Ο πόλεμος των ΜΜΕ κατά των blogs άρχισε και επισήμως

Από χθες, Κυριακή 25.7.2010, σύσσωμα τα ΜΜΕ της χώρας, μέσω των υπαλλήλων τους (βλ. δημοσιογράφοι) κήρυξαν τον πόλεμο κατά των ελληνικών ιστολογίων. Η αγωνία τους, που είχε αρχίσει να καταγράφεται μέσα από σποραδικά κείμενα (ένα χρόνο περίπου πριν), φαίνεται πως μετατράπηκε σε κάτι πολύ πιό ουσιώδες. Τα ΜΜΕ διάγουν έναν πόλεμο επιβίωσης εναντίον πολιτών που διατηρούν ιστολόγια (blogs) και που καταθέτουν μία διαφορετική οπτική γωνία για τα τεκταινόμενα, αλλά και που πολλές φορές εμφανίζουν όλα όσα είχαν συνηθίσει να αποκρύπτουν τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και οι μετέχοντες σε αυτά δημοσιογράφοι (φυσικά, δεν είναι όλα τα ΜΜΕ και όλοι οι δημοσιογράφοι διαπλεκόμενοι, αλλά αυτό αποτελεί ένα κλαδικό τους ζήτημα το οποίο όφειλαν να το "ξεκαθαρίσουν" πριν οδηγηθούν στην απαξίωση από την πλευρά των πολιτών).
Τα συμφέροντα των εκδοτών είναι δεδομένο πως χτυπιούνται, αφού οι έλληνες πολίτες δεν αγοράζουν τις εφημερίδες τους ούτε και αν τους προσφέρουν διακοπές στη Χαβάη... Φυσικά, οι πολίτες αντιλήφθηκαν και τον ρόλο των τηλεοπτικών προπαγανδιστικών μηχανισμών που είχαν στηθεί και που λειτουργούσαν και συνεχίζουν να λειτουργούν με μοναδικό σκοπό την παραπληροφόρηση.
Οι σχέσεις των ΜΜΕ με επιχειρηματίες, με πολιτικούς (και ποιός ξέρει τι άλλο...) θεωρούνται δεδομένες πλέον από τους πολίτες της χώρας, οι οποίοι διαπίστωσαν πως το διαδίκτυο προφέρει εναλλακτική και ποιοτικότερη ενημέρωση από τα "κλασσικά" ΜΜΕ (φυσικά και το διαδίκτυο έχει τα "προβλήματά" του, αφού αρκετοί "πηδώντας από τον 7ο όροφο" βρήκαν τον χώρο ως ιδανικό μέσο διάσωσής τους, με αποτέλεσμα να μεταφέρουν την σαπίλα στο νέο τους "μετερίζι"...).
Ο πόλεμος, λοιπόν, άρχισε με συνδυασμένες βολές, κανονικές επιθέσεις, από δημοσιογραφίσκους ή μεγαλοδημοσιογράφους που διαπίστωσαν πως υπάρχει περίπτωση να απωλέσουν την 4η εξουσία και να αναγκαστούν να ξεχάσουν "το χαβιάρι από το παντεσπάνι". Φυσικά, οι γνωρίζοντες την εξέλιξη του διαδικτύου στον υπόλοιπο κόσμο, ξέρουν πολύ καλά πως αυτή τη στιγμή το δημοσιογραφικό - εκδοτικό κατεστημένο "τινάζει τα πόδια του" όπως ένας ετοιμοθάνατος. Το τέλος της διαπλοκής (με τη μορφή που αυτή εξελίχθηκε) είναι δεδομένο. Είναι βέβαιο πως δεν θα διστάσουν οι "δημοκράτες" να βγάλουν τις μάσκες και να φανερώσουν τον έρποντα φασισμό τους, ζητώντας την επιβολή άρσης της ανωνυμίας. Και ίσως να το καταφέρουν... Αλλά θα είναι μόνο μία παράταση στην αγωνία που ζούνε. Γιατί; Μα, γιατί τώρα οι πολίτες ξέρουν... Και ξέρουν ποιοί τους έκλειναν τα μάτια και ποιοί τους έσπρωχναν -σε βάθος χρόνων- συνειδητά στον γκρεμό.
Η απαξίωση του τύπου, με τη σημερινή του μορφή και τρόπους λειτουργίας- είναι δεδομένη. Και τα νέα δεδομένα, οφείλουν να τα μελετήσουν, να τα σεβαστούν και να προσαρμοστούν σε αυτά, όλοι εκείνοι που θησαύρισαν χωμένοι στη διαπλοκή. Αν δεν ακολουθήσουν την "οδό της σωτηρίας" τους, πολύ φοβάμαι πως θα γνωρίσουν και άλλα πολλά, πέρα από την απαξία...

ΧΡΗΣΤΟΣ

Εκβιαστές και πράκτορες οι bloggers!!!
Άρχισαν ήδη οι επιθέσεις στους bloggers από κάθε δυνατό μέσο. Σκοπός είναι η φίμωση των ελεύθερων φωνών. Αφορμή υπήρξε η δολοφονία Γκιόλια. Από την μέρα εκείνη και μετά οι φωνές της " δήθεν" λογικής όσον αφορά το θέμα της ανωνυμίας στα blogs, άρχισαν να δυναμώνουν.
Χθες Κυριακή, έγιναν πρωτοσέλιδο από την εφημερίδα ΑΥΡΙΑΝΗ. Κεντρικός τίτλος του πρωτοσέδιλου: "ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΕΚΒΙΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ BLOG"! Χαρακτηρίζεται μάλιστα Υπόκοσμος που κινείται ανεξέλεγκτα.
Μπράβο κ. Κουρή! Φερέφωνο του φασισμού της κυβέρνησης η ΑΥΡΙΑΝΗ, πάντοτε "πράσινη", αλλά όλα έως ένός σημείου.
Ξέρουν ότι δεν μπορούν βέβαια να χτυπήσουν τις ανεξάρτητες φωνές κι έτσι τις απαξιώνουν στα μάτια των πολιτών, που όλο και περισσότερο στρέφονται στα blogs για να ενημερωθούν, να προβληματιστούν, μιας και η ειδήσεις στα μεγάλα κανάλια έχουν γίνει είτε "κλειδαρότρυπες", είτε ώρα τηλεοπτικών διαφημίσεων προβάλλοντας το τάδε τσιπουράδικο στην παραλία του Βόλου, ή το δείνα κατάστημα ρούχων με μεγάλες εκπτώσεις στην Τσιμισκή.
Αυτό είναι τα επίπεδα δημοσιογραφίας που κάνουν οι μεγαλοδημοσιογράφοι.
Δημιουργούν λοιπόν κλίμα, για να επιβάλλουν επωνυμία στα γραφόμενα στο διαδίκτυο. Να ξέρουν δηλαδή ποιος πιστεύει τί και τί λέει.
Ωραία δημοκρατία πρεσβεύετε...
Να μου πείτε, εδώ το Σύνταγμα της χώρας έχει καταστραγηθεί και κανείς δεν λέει τίποτα!
Λένε όμως τα blogs και αφυπνίζουν τους πολίτες. Πολίτες που αύριο θα πάνε λίγο πιο συνειδητοποιημένοι να ψηφίσουν. Και τρέμουν τους αφυπνισμένους πολίτες.

Πηγή

read more "Ο πόλεμος των ΜΜΕ κατά των blogs άρχισε και επισήμως" Διαβάστε περισσότερα...

Η οργή, μέρα με τη μέρα, γιγαντώνεται

• Δημοκρατία; Ποιά δημοκρατία; Το βασίλειο της αρπαχτής και των λαμόγιων. Αυτό ζούμε σήμερα... Και αυτό θέλουν να μας επιβάλλουν και για τα παιδιά μας. Δημοκρατία του τρόμου και της σιωπής. Δημοκρατία των λίγων και των κολίγων... Δημοκρατία που τους νόμους της θα τους επιβάλλει η... τρομοκρατία!!!

Προσπαθώ να πείσω τα παιδιά μου να μάθουν άριστα τις ξένες γλώσσες, όχι γιατί έτσι πρέπει ή γιατί μαθαίνει το παιδί της γειτόνισσας, αλλά για να φύγουν την κατάλληλη στιγμή στο εξωτερικό να ανοίξουν εκεί τα φτερά τους. Πονάει η σκέψη ότι θα δουλεύουν εδώ , σαν σκλάβοι, για να εκπληρώσει ο κάθε Βουλγαράκης το όνειρά του για τα δικά του παιδιά.
Πως κατάντησε η χώρα μας; Φταίμε όλοι. Κομματόσκυλα και μη. Σαν λαός έχουμε...
πάρει αυτό που μας αξίζει.
Εμείς με την ψήφο μας τους έχουμε κάνει μάγκες και με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή, αναξιοκρατικά συνήθως, θα κάνουν το ρουσφέτι που θα τους ζητήσουμε. Εμείς με την αφέλειά μας ή την βλακεία μας τους ανεβάζουμε την τηλεθέαση. Εμείς τους γεμίζουμε τα πορτοφόλια όταν αγοράζουμε τις φυλλάδες τους.
Και αυτοί πως μας επιστρέφουν το καλό που τους κάνουμε; Μας θεωρούν ανθρωπάκια χαμηλού I.Q., μας κάνουν πλήση εγκεφάλου στα δελτία των 8:00, μας λένε ανορθόγραφους- αγράμματους, ενώ το κράτος μας κοροιδεύει και μας κατακλέβει νόμιμα και με την βούλα.
Και το χειρότερο; Εάν κάποιος τους την πεί με αποδείξεις ή ντοκουμέντα τον «τρώνε».
Και εμείς τι; Μετά από μια τέτοια πολιτική δολοφονία, πάμε στα αεροδρόμια να πανηγυρίσουμε για τον τάδε που ήρθε στην χώρα μας για να τον κάνουμε κατά μερικά εκατομμύρια ευρώ πλουσιότερο, αγνοώντας το καθεστώς ανεργίας που οι περισσότεροι από αυτούς βιώνουν.
Έλα όμως που και η φτώχια θέλει καλοπέραση.
Μετά από μια τέτοια φίμωση του ελεύθερου λόγου, θα μας πείτε επώνυμα τι παίχτηκε; Δείξτε μας το καλό παράδειγμα για να το ακολουθήσουμε. Αφού τα καταφέρατε με το "Τρωκτικό", μπορείτε και με το Indymedia. Ή μήπως σας εμποδίζει το πανεπιστημιακό άσυλο; Το θέατρο του παραλόγου.
Γιατί όσο ήταν εν ζωή δεν αντιμετώπιζαν τον Γκόλια, οι διαφωνούντες της δημοσιογραφίας του, αντρίκια; Γιατί η απλή λογική λέει ότι: τον φοβόντουσαν. Φοβόντουσαν το μετά της μήνυσης. Θα είχε και άλλα ράμματα για την ακριβή τους γούνα και θα τους ξέσκιζε. Ενώ τώρα που ο νεκρός δεν μιλάει, τα ανδρείκελα κάνουν πάρτυ πάνω από το πτώμα του.
ΕΙΣΤΕ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟΙ. Εφόσον δεν μιλούσατε όσο ήταν εν ζωή, τώρα απλά, βουλώστε το. Εκτίθεστε ανεπανόρθωτα.
Όσο για τον Ρομπέν των καγιεν ένα ξέρω: στο χωριό μου που υπάρχει ακόμα το ελληνικό φιλότιμο, θα πέρνανε με τις ντομάτες τον «πνευματικό πατέρα» (έτσι λέμε τον νουνό) ένος ορφανού, πλέον, μωρού που θα είχε και το όνομά του, όταν θα έβγαινε και θα κατηγορούσε δικαίως ή αδίκως, δεν έχει νόημα πια, τον συχωρεμένο κουμπάρο του.
Δεν θέλω να υπερασπίζονται το δίκιο μου άνθρωποι που για την πόρσε τους έχουν ασανσέρ.
Δεν θέλω να υπερασπίζονται το δίκιο μου άνθρωποι που κυκλοφορούν με σωματοφύλακες, για να αποφύγουν τι; Πλέον καταλάβαμε ότι δεν κινδυνεύουν από την σέχτα.
Δεν θέλω να με θεωρούν άβουλο πλάσμα, δείχνοντας μου αυτοί ποιό είναι το σωστό και τι πρέπει να πιστεύω.
Σύγχρονοι δικτάτορες ραντεβού τον Σεπτέμβρη, ραντεβού και στις κάλπες!

