρακολουθήσει ολόκληρο αγώνα του Παναθηναϊκού! Στις 19 του περασμένου Αυγούστου, ο Παναθηναϊκός είχε φιλοξενήσει την Ατλέτικο για το πρώτο παιχνίδι των προκριματικών που οδηγούσαν στους ομίλους του Champions League. Ο Μπομπ Ντίλαν καθόταν στην πολυθρόνα του σπιτιού του και έβλεπε τον αγώνα, όταν ένας δημοσιογράφος τον επισκέφτηκε για να του πάρει συνέντευξη. Αφορμή της συνέντευξης ήταν το παράξενο περιστατικό, όπου ένας αστυνομικός είχε ζητήσει από τον ροκ-σταρ να του επιδείξει την ταυτότητά του, αφού τον είχε περάσει για άστεγο! Μάλιστα, η τελευταία του επίσκεψη στην χώρα μας είναι και αυτή συνδεδεμένη με τον Παναθηναϊκό, καθώς είχε παίξει στη Λεωφόρο.
Η «Λεωφόρος» των συναυλιών
Το γήπεδο «Απόστολος Νικολαϊδης», γνωστό στις παναθηναϊκές καρδιές ως Λεωφόρος δεν αποτέλεσε «σταθμό» στην ποδοσφαιρική μόνο πορεία της ιστορίας του «τριφυλλιού». Ήταν και το προσφιλέστερο μέρος διεξαγωγής κορυφαίων συναυλιών από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στον κόσμο. Ήταν μία τεράστια… Λεωφόρος την οποία θέλησαν να διασχίσουν δεκάδες «αστέρια» της ροκ και χιλιάδες οπαδοί τους. Έτσι και έγινε. Για την ακρίβεια, συνεχίζει να γίνεται, καθώς μπορεί ο Παναθηναϊκός να μην χρησιμοποιεί το γήπεδο για τους αγώνες του, ωστόσο δεν παύει να αποτελεί ένα μεγάλο και ιστορικό stage που «φιλοξενεί» κορυφαία συγκροτήματα.
Αξίζει, λοιπόν, να γίνει αναδρομή στις συναυλίες που έχουν πραγματοποιηθεί στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, όπου μάλιστα, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού ήταν πάντα πιστοί στο ραντεβού τους με τη ροκ.
Ξεκινώντας από το εγχώριο και πιο παλιό μουσικό «προϊόν», το 1972 τρεις σπουδαίες μπάντες με διεθνή καριέρα αποθεώθηκαν στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Οι
Socrates, οι Poll και οι Πελόμα Μποκιού χάρισαν σπουδαίες μελωδίες στον κόσμο, έχοντας σημαντική ανταπόκριση από το κοινό.
Μία άλλη αξέχαστη συναυλία ήρθε για να «επισφραγίσει» το μεγαλείο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας 15 χρόνια αργότερα, με τον άνθρωπο που αντικατοπτρίζει όλη την ελληνική ροκ σκηνή, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Ο τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός, έβαζε πάντα στα δημιουργήματά του μία δόση από το… επαναστατικό του αίμα. Αυτός ο άνθρωπος έδωσε μία από τις μεγαλύτερες συναυλίες που έχουν γίνει ποτέ εν Ελλάδι, από ελληνικό συγκρότημα. Ήταν η μεγαλειώδης συναυλία του 1987, όπου ο Παπακωνσταντίνου είχε συγκλονίσει πολύ κόσμο εντός του –τότε- γηπέδου του Παναθηναϊκού, ειδικά όταν ερμήνευσε το «γέλα πουλί μου», των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα.
Αν και δώσαμε προτεραιότητα στα ελληνική συγκροτήματα, θα ήταν «ιεροσυλία» να μην αναφερθούμε στις συναυλίες, τις οποίες ήταν τιμή μας να υποδεχτούμε. Μπάντες, των οποίων το όνομά τους αποτελεί μία ξεχωριστή ιστορία. Το 1967 ήρθαν οι Rolling Stones στην Ελλάδα, όταν μάλιστα βρίσκονταν στην ακμή τους.
Το 1989 ήταν η σειρά μίας άλλη μεγάλης προσωπικότητας να βρεθεί στο «Απόστολος Νικολαϊδης». Ο Μπομπ Ντίλαν πάτησε το «χόρτο» της Λεωφόρου και άφησε τα… αποτυπώματά του για χρόνια, αφού το όνομά του και μόνο ήταν αρκετό για να μείνει στην ιστορία των συναυλιών που έχουν γίνει στην Ελλάδα.
