‘Πράσινος’ ο Λουίς Γκαρσία!

Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΙΣΠΑΝΟΣ ΚΥΝΗΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΚΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ. ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.-
Παίκτης του Παναθηναϊκού είναι ο Ισπανός κυνηγός Λουίς Χαβιέ Γκαρσία Σανθ ή πιο απλά Λουίς Γκαρσία, μετά από συντονισμένες ενέργειες του Κάρλος Φρεϊτας. Ο 32χρονος άσος ήταν ελεύθερος το τελευταίο διάστημα (η τελευταία του ομάδα ήταν η Ρασίνγκ Σανταντέρ).
Ο διεθνής μεσοεπιθετικός στο παρελθόν έχει φορέσει (μεταξύ άλλων) τις φανέλες των Μπαρτσελόνα, Λίβερπουλ (με την οποία έχει κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ) και Ατλέτικο Μαδρίτης και αναμένεται άμεσα στην Αθήνα (πιθανότατα θα φτάσει στις 16.00), προκειμένου να περάσει από τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και να υπογράψει το νέο του συμβόλαιο με τους ‘πράσινους’.
Συμπαίκτης με Σισέ
Ο Λουίς Γκαρσία θα βρει έναν παλιό γνωστό του στο ‘τριφύλλι’, τον Τζιμπρίλ Σισέ. Αμφότεροι ήταν μέλη της Λίβερπουλ το 2005, όταν οι ‘ρεντς’ έφτασαν στην κορυφή της Ευρώπης, κατακτώντας το Τσάμπιονς Λιγκ.
Μονοετές και 600 χιλ. ευρώ
Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο παίκτης θα υπογράψει μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με τους ‘πράσινους’, με πάγιες αποδοχές κοντά στις 600 χιλ. ευρώ συν κάποια μπόνους επίτευξης στόχων.
Στις αρχές του καλοκαιριού το όνομά του είχε βρεθεί στο ρεπορτάζ της Λάρισας, του Άρη και του Πανιωνίου.

read more "‘Πράσινος’ ο Λουίς Γκαρσία!" Διαβάστε περισσότερα...

Η πολιτική εκτροπή είναι πλέον γεγονός!

• Γιατί ο Παπανδρέου δεν φέρνει στη Βουλή ούτε κάν το "επικαιροποιημένο" μνημόνιο;

Αντιπαράθεση κυβέρνησης – ΚΚΕ στη Βουλή προκαλεί η πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος, το επικαιροποιημένο μνημόνιο να κατατεθεί στην Βουλή.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Παπουτσής έκανε λόγο για κίνηση εντυπώσεων και αναρωτήθηκε αν στόχος του ΚΚΕ είναι να αποτύχει η διάσωση της χώρας.
Η κυβέρνηση δεν κάνει προσπάθειες να σώσει την χώρα αλλά την πλουτοκρατία, υποστήριξε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος. Έκανε λόγο για πραξικοπηματική νοοτροπία της κυβέρνησης να εξουσιοδοτεί τον υπουργό Οικονομικών να υπογράφει συμβάσεις και μνημόνια, χωρίς αυτά να συζητούνται και να ψηφίζονται από την Βουλή.
Η πολιτική εκτροπή είναι πλέον προφανής.
Από τη στιγμή που ο Γ. Παπακωνσταντίνου απέκτησε την δυνατότητα να τροποποιεί το μνημόνιο, χωρίς καν να ενημερώνεται το ελληνικό κοινοβούλιο, το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης διογκώνεται.
Αλήθεια, τι είχε στο μυαλό του Υπουργός Οικονομίας, όταν έφερνε μια τέτοια διάταξη;
Δεν έχει δικαιώμα ο ελληνικός λαός να ενημερώνετε για τις όποιες αλλαγές τον αφορούν άμεσα;
Ανεξαρτήτως αν συμφωνεί κάποιος ή όχι με αυτές.
Όλα αυτά ο Χρ. Παπουτσής, τα θεωρεί κίνηση εντυπώσεων;
ΤΩΡΑ αρχίζει και τρομάζει η πιθανότητα ένας αγριεμένος πατέρας να κυνηγάει έναν κυβερνητικό με μια κατσαρόλα παραμάσχαλα ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΣΟΥΠΑ ΝΑ ΤΑΙΣΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ…!!!!
Γιατί τώρα βλέπουν ότι το τίμημα της προδοσίας είναι τελικά πολύ ακριβότερο από ότι υπολόγιζαν ότι θα “πλήρωναν” για να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους.
Γιατί το εγχώριο σύστημα προπαγάνδας δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να πουλήσει και τη μάνα του ακόμα προκειμένου να σώσει το τομάρι του από τους αγριεμένους ιθαγενείς.
Γιατί όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα και την εθελοδουλεία αυτών που είπαν ψέμματα για να οδηγήσουν την χώρα σε σκλαβιά και κατοχή…κι αυτό από μόνο του είναι τρομακτική σκέψη.

Πηγή

read more "Η πολιτική εκτροπή είναι πλέον γεγονός!" Διαβάστε περισσότερα...

Η νομιμοποίηση της κατοχής του ΔΝΤ

Αυτοί που ψήφισαν στις τελευταίας εκλογές ΠαΣοΚ, οι περισσότεροι ίσως εξαπατήθηκαν από το ψευδές “λεφτά υπάρχουν”. Αλλά δεν νομίζω ότι κανείς από τους εκλογείς αυτούς έδωσε εντολή στην παρούσα κυβέρνηση να φέρει εδώ το ΔΝΤ και την Τρόϊκα και να παραδώσει τμήματα της εθνικής κυριαρχίας στους ξένους κατοχικούς.
Δηλαδή η εδώ παρουσία του ΔΝΤ και της Τρόϊκας δεν έχει την λαϊκή νομιμοποίηση.
Με κεφαλαία: Η ΕΔΩ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ.
Αυτοί που θα ψηφίσουν σε τυχόν επικείμενες βουλευτικές εκλογές ΝΔ, και εφόσον η ΝΔ δεν υπόσχεται ανοιχτά ότι θα “σουτάρει” το ΔΝΤ, και εκείνοι που θα ψηφίσουν ΠαΣοΚ φυσικά, θα γίνουν οι εκλογείς που ΘΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ την κατοχή της χώρας από το ΔΝΤ και την Τρόϊκα.
Ψήφος, ακόμη και στις δημοτικές, σε κόμμα που ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΑΝΟΙΧΤΑ ότι θα “σουτάρει” το ΔΝΤ, ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ την ΚΑΤΟΧΗ της πατρίδας μας από το ΔΝΤ και την Τρόϊκα. Αποδοχή των δανείων χωρίς μείωση και του Μνημονίου που τα μετατρέπει σε ενυπόθηκα.
Μήπως δεν είναι έτσι;

Θραξ Αναρμόδιος

read more "Η νομιμοποίηση της κατοχής του ΔΝΤ" Διαβάστε περισσότερα...

Γιατί η ΝΔ δεν μπορεί να πείσει ακόμη;

Ένα ερώτημα με δεκάδες απαντήσεις
Άιντε και μερικές ακόμα

• Μήπως γιατί έχει διχάσει τον κόσμο της;
• Μήπως γιατί πέραν του Σαμαρικού πυρήνα, οι υπόλοιποι ΝΔκράτες έχουν βαρεθεί τα ενδοοικογενειακά μαχαιρώματα;
• Μήπως γιατί ο κόσμος άρχισε να συνειδητοποιεί, ότι από αντιπολίτευση μεριά όλα είναι κακώς καμωμένα και ο λόγος είναι “σωστός”, αλλά όταν γίνεται κυβέρνηση προσγειώνεται στην φυσική της θέση, δηλαδή της “αναγκαίας υπακοής”;
• -Μήπως γιατί οι ψηφοφόροι της ΝΔ, πρώτοι, διαπίστωσαν την διαχρονική κοροϊδία των πολιτικών;
• -Μήπως γιατί αρνούνται να καταθέσουν την τελευταία ρανίδα της ελπίδας τους σε άλλη μία πιθανή απογοήτευση;
• -Μήπως γιατί είδαν κάποιες σοβαρές μεν αλλαγές στην νοοτροπία, αλλά παντελή απουσία από πράξεις που θα μπορούσαν ίσως, να αποτρέψουν τα εγκλήματα που 10 μήνες τώρα ζούμε, και αντιμετωπίζονται από την νέα ΝΔ με τον πιο ανέξοδο τρόπο… τύπου… εμείς διαφωνούμε, έχουμε προτάσεις, αλλά τι να κάνουμε είμαστε αντιπολίτευση;
• Μήπως γιατί δεν θέλει να πείσει τόσο, όσο χρειάζεται, και ξάφνου βρεθεί στην θέση να πρέπει να τα εφαρμόσει;
• Μήπως γιατί αυτοί που τον πλαισιώνουν είναι από δύο, και τρία μπορώ να πω, χωριά χωριάτες, δηλαδή άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας;
• Μήπως γιατί δεν κάλεσε ούτε μία φορά τον κόσμο να δείξει έμπρακτα την αντίθεσή του με μία πολιτική πράξη διαμαρτυρίας;
• Μήπως γιατί θέλει χρόνο, αλλά ο χρόνος δεν περιμένει;
• Μήπως γιατί ο κόσμος δεν έχει μάθει να ακούει αυτόν τον λόγο;
• Μήπως γιατί ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τι θέλει να πει;
• Μήπως γιατί, εν τέλει, δεν ξέρει ή δεν μπορεί, πώς να αλλάξει τα πράγματα;

Πηγή

read more "Γιατί η ΝΔ δεν μπορεί να πείσει ακόμη;" Διαβάστε περισσότερα...