read more "Η οργή, μέρα με τη μέρα, γιγαντώνεται" Διαβάστε περισσότερα...

Η ανεργία και τα αποτελέσματά της

Γράφει η Ιδεοπηγή
Η ανεργία είναι η χειρότερη μορφή καταπίεσης.
Ο μακροχρόνια άνεργος, όσα αποθέματα παιδείας και ηθικής να ‘χει, θα λυγίσει.
Δεν υπάρχει χειρότερη εξέλιξη, για μια κοινωνία απ’ το να λυγίσει, να σκύψει το κεφάλι, να εκλιπαρεί για δουλειά, να ζει σε βάρος άλλων, να δανείζεται ανεξέλεγκτα, να μην ελπίζει σε τίποτε.
Η εξαθλίωση των μαζών, (Μαρξιστικός όρος), στρώνει το χαλί, σε επίδοξους «σωτήρες», με γνωστά και ακριβοπληρωμένα αποτελέσματα.
Στη Γερμανία, οι σκληροί όροι, που επιβλήθηκαν μετά τον α’ παγκόσμιο, εξαθλίωσε τους Γερμανούς, έτσι επικράτησε ,το εγκληματικό ναζιστικό κόμμα του «σωτήρα» αιματοκυλίζοντας την Ευρώπη και όχι μόνο.
Το ΔΝΤ και οι «συνέταιροί» μας στην ΕΕ, θέτουν πολύ σκληρούς όρους στην Ελλάδα, προκειμένου να εξασφαλιστεί, η αποπληρωμή των δανείων. Τα δάνεια, που υπερχρέωσαν την Ελλάδα (με τις πολιτικές των «πετυχημένων» κυβερνήσεων) δόθηκαν ,με γνώση των δανειστών, ότι δεν επρόκειτο να εξοφληθούν. Οι τεχνοκράτες της ΕΕ, δεν μπορούν να ισχυριστούν άγνοια, των δυνατοτήτων της Ελλάδας. Έκαναν τα «στραβά μάτια», για να ελέγχουν οικονομικά τη χώρα, ποντάροντας στη δουλικότητα, του σάπιου πολιτικού συστήματος, ενός συστήματος που συμπεριφέρεται, σαν εταιρία είσπραξης δανείων.
Ελπίζω, τη σημερινή περίοδο και τους πρωταγωνιστές της, να μη τους γράψει η ιστορία με μαύρα γράμματα.
Ας αναλογιστούν, τα πολιτικά κόμματα, τι μπορεί να συμβεί και ας κινηθούν έστω και τώρα, πατριωτικά.
Η φτώχια, η πείνα και η εξαθλίωση είναι πολύ κακοί συμβουλάτορες.
Πρέπει, τώρα να ‘ρθούν σε συνεννόηση, με τους δανειστές αφού θέτουν θέμα αξιοπιστίας της χώρας ή να αρνηθούν, την πληρωμή των δανείων, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Αν η Ελλάδα, με δεμένα τα χέρια λόγω οικονομικής συρρίκνωσης, υποστεί και εθνική καταστροφή, ποιος θα έχει την ευθύνη;

read more "Η ανεργία και τα αποτελέσματά της" Διαβάστε περισσότερα...

Κάρολος Παπούλιας: "Η ηθική παρακμή βαραίνει την πολιτική τάξη"

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα Κι όταν εγώ στη μοίρα μου μιλούσα, είχες ντυθεί τα αρχαία σου τα λούσα και στο παζάρι με πήρες γύφτισσα μαϊμού, Ελλάδα Ελλάδα μάνα του καημού Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι, εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη και στις αρενες του κόσμου μάνα μου Ελλάς, το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς

“Η Ελλάδα έγινε δημοκρατία, αλλά όχι σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία. Και για πολλά χρόνια πορεύτηκε με αυτή την αντίφαση” είπε ο κ. πρόεδρος. "Κινδυνεύει σοβαρά η κοινωνική συνοχή" μας είπε στη συνέχεια... Διαπιστώσεις που λειτουργούν ως άλλοθι για την χείρα βοηθείας που έδωσε και που συνεχίζει να δίνει στους υπαλλήλους του ΔΝΤ (Παπανδρέου και υπόλοιπη κυβέρνηση), χωρίς να τολμά να υπερασπιστεί έμπρακτα -μέσω παραιτήσεως- τον Ελληνικό λαό, τον οποίο καταλαβαίνει, συμπονά, αλλά... άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε!
Δημοκρατία ε;
Σε μια δημοκρατία όμως δεν χρειάζεται να εφαρμόσεις:
- ούτε σοσιαλισμό
- ούτε κομμουνισμό
- ούτε φιλελευθερισμό
- ούτε…
Διότι μια δημοκρατία είναι ένα πλήρες πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Την πολιτική και οικονομική κατεύθυνση την δίνουν οι πολίτες ΑΜΕΣΑ με ψηφίσματα. ΜΕ ΑΜΕΣΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ. Και όχι με αντιπροσώπους βουλευτές.
Δημοκρατία με βουλευτές, αντιπροσώπους των πολιτών, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κ. πρόεδρε. Πόσο μάλιστα όταν οι βουλευτές κάθε κόμματος λειτουργούν στην βουλή σαν συντεταγμένη διμοιρία πεζοναυτών, πιστοί στα κελεύσματα του κάθε αρχηγού. Κι ας λέει το σύνταγμα… κι ας υπόσχονται προεκλογικά οι αρχηγοί λαϊκές συμμετοχές
Δημοκρατία με δικαστές διορισμένους από τον υπουργό, επίσης, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κ. πρόεδρε. Στο όνομά μας βγαίνουν οι δικαστικές αποφάσεις, αλλά ΕΡΗΜΗΝ μας. Που συμμετέχω εγώ ή ο διπλανός μου πολίτης στην απονομή δικαιοσύνης; ΠΟΥΘΕΝΑ. Εμ, τι δημοκρατία έχουμε τότε κ. πρόεδρέ της δημοκρατίας μας;
Δημοκρατία με κυβέρνηση που άλλα υπόσχεται και άλλα κάνει (ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, εδώ έγινε κυβέρνηση κόμμα που υποσχόταν ότι θα σταματήσει τον πόλεμο και τον συνέχισε) χωρίς την παραμικρή ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Αντιπρόσωποι παντού (συνδικάτα, βουλή, δήμοι, κόμματα, σωματεία), με 4-ετείς και βάλε θητείες, χωρίς ΑΜΕΣΗ συμμετοχή του λαού στις αποφάσεις, στην απονομή δικαιοσύνης και στο νομοθετικό έργο, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Δημοκρατία και ανάδειξη αρχόντων με εκλογές ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Στις δημοκρατία οι άρχοντες επιλέγονται με ΚΛΗΡΩΣΗ.
Ας βρεθεί τέλος πάντων ένας πολιτικός άντρας να μιλήσει γι’ αυτό. Ενας δημοκράτης. Οχι κομμουνιστής, όχι εθνικιστής, όχι σοσιαλιστής, όχι φιλελεύθερος.
ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ.
ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ.
ΕΝΑΣ.
Αρα δεν αποκαταστάθηκε καμμιά δημοκρατία το 1974.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΗΚΕ ΤΟ 322 π.χ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ ΠΟΤΕ.
ΠΟΤΕ.
Ανοίξτε τα βιβλία σας τα σχολικά. Του δημοτικού. Δεν χρειάζεται να πιστέψετε εμένα τον αναρμόδιο.
Σε ποια δημοκρατία θα αφήναν οι πολίτες να φτάσει το χρέος 300 δις ευρώ;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες θα παραγγέλναν υποβρύχιο που γέρνει;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες θα έφταναν σε τέτοιες συμφωνίες με Ζήμενς και φαρμακευτικές και χίλιους δυο;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες θα επέτρεπαν να διορίζονται άσχετοι και αχρείαστοι στο δημόσιο;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες θα επένδυαν τα λεφτά των ταμείων τους σε τοξικά ομόλογα;
Σε ποια δημοκρατία οι πολίτες δεν θα τιμωρούσαν “αυθημερόν” τους επίορκους χρηματισθέντες;
Σε ποια δημοκρατία θα επέτρεπαν οι πολίτες να πωλείται δημόσια περιουσία και επιχειρήσεις κοψοχρονιά;
Σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία; Μα τι λέτε κ. πρόεδρε; Δηλαδή, τι;
ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑΜΕ ΣΩΣΤΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ;
Πείτε μας την συνταγή κ. πρόεδρε.
Πείτε μας κ. πρέδρε της Δημοκρατίας την συνταγή της Δημοκρατίας.
Να την ακούσουμε κι εμείς από τα χείλη σας. Να ακούσουμε τι είναι δημοκρατία από τα χείλη του προέδρου της δημοκρατίας. Να την μάθουμε κι εμείς. Να την αποστηθίσουν τα παιδιά μας. Να την πληροφορηθούν επιτέλους οι γέροντες και οι απόμαχοι της ζωής. Την δημοκρατία.
ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ κ. ΠΡΟΕΔΡΕ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑΜΕ ΣΩΣΤΑ;
Κι επειδή το σύστημα αυτό, που μετά την μεγαλειώδη μας επανάσταση του 1821 μας λέτε πως είναι δημοκρατία, ενώ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, προτείνω τα παρακάτω:
- Να μην ξανακάνουμε εκλογές με κόμματα
- Να καλέσουμε να υποβάλλουν τα βιογραφικά τους όλα τα golden boys που επιθυμούν να αναλάβουν την διακυβέρνησή μας
- Αυτοί που θα επιλεγούν να υπογράψουν μαζί μας διετές συμβόλαιο που θα προβλέπει ΚΑΙ bonus αλλά ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΡΗΤΡΕΣ. Ωστε να μπορέσουμε να βάλουμε κάποιον στην φυλακή ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.
Είμαι σχεδόν σίγουρος οτι θα τα πάμε πολύ καλύτερα.
Αποκαλώντας αυτό το σύστημα δημοκρατία:
- Ντροπιάζουμε τους προγόνους μας που αφήσαν τα κοκκαλάκια τους να ασπρίζουν στα χώματα αυτά για την δημοκρατία
- Ντροπιάζουμε και τους εχθρούς των προγόνων μας που πολέμησαν με τόση λύσσα και φανατισμό την δημοκρατία μέχρι που την νίκησαν
- Ντροπιάζουμε κάθε νοήμονα άνθρωπο πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη που έμαθε από τα σπαράγματα των προγόνων μας τι είναι και ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ δημοκρατία και ακόμη προσκυνάει ευλαβικά την σκέψη και τους αγώνες τους
- Ντροπιάζουμε τον άνθρωπο και τον έλληνα
Και μια τελευταία ερώτηση κ. πρόεδρε της δημοκρατίας μας:
Πείτε μας μια αρχαία ελληνική δημοκρατία που είχε στην κεφαλή της πρόεδρο της δημοκρατίας. Μία ελληνική δημοκρατία...
Στο τέλος της ομιλίας του, ο Κάρολος Παπούλιας (ο οποίος μετείχε ως υπουργός σχεδόν σε όλες τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, αλλά ποτέ δεν κατάλαβε ή δεν έμαθε τίποτε για τα οικονομικά σκάνδαλα που άδειαζαν τα κρατικά ταμεία, που έκλεβαν τους κόπους των Ελλήνων πολιτών και που δημιουργούσαν μία κοινωνία των λαμογιών και της αρπαχτής) είπε:
"Αν η κοινωνία, οι πολίτες πειστούν ότι το κράτος, ο μέχρι τώρα μεγαλύτερος παραβάτης, εφαρμόζει πρώτα το ίδιο τους νόμους, ότι η ισονομία ισχύει για όλους, χωρίς εξαιρέσεις για τους ισχυρούς, ότι οι προβλέψεις του Συντάγματος δεν είναι κενό γράμμα, ότι τα οικονομικά βάρη κατανέμονται δίκαια, ότι η παιδεία και η υγεία δεν προσφέρονται μόνο στους προνομιούχους, τότε, παρά την κρίση, παρά τη φτώχεια, που αναπόφευκτα πλήττει μεγαλύτερα στρώματα του πληθυσμού, μπορούμε να περιμένουμε διέξοδο”.
Δηλαδή, ο Κάρολος Παπούλιας (πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας σήμερα), βλέπει πως υπάρχει διέξοδος αν ο Ελληνικός λαός κλείσει τα μάτια και πείσει τον εαυτό του πως εκείνοι που καταγγέλει ο ίδιος ο Κάρολος Παπούλιας μπορούν να δώσουν διέξοδο μετά τον χορό των καταχρήσεων (οικονομικών και πολιτικών) που έχουν επί σειρά δεκαετιών (ακόμη και μέχρι σήμερα) διαπράξει!!!
Κύριε Πάγκαλε, μόνο σαν ανέκδοτο μπορούμε να εκλάβουμε τα όσα θλιβερά μας λέτε, προκειμένου να μας πείσετε πως η γη είναι επίπεδη και πως αυτοί που υποθήκευσαν την ίδια τη χώρα (με τη δική σας ανοχή) θέλουν να αντιστρέψουν το κλίμα.