Ωστόσο, στο πρώην γήπεδο του Παναθηναϊκού έχουν γίνει και άλλες συναυλίες από γνωστά συγκροτήματα και διάσημους καλλιτέχνες. Μερικοί από αυτούς είναι: ο Σαντάνα, οι Black Sabbath, οι Deep Purple, ο Joe Cocker, οι Uriah Heap, ο Iggy Pop, η Marianna Faithfull, οι Cure, οι Cardigans και πολλοί άλλοι.
Μάλιστα, τον ερχόμενο Ιούνιο θα πραγματοποιηθεί μία cult συναυλία από τον Billy Idol και τους Stranglers.
Τα…live της εξέδρας
Δεν θα ήταν παράλογο αν παρομοίαζε κάποιος τους φίλους του Παναθηναϊκού με το κοινό μίας rock ή Heavy Metal μπάντας. Όχι μόνο για το… πανδαιμόνιο που επικρατεί στην «πράσινη» κερκίδα, αλλά και για την ευρηματικότητα των φιλάθλων όσον αφορά στα συνθήματα. Ένα CD δεν φτάνει για να χωρέσει τα τραγούδια με τα οποία οι φίλοι του «τριφυλλιού» συμπαραστέκονται στην ομάδα, φτάνει όμως για να μας δώσει μία εικόνα, ή πιο σωστά έναν… ήχο από τις οπαδικές… συναυλίες. Όσοι θέλουν να πάρουν μία «γεύση», μπορούν να προμηθευτούν το CD που κυκλοφόρησε πέρυσι τον Μάρτιο από την ALPHA Records, με την ονομασία «Τα τραγούδια της πράσινης εξέδρας». Πρόκειται για μία συλλογή από 26 κομμάτια του Παναθηναϊκού, εκ των οποίων τα περισσότερα προέρχονται από την εξέδρα των «πράσινων» οπαδών. Όπως είναι λογικό, το CD ξεκινά με τον ύμνο του Παναθηναϊκού. Μερικά από τα συνθήματα είναι το «Τριφυλλάρα, ομαδάρα», «Να’ τοι οι πρώτοι σε όλη την Ευρώπη» και «Εκεί ψηλά στη Θύρα 13».
Το άλλο του μισό η μουσική
Στην άλλη όψη της ζωής του Χουάν Ραμόν Ρότσα αντανακλούσαν και… αντηχούσαν οι νότες. Μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του Παναθηναϊκού, είχε «διχοτομήσει» τον εσωτερικό του κόσμο και είχε αφιερώσει το κάθε κομμάτι του στο ποδόσφαιρο και στην μουσική αντίστοιχα. Ο άνθρωπος που χάραξε το όνομά του στην ιστορία του «τριφυλλιού», ως παίκτης και ως προπονητής, άφησε το στίγμα του και στο πεντάγραμμο. Ένας άνθρωπος που πάντα είχε και έχει πώρωση με το τραγούδι και την κιθάρα έκανε το όνειρό του πραγματικότητα. Όταν το 1989 είχε πλέον «κρεμάσει» παπούτσια, υλοποίησε την ιδέα του Μάνου Ξυδούς. Οι δυο τους και σε συνεργασία με το Νίκο Πιπινέλη και το συγκρότημα Cannibal Libre, το οποίο απάρτιζαν δύο μουσικοί από την Αυστρία και ένας από τη Βενεζουέλα συνέθεσαν 10 τραγούδια με τα οποία έβγαλαν το δίσκο «Τα τραγούδια του Παναθηναϊκού». Τα οκτώ κομμάτια ήταν στα Ισπανικά και τα υπόλοιπα δύο στα Ελληνικά. Εκτός αυτού του δίσκου όμως, ο Ρότσα είχε ηχογραφήσει ακόμη δύο τραγούδια (υπάρχει η κασέτα) όταν ο Παναθηναϊκός είχε φτάσει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με τη Λίβερπουλ το 1984. Στο ένα από τα δύο συμμετείχε και ο Νίκος Καρβέλας, γνωστός για τα φιλοπαναθηναϊκά του αισθήματα. Το εν λόγω κομμάτι λεγόταν «ΠΑΟ σ’ αγαπάω».
Συλλογή μισού… αιώνα
Ένα άλλο CD που ανήκει στην «πράσινη» δισκογραφία εκδόθηκε πέρυσι από τη Universal και έχει συγκεντρωμένα 19 τραγούδια, αποκλειστικά για τον Παναθηναϊκό. Με την ονομασία «Τα τραγούδια του Παναθηναϊκού 1960-2009», όσοι το προμηθευτούν θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν κομμάτια που «ανατριχιάζουν», όπως ο ύμνος του Παναθηναϊκού από τον Γιάννη Βογιατζή, μουσικά «προσαρμοσμένα» συνθήματα από τους οπαδούς του «τριφυλλιού» σε ταξίδια που έχουν μείνει στην ιστορία, καθώς και σπάνιες μελοποιήσεις, προ… 40ετίας. Στην υλοποίηση του δίσκου έχουν συμμετέχει πολλοί γνωστοί τραγουδιστές από το χώρο του έντεχνου ροκ, όπως οι 667, ο Χάρης Βαρθακούρης, ο Γιώργος Δημητριάδης, ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Βασίλης Καζούλης, ο Γιάννης Κούτρας και ο Γιάννη Μασούρας. Μάλιστα, οι προαναφερθέντες έχουν μελοποιήσει το τραγούδι «Δεν γίνεται αλλιώς», επηρεασμένοι φυσικά από το σύνθημα των «πράσινων» για τα 100 χρόνια ζωής του Παναθηναϊκού.