7-11-2010: H ώρα της τιμωρίας

Η «ΜΙΚΡΗ» είδηση είναι ότι σε ένα μήνα αυτή η κυβέρνηση θα ανακοινώσει νέα εξοντωτικά μέτρα φόρων, δασμών και περικοπών που θα γονατίσουν τους πάντες και θα αποτελειώσουν όσους πνέουν τα οικονομικά λοίσθια. Η «μεγάλη» είδηση είναι... ότι στο όνομα κάποιων ανωνύμων και νεφελωδών συνωμοσιών θριαμβευτικά οι υπουργοί (και ο πρωθυπουργός τους) βγάζουν από το γκαράζ της Βουλής και ενεργοποιούν πάλι εκείνες τις τερατώδεις, πανάκριβες, θωρακισμένες Μερσεντές, για να μην κινδυνεύσει –λένε– η ζωή τους από κάποιους τρομοκράτες νέας κοπής. Και φυσικά πάνε πίσω στον ΟΔΔΥ τα μικρά δήθεν οικονομικά υβριδικά αυτοκίνητα των 1.400 κυβικών που είχε καθιερώσει η νέα διακυβέρνηση δήθεν για λόγους οικονομίας.
ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΦΡΩΝ Έλληνας αμφιβάλλει πλέον ότι πριν προχωρήσει πολύ ο δεύτερος χρόνος αυτής της κυβέρνησης αυτές οι «ρωγμές» θα μεγαλώσουν και θα καταστούν τεράστιες πύλες για να επιστρέψει αυτή η χώρα πλησίστια σε εκείνη την πρώτη δεκαετία του 1980. Στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όταν ο τότε πρωθυπουργός και πατέρας του σημερινού αποφαινόταν με κυνικότητα: «Όλοι κάνουμε κάποιο δωράκι στον εαυτό μας, αλλά όχι και μισό δισεκατομμύριο!»
Ήταν η φράση που όριζε μια ολόκληρη φιλοσοφία και μια τακτική που εφαρμόστηκαν όλα τα χρόνια της πράσινης εξουσίας και κατέστησαν πάμπλουτους τόσους και τόσους από τους παλαιούς αφισοκολλητές του Κινήματος.
ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ όλα αυτά και δεν επιστρέφουν τυχαία αυτές οι αναμνήσεις. Είναι επειδή σε εβδομήντα ημέρες αυτός ο λαός θα προσέλθει στις κάλπες και με αφορμή και πρόσχημα την εκλογή των νέων τοπικών του αρχόντων θα κληθεί να επιβραβεύσει όσα έγιναν και όσα διεπράχθησαν τους δεκατρείς μήνες της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου. Κάποιος θα έλεγε κάθε θαύμα τρεις ημέρες, αλλά δυστυχώς δεν συμβαίνει αυτό. Πρόκειται για κάτι πικρότερο και απείρως πιο κυνικό: Αφού ξεγέλασαν τόσους και τόσους στο όνομα του ανοικτού που διαλογισμού και πλήθους άλλων φραστικών ανοησιών, αφού κατόρθωσαν με τα καμώματά τους να μας καταστήσουν και να μας καταντήσουν αθύρματα του ΔΝΤ και ευρωπαϊκό παράδειγμα προς αποφυγήν, αφού μας στέρησαν από κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών, αφού μας λήστεψαν και μας ταπείνωσαν, τώρα έχουν το θράσος να ζητούν την επιβράβευση για τα κατορθώματά τους αυτά.
ΜΙΛΗΣΑΝ ΓΙΑ διαφάνεια αλλά όλα πλέον γίνονται εν κρυπτώ και παραβύστω. Υπεσχέθησαν καλύτερες ημέρες και προσέφεραν έναν εργατικό Μεσαίωνα. Να το πούμε απλά, με μια φράση: «Δεν ξέρουμε σε τρία ή πέντε χρόνια ποιες πολυκατοικίες και ποιες βίλες θα έχουν αποκτηθεί σε κάποια άλλη Διονυσίου Αρεοπαγίτου».
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΦΑΡΑΚΟΣ
(Σ.Λ.)

Πηγή

read more "7-11-2010: H ώρα της τιμωρίας" Διαβάστε περισσότερα...

Τελικά, μας νοιάζει να σωθούμε ή...

Ιδού μερικά συμπεράσματα:

• Τα κόμματα, ΚΑΙ Η ΝΔ, ενδιαφέρονται μόνο για την κατάκτηση, άσκηση και νομή της εξουσίας. Ακόμη και όταν ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ πρόγραμμα, σχέδιο, ανθρώπους ικανούς και λοιπά. Θέλουν μόνο την εξουσία. Αυτός είναι ο μοναδικός τους στόχος και όχι το λαϊκό συμφέρον.
• Η κυβέρνηση του ΠαΣοΚ είναι καταστροφική. Με ένα μεγαλειώδες ψεύδος πήρε την εξουσία. Εριξε την χώρα σε κατοχή του ΔΝΤ και της Τρόϊκας, ΧΩΡΙΣ ΛΑΪΚΗ ΕΝΤΟΛΗ. Πρέπει να φύγει από την εξουσία το συντομώτερο. Και πάνω σ'αυτό υπάρχει ΜΕΓΑΛΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ: η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει και μαζί ΔΝΤ και Τρόϊκα ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΩΤΕΡΟ.

• Με βάση το προηγούμενο, αν η ΝΔ (ή και το ΚΚΕ αν θέλετε ή όποιο άλλο κόμμα) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ τον λαό να την ακολουθήσει τώρα, μετά από αυτό τον ορυμαγδό και την καταστροφή, τότε ΠΟΤΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ; Φως φανάρι ότι δεν θέλουν τον λαό τώρα. Διότι τον ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ επειδή ο λαός έχει αναπτύξει μια τέτοια ψυχολογία και βρίσκεται ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΡΙΝ μια πρώϊμη ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΦΑΣΗ.
• Ο λαός ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΣΣΕΤΑΙ με τα κόμματά του γιατί κανένα κόμμα δεν εξαγγέλει αυτά που εκείνος θέλει. Δηλαδή ότι α) θα διώξει ΔΝΤ-Τρόϊκα β) θα βάλει ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ γ) θα ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ και δ) θα βάλει κι άλλους να πληρώσουν το λογαριασμό και ΟΧΙ ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ

• Η ΝΔ είπε μεν ΟΧΙ στο Μνημόνιο, αλλά δεν είπε ότι ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ και ΘΑ ΔΙΩΞΕΙ ΔΝΤ και Τρόϊκα. Ούτε οτι θα φορολογήσει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ εκείνους που πρέπει. Θα ελαφρύνει ισως μεν τα λαϊκά βάρη, αλλά τον κυρίως ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ πάλι στον λαό θα τον στείλει. Αυτό είπε στο Ζάππειο.
• Τυχόν αναρρίχηση της ΝΔ στην εξουσία σημαίνει ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ του Μνημονίου, του ΔΝΤ και της Τρόϊκας με ΛΑΪΚΗ ΕΝΤΟΛΗ. Αναγνώριση τους χρέους ΩΣ ΕΧΕΙ και της ΞΕΝΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ. Τώρα ο λαός μπορεί να ισχυριστεί οτι ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΕΝΤΟΛΗ για κάτι τέτοιο. Δεν έδωσε ο ΠαΣοΚος ψηφοφόρος ΠΟΤΕ ΤΕΤΟΙΑ ΕΝΤΟΛΗ στο ΠαΣοΚ.

• Η ΝΔ δεν θέλει να πέσει η κυβέρνηση ΤΩΡΑ. Την "βολεύει" η υπάρχουσα κατάσταση. Γι' αυτό δεν την ρίχνει την κυβέρνηση. Ενώ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ. Περιμένει να ολοκληρώσει η καταστροφική αυτή κυβέρνηση κάποια από τα μέτρα αυτά που ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΠΑΡΕΙ τόσα χρόνια.

• Ο μεγάλος φόβος του όλου συστήματος είναι ότι η αποκαλυφθείσα πλέον ΣΗΨΗ του συστήματος και η ΑΠΑΞΙΩΣΗ του στα μάτια του λαού ("ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ"), έχοντας πάρει επικίνδυνες διαστάσεις, μπορεί να οδηγήσει σε λαϊκές εξεγέρσεις και ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ. Αληθινά δημοκρατικές. Οχι γιαλαντζί κοινοβουλευτικές και χαριτωμενιές.
• Ο φόβος του συστήματος αυτός το οδηγεί να κρατάει την ΝΔ ως την ΧΡΥΣΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ, ποντάροντας επάνω της την ΔΙΑΣΩΣΗ του από ενδεχόμενη λαϊκή εξέγερση και συνεπαγόμενες δημοκρατικές διεκδικήσεις. Εξού και η τάχαμου εναντίωση στο Μνημόνιο αλλά η μη-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ του και η μη-ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ. Δηλαδή και ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ και ΝΑΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, "τι να κάνουμε ρε παιδιά". (Γι'αυτό και μας κοψοχόλιασε μέχρι να ανακοινώσει, μόλις ώρες πριν την ψήφιση του Μνημονίου, ότι θα πει οχι. Και τους ίδιους τους ΝεοΔημοκράτες οπαδούς ειχε κοψοχολιάσει τότε, πριν λίγο καιρό. Δεν είπε δηλαδή ΚΑΘΑΡΑ, ΞΑΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΝΤΡΙΚΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ αυτό που έπρεπε να πει: "Σουτ και έξω")