Πηγή

Υ.Γ.: Ποιά γιορτή της Δημοκρατίας γιορτάζουμε; Την Ελληνική (εδώ γελάμε) ή την Αμερικανική; Κρίμα κύριε Παπούλια. Σήμερα χάσατε μία μοναδική ευκαιρία να αποκατασταθείτε πολιτικά...

read more "Κάρολος Παπούλιας: "Η ηθική παρακμή βαραίνει την πολιτική τάξη"" Διαβάστε περισσότερα...

Πανό υπέρ Πατέρα και κατά «Τζίγγερ» στο Κιτσμπούελ

Οι αντιδράσεις των φίλων του Παναθηναϊκού για τα νέα δεδομένα στο πολυμετοχικό καθεστώς και την αποχώρηση του Νίκου Πατέρα από τον προεδρικό θώκο της ομάδας, συνεχίστηκαν και επί του αυστριακού εδάφους.
Περίπου 25-30 οπαδοί βρίσκονται αυτήν την ώρα στο Κιτσμπούελ και παρακολουθούν το φιλικό που δίνει ο Πρωταθλητής Ελλάδας με την Γουέστ Χαμ. Φρόντισαν μάλιστα να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και να στείλουν το μήνυμα τους με τρία πανό που ανάρτησαν («Πατέρα μόνο εσύ», «Τζίγγερ πούλα και π…», «Έξω οι τσάτσοι»).
Πριν την έναρξη της αναμέτρησης, κάποιοι φίλοι του «τριφυλλιού» βρήκαν την ευκαιρία να μιλήσουν στον νέο τεχνικό διευθυντή της ομάδας, τον Κάρλος Φρέιτας, με αφορμή τις εξελίξεις στις υποθέσεις των Κρις και Γκαλάς. Οι οπαδοί μίλησαν με φιλικό τρόπο απέναντι στον Πορτογάλο που τους άκουγε.« Δεν έχουμε πρόβλημα μαζί σου, αλλά με το αφεντικό σου. Αυτός που σε πληρώνει, έχει καβούρια», του είπαν, βγάζοντας και κουνώντας τις φόδρες από τις τσέπες τους για να γίνουν πιο παραστατικοί.
Ένα μικρό πρόβλημα δημιουργήθηκε γύρω στο δεκάλεπτο, όταν φίλοι του «τριφυλλιού» άναψαν μια φωτοβολίδα. Αμέσως κινήθηκαν προς το μέρος τους άνθρωποι του γηπέδου στο Κιτσμπούελ, την έσβησαν και τους είπαν να μην το επαναλάβουν. Το ματς διεξάγεται κανονικά παρά τις κακές καιρικές συνθήκες που έβαλαν σε σκέψη τους ανθρώπους των δύο ομάδων για το αν μπορούσε να πραγματοποιηθεί το φιλικό.

read more "Πανό υπέρ Πατέρα και κατά «Τζίγγερ» στο Κιτσμπούελ" Διαβάστε περισσότερα...

Οι σφαίρες που βολεύουν...

• Τα σημεία των καιρών...

Ένας νέος άνθρωπος, οικογενειάρχης, εξοντώνεται τα ξημερώματα από άγνωστους δολοφόνους επειδή “ενόχλησε” μάλλον με τα δημοσιεύματα του και την παρουσία του σε έναν χώρο που όλο και περισσότερο προσομοιάζει τους μυθικούς στάβλους του Αυγείου. Τα “μίν-τια” πέφτουν αμέσως με τα μούτρα στην φιλολογία της φαντασιοπληξίας και της μακάβριας λεπτομέρειας για τα τραύματα του θύματος και τον τρόπο με τον οποίο έπεσε νεκρό μπροστά στο σπίτι του και στα μάτια της γυναίκας του. Ένα μεγάλο τμήμα της Αττικής, που ήδη έχει καταστραφεί από τις αλλεπάλληλες εγκληματικές πυρπολήσεις των τελευταίων ετών με την όχι και τόσο άτυπη σύμπραξη συμμοριών οικοπεδοφάγων, πολιτικών, και διαφόρων εξυπηρετικών “δημοσίων λειτουργών”, ξανακαίγεται μέσα σε λίγες ώρες. Και πάλι περιουσίες καταστρέφονται. Και πάλι σπίτια χάνονται. Και πάλι απελπισμένοι άνθρωποι περιφέρονται μέσα στα αποκαΐδια — ενώ οι οφικιάλιοι και πάλι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα πήγαν καλά και μάλιστα καλύτερα από το παρελθόν όταν οι “άλλοι” ήσαν στην εξουσία.
Μια κυβέρνηση, που κατά γενική πια ομολογία, ζει σε έναν εξωπραγματικό κόσμο ιδίας κατασκευής και συντηρείται από “επικοινωνιακά επιτελεία” και “δημοσίευση των πάντων στο Διαδίκτυο” ενώ δημοσκοπικά καταρρέει, καταχειροκροτείται μόνο από τον εαυτό της γιατί κατάφερε, λέει, να δανειστεί στην “ανοιχτή αγορά” κάτι ψίχουλα πραγματικά μπροστά στο γιγάντιο εθνικό χρέος που μας συνθλίβει — κι αυτό, κατ’ αυτήν, αποτελεί νέο σημάδι ότι η “αξιοπιστία” μας ως καλών δανειοληπτών αποκαθίσταται στα διεθνή χρηματιστήρια. Την ίδια στιγμή, η τελευταία παγερή έκθεση των δρακόντειων δανειστών μας αναγνωρίζει πλαγίως ότι, ξέρετε, ο περισσότερος κόσμος πιστεύει πια ακράδαντα ότι η χώρα σας θα κηρύξει λήξη εργασιών και θα κλείσει πια τα μάτια της για να ησυχάσει η δύσμοιρη για πάντα.
Οι Τούρκοι — φίλοι αγαπητοί και εγκάρδιοι γείτονες — στέλνουν τα ωκεανογραφικά τους να βυθίσουν καλώδια στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα, αλλά η κυβέρνηση, δια στόματος όλων των “καθ’ ύλην αρμοδίων,” μας διαβεβαιώνει ότι, τελικά, η Άγκυρα, θέλει δεν θέλει ξέρετε, θα “υποχρεωθεί” (!!) να σταματήσει την εκστρατεία κατάληψης του Αιγαίου χάρη στην “επιθετική πολιτική ειρήνης” που έχει επεξεργαστεί η πολύπειρη ηγεσία μας, παρασημοφορημένη όπως είναι με εξαιρετικά μετάλλια τιμής στην τέχνη της Ηρωικής Υποχώρησης και της Σιωπής — η οποία έχει αναπτύξει περίτεχνη μέθοδο κατάποσης προσβολών, εμμέσων και αμέσων, όπως και κεκαλυμμένων, αλλά οφθαλμοφανών, απειλών και τρόπο αλάνθαστο στροφής προς τα μετόπισθεν, όπου η ζωή είναι ωραία, το Ίντερνετ είναι γρήγορο, και τα αλλεπάλληλα ταξίδια στο εξωτερικό κρατούν τα επίπεδα ικανοποίησης και αυτοπροβολής ψηλά και σταθερά.
Πιο χαμηλά όμως, εκεί που ο βασανιστικός πόνος της προϊούσας εξαθλίωσης αποτελεί το καθημερινό μέτρο ύπαρξης, το φως έχει πάρει άλλο χρώμα, γκρίζο και χλωμό. Ο “κυρίαρχος λαός” έχει μεταβληθεί, με γρήγορους πολυβολισμούς “νομοθετημάτων” αντάξιων της “δημοκρατίας” μας, σε απόκληρο της “διεθνούς κοινότητας” και σε “μεγάλο ασθενή” για τον οποίον, όλοι οι “ειδικοί” του εξωτερικού πια πιστεύουν, δεν υπάρχει πραγματική γιατρειά.
Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της Ελλάδας δεν είχαμε φτάσει τόσο χαμηλά μέσα σε έξαρση “δημοκρατικών διαδικασιών”. Και ποτέ άλλοτε δεν μας έχουν “δουλέψει” τόσο άγρια, απερίφραστα, και μανιακά όσο σήμερα.
Τα σημεία των καιρών είναι αλάνθαστα — και το αποτέλεσμα, σύντομα, θα είναι το αναμενόμενο.