Καζούρα στους… Sepultura
Μία από τις πιο «σκληρές» μπάντες του σύγχρονου μέταλ έχουν πολυαγαπηθεί στην Ευρώπη και κυρίως στην Ελλάδα. Πρόκειται για την άλλοτε death-thrash metal και πλέον hardcore μπάντα, με το όνομα Sepultura. Είναι ένα συγκρότημα γερμανικής προελεύσεως (Sepultura στα πορτογαλικά σημαίνει τάφος) που έχει μάλιστα επισκεφτεί τη χώρα μας δύο φορές. Οι Sepultura σχηματίστηκαν από δύο αδέρφια τους Μαρξ (τραγουδιστής/κιθαρίστας) και Ιγκόρ Καβαλέρα (ντράμερ), καταγόμενοι από το Belo Horizonte της Βραζιλίας. Πλέον, ο ένας εκτός δύο αδερφών, ο Μαρξ έχει δημιουργήσει τους Soulfly, ένα συγκρότημα που παίζει παρεμφερή μουσική με το προηγούμενο των Καβαλέρα. Το 2004 οι Sepultura έβαλαν τέλος… στην ανυπομονησία των φανατικών Ελλήνων οπαδών, «ταράζοντας» τα νερά της Αθήνας με τον ερχομό τους στο Gagarin. Ωστόσο, παρά το ότι έμειναν… άναυδοι από το εκστασιασμένο ελληνικό κοινό, δεν είχαν προβλέψει και τους πιο… κολλημένους με την μπάλα και κυρίως τον Παναθηναϊκό! Την ώρα που είχαν βάλει… φωτιά στο Gagarin με τον σκληροπυρηνικό τους ήχο, δεν είχαν ιδέα πως έπεφταν «θύμα» της ελληνικής και δη «πράσινης» καζούρας, μπροστά στα μάτια χιλιάδων θαυμαστών τους.Τη χρονιά εκείνη, στον «αιώνιο» αντίπαλο είχε πάρει μεταγραφή ο Ριβάλντο, ενώ ήδη αγωνιζόταν εκεί ο Ζιοβάνι. Ο Ιγκόρ Καβαλέρα, λοιπόν, ως Βραζιλιάνος φαν του ποδοσφαίρου είχε ζητήσει να του φέρουν μία μπλούζα του Ολυμπιακού για να την φοράει την ώρα που θα «ντραμάρει» στη συναυλία., προς τιμήν των δύο συμπατριωτών του. Ο floor manager όμως του Gagarin και η… παρέα του, φαίνεται πως είχαν αντίθετες αντιλήψεις και… προθέσεις από τον διάσημο ντράμερ γι’ αυτό και θέλησαν να του «επιβάλλουν» με χιουμοριστικό τρόπο το «πράσινο»! Έτσι, του έδωσαν την ποδοσφαιρική μπλούζα του «τριφυλλιού» για να του δείξουν πως Αθήνα σημαίνει… Παναθηναϊκός. Αυτός δεν κατάλαβε σε ποια ομάδα ανήκε η εμφάνιση και προφανώς δεν είχε ιδέα για την εμφάνιση που είχε ο Ολυμπιακός! Ούτε καν για το χρώμα της. Έτσι, τη φόρεσε και συνέχιζε να παίζει ανενόχλητος, έχοντας όμως πωρώσει ακόμη περισσότερο τους «πράσινους» μεταλάδες που είδαν τον ντράμερ της αγαπημένης τους μπάντας, να φορά την μπλούζα της αγαπημένης τους ομάδας.
To CD της Λεωφόρου!
Είναι αποδεδειγμένο πως ο Παναθηναϊκός συνδέεται με τη ροκ, όσο και η Λεωφόρος με τις συναυλίες του είδους, που έχουν γίνει στην Ελλάδα. Δεν θα μπορούσε κανείς να παραλείψει τις αξέχαστες συναυλίες από μυθικά συγκροτήματα που πήγαν στη Λεωφόρο για να… ροκάρουν! Έτσι, πέρυσι, η ΠΑΕ Παναθηναϊκός, σε συνεργασία με τον Θοδωρή Μανίκα εξέδωσε ένα CD, το οποίο περιέχει τα καλύτερα κομμάτια που ακούστηκαν στη Λεωφόρο από «τεράστια» ονόματα. Μερικοί από αυτούς; Bob Dylan, Deep Purple, David Bowie, Lou Reed, Iggy Pop, Joe Cocker, Uriah Heep, Black Sabbath, Cure, Santana και James Brown.
πηγή
read more "The shamROCK rebels…" Διαβάστε περισσότερα...