Τα συστήματα αναπτύσσουν ένστικτο αυτοσυντήρης. Η ΝΔ εκφράζει το ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΧΑΡΤΙ αυτού του ενστίκτου καθότι το ΠαΣοΚ θα πάει στα αζήτητα για πολύ καιρό. Το σύστημα ΘΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΩΘΕΙ. Είτε μέσω Ντορικού κόμματος, Κουβελικού, "οικουμενικού", "εθνικής σωτηρίας", είτε οποιουδήποτε άλλου. Αλλά, αυτή τη στιγμή, το τελευταίο του χαρτί, ΕΙΝΑΙ Η ΝΔ. Και δεν θέλει να το κάψει. Η ΝΔ αυτή την ώρα ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΑΡΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

Αρα συζητήσεις επί συζητήσεων για Μαρκογιαννάκηδες, Τατούληδες, Κουβέληδες, Κακλαμάνηδες, ΛΑΟΣ-ΜΑΟΣ και υποψηφίους δημοτικών, φαιδρές προσωπικότητες οι περισσότεροι, ΞΕΣΤΡΑΤΙΖΟΥΝ το μυαλό από το ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, το οποίο είναι:

• ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΤΟ ΔΝΤ ΚΑΙ Η ΤΡΟΪΚΑ
• ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ
• ΝΑ ΠΑΝΕ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
• ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ

Μας νοιάζει να σωθούμε ή ποιο κόμμα θα μας σώσει;
Ρωτάω;

Θραξ Αναρμόδιος

read more "Τελικά, μας νοιάζει να σωθούμε ή..." Διαβάστε περισσότερα...

Πρόταση για αύξηση του ορίου δανεισμού της ΠΑΕ κατά 11,5 εκ. ευρώ!

Πρόταση για αύξηση του ορίου δανεισμού της ΠΑΕ κατά 11,5 εκ. ευρώ έπεσε στο ΔΣ σύμφωνα με την «Εξέδρα».
Πριν από ενάμιση μήνα η ΠΑΕ Παναθηναϊκός είχε δανειστεί 5 εκ. ευρώ, αλλά αυτό το ποσό φαίνεται πως θα γίνει μεγαλύτερο. Η «Εξέδρα» σήμερα αναφέρει πως στα πλαίσια του χθεσινού ΔΣ έπεσε στο τραπέζι πρόταση για νέο δάνειο ύψους 11,5 εκ. ευρώ και πέρασε με πλειοψηφία από τα μέλη του συμβουλίου. Κάτι που δείχνει πως το πρόβλημα ρευστότητας είναι έντονο και ο κύριος λόγος για αυτό είναι πως δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα η διαδικασία αύξησης του ΜΚ, αλλά δεν έχουν μπει και τα χρήματα από την ΟΥΕΦΑ.
Οπως ειπώθηκε η οικονομική γέφυρα (bridgefinanceoτραπεζικός όρος) δίνει την δυνατότητα στην ΠΑΕ να έχει αυτό το ποσό στην τράπεζα και ανάλογα με τις ανάγκες της να κάνει ανάληψη από το λογαριασμό. Αυτό σημαίνει πως δεν επιβαρύνεται με τόκους για το σύνολο του ποσού δανειοληψίας, ενώ ως εγγύηση αποπληρωμής μπήκε το ποσό που θα εισπράξει ο Παναθηναϊκός από την πρόκριση στους ομίλους του τσάμπιονς λιγκ.
http://www.leoforos.gr/article/2928/kai-neo-daneio

read more "Πρόταση για αύξηση του ορίου δανεισμού της ΠΑΕ κατά 11,5 εκ. ευρώ!" Διαβάστε περισσότερα...

Αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης: Συμφωνία Ρωσίας και ΗΠΑ αλλάζει τα αρνητική στάση της Σόφιας

Ραγδαίες “υπόγειες” εξελίξεις στην υπόθεση του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, καταγράφονται τις τελευταίες εβδομάδες με υψηλή κινητικότητα τόσο σε τριμερές επίπεδο (Ρωσία, Ελλάδα, Βουλγαρία), όσο και σε επίπεδο αλλαγής στάσης των ΗΠΑ έναντι του έργου.

Η σκληρή τακτική που από την αρχή κατέστησε σαφές ότι θα ακολουθήσει η Ρωσία έναντι της Βουλγαρίας, μετά την προφορική διατύπωση της πρόθεσης του φιλοδυτικού Βούλγαρου πρωθυπουργού Μ.Μπορίσοφ να ματαιώσει την κατασκευή του αγωγού για … περιβαλλοντικούς λόγους, φαίνεται ότι φέρνει αποτελέσματα, αλλά μια συμφωνία μεταξύ Rosneft και αμερικανικής Chevron, αλλάζει α δεδομένα.

Βουλγαρική αντιπροσωπεία σπεύδει στην Μόσχα στις 8 και 9 Σεπτεμβρίου προκειμένου να έχει διαβουλεύσεις για την … κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, όπως ανακοίνωσε Ίγκορ Ντέμιν, εκπρόσωπος της κρατικής εταιρείας Τρανσνιέφτ, που είναι από ρωσικής πλευράς ο κεντρικός μέτοχος του σχεδίου.

Οι εξελίξή ατή είναι αποτέλεσμα μιας υπόγειας διαβούλευσης που έχει ξεκινήσει εδώ και τρεις μήνες περίπου, μετά τις δηλώσεις Μπορίσοφ, ότι ματαιώνει την κατασκευή του αγωγού και την προειδοποίηση αό ρωσικής πλευράς για τις συνέπειες που θα έχει για την Βουλγαρία μια τέτοια κίνηση. Μια Βουλγαρία που ενεργειακά εξαρτάται και θα εξαρτάται για πολλά χρόνια ακόμα από την Ρωσία. Σύμφωνα με τον Ι.Ντέμιν, επικεφαλής της βουλγαρικής αντιπροσωπείας στην οποία θα γίνει επίσημη παρουσίαση του σχεδίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, θα είναι ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών Συμεών Ντιάνκοφ.

Τι έχει μεσολαβήσει και δείχνει να αλλάζει η στάση της Βουλγαρίας για το θεμα: Πέρα από το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μπορίσοφ αντιμετωπίζει τον υπαρκτό κίνδυνο αποδόμησής της από μια εξέλιξη “a la Ουκρανία”, είναι γεγονός ότι από ελληνικής πλευράς έχεουν ασκηθεί σημαντικές πιέσεις προς την Σόφια. Αλλά κυρίως φαίνεται ότι έχει αλλάξει και η στάση των ΗΠΑ.

Μια πολύ σημαντική συμφωνία που υπέγραψε η ρωσική Rosneft με την αμερικανική Chevron η οποία ενδιαφέρεται να αναμιχθεί στο έργο. Η συμφωνία αφορά στην από κοινού διενέργεια ερευνών και ανάπτυξης υποθαλάσσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη Μαύρη Θάλασσα.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, οι δυο εταιρίες θα αναπτύξουν αρχικά το κοίτασμα «Βαλ Σάτσκι» κοντά στο Νοβοροσίσκ. Συνολικά, η συνεργασία φαίνεται πως αφορά στην άντληση περισσοτέρων από έξι δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, που θα μπορούσε να ξεκινήσει περί τα τέλη του 2011.

Χαρακτηριστικό της σημασίας της συμφωνίας είναι ότι αυτή υπεγράφη κατά τη διάρκεια συνάντησης του Ρώσου πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν, με στελέχη της διοίκησης της Chevron! Ξαφνικά μετά την υπογραφή της συμφωνίας στις 17 Ιουλίου, δέκα ημέρες μετά, στα τέλη Ιουλίου, η βουλγαρική κυβέρνηση που προφορικά ακύρωνε το έργο, δέχθηκε να καταβάλει 6,5 εκατ. ευρώ ως συμμετοχή της και κάλυψη λειτουργικών εξόδων της εταιρείας για την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Trans-Balkan Pipeline B.V., της οποίας η Ρωσία κατέχει το 51% και η Ελλάδα με τη Βουλγαρία μοιράζονται το 49%!

Οι εξελίξεις φαίνεται ότι θα είναι ραγδαίες και κατά τα φαινόμενα μέχρι το τέλος του έτους θα έχουμε την οριστική κατάληξη του porject.

Tμήμα ειδήσεων defencnet.gr

read more "Αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης: Συμφωνία Ρωσίας και ΗΠΑ αλλάζει τα αρνητική στάση της Σόφιας" Διαβάστε περισσότερα...

Μήνυμα αισιοδοξίας για την ελληνική οικονομία από τρεις πανεπιστημιακούς

Μήνυμα αισιοδοξίας για την ελληνική οικονομία στέλνουν τρεις πανεπιστημιακοί καθηγητές οικονομικών, μέσω των Financial Times.

Συγκεκριμένα, εκφράζουν την πεποίθηση ότι «η θεωρούμενη από πολλούς ως βέβαιη χρεοκοπία της Ελλάδας μέσα στην επόμενη πενταετία, μπορεί να αποτραπεί με την εφαρμογή των αναγκαίων, αν και καθυστερημένων, μεταρρυθμίσεων».

Συγκεκριμένα, οι Κώστας Μεγήρ, Δημήτρης Βαγιανός και Νίκος Βέττας που διδάσκουν οικονομικά στο University College London, IFS, London School of Economics και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών διατυπώνουν την άποψη ότι «η ελληνική οικονομία έχει τη δυνατότητα ανάκαμψης μέσα από το συνδυασμό απελευθέρωσης της αγοράς, μακροπρόθεσμων επενδύσεων στην εκπαίδευση, ώστε να καταστεί η χώρα ανταγωνιστική, και ριζικών μεταρρυθμίσεων στο συνταξιοδοτικό σύστημα, τη δημόσια υγεία και τη φορολογία με στόχο την ελάφρυνση των πιέσεων στα δημόσια οικονομικά και την παροχή κινήτρων».