Rieas

read more "Οι σφαίρες που βολεύουν..." Διαβάστε περισσότερα...

Παπανδρέου προς υπουργούς: Κάντε διακοπές χωρίς... ενοχές!

• Σοκαριστική δήλωση από τον "ευαίσθητο" πρωθυπουργό, που μεταβάλλεται σε ψυχρό εκτελεστή της Ελληνικής κοινωνίας

Η παρότρυνση του πρωθυπουργού στο Υπουργικό Συμβούλιο χτες, στους Υπουργούς του:
«Κάντε διακοπές, χωρίς ενοχές», είναι όλα τα… λεφτά!
Τα οποία απ’ ότι φαίνεται, «ψάχνοντας – ψάχνοντας» εννέα μήνες τα βρήκε!
Εξ’ άλλου δεν τους χρειάζεται, τους υπουργούς του πλέον, τι να τους κάνει;
Μήπως αυτοί κυβερνούν;
Με άλλα λόγια τους είπε, δεν σας χρειάζομαι!
Το «Μνημόνιο» κυβερνά μέσω της τρόικας!
Το «μνημόνιο» που όταν ψηφίσθηκε στη Βουλή κανένας υπουργός δεν το είχε διαβάσει, πόσο μάλλον οι Βουλευτές του!
Εξ άλλου η Βουλή παραχώρησε τις αρμοδιότητες και τα δικαιώματα της στην …υπογραφή του υπουργού Οικονομίας!
Εκτιμούμε ότι τους έδωσε και το παράδειγμα:
Δείτε εμένα, πόσο άνετος είμαι, τα ταξιδάκια μου και μάλιστα χωρίς να έχω καμία ενοχή!
Ο ελληνικός λαός τα’ αντέχει όλα, έχει κοντή μνήμη και μας…
χειροκροτεί ακόμη!
Και όμως κύριε πρωθυπουργέ, οι πολίτες στενάζουν, ανάπτυξη δεν υπάρχει, οι επιχειρήσεις κλείνουν και «μετακομίζουν», η ανεργία «φουντώνει» και οι νέοι μεταναστεύουν στα… «σκλαβοπάζαρα» της δύσης!
Για σένα λοιπόν και τους υπουργούς σου καλά ταξίδια, καλά να περνάτε και συνεχίστε τις διακοπές σας που ξεκίνησαν πριν από εννέα μήνες περίπου..., ελέω του «αλάνθαστου» ελληνικού λαού!
Ο οποίος, όπως λένε όλοι οι πολιτικοί, έχει πάντα δίκιο.
Εξ άλλου αυτός πληρώνει… την καταστροφή του!

Πηγή

read more "Παπανδρέου προς υπουργούς: Κάντε διακοπές χωρίς... ενοχές!" Διαβάστε περισσότερα...

Πολιτικό μήνυμα του ΔΝΤ στην Ελλάδα μέσω … Ουγγαρίας

Τακτική καρότου και μαστιγίου εφαρμόζει η Ε.Ε. και το ΔΝΤ: Όποια χώρα είναι «φρόνιμη», λαμβάνει βοήθεια. Όποια χώρα δεν εφαρμόζει πιστά το υπαγορευμένο πρόγραμμα λιτότητας, αφήνεται να τα βγάλει πέρα μόνη της – όπως στην περίπτωση της Ουγγαρίας. Το παιχνίδι που παίζει η Ουγγαρία με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ είναι επικίνδυνο με την ίδια να μην μπορεί τελικά να είναι τίποτα άλλο από ηττημένη. Η περίπτωση της Ουγγαρίας εξελίχθηκε σε μία δοκιμασία για την Ε.Ε.. Όταν η νέα εθνικοσυντηρητική κυβέρνηση της Ουγγαρίας έλαβε αποστάσεις από το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης της χώρας, η Ε.Ε. και το ΔΝΤ πάγωσαν την επόμενη δόση του δανείου. Με τον τρόπο αυτό αφαίρεσαν το δίχτυ ασφαλείας κάτω από τα πόδια της Ουγγαρίας.
Οι αγορές αντέδρασαν ψύχραιμα στην κίνηση αυτή, το Ευρώ παρέμεινε απροσδόκητα ισχυρό. «Η εμπιστοσύνη στους Ευρωπαίους πολιτικούς έχει αποκατασταθεί», εκτιμά ο Daniel Gros, επικεφαλής του Centre for European Policy Studies (CEPS) με έδρα στις Βρυξέλλες.
Η μη συνέχιση της στήριξης της Ουγγαρίας από Ε.Ε. και ΔΝΤ αποτελεί και ένα πολιτικό μήνυμα προς την Ελλάδα. Για τη δημοσιονομική εξυγίανση των χωρών της Νοτίου Ευρώπης, προπάντων της Ελλάδας, είναι εξαιρετικά σημαντικό να μην διακοπεί πρόωρα η εφαρμογή του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής. Μετά την αρχική δυσφορία για τη στάση της Ουγγαρίας, η οποία σε διπλωματικούς κύκλους χαρακτηρίζεται ως αναίσχυντη, στις Βρυξέλλες επικράτησε μία σχετική ανακούφιση: «Βγάλαμε την κόκκινη κάρτα στη Ουγγαρία. Καμία κυβέρνηση δεν θα μας κάνει πλέον “νούμερα”», δηλώνει διπλωμάτης στην Ε.Ε.
Υπάρχουν και άλλες πιθανές κυρώσεις που οι Βρυξέλλες θα μπορούσαν να επιβάλουν στη δημοσιονομικά απείθαρχη Ουγγαρία. Συγκεκριμένα, μελετάται το ενδεχόμενο να παγώσουν τα κονδύλια προς τη χώρα από το Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης της Ε.Ε. «Πρέπει να δείξουμε τα δόντια μας», τόνισε ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Ε.Ε., Olli Rehn.
Όχι πια δεύτερη περίπτωση Ελλάδας, είναι το μήνυμα. Οι αξιωματούχοι της Ε.Ε. έκαναν για πολύ καιρό τα στραβά μάτια, καθώς η Αθήνα ολίσθαινε προς τη δημοσιονομική καταστροφή με ψευδή στατιστικά στοιχεία, μόνιμη κακοδιαχείριση των δημοσιονομικών της, μεταρρυθμίσεις που αναβάλλονταν και διαφθορά. Η σωτηρία της χώρας και του Ευρώ στάθηκε δυνατή μόνο με την οικονομική στήριξή της με το ποσό των 110 δισ. Ευρώ.
Η Ε.Ε. έθεσε την Ελλάδα υπό αναγκαστική επιτήρηση και παρακολουθεί στενά την εφαρμογή του προγράμματος λιτότητας. Τα χρήματα δίνονται μόνο έναντι επιτευχθέντων αποτελεσμάτων στη δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας. Η Ε.Ε. και το ΔΝΤ επαίνεσαν «τις σημαντικές προόδους, που σημείωσε η χώρα προς το στόχο της σταθεροποίησης των δημοσίων οικονομικών της».
Σήμερα φαίνεται ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ στους μηχανισμούς στήριξης απέδωσε καρπούς. Όταν πολλά κράτη επιθυμούσαν να λύσουν το πρόβλημα μεταξύ τους, ήταν η επιμονή της Γερμανίδας Καγκελαρίου Angela Merkel που επέβαλε τη συμμετοχή του ΔΝΤ.
Ο ρόλος του ΔΝΤ είναι πολύτιμος, όχι μόνο λόγω της εμπειρίας του, αλλά και λόγω της πολιτικής του ανεξαρτησίας. «Το ΔΝΤ κάνει καλύτερα τη δουλειά του απ’ ό, τι θα έκαναν τα ίδια τα κράτη», δηλώνει διπλωμάτης στην Ε.Ε.
Η περίπτωση της Ουγγαρίας έδειξε ότι η κατάσταση στις αγορές δεν είναι πλέον τεταμμένη. Τώρα πλέον αρχίζει να ξυπνά η ελπίδα ότι η δημοσιονομική κρίση θα μπορούσε να λάβει ένα τέλος και ότι η ελληνική ασθένεια δεν θα μεταδοθεί σε καμία άλλη χώρα. Η Ε.Ε. στέλνει με την ένταξη της δημοσιονομικά πειθαρχημένης Εσθονίας στην Ευρωζώνη το μήνυμα ότι οι χώρες αξίζει να κάνουν οικονομίες. Η Ουγγαρία απεναντίας απομάκρυνε με τη στάση της μία πιθανή ένταξη στην Ευρωζώνη (υπολογίζεται ότι αυτή θα πραγματοποιούνταν το 2014/2015).