Διαμαντίδης δεν θα γίνεις ποτέ!!!

read more "Διαμαντίδης δεν θα γίνεις ποτέ!!!" Διαβάστε περισσότερα...

Το ανθρωπάκι που ζήλευε τον Δ.Διαμαντίδη..


Δέν άντεξε να είναι δεύτερος πίσω απο τον Δημήτρη…Τώρα θα είναι δεύτερος πίσω απο τον Παναθηναϊκό..
read more "Το ανθρωπάκι που ζήλευε τον Δ.Διαμαντίδη.." Διαβάστε περισσότερα...

Γιώργος Παπατζής ή Γιώργος Παπανδρέου;


  • Πόσους νεκρούς Έλληνες θέλει ο Γιώργος Παπανδρέου;
"Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
που τά ‘πες με το πρώτο σου το γάλα…"

Γνωστό τοις πάσι είναι πως η συνέπεια και συνέχεια λόγων και έργων στην πολιτική είναι κάτι που σπανίως συμβαίνει. Στην περίπτωση, όμως της σημερινής κυβέρνησης Παπανδρέου – ΔΝΤ, η συνέπεια και η συνέχεια λόγων και έργων έχουν καταστεί μάλλον λέξεις ανενεργές, ανύπαρκτες στην ουσία και όποτε χρησιμοποιούνται περικλείουν την αντίθεση έννοια.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που ξεστόμιζε προεκλογικά ο Γιώργος Παπανδρέου!!! Τα ψέματα έχουν γίνει τόσα πολλά, που ίσως κανείς μας δεν μπορεί να τα θυμηθεί όλα. Οι εξαπατήσεις των πολιτών συνεχείς…!
Τελικά ο Γιώργος είναι Παπανδρέου ή Παπατζής; Για κάποιους ίσως να πρόκειται και για συνώνυμες λέξεις… Δυστυχώς, όμως, για τους έλληνες πολίτες, ο κύριος Παπανδρέου λίαν συντόμως θα αποτελεί θλιβερό παρελθόν και πολιτικό δείγμα προς αποφυγή, που θα διδάσκεται παγκοσμίως στα πανεπιστήμια, ως «ειδική περίπτωση» πολιτικού που απεμπόλησε τα κυριαρχικά δικαιώματα, που ισοπέδωσε την οικονομία και που καταστρατήγησε όλους τους νόμους που προστάτευαν τους πολίτες της χώρας την οποία υποτίθεται πως κυβερνούσε.
Το τραγικό όμως είναι πως η επίθεση της κυβέρνησης Παπανδρέου – ΔΝΤ προς τα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά-οικονομικά στρώματα της χώρας, είναι ολομέτωπη και ισχυρότατη, με αποτελέσματα που τείνουν να επιφέρουν την απόγνωση και την εξαθλίωση στο μεγαλύτερο πληθυσμιακό κομμάτι της κοινωνικού ιστού.
Αυτές τις ημέρες ζούμε, πλέον, μία επίθεση που έχει θύματα. Καθημερινά υπάρχουν αυτοκτονίες πολιτών, εξαιτίας των οικονομικών μέτρων που κατέστρεψαν τους προσωπικούς τους οικονομικούς σχεδιασμούς και συσσώρευσαν μεγάλα ποσά χρέους, οδηγώντας τους στο απονενοημένο διάβημα της αυτοκτονίας. Κανένα κυβερνητικό στέλεχος δεν καταγράφει τις αυτοκτονίες των οικογενειαρχών αυτών, που επιλέγουν την αυτοχειρία από τον αργό βασανιστικό θάνατο μέσω των καθημερινών εξευτελισμών των οικονομικών-εισπρακτικών οργανισμών…
Πόσους νεκρούς θέλει ο Γιώργος Παπανδρέου για να ικανοποιηθεί; Με ποιόν στατιστικό αριθμό θα κατανοήσει το μέγεθος του σφάλματος της πολιτικής του; Πόσες οικογένειες πρέπει να θρηνήσουν την απώλεια δικών τους ανθρώπων για να ικανοποιηθεί ο υπάλληλος του ΔΝΤ Γιώργος Παπανδρέου; Πόσα ψέματα ακόμη θα πει για να κρύψει τη γύμνια της αναποτελεσματικότητας της καθ’ υποβολήν πολιτικής του;
Ο ανεπάγγελτος πρωθυπουργός που επαγγέλλεται την πολιτική δεν μπορεί να κατανοήσει ούτε στο ελάχιστο την ζημία των αποφάσεών του και της πρόδηλης υποτακτικής – αποικιοκρατικής πολιτικής του. Μήπως κάποιος πρέπει να του θυμίσει πως σε αυτή τη χώρα μένουν άνθρωποι και όχι σκουπίδια;
Κωνσταντίνος
read more "Γιώργος Παπατζής ή Γιώργος Παπανδρέου;" Διαβάστε περισσότερα...

Άρχισε η σταδιακή παύση πληρωμών


  • "...με βασική προϋπόθεση ότι καμιά απαίτηση δεν θα υπονομεύσει την πορεία της χώρας, δεν θα υποθηκεύσει το μέλλον της και ούτε θα θέσει τη χώρα υπό καθεστώς ομηρίας. Αν είναι να χάσει κάποιος, αυτός σίγουρα δεν πρέπει να είναι ο λαός και η χώρα..."

Του Δημήτρη Καζάκη
Οικονομολόγου-αναλυτή

Όλα δείχνουν ότι η αναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους όχι μόνο έχει αρχίσει, αλλά βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο, παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης περί του αντιθέτου. Αυτή η αναδιαπραγμάτευση γίνεται υπό την άμεση εποπτεία του ΔΝΤ και κυρίως της ΕΚΤ, η οποία αγωνίζεται να απεξαρτήσει τις βασικές ευρωπαϊκές τράπεζες (κυρίως τις γαλλικές) από το ελληνικό χρέος, έτσι ώστε μια επιμήκυνση του χρόνου εξυπηρέτησης των ομολογιακών δανείων της Ελλάδας να μην επηρεάσει την ήδη εύθραυστη κατάστασή τους.
Η αναδιαπραγμάτευση συνοδεύεται ήδη από μια σταδιακή παύση πληρωμών του ελληνικού Δημοσίου προς προμηθευτές και εργαζόμενους. Με ανακοίνωσή του το Δημόσιο δήλωσε ότι αδυνατεί να εξοφλήσει μετρητοίς τις υποχρεώσεις του προς τους προμηθευτές των νοσοκομείων και προτείνει μια ρύθμιση των χρεών, ύψους 5,36 δισ. ευρώ, με εκδόσεις ομολόγων zero coupon (χωρίς κουπόνι), διάρκειας δύο έως τεσσάρων ετών, ανάλογα με την παλαιότητα των οφειλών (τα χρέη του 2007 θα εξοφληθούν με ομόλογα διετούς διάρκειας, του 2008 με τίτλους τριετούς διάρκειας και του 2009 με ομόλογα τετραετούς διάρκειας).