Οι τρεις καθηγητές εκτιμούν ότι αφενός η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται στο σωστό δρόμο ως προς την αποφασιστικότητα εφαρμογής των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων και αφετέρου ο ελληνικός λαός φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι η αντίθεση στις μεταρρυθμίσεις συμβάλλει συχνά στη διατήρηση των προνομίων των λίγων.

Μεταξύ άλλων, αναφέρουν ότι αν και οι φορολογικοί συντελεστές στην Ελλάδα είναι ελάχιστα υψηλότεροι από τον μέσο όρο της Ε.Ε., οι φόροι που τελικά συγκεντρώνονται από το κράτος είναι κατά 7% χαμηλότεροι του ΑΕΠ. «Εάν το κράτος καταφέρει να καλύψει αυτό το κενό, αλλάζοντας τη δομή του φορολογικού συστήματος, τότε ενδέχεται να εκμηδενιστεί και το πρωτογενές έλλειμμα του προϋπολογισμού» επισημαίνουν χαρακτηριστικά.

πηγη

read more "Μήνυμα αισιοδοξίας για την ελληνική οικονομία από τρεις πανεπιστημιακούς" Διαβάστε περισσότερα...

Σχέδιο του Ισραήλ για την αρπαγή του φυσικού αερίου του Λιβάνου και της Κύπρου;

• Η ύπαρξη τεράστιων αποθεμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στα ανοικτά των ακτών της Κύπρου, του Λιβάνου, της Γάζας... και του Ισραήλ δεν είναι πλέον μυστικό. Αν λάβει κανείς υπ' όψιν τις ορέξεις και τις μεθόδους της κυβέρνησης του Τελ Αβίβ, το ενδεχόμενο να μοιραστεί δίκαια αυτή η κοινή περιουσία φαντάζει απομακρυσμένο. Σύμφωνα με τον Μεξικανό εμπειρογνώμονα της γεωπολιτικής Alfredo Jalife-Rahme, το ζήτημα είναι αν το Ισραήλ θα καταφύγει απλώς στην κλοπή των αποθεμάτων των γειτονικών του χωρών, υφαρπάζοντάς τα με δόλο μέσω της προηγμένης τεχνολογίας που διαθέτει ή αν θα τα αρπάξει με τη βία.

Του Alfredo Jalife-Rahme

Δεν είναι λίγοι οι αναλυτές εκείνοι που είχαν επισημάνει ότι ο πόλεμος του Ισραήλ κατά της Γάζας, στην οποία κυβερνούν οι Σουνίτες μουσουλμάνοι του κόμματος Χαμάς, είχε άμεση σχέση με τα εκτεταμένα αποθέματα φυσικού αερίου στα ανοικτά των ακτών της Γάζας στη Μεσόγειο.

Ενώ το Ισραήλ έχει στη διάθεσή του συνολικά 400 ατομικές βόμβες και την καλύτερη πολεμική αεροπορία στη Μέση Ανατολή, μετά τις πρόσφατες ήττες του, στον μεν Νότιο Λίβανο από τους Σιίτες μουσουλμάνους αντάρτες της Χεζμπολά, στην δε Λωρίδα της Γάζας από την Χαμάς, δεν μπορούμε πλέον να λέμε ότι ακόμα διαθέτει τον καλύτερο στρατό στην περιοχή.
Συγκεκριμένα, το Ισραήλ μαστίζεται από δύο κρίσιμες αδυναμίες:

1. Το νερό: εξ ου και η άρνησή του να επιστρέψει στη Συρία τα κατεχόμενα εδάφη στα υψώματα του Γκολάν, που βρέχονται από τη λίμνη της Γαλιλαίας.

2. Το πετρέλαιο: το Ισραήλ εισάγει πάνω από 300 000 βαρέλια την ημέρα (και το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου προέρχεται από την Αίγυπτο), ενώ η παραγωγή φυσικού αερίου της χώρας μόλις και μετά βίας επαρκεί για να καλύψει την εγχώρια κατανάλωση.

Μόλις ολοκληρώσαμε, μετά από ένα μήνα, μια "περιοδεία" στην Ελλάδα, το Λίβανο και την Τουρκία, όπου εκτιμήσαμε τη στρατηγική σημασία των αποθεμάτων φυσικού αερίου τόσο για τη Γάζα όσο και για τον Λίβανο, τα οποία βρίσκονται στα ύδατα που μοιράζονται το Ισραήλ και η Κύπρος (η οποία έχει μοιραστεί άνάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους).

Στις 28 Ιουνίου, το Naharnet, μια λιβανέζικη διαδικτυακή πύλη με φιλοδυτικές πολιτικές πεποιθήσεις, πολύ εύστοχα παρατήρησε ότι τα τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου που εκτείνονται κατά μήκος των χωρικών υδάτων του Λιβάνου και του Ισραήλ θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα τεράστιο οικονομικό "μάννα εξ ουρανού", αλλά ίσως επίσης να αποτελέσουν αιτία για ένα νέο πόλεμο του Ισραήλ εναντίον του αδύναμου γείτονά στα βόρεια σύνορά του.

Η ουσία του θέματος είναι ότι τόσο ο Λίβανος και το Ισραήλ εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές υδρογονανθράκων.

Στην περίπτωση του Λιβάνου, η κατάσταση είναι πιο σοβαρή δεδομένου ότι διαθέτει ένα απηρχαιωμένο ηλεκτρικό δίκτυο, το οποίο έχει να επισκευαστεί ή να αναβαθμιστεί από τα χρόνια του δεκαπενταετούς εμφύλιου πολέμου στη χώρα.

Είτε αρέσει στο Ισραήλ είτε όχι, αυτοί που τελικά υπερασπίστηκαν τα αποθέματα φυσικού αερίου του Λιβάνου απο την απληστία το Ισραήλ δεν ήταν άλλοι από τους αντάρτες Σιίτες της Χεζμπολά. Μέσα στο μεγάλο πολιτισμικό ψηφιδωτό του Λιβάνου, καμία άλλη δύναμη εκτός από τη Χεζμπολά δεν πήρε μέχρι στιγμής επίσημα θέση σε ένα τόσο κρίσιμης σημασίας θέμα, δεδομένου ότι η δημόσια συζήτησή του ή θα είχε μεγάλα πολιτικά και οικονομικά πλεονεκτήματα ή, αντίθετα, θα οδηγούσε σε πόλεμο του Ισραήλ εναντίον του Λιβάνου (και ποτέ το αντίστροφο ).

Διαθέτοντας αρκετά ιστορικά προηγούμενα και σκεπτικά, η Χεζμπολά κατηγορεί το Ισραήλ ότι έχει συγκεκριμένα σχέδια για "κλοπή" μέρους των αποθεμάτων φυσικού αερίου από τα χωρικά ύδατα του Λιβάνου. 'Αλλωστε, οι Σιίτες στο νότιο Λίβανο έχουν ήδη άφθονη εμπειρία με τις λεηλασίες των υδάτων του ποταμού Λιτάνι από τους Ισραηλινούς.

Το Ισραήλ, από την πλευρά του, υποστηρίζει ότι τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν φθάνουν έως τα χωρικά ύδατα του Λιβάνου.

Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι τα εδαφικά σύνορα -- και κατ' επέκταση και τα θαλάσσια σύνορα -- δεν έχουν ακόμη οριοθετηθεί δεδομένου ότι οι δύο χώρες είναι τεχνικά σε εμπόλεμη κατάσταση.

Το Ισραήλ έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο -- χάρη στην μεγάλη εξέλιξή του στον τομέα της τεχνολογίας και τη συμπαιγνία των αγγλικών και αμερικανικών εταιρειών πετρελαίου και φυσικού αερίου -- στην ανάπτυξη των πεδίων πετρελαιοπηγών του Tamar και του Dalit, των οποίων τα τεράστια αποθέματα πυροδότησαν εντυπωσιακή άνοδο των τιμών στην χρηματιστηριακή αγορά του Τελ Αβίβ, την ίδια ακριβώς μέρα που το ακροδεξιό καθεστώς Νετανιάχου-Λίμπερμαν βρέθηκε αντιμέτωπο με τη δημόσια κατακραυγή για πειρατεία και ανθρωποκτονίες σε διεθνή ύδατα, ως αντίδραση εναντίον μιας τουρκικής ανθρωπιστικής αποστολής που είχε προορισμό τη Γάζα, που συχνά αποκαλείται "η μεγαλύτερη ανοικτή φυλακή στον κόσμο".

Η ανακάλυψη των πεδίων Tamar και Dalit είναι τεράστιας σημασίας εύρημα: 160 δις κυβικά μέτρα που μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του Ισραήλ για δύο δεκαετίες.

Η εταιρεία φυσικού αερίου και πετρελαίου Nobel Energy του Τέξας, η οποία αποτελεί μέρος κοινοπραξίας υπεύθυνης για τη διερεύνηση των αποθεμάτων φυσικού αερίου που υποτίθεται ότι βρίσκονται εντός της αποκλειστικής ζώνης του Ισραήλ στη Μεσόγειο, έχει προβλέψει ότι, λόγω της ανακάλυψης ενός τρίτου πεδίου (στο οποίο δόθηκε η συμβολική ονομασία Λεβιάθαν), με 450 δις κυβικά μέτρα, δηλαδή τριπλάσια σχεδόν αποθέματα από τα πεδία Tamar και Dalit, το Ισραήλ θα μπορούσε να γίνει μια πλούσια σε παραγωγή πετρελαίου χώρα, ικανή να προμηθεύει την ευρωπαϊκή και ασιατική αγορά.