Stuttgarter Nachrichten

read more "Πολιτικό μήνυμα του ΔΝΤ στην Ελλάδα μέσω … Ουγγαρίας" Διαβάστε περισσότερα...

Το μνημόνιο και το μέλλον της χώρας

• Καθημερινά, γίνεται περισσότερο κατανοητό απ’ όλους, ότι το μνημόνιο, όπως συνολικά αποκαλείται η συμφωνία της Ελληνικής Κυβέρνησης για την παροχή δανείων, σε συνδυασμό με την επιδίωξη μείωσης του ελλείμματος και του χρέους, θ’ αποτελέσει την λυδία λίθο, όχι μόνο για την τύχη του πολιτικού συστήματος, αλλά για το μέλλον και τη ζωή όλων ή τουλάχιστον της μεγάλης πλειονότητας του Ελληνικού λαού, σ’ ένα απροσδιόριστο σήμερα βάθος χρόνου

Με το μνημόνιο επιχειρείται μια βίαιη και απολύτως κατευθυνόμενη μεταβολή του συνολικού κοινωνικού και βιοτικού επιπέδου της χώρας.
Επιχειρείται η Ελλάδα να γίνει μια άλλη χώρα, που να μοιάζει περισσότερο στις χώρες του Βαλκανικού νότου, από άποψη βιοτικού επιπέδου, κοινωνικής ασφάλειας, κατανομής του εθνικού προϊόντος και λιγότερο σε μια ανεπτυγμένη χώρα με μακρά ιστορία κοινωνικών δημοκρατικών κατακτήσεων.
Η διεύρυνση της Ε.Ε. και της Ο.Ν.Ε, ακολουθείται ήδη από τον μετασχηματισμό σε Βορρά και Νότο· όχι μέσα από τη γνωστή προηγουμένως διαδικασία των συνθηκών, που δύσκολα θα συμφωνηθούν, αλλά μέσα από την οικονομική εξάρτηση και αναγκαστική χωρίς επιλογές προσαρμογής.
Είναι μονόδρομος, δηλώνει ο Πρωθυπουργός, χωρίς βέβαια να λέει αλήθεια που οδηγεί ο δρόμος. Είναι μονόδρομος υποστηρίζουν τα ολιγοπώλια της χώρας, ελπίζοντας ότι δεν αφορά αυτούς ο βίαιος μετασχηματισμός.
Ήδη ο Όλι Ρεν, μίλησε για την ελεγχόμενη πτώχευση χωρών με υπερβολικό έλλειμμα και χρέος, δηλαδή την Ελλάδα κατ’ αρχήν, ως μοντέλο εφαρμογής της νέας πολιτικής της Ε.Ε.
Ελεγχόμενη από ποιόν; Πτώχευση σίγουρα των πολιτών της χώρας, δηλαδή πλήρη κατάργηση κάθε κανόνα κοινωνικής συνοχής, προστασία των πολιτών, κάθε ατομικού δικαιώματος, κάθε δικαιώματος στο μέλλον και στην προοπτική.
Παράλληλα οι ποινές που θα επιβληθούν αφορούν την περικοπή των Ευρωπαϊκών χορηγήσεων, των πακέτων, αφού τώρα τελείωσαν τα μεγάλα έργα και οι προμήθειες ή η κατανάλωση Ευρωπαϊκών προϊόντων, ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε με τόκο, όσα πήραμε.
Η εφαρμοζόμενη πολιτική δεν έχει σκοπό και αντικειμενικά δεν μπορεί να βγάζει τη χώρα από την ύφεση και την εξάρτηση.
Είναι αντίθετα η πολιτική η οποία βαθαίνει την ύφεση, δημιουργεί εξάρτηση και περιορισμό της εθνικής ανεξαρτησίας και προκαλεί κοινωνικό αυτοματισμό, αφού η φτώχεια καταλύει την κοινωνική συνοχή.
Πριν αρκετούς μήνες, ο Πρόεδρος του Δ.Ν.Τ., είχε πει ότι μοναδική λύση για την Ελλάδα είναι ο αποπληθωρισμός. Ο Ελληνικός λαός τώρα, αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αποπληθωρισμός. Βιώνει τη βίαιη, προς τα κάτω προσαρμογή όλων των αξιών και όλων των κεκτημένων του.
Ο αποπληθωρισμός είναι μόνιμη κατάσταση, είναι νέο χαμηλό επίπεδο για τη ζωή των πολιτών. Η Ελλάδα μαζί με την Ρουμανία, τη Βουλγαρία, θ’ αποτελέσει ενιαίο οικονομικό χώρο για πειραματισμούς και εφαρμογή της νέας τάξης πραγμάτων, που έχει ως αναφορά την οικονομική εξουσία, μιας χώρας σε μια άλλη, μιας ομάδας οικονομικών συμφερόντων σε ένα λαό.
Είναι μονόδρομος η σταθερή και δυναμική αντίδραση σ’ αυτή την πολιτική. Δεν πρέπει κανείς να παρασύρεται από τις διαβεβαιώσεις για επιτυχημένη εφαρμογή του προγράμματος εξυγίανσης που δίνουν μεταξύ τους οι αρχιτέκτονες αυτού του σχεδίου. Επιχειρούν να κερδίσουν χρόνο, να εγκαθιδρύσουν μια εξουσία που είναι πιστή και σκληρή απέναντι σ’ έναν αποδυναμωμένο λαό, επιχειρούν όμως κυρίως να αποκομίσουν οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας και του Δ.Ν.Τ., τα εύσημα των δικών τους αφεντικών, γιατί έκαναν καλά τη δουλειά τους εις βάρος μας.
Η δική τους επιτυχία είναι η δική μας υποδούλωση, η δική μας απαξίωση, η δική μας υποβάθμιση.
Είναι μονόδρομος η επεξεργασία και προώθηση μιας νέας πολιτικής πρότασης, που έχει ως κεντρικό άξονα ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ΤΗΝ ΤΑΧΙΣΤΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ.
Η πολιτική αυτή πρέπει να απελευθερωθεί από τις υπόγειες διασυνδέσεις του πολιτικού συστήματος, με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τον διεθνή νεοφιλελευθερισμό. Προϋποθέτει μια ανοικτή εξωτερική πολιτική, ρήξη με τα μονοπώλια και ολιγοπώλια σε όλους τους τομείς της οικονομίας και της παραγωγικής δραστηριότητας, απαιτείται μια πολιτική κατά της φτώχειας και της εξαθλίωσης.
Χρειάζεται ένας αξιόπιστος πολιτικά ηγέτης που θα ηγηθεί και θα εκφράσει αυτή την πολιτική πρόταση. Όλες οι άλλες λύσεις που θυμίζουν το παρελθόν θ’ απορριφθούν από την κοινωνία που θα επιδιώξει την δικαίωσή της.

Πηγή

read more "Το μνημόνιο και το μέλλον της χώρας" Διαβάστε περισσότερα...

Τα πρόβατα κάποτε γίνονται και λύκοι...