Κουπόνια αντί χρήματος
Σύμφωνα με πληροφορίες, με ομόλογα χωρίς κουπόνι, τριετούς ή τετραετούς διάρκειας, προσανατολίζεται να εξοφλήσει το Δημόσιο και τις τρέχουσες υποχρεώσεις του προς τις κατασκευαστικές εταιρείες, που έχουν ήδη εκτελέσει δημόσια έργα. Ανάλογες σκέψεις έχουν γίνει και για τις οφειλές προς μελετητές και εργολάβους δημοσίων έργων, οι οποίοι κατέχουν ανεξόφλητους λογαριασμούς από το 2007.
Την τακτική αυτή της «εξόφλησης» με ομόλογα αντί ρευστού έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση και με τα ασφαλιστικά ταμεία, με τραγικά έως σήμερα αποτελέσματα. Ενώ η προσπάθεια να χρηματοδοτηθεί το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων με ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, τα οποία δόθηκαν στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για να βρεθούν τα 900 εκατ. ευρώ και να δοθεί το εφάπαξ σε 20.000 συνταξιούχους του Δημοσίου, εγκαινιάζει μια πολύ επικίνδυνη πρακτική. Δεν βρισκόμαστε μακριά από τη στιγμή που οι οφειλές του κράτους προς εργαζόμενους και συνταξιούχους θα υπολογίζονται ή και θα καταβάλλονται σε ομόλογα. Ενώ ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος άφησε να εννοηθεί ότι από το 2011 θα δίνουν επικουρικές συντάξεις μόνο τα ταμεία που έχουν χρήματα. Δηλαδή δεν θα δίνουν επικουρικές συντάξεις τα περισσότερα ταμεία που έχουν ήδη λεηλατηθεί από κυβερνήσεις, διοικήσεις και αετονύχηδες της αγοράς.

Απλήρωτοι εργαζόμενοι
Ταυτόχρονα το φαινόμενο των απλήρωτων εργαζομένων της ΕΘΕΛ και του ΟΣΕ δεν είναι τυχαίο, ούτε παροδικό. Η καταβολή των δεδουλευμένων του Ιουνίου αυτών των εργαζομένων μέσα στον Ιούλιο δεν έχει να κάνει μόνο με τις λογιστικές αλχημείες του υπουργείου Οικονομικών, που θέλησε να εμφανίσει μια πλασματική δημοσιονομική εικόνα του πρώτου εξαμήνου μεταθέτοντας πολλές πληρωμές μετά τον Ιούνιο, αλλά και για να δηλώσει ο υπουργός Οικονομικών ότι το Δημόσιο δεν θα εγγυάται πλέον τον δανεισμό των δημόσιων επιχειρήσεων. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οι ελλειμματικές δημόσιες επιχειρήσεις που δεν διαθέτουν την απαιτούμενη ρευστότητα στο ταμείο τους για να πληρώσουν μισθούς δεν θα μπορούν να την αντλήσουν από τις τράπεζες. Κάτι που έκαναν μέχρι σήμερα με την εγγύηση του Δημοσίου. Έτσι πολύ σύντομα οι εργαζόμενοι στην ΕΘΕΛ, στον ΟΣΕ και σε άλλες δημόσιες επιχειρήσεις θα βρεθούν μπροστά στο δυσάρεστο ενδεχόμενο να μην μπορούν να πληρωθούν.
Όλα αυτά, μαζί με την τραγική κατάσταση των μεγάλων τραπεζών, όπου οι λαϊκές αποταμιεύσεις – όσες έχουν απομείνει στα ταμεία των τραπεζών – έχουν γίνει «προίκα» για τους πολυπόθητους γάμους ανάμεσα στους τραπεζικούς κολοσσούς, υποδηλώνουν μια κλιμακούμενη παύση πληρωμών «τριτοκοσμικού» τύπου. Τόσο η τρόικα όσο και η κυβέρνηση ελπίζουν να γενικεύσουν αυτή την παύση πληρωμών προς το τέλος του έτους, όπου η εκρηκτική αύξηση της ανεργίας (η οποία υπολογίζεται στο τέλος του έτους να έχει ξεπεράσει τους 1,2 εκατ. ανέργους) και η εφαρμογή των νέων εργασιακών ρυθμίσεων στον ιδιωτικό τομέα θα έχουν καταβάλει τις όποιες αντιδράσεις των εργαζόμενων και θα έχουν φέρει την απόγνωση στην κοινωνία.
Πιστεύουν ότι το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», που θεωρούν ότι θα κυριαρχήσει στα εργαζόμενα νοικοκυριά από τον Σεπτέμβρη, θα τους δώσει τη δυνατότητα να προχωρήσουν σε μερική ή ολική δέσμευση των τραπεζικών καταθέσεων και σε γενίκευση της παύσης πληρωμών προς δημόσιους υπαλλήλους και συνταξιούχους για κάποιο χρονικό διάστημα.