Προς το παρόν, ο Nabih Berri, πρόεδρος του κοινοβουλίου του Λιβάνου και υποστηρικτής της Χεζμπολά, υποστήριξε ότι το Ισραήλ μετατρέπεται σταδιακά σε ένα "εμιράτο πετρελαίου" με την αξιοποίηση φυσικού αερίου που δεν του ανήκει, ενώ αρνείται ότι τα πεδία, όπως φαίνεται στο χάρτη, στην πραγματικότητα εκτείνονται έως τα χωρικά ύδατα του Λιβάνου. Και εδώ προκύπτει το ερώτημα: είναι ο Λίβανος καταδικασμένος να βιώσει, λόγω της επιθετικότητας του Ισραήλ, τις τραγικές εμπειρίες του Μεξικού λόγω των παραμεθόριων αποθεμάτων του που εφάπτονταν με αυτά των ΗΠΑ, και τα οποία ανελλειπώς μονοπωλούνται από εταιρείες φυσικού αερίου και πετρελαίου του Τέξας, χάρη στις ληστρικές πρακτικές που τους επιτρέπει η προχωρημένη τεχνολογία τους;

Αξιωματούχοι του Υπουργείου Εθνικής Υποδομής του Ισραήλ, σε συνεργασία με την εταιρεία του Τέξας Noble Energy και της Νορβηγίας Petroleum Geo-Services, όπως ήταν αναμενόμενο, ισχυρίζονται ότι και τα τρία πεδία που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα βρίσκονται εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης του Ισραήλ. Εμείς θα λέγαμε: "Τι εκπληκτική ακρίβεια εκ μέρους της θείας γεωγραφίας!"

Στις 4 Ιουνίου 2010, πηγές που πρόσκεινται στην Χεζμπολά επέκριναν "το Ισραήλ για την πρόθεσή του να νομιμοποιήσει την κλοπή των αποθεμάτων φυσικού αερίου του Λιβάνου", μέσω σχετικής νομοθετικής τροπολογίας. Οι πηγές έκαναν λόγο για ρεπορτάζ της ισραηλινής τηλεόρασης σύμφωνα με τα οποία το δίδυμο Νετανιάχου-Λίμπερμαν "θεωρεί ότι η ανακάλυψη των κοιτασμάτων του φυσικού αερίου στη Μεσόγειο Θάλασσα είναι ισραηλινό εύρημα, το οποίο κανείς άλλος δεν δικαιούται να διεκδικήσει -- ουδέν σχόλιον". Αν είναι δυνατόν! Πού είναι λοιπόν το διεθνές δίκαιο όταν η κλοπή του εθνικού πλούτου μιας χώρας διαπράττεται από αγγλικές και αμερικανικές πολυεθνικές εταιρείες, οι οποίες είναι εξοπλισμένες με πολύ πιο προηγμένη τεχνολογία από τα θύματα (για να μην πω τα λεηλατημένα θύματά) τους;

Και σαν να μην έφτανε αυτό, σύμφωνα με το ίδιο ισραηλινό κανάλι, "η εκτελεστική επιτροπή και κοινοβουλευτική ομάδα της ισραηλινής κυβέρνησης εργάζονται από κοινού για την εκπόνηση νομοσχεδίου που θα δεν αφήνει περιθώριο για κανένα από τα απαράγραπτα δικαιώματα του Λιβάνου". Και αν χρειαστεί, ο ισραηλινός στρατός θα είναι πάντα έτοιμος για την μονομερή επιβολή του νέου νομοσχεδίου.

Εκτός από τη διαβόητη λεηλασία του Ισραήλ όλου του εδαφικού του χώρου, κατά παράβαση των καθιερωμένων «χαρτών» και / ή νόμων, η πολιτική τάξη του Λιβάνου -- εγκλωβισμένη σε στείρες συγκρούσεις για την ταυτότητα του τυχερού που θα αναλάμβανε τις έρευνες και την παραγωγή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου -- άφησε να κυλίσει ανεκμετάλλευτη μια κρίσιμη δεκαετία, δημιουργώντας έτσι ένα εδαφικό και χρονικό χάσμα που, φυσικά, έχει γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από το Ισραήλ.

Τον περασμένο Οκτώβριο, η νορβηγική εταιρεία Petroleum Geo-Services ανακοίνωσε την πιθανή ύπαρξη αποθεμάτων τόσο στο Λίβανο όσο και στην Κύπρο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα ήταν λογικό να θεωρήσει κανείς ότι τα αποθέματα θα μοιραστούν από τις δύο γειτονικές χώρες. Όμως η γεωγραφία έχει άλλα κόλπα στο μανίκι της, όταν πρόκειται για ζήτημα κυριαρχίας!

Για τον Λίβανο, οποιοδήποτε κοίτασμα αερίου ή πετρελαίου θα ήταν ευλογία, που θα συντελούσε στη μείωση του τεράστιου χρέους του των 52 δις δολαρίων, ενός από τα μεγαλύτερα στον κόσμο (147 % κατ' αναλογία προς το ΑΕΠ του, που ανέρχεται σε 33 δις δολάρια).

Όμως, δεν χρειάζεται να υπερεκτιμούμε το χρέος του Λιβάνου, το οποίο, αν και αναμφίβολα τεράστιο, μετριάζεται μέσω των μεγάλων τραπεζικών καταθέσεων στη χώρα που φτάνουν έως και τα 10 δις δολάρια, πράγμα που διευκολύνει τη διαχείρισή του.

Σε κάθε περίπτωση, τα νέα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν στον Λίβανο, ανεξάρτητα από το αν θεωρηθούν μέρος της εθνικής κυριαρχίας της χώρας ή αν πρόκειται να μοιραστούν από κοινού με το Ισραήλ και / ή την Κύπρο, μεταφράζονται στο μυθικό ποσό του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων, που ισοδυναμεί με το ΑΕΠ του Μεξικού, αλλά με τη σημαντική διαφορά ότι στη χώρα των αρχαίων κέδρων κατοικούν μόλις 4 εκατομμύρια κάτοικοι.

O Osama Habib, δημοσιογράφος της λιβανικής εφημερίδας Star, δήλωσε στις 28 Ιουνίου 2010 ότι "ο πλούτος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου του Λιβάνου είναι ευλογία και κατάρα μαζί", η οποία "κάνει τον λιβανικό λαό να ελπίζει αλλά συγχρόνως και να αγωνιά" (λόγω των γεω-πολιτικών επιπτώσεών της) και γίνεται αφορμή να φανερωθεί, για άλλη μια φορά, η ριζωμένη αντιπαλότητα που υποβόσκει μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων για τον έλεγχο του τομέα των υδρογονανθράκων.

Σύμφωνα με εμπειρογνώμονες, θα χρειαστούν 15 χρόνια ερευνητικής δραστηριότητας στα λιβανικά ύδατα για να φτάσει κανείς στο στάδιο της παραγωγής, αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από την ακόρεστη όρεξη του Ισραήλ, το οποίο θα έχει τη δυνατότητα, για νιοστή φορά, να εξαπολύσει νέα επίθεση προκειμένου να αρπάξει και να εξασφαλίσει τον έλεγχο των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη Γάζα και των αποθεμάτων υδρογονανθράκων στον Λίβανο και στην Κύπρο.

Πηγή

read more "Σχέδιο του Ισραήλ για την αρπαγή του φυσικού αερίου του Λιβάνου και της Κύπρου;" Διαβάστε περισσότερα...

Σπέρνει τρόμο στις αγορές η Ύφεση Νο2!

• Όσοι είχαν και την ελάχιστη διάθεση να αναλάβουν ρίσκο στις αγορές, χθες την έχασαν: οι κακοί οιωνοί από τις ΗΠΑ έσπειραν τον τρόμο, προκαλώντας μαζική φυγή κεφαλαίων ακόμη και από τις τραπεζικές καταθέσεις στην Ευρώπη –πολύ περισσότερο από τα χρηματιστήρια! Και οι αναλυτές βλέπουν, ότι το φθινόπωρο του 2010 αρχίζει να παρουσιάζει μεγάλες ομοιότητες με το… καταραμένο φθινόπωρο του 2008, καθώς ένας δεύτερος γύρος ύφεσης απειλεί την παγκόσμια οικονομία.

Ένας χονδρικός κανόνας «διάγνωσης» των οικονομικών εξελίξεων, που αποτελεί οδηγό των περισσότερων αναλυτών και επενδυτών στις ΗΠΑ, λέει ότι χωρίς μείωση της ανεργίας και ανάκαμψη της αγοράς ακινήτων, οικονομική ανάκαμψη δεν νοείται. Τα μαντάτα από το μέτωπο της ανεργίας ήταν ήδη άσχημα, με την απροσδόκητη αύξηση των αιτήσεων για επιδόματα που καταγράφηκε την περασμένη εβδομάδα, αλλά χθες ήλθε η χαριστική βολή στους ελάχιστους αισιόδοξους της αγοράς από τα στοιχεία για τα ακίνητα.

Τον Ιούλιο, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν, οι αγοραπωλησίες ακινήτων «βυθίσθηκαν» κατά 27% στις ΗΠΑ, καθώς εξανεμίσθηκαν οι θετικές επιδράσεις από τα μέτρα στήριξης που είχε λάβει η κυβέρνηση, κυρίως φορολογικά. Ο συνολικός αριθμός αγοραπωλησιών ακινήτων είναι ο χαμηλότερος της δεκαετίας, για την οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, συντριπτικά χαμηλότερος ακόμη και από τις απαισιόδοξες προβλέψεις που είχαν δοθεί από τους αναλυτές στα διεθνή πρακτορεία.