• Του Μάνου Σιφονιού

Από πατέρα σε πάππου κρατούσε το σόϊ πόστα στα βοσκοτόπια. Ο παππούς – γενάρχης εμβληματικός πέρασε 50 χρόνια σε διάφορα μαντριά, έγινε και αρχιτσέλιγκας μεγάλος και τρανός. Τα ίδια και ο πατέρας του, αν και τα τσούγκρισε με τον παππού, έφυγε να βρει αλλού τη τύχη του, μα ξαναγύρισε έκανε τη δική του στάνη με άλλο αέρα και έγινε κι αυτός η πρώτη γκλίτσα στο χωριό.
Το μικρό βοσκόπουλο μεγάλωσε στις στάνες και στα βοσκοτόπια ανάμεσα σε πρόβατα και ερίφια. Ο πατέρας του σαλαγούσε τα πρόβατα με μεγάλη μαεστρία… Άλλοι λέγανε, να δεις που θα μάθει κι ο μικρός κι άλλοι πως δεν τόχε το παιδί. Μα, Γιωργάκη τον ανέβαζαν, Γιωργάκη τον κατέβαζαν. Έγινε παλικάρι, πήρε και δικό του κοπάδι, αλλά το Γιωργάκης, Γιωργάκης! Καλό παιδί, αγαπητό, με το μουστακάκι του, προοδευτικό, ταξιδιάρικο με φίλους σε όλο το ντουνιά.
Η στάνη άλλαξε χέρια, την πήραν κάτι συγγενείς, φύγανε αυτοί ήρθαν άλλοι, ο Γιωργάκης είχε μεγαλώσει είχε πάρει το πάνω του, είχε πια γίνει κοτζαμάν Γιώργος. Εσύ είσαι ο δικός μας βοσκός του λέγανε οι μπιστικοί του, εσύ θα γίνεις αρχιτσέλιγγας του λέγανε, κι αγαλλίαζε κι η μάνα του που τον είχε καμάρι της.
Στη στάνη – και με τους πριν και με τους τωρινούς – καλά λέγανε ότι πάνε, λάδωσε τα αντεράκι ολονών, κάτι πονηρά βοσκόπουλα, μπορεί να βγάλανε και το κατιτίς τους παραπάνω, αλλά τα πρόβατα τι να πουν; Όσο βοσκάγανε με ρόκα, αντί για τριφύλι (με έξτρα μπαλσάμικο), μάθανε και στα Dolce Cabanna (εξελιγμένο είδος προβάτων βλέπεις!) να μην πατάνε στις λάσπες που πατούσαν οι παππούδες τους, τσιμουδιά δε βγάζανε. Κάτι πρόβατα που βέλαζαν ήταν , ως συνήθως… μαύρα!
Και ξαφνικά το αφεντικό βγήκε στο κλαρί (της τηλεόρασης) έστειλε σε όλους το χαμπέρι ότι η στάνη πάει για φούντο. Τα άκουσε αυτό ο Γιώργος, έσκασε ένα ζεστό χαμόγελο (τόχε το σόϊ) και είπε: «Λεφτά υπάρχουν»! Τον πήρανε τα πρόβατα στους ώμους (καλοθρεμμένα πρόβατα) τονε γύρισαν βελάζοντας να πούνε ότι αυτός είναι ο αρχηγός τους και τον καθίσανε στη καρέκλα του πρώην αφεντικού που τον έστειλαν αδιάβαστο με μπόλικα ράμματα για τη γούνα του.(Για να μη ξεχνιόμαστε).
Ανοίξανε τα σεντούκια και μόνο τίγκα στα χρέη τα βρήκανε. Άφαντα τα λεφτά που τους είπε. Μουδιάσανε λίγο τα πρόβατα, αλλά ήταν ακόμα στις χαρές τους. «Έλα μωρέ, θα τα είδανε βαριά τα σεντούκια και θα νομίζανε πως είχε λίρες μέσα… Τι να σου κάνει και ο Γιώργος, τη διαλύσανε τη στάνη οι προηγούμενοι. Πάει καλά…»
Κι εκείνος αγέρωχος, όπως τον εθέλανε! Θα το φτιάξουμε το μαντρί να λειτουργεί ρολόι, είπε. «Θα δείτε τις 100 πρώτες ημέρες» (τέρμινα εννοούσε; μήπως είπε τέρμινα;). Περάσανε οι πρώτες 100, περάσανε κι οι 150, ζώσανε το μαντρί τα φίδια. Όλων των λογιών. Φίδια με τη μούρη του γδάρτη και του αμανατιτζή έχεις δει; Ε τέτοια και χειρότερα φαντάσου!
Στον κάμπο αρχίσανε τα στενέματα, κάτι δυσκολίες με τη ρόκα και την παρμεζάνα, θα σας γελάσω… Τα πρόβατα άρχισαν να βελάζουν αναμεταξύ τους. «Δεν μας τα λεει καλά τα αφεντικό…», αλλά είχε ακόμα δρόμο το παραμύθι…
Ήρθαν καλοθελητές, του βάλανε λόγια: «Ζήτα βοήθεια, από τα άλλα μαντριά, πήγαινε στο συνεταιρισμό. Τόσα λεφτά πήραν οι προκάτοχοί σου, ακόμα κι ο πατέρας σου». (Όχι δεν του θύμισαν ότι αυτά τα λεφτά τα πήραν τα ξύπνια βοσκόπουλα που λέγαμε). Εκείνος ντούρος όπως τόχε και το παράστημα απάντησε: «Θα τα καταφέρουμε μόνοι μας», κι εκεί τα πρόβατα τα είδανε όλα… στις εφημερίδες στην τηλεόραση, στα sites! (προχωρημένα πρόβατα είπαμε) και πετάξανε καντήλες. Είχαν ξεμάθει και στα κουδούνια που τους τα ξανακρέμασαν οι απανταχού καλοθελητές τελάληδες και πολύ το ντράπηκαν. «Άκου να μας λένε όλα τα πρόβατα κλέφτες και τεμπέληδες; Εμείς κρατάγαμε τα τεφτέρια;»
Στο μεταξύ, όσοι ήταν στην απέξω (και κάτι γραμματιζούμενα πρόβατα), λέγανε στο Γιώργο: Κάτσε βρε Χρυσόστομε, δε λέμε ότι τα φόρτωσες στον κόκορα όπως ο άλλος ο προηγούμενος, δε λέμε ότι δε πασχίζεις και τρέχεις με το μάτι μαύρο, αλλά πες μας που την επας τη στάνη; Πες μας πόσο θα τον πιούμε όλοι μαζί, αλλά και για πόσο; Κάνε κάτι και με αυτούς που την κάνανε λαχείο στη πλάτη μας κι αυτούς που γράφανε και σβήνανε τα τεφτέρια, για δες σε πια ραχούλα κρύφτηκαν και ξεκοκαλίζουν το βιός μας.
Αλλά τίποτε δεν εγίνηκε και τα μαντάτα ερχόντουσαν ντιπ κατακέφαλα… Πάει η στάνη την εχάνουμε, θα φύγουνε τα αρσενικά για άλλα βοσκοτόπια, θα μας σφάξουν στο γόνατο οι οχτροί μας, κι άλλα τέτοια, αλλά και πάλι μοναχοί μας τη γούρνα της καλοπέρασης δε φαινόταν να τη γεμίζουμε.
Με τούτα και με κείνα, όχι μόνο δεν τα κατάφερε μόνη της η Στάνη, αλλά πλάκωσε στα μέρη και ο εξαποΔΝΤ. Τον καλέσανε κάνοντας τραπεζάκι λέγανε οι πολλοί που δεν καταλαβαίνανε και σταυροκοπιόντουσαν. Ένας Βεληγκέκας που έβγαζε φιρμάνια το ένα μετά το άλλο. Πάει το 13ο και το 14ο άρμεγμα, κομμένα τα έξτρα μπιχλιμπίδια, φόρος σε οτιδήποτε κινείται στα βοσκοτόπια, μαχαίρι στο λίπος που κουβαλάγανε τα πιο θρεμμένα πρόβατα, έλεγχοι και στη πιο μικρή ραχούλα.
Τα πρόβατα άρχισαν να αλαλιάζουν και βγήκανε στους δρόμους. Θυμόντουσαν και τι είχαν ακούσει ένα χρόνο κοντά τώρα - κι ας λένε πως αυτά τα ζωντανά έχουν αδύναμη μνήμη -
Και ξαφνικά ήρθε ο Αύγουστος! Κατακαλόκαιρο, κι όλα στάθηκαν σαν το τυρί που πήζει. Άλλα πρόβατα κατέβηκαν στη θάλασσα, να αρμυριστούνε, άλλα ανέβηκαν στις κορυφές να λιάσουν τις προβιές τους (που θα πάμε φέτος αγάπη μου, βουνό, ή θάλασσα;). Ποια προβλήματα; αναρωτιόντουσαν κάτι ξενόφερτα τραγιά που ερχόντουσαν για να απολαύσουν κάθε καλοκαίρι τα βοσκοτόπια μας και δεν ήξεραν πως τα μπάνια του προβατολαού είναι ιερά!
Το πώς τελειώνει αυτό το ωραίο παραμύθι θα δείξει άμα σφίξουν λίγο τα κρύα. Αν έχουμε βαρύ χειμώνα και δε ξεμυτίσουμε από τα χειμαδιά για καιρό δεν τονε βλέπω καλά τον μπάρμπα Γιώργο τον αρχιτσέλιγκα. Όπως είχε πει κι ο ίδιος, σε μια στιγμή ίσως που έβλεπε τα μελλούμενα (σε κάτι σφάγια;): «Θα μας πάρουν με τις πέτρες». Αν πάντως τον επάρουνε με τις πέτρες (εξελιγμένα πρόβατα… Τόπαμε, δεν τόπαμε;) παρά την προσπάθεια του, παρά το δίκιο του, παρά ίσως και το αποτέλεσμα που θα φέρει, θα φταίει κι ότι δεν κάθισε εγκαίρως να πει ξεκάθαρα, το και το. Έτσι έχουνε τα πράγματα. Σόρρυ (τόχει το αγγλικό) για τούτο και για κείνο που είπα. Συχωρεμένος θα τούλεγαν και Πάμε(! (δικό του αυτό, αλλά το ξέχασε). Το ότι θα τα πει κάποια στιγμή, ή δεν μπορούσε να τα πει είναι από άλλο παραμύθι!
Ηθικόν δίδαγμα: Το επικοινωνιακό κεφάλαιο, είναι αγαθό εν ανεπαρκεία. Τα πρόβατα κάποτε γίνονται λύκοι χωρίς ενδιάμεσο στάδιο.
Καλό καλοκαίρι.

* Ο κ. Μάνος Σιφονιός είναι Συγγραφεάς - Επικοινωνιολόγος

Πηγή

read more "Τα πρόβατα κάποτε γίνονται και λύκοι..." Διαβάστε περισσότερα...