Το χρέος στο διηνεκές
Με τον τρόπο αυτό ελπίζουν ότι θα εμφανίσουν ως «μάννα εξ ουρανού» την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μέσα από τη διεξαγόμενη αναδιαπραγμάτευση. Η αναδιάρθρωση αυτή θα αφορά στην επιμήκυνση του χρονικού διαστήματος εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους κατά 10 με 20 χρόνια. Έτσι θα ανακοινωθεί επίσημα ότι η Ελλάδα γλίτωσε τη χρεοκοπία και το ελληνικό χρέος θα μεταβληθεί σε «χρέος στο διηνεκές» (perpetual debt). Δεν γνωρίζουμε αν θα υπάρξει τελικά «κούρεμα» ή όχι, δηλαδή μείωση της τρέχουσας αξίας του χρέους. Αυτό εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από την κατάσταση των ευρωπαϊκών τραπεζών και της ευρωζώνης. Το σίγουρο είναι ότι η επιμήκυνση θα δώσει μια «περίοδο χάριτος» στην Ελλάδα έως ότου ξεκινήσει πάλι να εξυπηρετεί τα χρέη της. Τα δεδομένα αυτά θα επιτρέψουν στην ελληνική κυβέρνηση – όποια κι αν είναι αυτή – να ισχυριστεί ότι η χημειοθεραπεία πέτυχε και να εμφανίσει την τυπική λήξη της παύσης των πληρωμών και τη διάσωση των τραπεζών, έστω κι αν κάποιες από τις καταθέσεις έχουν γίνει καπνός, ως απαρχή μιας νέας περιόδου ευημερίας της χώρας.

Μόνιμα τα μέτρα
Φυσικά τα μέτρα που έχουν υιοθετηθεί δεν θα παρθούν πίσω, ούτε θα λήξει η περίοδος άγριας λιτότητας που έχει εγκαινιαστεί. Αντίθετα η εξυπηρέτηση του αναδιαρθρωμένου χρέους θα μεταβληθεί σε τέτοιο άβατο της πολιτικής, όπου θα πρέπει να θυσιαστούν τα πάντα προκειμένου δήθεν να μην επανέλθει η χώρα σε κατάσταση χρεοκοπίας. Ακόμη και οι δημοκρατικές ελευθερίες.
Κάθε τι που διαταράσσει την εξυπηρέτηση του χρέους θα καταδικαστεί και θα διωχθεί βάναυσα. Άλλωστε οι δηλώσεις του κ. Παπανδρέου, του κ. Πάγκαλου και λοιπών αξιωματούχων εναντίον του ΚΚΕ, ότι επιχειρεί δήθεν με τη βία να ανατρέψει το Σύνταγμα της χώρας (αυτό δηλαδή που οι ίδιοι ποδοπάτησαν υιοθετώντας το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση), ότι επιδιώκει νεκρούς κ.ο.κ., προετοιμάζει το έδαφος για την επιβολή απαγορεύσεων στην ελεύθερη πολιτική και συνδικαλιστική δράση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Αναγκαστικός Νόμος 509 που έθετε εκτός νόμου το ΚΚΕ και κάθε άλλη «συνοδοιπορούσα» οργάνωση έφερε τον τίτλο «Περί μέτρων ασφαλείας του Κράτους, του Πολιτεύματος, του Κοινωνικού Καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών». Όποιος νομίζει ότι βρισκόμαστε πολύ μακριά από τις εποχές αυτές, θα βρεθεί προ εκπλήξεως. Όπου επιβλήθηκε καθεστώς κηδεμονίας του ΔΝΤ, οι δημοκρατικές ελευθερίες μπήκαν στον «γύψο».

Χρυσάφι στους πιστωτές
Βέβαια το κόστος αυτής της αναδιαπραγμάτευσης και αναδιάρθρωσης του χρέους θα είναι πολλαπλάσιο από το σημερινό. Βλέπετε, δεν μπορεί να γίνει αναδιαπραγμάτευση και αναδιάρθρωση του χρέους προς όφελος του οφειλέτη. Γίνεται πάντα προς όφελος του δανειστή. Αυτός είναι που φεύγει από τη διαπραγμάτευση με τα περισσότερα, με μεγαλύτερες αποζημιώσεις, μεγαλύτερα επιτόκια, περισσότερες εγγυήσεις. Πολύ περισσότερο όταν απέναντι στον οφειλέτη δεν βρίσκεται ένα πλήθος επενδυτών - κατόχων ομολόγων της διεθνούς αγοράς, όπου ένα κράτος θα μπορούσε να τους χειριστεί, αλλά κυρίως μεγάλα ισχυρά υπερκρατικά τραπεζικά συγκροτήματα της Ε.Ε., που έχουν με το μέρος τους την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ, τις ίδιες τις διαδικασίες της ευρωζώνης, καθώς και το δικό τους νόμισμα, το ευρώ. Πρόκειται για μια κατάσταση εντελώς αδιέξοδη για τον οφειλέτη.
Με αυτή την έννοια η Ελλάδα βρίσκεται στη χειρότερη θέση που έχει βρεθεί ποτέ κράτος σε διαδικασία διαπραγμάτευσης δημόσιου χρέους. Δεν έχει κανένα περιθώριο ελιγμών, καμιά ελευθερία κινήσεων, διότι βρίσκεται υπό καθεστώς υποτέλειας σε έναν υπερκρατικό μηχανισμό, αυτόν της ευρωζώνης, ο οποίος όχι μόνο δεν αναγνωρίζει κανενός είδους εθνική κυριαρχία, αλλά έχει δημιουργηθεί για να διευκολύνει και να προστατεύει τις μεγάλες τράπεζες. Δηλαδή τους δανειστές του ελληνικού Δημοσίου. Τι τύχη μπορεί να έχει το ελληνικό κράτος σε μια αναδιαπραγμάτευση του χρέους του μέσα στα πλαίσια της ευρωζώνης, δηλαδή υπό την απόλυτη επικυριαρχία των δανειστών του; Ακόμη κι αν συνέβαινε να μην βρισκόταν υπό καθεστώς κηδεμονίας του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της ΕΚΤ.