Η μικρή υποχώρηση των τιμών στην Wall Street (μόλις 0,95% υποχωρούσε λίγο πριν από το κλείσιμο της συνεδρίασης ο δείκτης S&P 500) δεν αντανακλά την πραγματική διάσταση των μετατοπίσεων κεφαλαίων προς «ασφαλείς» τοποθετήσεις κατά τη χθεσινή ημέρα. Όπως τονίζουν αναλυτές, η Fed είχε χθες την καθιερωμένη της παρέμβαση παροχής ρευστότητας με αγορές κρατικών ομολόγων και η ένεση 1,35 δις. δολ. ήταν αρκετή για να προκαλέσει ανάσχεση του ξεπουλήματος μετοχών στην Νέα Υόρκη.

Στην Ευρώπη, νωρίτερα, το «κοκκίνισμα» των χρηματιστηριακών δεικτών ήταν πολύ εντονότερο, με το δείκτη Stoxx-50 των 50 σημαντικότερων blue chips της αγοράς να πέφτει κατά 1,74%, παρότι και στην Γηραιά Ήπειρο «μυρίζει» ισχυρή παρέμβαση των κεντρικών τραπεζιτών, με τη συνολική ρευστότητα που έχει χορηγήσει η ΕΚΤ να αυξάνεται συνεχώς, ξεπερνώντας στην τελευταία καταγραφή τα 847,5 δις. ευρώ.

Στο ΧΑ, βεβαίως, που θεωρείται η πιο επικίνδυνη χρηματιστηριακή αγορά της Ευρώπης, καταγράφηκε άλλη μια «κόκκινη» συνεδρίαση, με τον Γενικό Δείκτη στο -3,42%, ύστερα μάλιστα από τη σύσταση “strong sell” από το τμήμα ανάλυσης μετοχών της S&P για τη μετοχή της Εθνικής –από το… αιματοκύλισμα, διασώθηκε μόνο το Τ.Τ., που φαίνεται ότι αποτελεί «μήλον της έριδος» στον τραπεζικό κλάδο και έχει ένα μόνιμο θιασώτη/αγοραστή.

Πανικός…

Το σφυγμό της αγοράς διεθνώς μεταδίδουν καλύτερα οι κινήσεις στις αγορές ομολόγων και συναλλάγματος, που αντανακλούν με καθαρότητα τη γιγαντιαία μετατόπιση κεφαλαίων προς την «ασφάλεια». Τα αμερικανικά και τα γερμανικά ομόλογα είδαν τις αποδόσεις τους να κατρακυλούν άλλη μια φορά, σε μια εξέλιξη που χαρακτηρίζεται από πολλούς αναλυτές σαν «bull market ανασφάλειας».

Την ίδια στιγμή, ακόμη και οι Ευρωπαίοι καταθέτες δείχνουν να επανέρχονται σε κατάσταση πανικού, μεταφέροντας μαζικά κεφάλαια στην ασφάλεια της Ελβετίας και οδηγώντας το ευρώ σε νέο ιστορικό χαμηλό έναντι του ελβετικού φράγκου, με αποτέλεσμα να αναμένεται άμεση παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας της Ελβετίας, που έχει χάσει τεράστια ποσά στις προσπάθειές της να σταματήσει την άνοδο του νομίσματος, εξαιτίας της μαζικής εισροής κεφαλαίων από την ευρωζώνη.

Εξίσου ενδιαφέρουσες και οι εξελίξεις σε σχέση με το γιεν, που επίσης θεωρείται ασφαλές καταφύγιο και η ισοτιμία του με το δολάριο «πετάει» σε επίπεδα, που κάνουν τους περισσότερους να περιμένουν άμεση επέμβαση της Τράπεζας της Ιαπωνίας για να σταματήσει η άνοδος, που απειλεί να «γονατίσει» τις ιαπωνικές εξαγωγές.

Το διεθνές σκηνικό μυρίζει και πάλι «μπαρούτι», όπως ακριβώς λίγο πριν από την κατάρρευση της Lehman Brothers. Αυτή την φορά δεν φαίνεται μια κατάρρευση μεγάλης τράπεζας, αφού οι αρχές τις έχουν ενισχύσει με τεράστια ποσά, αλλά σίγουρα στον ορίζοντα διαφαίνεται άλλη μια «βουτιά» της αμερικανικής οικονομίας σε ύφεση, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια. Αν αυτό συμβεί, η ασθενής ανάκαμψη στην Ευρώπη και παγκοσμίως είναι βέβαιο ότι θα χάσει το βηματισμό της και το μεγάλο ερώτημα είναι πώς αυτή την φορά θα αντιδράσουν οι ήδη υπερχρεωμένες κυβερνήσεις, που δεν φαίνεται να έχουν άλλες δυνατότητες για ενέσεις στις οικονομίες.

Ο επόμενος «πόλεμος» των διεθνών αρχών με την ύφεση φαίνεται, έτσι, ότι θα διεξαχθεί με τις κεντρικές τράπεζες στην πρώτη γραμμή. Όμως, ύστερα από συνεχείς παρεμβάσεις παροχής ρευστότητας με πρωτοφανείς εδώ και δεκαετίες ρυθμούς, ακόμη και οι κεντρικές τράπεζες βρίσκονται στην περίεργη θέση, να φοβούνται, ότι ανά πάσα στιγμή η μάχη κατά του αποπληθωρισμού μπορεί να φέρει τον υπερπληθωρισμό και την κατάρρευση της εμπιστοσύνης στο διεθνές νομισματικό σύστημα.

Είναι χαρακτηριστική η έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα χθες η Fed του Σεντ Λιούις, που φημίζεται για τις συντηρητικές της απόψεις για τη νομισματική πολιτική. Οι αναλυτές της Fed του Σεντ Λιούις υπογραμμίζουν, ότι ως τώρα η Fed έχει χορηγήσει τεράστια ποσά ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα, χωρίς να επιταχύνεται ο πληθωρισμός, επειδή οι τράπεζες έχουν σταματήσει να χορηγούν δάνεια με υγιείς ρυθμούς και ουσιαστικά «εξαφανίζουν» ένα μεγάλο μέρος της ρευστότητας που παρέχει η κεντρική τράπεζα, τοποθετώντας την σε τίτλους, για να παραχθούν εύκολα κέρδη και να εξυγιανθούν οι ισολογισμοί.

Έτσι, λέει η Fed του Σεντ Λιούις, η ταχύτητα της νομισματικής κυκλοφορίας έχει πέσει απελπιστικά, κάτω από το 1, με αποτέλεσμα να διατηρούνται οι συνθήκες αποπληθωρισμού στην οικονομία –κάτι αντίστοιχο συμβαίνει, βεβαίως, και στην Ευρωζώνη. Με την πρώτη, όμως, βελτίωση της εμπιστοσύνης στην οικονομία, άρα και επιτάχυνσης της νομισματικής κυκλοφορίας, η Fed του Σεντ Λιούις προειδοποιεί, ότι θα είναι πολύ δύσκολο να προλάβει η Fed να «μαζέψει» έγκαιρα την τεράστια πλεονάζουσα ρευστότητα που έχει χορηγήσει, με πιθανή συνέπεια την απότομη εκτίναξη του πληθωρισμού.

Μια τέτοια απότομη μεταβολή των συνθηκών θα θέσει σε πρωτοφανή δοκιμασία την πίστη στη σταθερότητα του διεθνούς νομισματικού συστήματος, προκαλώντας πιθανόν μια ανεξέλεγκτη δυναμική ανόδου του χρυσού και των άλλων πολύτιμων μετάλλων, που θα φέρει όχι μόνο την αμερικανική, αλλά τη διεθνή οικονομία στα πρόθυρα του υπερπληθωρισμού, προειδοποιούν πολλοί αναλυτές, που βλέπουν για πρώτη φορά τις κεντρικές τράπεζες να δυσκολεύονται να ελέγξουν τις διακυμάνσεις των οικονομιών και των αγορών.

Προφανές είναι, ότι το διεθνές οικονομικό σύστημα εισέρχεται σε μια αχαρτογράφητη και, ως εκ τούτου, επικίνδυνη περιοχή: για πρώτη φορά τα παραδοσιακά δημοσιονομικά και νομισματικά «όπλα» για την αντιμετώπιση της ύφεσης και του αποπληθωρισμού φαίνονται τόσο ανίσχυρα, αλλά και για πρώτη φορά η υπερβολική χρήση τους, λόγω μειωμένης αποτελεσματικότητας, απειλεί τόσο σοβαρά να αποσταθεροποιήσει το διεθνές σύστημα, 65 χρόνια μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, από τις στάχτες του οποίου αναδύθηκε η οικονομική διεθνής τάξη πολλών δεκαετιών.

Πηγή

read more "Σπέρνει τρόμο στις αγορές η Ύφεση Νο2!" Διαβάστε περισσότερα...

Γίνεται με ντουντούκες αντιπολίτευση;

Η γωνίτσα που μένω στην Αθήνα κάποτε έσφυζε από ζωή. Δεν χρειαζόταν να πάω μακριά για να αγοράσω ότι χρειαζόμουν γιατί ήταν όλα δίπλα μας. Τώρα κατεβαίνω από το σπίτι και περπατώ σε μια νεκρή ζώνη. Αρχίζω και μετράω κλειστά μαγαζιά. Τρία “ενοικιάζεται” στα 2 πρώτα τετράγωνα και πάνω από 10 άδειες βιτρίνες μέχρι να φτάσω στην στάση. Η περιοχή έγινε Σαράγεβο σε λίγους μόνο μήνες ΔΝΤικής διακυβέρνησης. Και εγώ φταίω γιατί μετράω και το τελευταίο ευρώ τώρα πια και παίρνω μόνο τα απολύτως αναγκαία.