Δημοσιογραφία, blogging και πολιτική

• Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου*

Με δυσκολία, ομολογουμένως, προσπαθώ να παρακολουθήσω τα διασταυρούμενα πυρά μεταξύ δημοσιογράφων και bloggers στην χώρα μας. Ο λόγος είναι ότι είναι τόσο ηθικοπλαστικά δομημένα και τόσο αφαιρετικά μορφοποιημένα, που τελικά καταλήγουν το καθένα ξεχωριστά να συνιστά ένα όμορφο ψυχογράφημα.
Μόνον που αν επιθυμούμε να ξεφύγουμε από την άβυσσο της ψυχής, καλό είναι να εμβαπτίζουμε τις προσεγγίσεις μας στην πολιτική.
Αν θέλουμε να μιλήσουμε με πολιτικούς όρους θα πρέπει να αφήσουμε για μια στιγμή στη πάντα τους δημοσιογράφους και τους Bloggers και να εστιάσουμε στις διαφορές των παραδοσιακών ΜΜΕ και των Νέων Μέσων. Και σε ότι αφορά στα δεύτερα ισχύει αυτό που πρωτο-διατύπωσε ο Mac- Luan (1964) αναφερόμενος στα πρώτα: το Μέσον είναι μήνυμα. Ο τρόπος όμως που το Μέσον μετουσιώνεται σε μήνυμα συνιστά ακριβώς την πολιτικότητα αυτής της σχέσης. Και ο τρόπος αυτός διαφέρει σημαντικά. Με άλλον τρόπο κάνουν πολιτική, δηλαδή δίνουν νόημα στα σημαίνοντα, τα παραδοσιακά ΜΜΕ και με άλλον τα Blogs που αποτελούν υποκατηγορία των Νέων Μέσων Επικοινωνίας. Αυτό, δυστυχώς, παρατηρώ να διαφεύγει από πολλούς.
Τα Blogs ουσιαστικά «έσπασαν» την πολιτική διάσταση του «μονολόγου» στην επικοινωνία, την οποία, μέσω των εννοιών της εγκυρότητας και της αποκλειστικότητας, υπερασπίζονταν τα παραδοσιακά ΜΜΕ. Με τον τερματισμό του «μονολόγου» εξασθενεί και η έννοια της αυθεντικότητας των Μέσων και πλέον ο δημοσιογράφος παύει να αποτελεί μια κρίσιμη οντότητα για τη λειτουργία του καθεστώτος, ή τη λειτουργία της δημοκρατίας, όπως θα του άρεσε να σημειώσω. Δεν θα είχα αντίρρηση, μόνον που φέρνω στη μνήμη μου «κακές αναπαραστάσεις» - όχι τόσο δημοκρατικές - και έτσι, ας μου επιτρέψουν οι πρώην συνάδελφοι μου να μην γενικεύσω, συνδέοντας την άσκηση της δημοσιογραφίας με τον εκδημοκρατισμό στη χώρα μας, αν και παγκοσμίως η δημοσιογραφία ως φαινόμενο, υπηρέτησε την (αστική) δημοκρατική προοπτική, όπως την γνωρίσαμε κυρίως στη Δύση.
Έλα όμως που η δημοκρατία λαμβάνει σήμερα νέες διαστάσεις παγκοσμίως, όπως και οι απειλές εναντίον της! Έλα που δεν στηρίζεται πια στον «αντικειμενικό μονόλογο» ή στους «παράλληλους μονολόγους», που είναι το ίδιο ουσιαστικά πράγμα! Έλα που δημοκρατική πρακτική δίχως διαβούλευση -όχι σαν του Γιώργου…παναγία μου (!) - δεν μπορεί να νοηθεί σήμερα και τα ΜΜΕ δεν έχουν μετεξελιχτεί ακόμη στο βαθμό που θα τους επέτρεπε να υπηρετήσουν το σύγχρονο δημοκρατικό αίτημα, ενώ τα blogs είναι φτιαγμένα για αυτήν ακριβώς την δουλειά!
Υπάρχουν λοιπόν δύο προβλήματα διαφορετικής τάξεως. Το πρώτο έχει να κάνει με την ανάγκη διαφορετικής άσκησης του δημοσιογραφικού επαγγέλματος και το δεύτερο με την διαφορετική λειτουργία των ΜΜΕ, έτσι ώστε να μετεξελιχθούν σε Νέα Μέσα, με εντελώς διαφορετική δομή ασφαλώς από τα παλαιά, που θα ενσωματώνει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική διάσταση των blogs. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα σύγχρονα ΜΜΕ θα μεταβληθούν σε κάποιο είδος blog, ούτε ότι τα blogs θα μεταβληθούν σε ΜΜΕ.
Η μπλογκόσφαιρα συστήνει δια-υποκειμενικά έναν κόσμο. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ διατείνονται ότι συστήνουν τον κόσμο αντικειμενικά και αυθεντικά. Έλα όμως που η αντικειμενικότητα, ακόμη και η αμεροληψία ως έννοιες, ιδιαίτερα σήμερα, αποδεικνύεται ότι αποτελούν το όχημα της αυταρχικότητας, ενώ επιχειρούν να συντηρήσουν έναν δημοκρατικό μύθο, με δημοκρατικοφανές, όμως, και όχι δημοκρατικό μήνυμα!
Αγαπητοί φίλοι, ολόκληρο το σύστημα των παραδοσιακών ΜΜΕ στην Ελλάδα βασίζεται στο δόγμα ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Αυτό ως μήνυμα αποτελεί από μόνο του προσβολή της δημοκρατικής πρακτικής. Δεν είναι χώρος εδώ για να εξηγήσω το γιατί., καθώς σημασία έχει να αντιληφθούμε ότι η δημοκρατία είναι διαδικασία που δεν αγιάζεται από κανέναν απολύτως σκοπό. Η δημοκρατία ως πολιτική πρακτική δεν υπάρχει για να υπηρετήσει ιδιοτελείς ή λιγότερο ιδιοτελείς σκοπούς, κόμματα ή ομάδες που δραστηριοποιούνται στην κοινωνία των πολιτών, ούτε, ασφαλώς, επιχειρηματικά συμφέροντα. Η δημοκρατία αποτελεί λειτουργική ανάγκη της κοινωνίας ή, αν θέλετε, του κόσμου, στον βαθμό που προσανατολίζεται σε πρακτικές άρσης του πολιτικού και κοινωνικού αποκλεισμού.
Θέλετε, δεν θέλετε, αγαπητοί πρώην συνάδελφοι δημοσιογράφοι, οφείλετε να ομολογήσετε ότι αυτά τα άναρχα κατασκευάσματα της σύγχρονης διάστασης του πολιτισμού, τα blogs, προσφέρουν πολλά περισσότερα στην κατεύθυνση της άρσης του αποκλεισμού πολιτών και ομάδων πολιτών. Προσφέρουν, δηλαδή, με τον τρόπο τους στον εκδημοκρατισμό, ενώ αντίθετα τα παραδοσιακά ΜΜΕ, ιδιαίτερα στην χώρα μας, που γνωρίζετε πολύ καλά με ποιόν τρόπο ελέγχονται και από ποιους, δεν θα έλεγα ότι κάνουν το ίδιο. Αντίθετα, θα υποστήριζα ότι αποτελούν συντηρητικές δομές του καθεστώτος και τον βασικό κρίκο της διαπλοκής.
Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι ο κάθε δημοσιογράφος είναι διαπλεκόμενος κλπ. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αντιληφθούμε πως είναι άλλο πράγμα η παραδοχή ότι τα παραδοσιακά ΜΜΕ αποτελούν στοιχείο συντήρησης και διαπλοκής και άλλο πράγμα η χυδαία γενίκευση ότι όλοι οι επαγγελματίες του χώρου είναι διεφθαρμένοι.
Στην πραγματικότητα οι αλητήριοι της δημοσιογραφίας είναι ελάχιστοι. Οι διαπλεκόμενοι επίσης λίγοι, αλλά ασφαλώς ηγούνται της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα. Οι κηδεμονευόμενοι είναι λίγο περισσότεροι. Οι κρατικοδίαιτοι ανεπίτρεπτα πολλοί και οι αργόμισθοι σκανδαλιστικά περισσότεροι. Μέσα σ’ αυτούς υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις. Υπάρχουν μορφές σ’ αυτόν τον χώρο, συνήθως εξαφανισμένες πίσω από κάποιο γραφειάκι, οι οποίες, εάν ηγούντο ή τέλος πάντων, αν έπαιζαν κάποιο σημαντικό ρόλο στα ΜΜΕ που δουλεύουν, θα είχαν προσφέρει πολλά και στον πολιτισμό και στον εκδημοκρατισμό. Με το «εάν» πάντως, κείμενα πολιτικού προβληματισμού δεν συντάσσονται. Άρα βάζω τελεία.
Σήμερα δεν θα έπρεπε λοιπόν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα να εμφανίζονται ενοχλούμενοι από το blogging, αλλά αποκλειστικά οι νταβάδες. Όχι διότι δεν μπορούν μέσω των δημοσιογραφικών και άλλων δικτύων τους να παρέμβουν δραστικά και σ’ αυτήν την μορφή επικοινωνίας, αλλά επειδή δεν μπορούν να την χειραγωγήσουν όπως κάνουν με την «δημοσιογραφία» στην Ελλάδα.
Καλοί μου φίλοι πρώην συνάδελφοι, το μαφιόζικο κύκλωμα που ελέγχει σε μεγάλο βαθμό τον δημόσιο χώρο στην πατρίδα μας, μπορεί να χειραγωγεί το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ. Δεν μπορεί, όμως, να χειραγωγήσει την μπλογκόσφαιρα. Πριν υπογράψω αυτήν την παρατήρηση, σας διαβεβαιώνω ότι έχω τεστάρει καλά αυτή την υπόθεση τα τελευταία τρία-τέσσερα χρόνια. Δεν θα ήταν «κόσμιο» να εκθέσω ραδιόφωνα και προοδευτικές εφημερίδες – την τηλεόραση δεν την τέσταρα, διότι θα περίττευε! Ας χαλαρώσουμε λοιπόν κι ας δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε στα σοβαρά, δηλαδή πολιτικά το ζήτημα της διαπλοκής. Είναι αλήθεια ότι σ’ ότι αφορά στα ελληνικά ΜΜΕ το ζήτημα είναι καθολικό, αλλά δυστυχώς επηρεάζει σε κάποιο βαθμό και την μπλογκόσφαιρα. Ειρήνη υμίν, λοιπόν, κι ας εξετάσουμε πώς θα διαρρήξουμε τον κοινωνικό και πολιτικό αποκλεισμό στην χώρα μας. Όσοι δεν καταλαβαίνετε τις συνέπειες αυτού του αποκλεισμού για την κοινωνία, τον πολιτισμό και την πολιτική και είστε δημοσιογράφοι ή bloggers, μάλλον καταχρηστικά φέρετε αυτήν την ιδιότητα.

* Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία. Άσκησε δημοσιογραφία στην Ελλάδα από το 1985 έως το 2003.

Πηγή

read more "Δημοσιογραφία, blogging και πολιτική" Διαβάστε περισσότερα...

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς τα "Τρωκτικά";

• ...οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις

...Το τι θα γραφτεί και το τι θα ειπωθεί στη συνέχεια... ίσως να είναι το δευτερεύον, αυτό που θα μείνει ως απουσία είναι τα πολλά ερωτήματα που προκύπτουν:
Γιατί τώρα το έκλεισαν και όχι την ημέρα της δολοφονίας;
Και εκτός των άλλων... κάτι ακόμη που μου έχει μείνει ως ερωτηματικό:

Δημοσιεύθηκε 24 4 2010.
"...Προβληματισμός για Σέχτα – Όπλα
Παρά την εξουδετέρωση του σκληρού πυρήνα του Επαναστατικού Αγώνα, έμπειρα στελέχη του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη δεν κρύβουν την ανησυχία τους για κάποιο νέο και μάλιστα αιματηρό τρομοκρατικό χτύπημα...
Όπως λένε μάλιστα στην «Π», αυτή τη φορά θεωρείται περισσότερο από πιθανό στόχος να είναι κάποιος αστυνομικός σε περιπολία ή ακόμη και δημοσιογράφος και όχι κατ’ ανάγκην «πρώτο όνομα», όπως τονίζουν χαρακτηριστικά. Εκτιμάται ότι πλέον είναι καθαρά θέμα χρόνου η ενεργοποίηση των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης Σέχτα Επαναστατών, που στις προκηρύξεις τους δεν έκρυψαν ποτέ το μένος τους κατά των λειτουργών του Τύπου. Είναι η οργάνωση που χρεώθηκε την ένοπλη επίθεση–επιδρομή κατά του τηλεοπτικού σταθμού ALTER. Όσο για τη στάση της Σέχτας απέναντι στην αστυνομία, η στυγερή δολοφονία του 40χρονου υπαρχιφύλακα Νεκτάριου Σάββα στα Πατήσια με 24 σφαίρες δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού στους κόλπους της ΕΛ.ΑΣ. ..."
Κατά τα άλλα... αν τα παιδιά φοβήθηκαν ή για κάποιο άλλο λόγο τους ανάγκασαν να πάρουν μια τέτοια απόφαση είναι το ίσως το τριτεύων (ή και το πρωτεύων) ... αυτό που είναι το μόνο σίγουρο είναι το ότι δεν πήραν, τουλάχιστον αυτή τη φορά, προφορική εντολή από τον Σωκράτη Γκιόλια, εκτός πια και εάν ο δολοφονηθείς το είχε προβλέψει και το είχε δώσει ως μεταθανάτια οδηγία...
Ίδωμεν ως... ες αύριον τα σπουδαία... ή όπως έγραψαν οι ίδιοι:
"Καληνύχτα Ελλάδα, ο τόπος που γέννησε την Δημοκρατία κατάντησε να σκοτώνει την ελευθερία της έκφρασης..."
Το τελευταίο αφορά όλους τους bloggers...