Η αναδιαπραγμάτευση
Όσοι τάσσονται υπέρ της αναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού χρέους με ή χωρίς παύση πληρωμών θα πρέπει να εξηγήσουν σε τι διαφέρει η πρότασή τους με αυτό που προετοιμάζεται από την τρόικα και την κυβέρνηση. Όχι σε επίπεδο προθέσεων, αλλά σε επίπεδο στυγνής πραγματικότητας. Κι αυτό γιατί σε όλους μπορεί να αρέσει η ιδέα να τα βρούμε με τους δανειστές μας, ήσυχα και ωραία, να πετύχουμε μια καλή συμφωνία με χαμηλότερα επιτόκια και βάρη εξυπηρέτησης για την Ελλάδα, αλλά είναι κάτι τέτοιο εφικτό; Ή πρόκειται για μια φαντασίωση κατά το γνωστό «αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν… θα ήταν πατίνι»; Πώς είναι δυνατό να πετύχει μια τέτοια συμφωνία η χώρα όταν βρίσκεται αιχμάλωτη του ευρώ, της ευρωζώνης, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ; Όταν δεν διαθέτει ούτε ένα διαπραγματευτικό όπλο για να αποσπάσει παραχωρήσεις από τους δανειστές της;
Ορισμένοι πιστεύουν ότι αρκεί η απειλή ότι θα χάσουν οι δανειστές τα λεφτά τους για να τους καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αν οι δανειστές του ελληνικού κράτους ήταν ένα πλήθος μικρών και μεσαίων ομολογιούχων της διεθνούς αγοράς, αυτή η απειλή ίσως – λέμε ίσως – να έπιανε. Όμως έχουμε να κάνουμε κυρίως με τραπεζικούς κολοσσούς της ευρωζώνης και διαχειριστές κεφαλαίων από τα πιο ισχυρά επενδυτικά κεφάλαια παγκοσμίως. Κι όχι μόνο αυτό. Έχουν τα μέσα να εξαφανίσουν την ελληνική οικονομία μέσα σε λίγες ώρες. Δεν έχουν π.χ. παρά να βάλουν την ΕΚΤ να στερήσει την ελληνική οικονομία από το αναγκαίο κυκλοφορούν χρήμα σε ευρώ που έχει ανάγκη για τις συναλλαγές της. Σε μια τέτοια περίπτωση η ελληνική οικονομία είναι ζήτημα αν μπορεί να αντέξει ένα 24ωρο...
Αλλά κι αυτό να μην γίνει, μόνο η διακοπή των ενέσεων ρευστότητας από την ΕΚΤ προς τις ελληνικές τράπεζες αρκεί για να βουλιάξει την ελληνική οικονομία μέσα σε λίγες ώρες. Γιατί οι δανειστές μας να συμφωνήσουν σε μια ευνοϊκή για τη χώρα ρύθμιση όταν έχουν όλα τα ατού;
Μήπως γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν τα λεφτά τους; Μα η Ελλάδα έχει τεθεί υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ και της Ε.Ε. μόνο και μόνο για να μην φτάσει στο σημείο να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεών της. Δεν της επιτρέπουν να πτωχεύσει, εκτός κι αν τους συμφέρει. Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.
Αν ήθελε κανείς να είναι συνεπής όταν προτείνει αναδιαπραγμάτευση του χρέους, θα έπρεπε να ξεκινά με την έξοδο όχι μόνο από την ευρωζώνη, αλλά και από την Ε.Ε., προκειμένου να ανακτήσει η Ελλάδα την εθνική της κυριαρχία και να έχει τουλάχιστον ελευθερία κινήσεων στη διαπραγμάτευση. Όμως αν προσέξει κανείς τις προτάσεις αναδιαπραγμάτευσης που κυκλοφορούν, όχι μόνο δεν θέτουν τέτοιο ζήτημα, αλλά το αγνοούν παντελώς μιλώντας με φανταστικά σενάρια για «το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας» και ότι δήθεν η «ελληνική κρίση χρέους είναι ιδιάζουσα με έναν τρόπο που δίνει στην Ελλάδα ορισμένα εξαιρετικά και σπάνια νομικά πλεονεκτήματα». Λες και η Ελλάδα δεν είναι χώρα του ευρώ και της Ε.Ε., λες και δεν έχει υπογράψει την περίφημη δανειακή σύμβαση με την οποία παραιτείται από κάθε ασυλία και αναγνωρίζει ως δίκαιο διακανονισμού το αγγλικό. Όλες αυτές οι φαντασιοπληξίες, αν δεν προέρχονται από άσχετους που επενδύουν στην άγνοια του αναγνωστικού τους κοινού, πηγάζουν σίγουρα από κύκλους που έχουν σκοπό την προετοιμασία του εδάφους, την εξοικείωση του κοινού με την ιδέα της αναδιαπραγμάτευσης, με ό,τι συνεπάγεται για τον λαό και τη χώρα.