Ένας από τους γείτονες που έχει μαγαζί με ρούχα μου είχε πει ότι περιμένει τις εκπτώσεις για να δει αν θα μπορέσει να κρατήσει την επιχείρηση. Τώρα ετοιμάζει εκποίηση και μάλλον μετά λουκέτο. Σαν αυτόν είναι χιλιάδες άλλοι που είχαν εναποθέσει τις τελευταίες τους ελπίδες στις εκπτώσεις του Αυγούστου αλλά όσο και να κατέβαζαν τις τιμές δεν μπορούσαν να κάνουν τον φοβισμένο καταναλωτή να ψωνίσει. Πολλοί από αυτούς θα κλείσουν.

Ένα κακό που έχουμε εμείς οι νεοέλληνες είναι ότι θεωρούμε κάποια πράγματα αναπόφευκτα. Θεωρούσαμε αναπόφευκτο το ότι όποιος είναι στην κυβέρνηση θα τρώει και θα κλέβει κατά βούληση και πως ότι και να κάναμε δεν θα άλλαζε τίποτα. Καλυτέρα λοιπόν να προσκυνάμε τον κάθε βουλευτή και υπουργό μπας και βρει μια θεσούλα για μας ή για τα παιδιά μας.

Τώρα πάλι θεωρούμε την μοίρα μας αναπόφευκτη. Δεν ξέρουμε ποια ακριβώς θα είναι αλλά είμαστε όλοι σίγουροι ότι θα είναι μαύρη και άραχνη. Έχουμε μάθει να πιστεύουμε ότι αντίδραση είναι μια διαδήλωση στην όποια θα βγουν κάποια στιγμή οι άγνωστοι με τις κουκούλες, η αστυνομία θα επέμβει και μετά τίποτα. Η διαδήλωση θα είναι σαν να μην έγινε.

Αντίδραση όμως δεν είναι μόνο η διαδήλωση. Όλες οι κυβερνήσεις φοβούνται το πολιτικό κόστος όσο σκληρές και να το παίζουν. Στην Ελευθεροτυπία γράφει ότι η κυβέρνηση έκανε ένα βήμα πίσω στο άνοιγμα της αγοράς τυχερών παιχνιδιών φοβούμενη αντιδράσεις από κοινωνικές ομάδες. Δεν είδα καμία διαδήλωση για τα τυχερά παιχνίδια και η μονή αντίδραση ήταν άρθρα που διάβασα στο internet κατά του τζόγου. Ίσως αυτή η ήρεμη αντίδραση να είναι αποτελεσματική καθώς αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση ακούει και διαβάζει τι γράφεται. Ίσως αν φωνάζουμε με άρθρα και απόψεις να έχουμε καλυτέρα αποτελέσματα από τις ντουντούκες.

Κάτια Μ.

read more "Γίνεται με ντουντούκες αντιπολίτευση;" Διαβάστε περισσότερα...

Νταβελιστάν...

• Της Τζένης Κ.

Υπάρχει ένα υποσύνολο της ελληνικής κοινωνίας (μικρό αλλά σε καμία περίπτωση αμελητέο) που δεν έχει παροπλιστεί από τις εξελίξεις στη χώρα...Αντιθέτως. Οργανώνεται, συγκροτεί πυρήνες δράσης, βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση, ενημερώνεται, πειραματίζεται, αυτοαξιολογείται, σταθμίζει τις παραμέτρους, βάζει τον πήχη διαρκώς ψηλότερα, εξελίσσει τα μέσα που διαθέτει και σίγουρα κάνει αισθητή την παρουσία του στην καθημερινή ζωή του τόπου. Πρόκειται για ένα φυτώριο αεικίνητων ιδιοσυγκρασιών, δυναμικών οντοτήτων που, μέρα με τη μέρα, αποκτά τα απαραίτητα εφόδια προκειμένου να μετουσιώσει – όπως ακριβώς το λέει ο πρωθυπουργός μας- «την κρίση σε ευκαιρία»: Είναι η πολλά υποσχόμενη μικροκοινωνία των απανταχού κλεπτών. Όσο κι αν αιφνιδιαστήκατε, ξαναδιαβάστε όλα τα παραπάνω και θα δείτε πως δε θα διαφωνήστε μαζί μας (να διευκρινίσουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν εννοούμε τους επίσημους κλέφτες. Εννοούμε τους ανεπίσημους).
Ενώ λοιπόν μέχρι πρότινος η μέγιστη γκλαμουριά των εγχώριων ληστειών ήταν το καλσόν προσώπου... και το πλέον εξωτικό στοιχείο η προφορά του δράστη (γκίνεται ληστεία, όλο κόσμο κάτω, μην κουνητεί κανένα, πάρω λεφτά, ντεν πειράξω...) φτάσαμε μέσα σε ελάχιστο χρόνο να έχουμε στο ενεργητικό μας πειρατική ληστεία με απόβαση σε νησί και καταδίωξη στη θάλασσα..., ληστεία με πολύωρη, αγωνιώδη ομηρία σε κεντρικό σημείο πόλης και αναρίθμητα μπουκαρίσματα με μπόλικα σιδερικά και πραγματικό τρόμο. Πενία καταστροφικά ένστικτα κατεργάζεται... Πάει η εποχή που γίνονταν επιχειρήσεις- σκετσάκια βαριετέ απ’ αυτά που τα βίωνε ο μέσος ταμίας κι από μέσα του βαριότανε, γέλαγε ή συμπονούσε το θύτη του. Δομικές αλλαγές σημειώθηκαν και στον κλάδο των κλεπτών που προήχθησαν σε δυνάμει killers . Τα γεγονότα ξεπέρασαν τα ηδονικώς ειδεχθή σήριαλ του Κοκκινόπουλου. Κι αυτή η πρόοδος, πέρα απ’ την πλάκα, δεν είναι για την καυχιόμαστε.
Μια υγιής κοινωνία, όταν ζορίζεται, προσαρμόζεται, χρησιμοποιεί τις εφεδρείες της, ελίσσεται, γεννά ιδέες, αντιδρά, επαναστατεί. Μια μπερδεμένη κοινωνία, αν δεν ξεμπερδευτεί εγκαίρως, απλώς μελαγχολεί και αυτοκαταστρέφεται. Και μια άρρωστη κοινωνία καταφεύγει στις παραβατικές λύσεις. Τα τελευταία στατιστικά δείχνουν ότι παλινδρομούμε ,όλοι μαζί, μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης κατηγορίας. Κι αυτό πρακτικά σημαίνει ότι είναι όλο και πιο πιθανό από δω κι εμπρός, αν όχι να στρατολογηθούμε στο ανερχόμενο κλαμπ των μπουκαδόρων (δε διαθέτουν όλοι το γονίδιο του vivere pericolosamente), να βρεθούμε (κούφια η ώρα) εκ παραδρομής στο δρόμο ή στον πλου... κάποιου άλλου ενεργού μέλους... Δεν είναι κινδυνολογία. Είναι ρεαλισμός. Και το θέμα δεν άπτεται μόνο της αρμοδιότητας Χρυσοχοΐδη...

Πηγή

read more "Νταβελιστάν..." Διαβάστε περισσότερα...

Δεν είναι ανθέλληνες!

• Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Μετά τη Σλοβακία, και η Τσεχία αρνήθηκε χθες να συμμετάσχει στον «Μηχανισμό Στήριξης» της Ελλάδας και στον δανεισμό της με 110 δισ. ευρώ. Την ανακοίνωση έκανε ο πρωθυπουργός Πετρ Νέτσιας σε συνέντευξή του στην αυστριακή εφημερίδα «Κουρίρ». Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι για την Τσεχία η σημερινή μεταβίβαση δημοσιονομικών αρμοδιοτήτων από το εθνικό επίπεδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα «μη υπερβάσιμο όριο».
Μα, είναι δυνατόν να αρνείται την περαιτέρω παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής της μια χώρα η οποία σχεδιάζει να ενταχθεί στο ευρώ; Κι όμως, παρά την έκπληξη που ίσως νιώσουν πολλοί... δικοί μας, η Τσεχία θέτει όρια στο τι μπορεί να παραχωρήσει από τη δυνατότητά της να ασκεί η ίδια τη δημοσιονομική και τη γενικότερη οικονομική πολιτική της!
Στο πλαίσιο αυτής της λογικής η Τσεχία, η οποία βρισκόταν σε πορεία ένταξης στην Ευρωζώνη, προβληματίζεται πλέον για το αν αυτή η κίνηση είναι σκόπιμη. Χαρακτηριστικά ο Νέτσιας αναρωτιέται στην ίδια συνέντευξη αν η Ευρωζώνη, με τα σημερινά της προβλήματα, μπορεί να δεχτεί νέα μέλη, ακόμη κι αν αυτά εκπληρούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ! Ως εκ τούτου αρνείται να δεχτεί τον καθορισμό μιας ημερομηνίας ένταξης της χώρας του στο ευρώ...
Τέσσερις χώρες, πολλά κοινά
Όπως σημειώνει το ΑΠΕ - ΜΠΕ, απ’ όπου προέρχεται η είδηση, το συντηρητικό Δημοκρατικό Κόμμα Πολιτών, του οποίου ηγείται ο Πετρ Νέτσιας, γνωστό για τον «ευρωσκεπτικισμό» του, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμετέχει στην ίδια παράταξη με τους Βρετανούς Συντηρητικούς και το πολωνικό δεξιό κόμμα της αντιπολίτευσης Δίκαιο και Δικαιοσύνη.
Σ’ αυτού του είδους την πολιτική «γεωγραφία» οφείλουμε να σημειώσουμε ότι, εκτός από την Πολωνία και την Τσεχία, κεντροδεξιές (ή απλώς δεξιές) κυβερνήσεις έχουν ακόμη η Σλοβακία – η οποία επίσης αρνείται να μας δανείσει τα 800 εκατ. ευρώ που της αναλογούν στο πλαίσιο του «Μηχανισμού Στήριξης» – και η Ουγγαρία, η οποία μόλις προσφάτως αντιτάχθηκε επιτυχώς στον ωμό εκβιασμό του ΔΝΤ να αφαιμαχθούν ακόμη περισσότερο οι πολίτες της χώρας αντί για τις τράπεζες.
Ένα άλλο κοινό που συνδέει όμως την Τσεχία με την Πολωνία είναι η άρνηση των Πολωνών να συνεχίσουν τώρα την πορεία τους προς την ένταξη στο ευρώ. Από τις αρχές του περασμένου Απριλίου, τις ημέρες που συνετρίβη το αεροσκάφος του προέδρου της χώρας αυτής Λεχ Κατσίνσκι κοντά στο αεροδρόμιο Σμόλενσκ στη δυτική Ρωσία, οικονομικός υπουργός της κυβέρνησης είχε ανακοινώσει ότι μπαίνει φρένο στην ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωζώνη.
Πολύτιμη πείρα...
Ποια όμως είναι τα πιο σοβαρά κοινά στοιχεία μεταξύ της Πολωνίας, της Ουγγαρίας, της Τσεχίας και της Σλοβακίας, εκτός του ότι σήμερα – κάτι μάλλον αναμενόμενο – κυβερνώνται από δεξιά κόμματα; Το ότι, φυσικά, όλες αυτές οι χώρες έχουν ζήσει επί δεκαετίες, στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, υπό τη «σκέπη» μιας υπερεθνικής ένωσης (της ΕΣΣΔ), η οποία, με κέντρο μια πανίσχυρη χώρα (Ρωσία), επέβαλε στις χώρες αυτές την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων επικαθορίζοντας πλήρως το μοντέλο ανάπτυξης και την άσκηση, μεταξύ όλων των άλλων, της οικονομικής πολιτικής στο πλαίσιο της ένωσης.
Ίσως πολλά από τα επιχειρήματα – αλλά και τα έργα – των σημερινών ευρωκρατών να μην απέχουν καθόλου από τα αντίστοιχα των τότε σοσιαλιστών - κομμουνιστών.
1. Τότε οι λαοί της ανατολικής Ευρώπης συνέβαλαν με μύριες θυσίες στη στερέωση της ρωσικής παντοδυναμίας – στο όνομα της ενδυνάμωσης του σοσιαλισμού και της επέλευσης του κομμουνισμού. Όμως τελικά το σύστημα κατέρρευσε κι αυτοί στράφηκαν αναζητώντας την ευημερία στη Δύση και το δικό της μοντέλο οικονομίας και κοινωνίας.
2. Τώρα καλούνται όλοι οι λαοί της Ευρώπης, κι αυτοί μαζί, να συμβάλουν στην τροφοδότηση των εκρηκτικών πλεονασμάτων και της θηριώδους οικονομικής ανάπτυξης της Γερμανίας – στο όνομα της ισχυρής Ευρώπης. Αντί για την... Ευρώπη όμως βλέπουν να ενδυναμώνονται μόνο το ευρώ και το υπερτροφικό τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης, το οποίο τείνει να... καταπιεί τα κράτη στα οποία δραστηριοποιείται, εμφανίζοντας ενεργητικό δύο, τρεις και τέσσερις φορές πάνω από το ΑΕΠ των ίδιων αυτών χωρών.
3. Τώρα η νέα απειλή, εν πολλοίς ήδη υλοποιούμενη, είναι η εκχώρηση της άσκησης πολιτικής από τα κράτη στο πιστωτικό σύστημα.
Γιατί να... αυτοκτονήσουν;
Οι ανατολικοί λοιπόν γνωρίζουν από οικονομικές ολοκληρώσεις και ολοκληρωτισμούς, αλλά και την προβληματική σχέση αυτών των ολοκληρώσεων με την ελευθερία και την εθνική κυριαρχία – κι έχουν πληρώσει το τίμημα μια φορά.
● Γιατί να το κάνουν και δεύτερη;
● Γιατί σήμερα να υποστούν τις εξοντωτικές προσαρμογές που οι Γερμανοί και οι άλλοι Ευρωπαίοι μονεταριστές επιβάλλουν ακόμη και «προληπτικά» στους λαούς της Ευρώπης;
● Γιατί να συμμετάσχουν σε μια δεξίωση στην οποία δεν θα είναι παρά μόνον τα γκαρσόνια;
Ίσως ο παραπάνω παραλληλισμός να ενοχλεί πολλούς – από διάφορες πλευρές. Ίσως επίσης να είναι περισσότερο σημειολογικός και διασταλτικός παρά ακριβής. Ίσως να μην είναι καν ικανός να ερμηνεύσει σε όλο το βάθος της τη στάση αυτών των χωρών. Δεν παύει όμως να είναι ενδεικτικός της πολυπλοκότητας των προβλημάτων που τώρα πια αναφύονται για την Ευρώπη και το μέλλον της.
Η «ευρωπροσήλωση» και ο... Στίγκλιτς!
Το κακό είναι ότι αυτή την πολυπλοκότητα ούτε καν αντιλαμβάνονται όχι μόνο οι σοσιαλιστές κυβερνήτες μας ή οι δεξιοί ομοϊδεάτες τους – τουλάχιστον στο επίπεδο της άνευ όρων «ευρωπροσήλωσης» – αλλά ούτε καν μια ικανή μερίδα αριστερών διανοουμένων και πολιτικών, για τους οποίους η Ευρώπη, ακόμη και στη σημερινή βάναυση μορφή της, με όλα τα ορατά συμπτώματα της εκθεμελίωσης κάθε είδους κοινωνικής πρόνοιας, προστασίας και αλληλεγγύης, παραμένει το «άγιο δισκοπότηρο» της ιδεολογικής τους ταυτότητας.
1. Ίσως ακόμη δεν έχουν διαβάσει ότι η Γερμανία – με την πρόσφατη συμφωνία της μέχρι πρότινος αντιστεκόμενης Γαλλίας – επιδιώκει, σε πλήρη συμφωνία με το ΔΝΤ, τη «συντεταγμένη» πτώχευσή μας και την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.
2. Ίσως ακόμη δεν έχουν πληροφορηθεί ότι σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης ήδη λαμβάνονται αιματηρά για τις κοινωνίες μέτρα βγαλμένα από το Μεγάλο Βιβλίο του ΔΝΤ – με το επιχείρημα ότι πρέπει να... αποφύγουν την παρέμβαση του ΔΝΤ.
3. Ίσως δεν γνωρίζουν ότι παρ’ όλες τις θυσίες η παρέμβαση του ΔΝΤ στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης είναι προδιαγεγραμμένη, καθώς το Ταμείο συμμετέχει με γενναίο ποσοστό στο πακέτο «διάσωσης» των προβληματικών – λόγω χρέους και ελλειμμάτων – χωρών που έχουν ήδη αποφασίσει οι Ευρωπαίοι.
4. Ίσως να τους φαίνεται περίεργο το υπουργείο Οικονομικών να πανηγυρίζει για τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων την ώρα που το χρέος εκτινάσσεται, τα σπρεντ των ελληνικών ομολόγων πιάνουν τα επίπεδα της προ Μνημονίου εποχής, το χρηματιστήριο καταρρέει και όλοι οι δείκτες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας βρίσκονται στην πιο τραγική κατάσταση που γνώρισαν εδώ και δεκαετίες.
5. Ίσως ακόμη να αγνοούν ότι τα περισσότερα και σκληρότερα μέτρα δεν τα έχει εμπνευστεί το ΔΝΤ, αλλά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η ηγεσία της Ευρωζώνης.
Το ζήτημα όμως δεν είναι τι αγνοούν όλοι αυτοί. Στην πραγματικότητα, όσο διασταλτικοί κι αν ήταν οι αρχικοί παραλληλισμοί για το παρελθόν και το παρόν των πρώην ανατολικών χωρών, είναι ωστόσο ενδεικτικοί των προβλημάτων που αναφύονται πλέον για την Ευρώπη και το μέλλον της. Κι όσο σ’ αυτή τη χώρα συνεχίζουμε – ιδεολογικά νωθροί και απαράσκευοι, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης – να μην τα μελετούμε, ίσως βρεθούμε πολύ σύντομα προ εκπλήξεων.
Προς το παρόν, ας αφιερώσουμε στους... δύσπιστους τη (μάλλον χθεσινή) δήλωση του νομπελίστα οικονομολόγου Τζόζεφ Στίγκλιτς, φίλου του πρωθυπουργού μας, η οποία ταιριάζει γάντι στην οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται σε ολόκληρη την Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα:

«Η περικοπή επενδύσεων με υψηλή απόδοση, προκειμένου να επιτευχθεί η λογιστική μείωση του ελλείμματος, είναι πραγματική ανοησία»...

Πόσο πιο σαφής να γίνει;

Πηγή

read more "Δεν είναι ανθέλληνες!" Διαβάστε περισσότερα...