Νάσος

Πηγές: 1, 2, 3, 4, 5

read more "Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς τα "Τρωκτικά";" Διαβάστε περισσότερα...

Προχωράμε στην επόμενη φάση του οικονομικού δράματος...

• Μέσα σε επτά μήνες ξορκίσαμε πολλά «Αδιαπραγμάτευτα» με κατηγορηματικές διαψεύσεις: Ο δέκατος τέταρτος μισθός δεν κινδύνευε. Η επέμβαση του ΔΝΤ δεν ήταν στο τραπέζι. Δεν θα ζητούσαμε ποτέ την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης. Το περίστροφο θα τρόμαζε τους κερδοσκόπους...

Η κρίση που σιγοκαίει στην Ευρωζώνη εδώ και επτά μήνες ενδεχομένως να γίνει πυρκαγιά ανεξέλεγκτη παρά τις "θετικές αναλαμπές" όπως ήταν τα σημερινά αποτελέσματα των περίφημων stress test των τραπεζών.
Αντί όμως η Ελλάδα να αποδειχθεί ένα μεμονωμένο επεισόδιο που καταλήγει σε σκληρό παραδειγματισμό του δημοσιονομικού παραβάτη με την υπαγωγή της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τα πράγματα εξελίσσονται διαφορετικά. Αυτό που έχουμε είναι μια γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.
Τα προβλήματα είναι παντού. Ηδη στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αναρωτιούνται με τρόμο «αν θα καταντήσουμε όπως η Ελλάδα».
Στην προσπάθειά τους να περάσουν αυτά τα μέτρα, οι εξουσίες και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της κυβέρνησης Παπανδρέου επιστρατεύουν το –πολύ γνωστό μας– επιχείρημα ότι η κοινωνία ζει πάνω από τις δυνατότητές της. Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο, αλλά, όπως πάντα, τα μεγάλα ψέματα χρησιμοποιούν σαν όχημα μισές αλήθειες. Στην πραγματικότητα, το ζήτημα είναι ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό. Η μεταλλαγή της χρηματοπιστωτικής κρίσης σε κρίση δημοσίου χρέους έγινε το όχημα για να επιβληθεί μία αντιστροφή στην κατανομή των βαρών. Σήμερα, καλούνται να πληρώσουν τη μερίδα του λέοντος οι έντιμοι αστοί και τα μικρομεσαία στρώματα, που ευθύνονται λιγότερο για την κρίση. Αντιθέτως, αυτοί που έχουν τη μερίδα του λέοντος των ευθυνών καλούνται να πληρώσουν αναλογικά πολύ λιγότερα.
Μέσα σε επτά μήνες ξορκίσαμε πολλά «Αδιαπραγμάτευτα» με κατηγορηματικές διαψεύσεις: Ο δέκατος τέταρτος μισθός δεν κινδύνευε. Η επέμβαση του ΔΝΤ δεν ήταν στο τραπέζι. Δεν θα ζητούσαμε ποτέ την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης. Το περίστροφο θα τρόμαζε τους κερδοσκόπους! Ολα τα ταμπού στα οποία προσπάθησε να οχυρωθεί η κυβέρνηση αποδείχθηκαν συνθήματα κενά -και πρωτίστως ύπουλα- εύκολη λεία για τις αγορές. Γιατί οι αγορές έχουν κάτι κοινό με το έγκλημα: προηγούνται πάντα των διαλυμένων θεσμών.
Η ελληνική οικονομία εφέτος, για πρώτη φορά στην ιστορία της, θα νιώσει σε όλο τους το μεγαλείο τις επιπτώσεις καθώς (εφέτος) «τελείωσαν τα ψέματα». Το εισόδημά μας θα μειωθεί σημαντικά και όλοι θα σφίξουμε το ζωνάρι πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Ποια είναι τα ψέματα: Η ταχεία ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία τριάντα χρόνια στηρίχθηκε κυρίως σε δύο πηγές χρηματοδότησης: στις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στα δανεικά. Οι επιδοτήσεις σταματάνε οριστικά το 2015 και ήδη έχουν περιοριστεί σημαντικά - πέραν του γεγονότος ότι δεν είμαστε σε θέση να απορροφήσουμε πολλά κονδύλια λόγω ανικανότητας και λόγω αδυναμίας να καταβάλουμε την ίδια συμμετοχή, δηλαδή το μερίδιό μας, στις επιδοτούμενες επενδύσεις.
Τα δανεικά, όπως όλοι είναι σε θέση να αντιληφθούν, έχουν στερέψει διότι η χρηματοδότησή μας από τις διεθνείς αγορές σταμάτησε. Με λιγότερες επιδοτήσεις και λιγότερα δανεικά το χρήμα που εισέρχεται από το εξωτερικό στη χώρα έχει εξαφανιστεί. Επίσης, μειώθηκαν οι δημόσιες δαπάνες. Αυτό σημαίνει περιορισμός του εισοδήματος όλων μας. Γιατί όλων μας; Διότι οι δαπάνες του Δημοσίου είναι εισόδημα το οποίο κυκλοφορεί στην αγορά, αλλάζει χέρια και μοιράζεται τελικά σε όλους. Ξεκινώντας από τις αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων και συνεχίζοντας με τις δημόσιες επενδύσεις, φεύγει από την αγορά ένα σεβαστό χρηματικό ποσόν, συνεπώς το χρήμα που κυκλοφορεί μειώνεται ακόμη περισσότερο, άρα και το εισόδημα στον ιδιωτικό τομέα μειώνεται και αυτό αναλόγως. Επιπλέον οι αυξήσεις των φόρων, άμεσων και έμμεσων, επιφέρουν και αυτές με τη σειρά τους μείωση των χρημάτων που μπορούμε να ξοδέψουμε για κατανάλωση.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι το βιοτικό μας επίπεδο ήδη έχει αρχίσει να μειώνεται επικίνδυνα ελλείψει χρήματος.
Η επόμενη πράξη του δράματος: Η Ελλάδα, αργά ή γρήγορα, θα ζητήσει αναδιάρθρωση του χρέους της (όπως κομψά αποκαλείται η ομολογία ενός κράτους ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τους πιστωτές του). Οι δανειστές μας ήδη ετοιμάζονται είτε να πληρωθούν με καθυστέρηση είτε να χάσουν μέρος των χρημάτων τους.

read more "Προχωράμε στην επόμενη φάση του οικονομικού δράματος..." Διαβάστε περισσότερα...

Το ΔΝΤ φοβάται την πτώχευση της Ελλάδας και μας απειλεί με τους... φόβους του

O νέος χαρακτήρας των διεθνών οικονομικών πολιτικών στην Ευρώπη με την ισχυρή παρουσία σε ρόλο χωροφύλακα του ΔΝΤ δημιουργεί νέα οικονομικά και πολιτικά δεδομένα.
Σε αυτό το υπό διαμόρφωση τοπίο σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων θα έχει η δυνατότητα και οι αντοχές των κρατών που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα να ξεπεράσουν το αρχικό σοκ.
Η διαδικασία μετάβασης δεν θέλει σε καμιά περίπτωση την πτώχευση κάποιου κράτους διότι έτσι θα τεθεί υπο αμφισβήτηση η δυνατότητα του παράγοντα δντ να αντιμετωπίσει τα πράγματα.
Όταν σε κρατάνε σε μια κατάσταση που δεν είναι μακριά από την πτώχευση μεταθέτουν το πρόβλημα στο κράτος- πρόβλημα. όπως όμως και να έχει, έχεις χάσει την πολιτική σου ανεξαρτησία, δλδη έρχεσαι σε μια κατάσταση μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Όσο όμως θα περνάει ο καιρός οι πολιτικές θα εκπληρώνουν τα συμφέροντα των οικονομικά εύρωστων επιχειρήσεων ή άλλο, (περιφερειών για παράδειγμα) της ΕΕ και όχι όλων των κρατών που υπάρχουν σε αυτό που σήμερα λέγεται ευρωζώνη.
Παλιά είχαμε τα panzer, τα stukas, τα mustang και τα sherman. Καθαρές δουλειές δηλαδή ήξερες τι αντιμετώπιζες. Τώρα άλλαξε ο εχθρός, έρχεται με τα κοστούμια του και τα δανεικά του.
Αφού σε συνηθήσει στο εύκολο χρήμα, τις κούρσες, τα gadgets, τις κοπελίτσες ελευθέρων ηθών και τα ταξίδια (ότι πενιχρό δηλαδη προσέφερε ο δυτικός πολιτισμός στην ανθρωπότητα, που ονομάζεται "εκπόρνευση λαών") κάποια στιγμή σου λέει "στοπ". Πάρε τώρα κι άλλα δανεικά να με ξεχρεώσεις και υποθήκευσε τη χώρα σου. Άλλος τρόπος κατάκτησης δηλαδή κι αυτός, οικονομικά συμφερότερος για τους βάρβαρους κατακτητές.
Η λύση μία. Συσπείρωση όλων των κρατών που χρωστάνε στο ΔΝΤ και δημιουργία ελεύθερης οικονομικής ζώνης μεταξύ τους. Μετά το ΔΝΤ μπορεί να πάρει τα δανεικά του να τα βάλει στον πισινό του και να ξεχάσει και αυτά που χρωστάμε στους πελάτες του.

Αναγνώστης

read more "Το ΔΝΤ φοβάται την πτώχευση της Ελλάδας και μας απειλεί με τους... φόβους του" Διαβάστε περισσότερα...