Το κυρίαρχο δίλημμα
Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα το κυρίαρχο δίλημμα που θα διατρέχει τις αντιπαραθέσεις γύρω από το χρέος είναι: αναδιαπραγμάτευση ή άρνηση του χρέους; Κι αυτό γιατί όταν σήμερα μιλάμε για απάντηση στο δημόσιο χρέος και κάποιοι προτάσσουν ως μετριοπαθές μέτρο την αναδιαπραγμάτευση του χρέους με ή χωρίς παύση πληρωμών, έναντι της πιο ριζοσπαστικής υποτίθεται λύσης της μη αναγνώρισης και της άρνησης της πληρωμής του χρέους, όπως προτείνει ο γράφων, στην καλύτερη περίπτωση δεν ξέρουν γιατί μιλάνε.
Τα λέμε όλα αυτά γιατί το χρέος της Ελλάδας δεν αντιμετωπίζεται με αναδιαπραγμάτευση, όπως κι αν την εννοεί κανείς. Είναι τέτοιο το χρέος και βρίσκεται σε τέτοια χέρια που δεν ξεμπερδεύει εύκολα κανείς με απειλές και διαπραγματεύσεις, ακόμη κι αν δεχτεί ότι αυτοί που το προτείνουν έχουν τις καλύτερες των προθέσεων. Κάθε προσπάθεια, απ’ όπου κι αν προέρχεται, να θολώσει το ζήτημα, να προτάξει ως μετριοπαθές μέτρο την αναδιαπραγμάτευση έναντι της άρνησης του χρέους, είναι πραγματικά εγκληματική. Ιδίως σε μια περίοδο όπου διεξάγεται ήδη η αναδιαπραγμάτευση του χρέους από τους επικυρίαρχους.
Μόνο η μη αναγνώριση και η άρνηση της πληρωμής του χρέους εδώ και τώρα, η άμεση παύση πληρωμών προς τους δανειστές, ώστε να σταματήσει ο φόρος αίματος τον οποίο καταβάλλουν η χώρα και ο λαός στους διεθνείς τοκογλύφους και κερδοσκόπους, μπορεί να δώσει την ευκαιρία στον λαό και τη χώρα να ορθοποδήσει.

Άρνηση του χρέους
Αυτή είναι η μόνη λύση για να σωθεί η χώρα από την καταστροφή και να διασώσουν οι εργαζόμενοι τα εισοδήματά αυτός, τη δουλειά τους, τις συντάξεις και τα δικαιώματά τους. Είναι ο μόνος τρόπος για να υπάρξει προοπτική για τους νέους, τους αγρότες, τους επαγγελματίες, τους μικρομεσαίους. Είναι ο μόνος τρόπος για να γλιτώσει η χώρα από την πτώχευση και την καταστροφή που οργανώνουν ήδη η κυβέρνηση, η Ε.Ε. και το ΔΝΤ.
Άρνηση πληρωμής του χρέους εδώ και τώρα σημαίνει άμεση παύση πληρωμών προς δανειστές.
  • Σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε κανενός είδους απαίτηση που θα επιτρέψει στους δανειστές της χώρας να τη δημεύσουν, να την κατασχέσουν, να τη λεηλατήσουν.
  • Σημαίνει ότι σταματάμε να πληρώνουμε δάνεια που έχουμε πληρώσει διπλά και τρίδιπλα.
  • Σημαίνει ότι διαγράφουμε μονομερώς οφειλές που υπήρξαν προϊόν ρεμούλας και κερδοσκοπίας εις βάρος της χώρας και του λαού.
  • Σημαίνει ότι αρνούμαστε επιτέλους να ματώνουμε για δάνεια που έρχονται από το 1880, αλλά οι αγορές και οι μεγάλοι «εταίροι» έχουν επιβάλει να τα πληρώνουμε έως σήμερα. Σημαίνει πολύ απλά ότι σταματάμε να πληρώνουμε τα κερατιάτικα στους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους.
Ο ελληνικός λαός οφείλει να προχωρήσει σε άρνηση πληρωμής του χρέους, όχι γιατί θέλει να βλάψει κανέναν ή να «φάει» τα λεφτά των δανειστών του.
Οφείλει να το κάνει γιατί δεν υπάρχει τρόπος για να σταθεί στα πόδια του, για να διεκδικήσει τη χώρα του από τις αγορές και τα αρπακτικά, για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, για να λυτρωθεί επιτέλους από το διεφθαρμένο σύστημα που τον κυβερνά. Γι’ αυτό και αιτήματα που αφορούν δάνεια τα οποία συνήφθησαν καλή τη πίστει και συνέβαλαν αποδεδειγμένα στην ανάπτυξη της χώρας, ο λαός δεν πρέπει να αρνηθεί να συζητήσει την ικανοποίησή τους. Ιδίως αν συνδέονται με χρήματα μικροκαταθετών και ασφαλιστικών ταμείων, που έτσι κι αλλιώς δεν υπερβαίνουν το 15% του σημερινού δημόσιου χρέους. Αρκεί να γίνει στη βάση του αμοιβαίου οφέλους και όχι του δανειστή - οφειλέτη. Πάντα με βασική προϋπόθεση ότι καμιά απαίτηση δεν θα υπονομεύσει την πορεία της χώρας, δεν θα υποθηκεύσει το μέλλον της και ούτε θα θέσει τη χώρα υπό καθεστώς ομηρίας. Αν είναι να χάσει κάποιος, αυτός σίγουρα δεν πρέπει να είναι ο λαός και η χώρα.





read more "Άρχισε η σταδιακή παύση πληρωμών" Διαβάστε περισσότερα...