Ευχαριστούμε την Έλλη για την αποστολή των φωτό. Και όπως συμπλήρωσε με μήνυμά της...Barium chloride, Aluminium oxide, PM2,5 , PM1 και PM0,1.
Ηπειρος Ελλάς
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
Από το πρωϊ χθες "βομβάρδιζαν" τα Γιάννενα, φοβούνται επεισόδια; Ο έλεγχος και η καταστολή του πλήθους σε πλήρη εξέλιξη!
Ευχαριστούμε την Έλλη για την αποστολή των φωτό. Και όπως συμπλήρωσε με μήνυμά της...Barium chloride, Aluminium oxide, PM2,5 , PM1 και PM0,1.
Ηπειρος Ελλάς
Με πόσες ανθρώπινες ψυχές πληρώνουμε μια δόση στη Μέρκελ;
- Για να σώσουν τη δική τους Ευρώπη, σκοτώνουν τη δική μας Ελλάδα και τους ανθρώπους… Για το χρήμα… Την «ύψιστη αξία»…
- Ανοίξαμε την πόρτα της χώρας και δώσαμε τις θέσεις μας σε ασήμαντους, μικρόνοες της Ευρώπης…
Που βάλθηκαν, αυτοί και οι υπάλληλοί τους, να μας «σώσουν»… Ειδικά στη γερμανική μπότα, εκείνη που άλλοτε πατούσε στις χώρες με τα όπλα και τις χιτλερικές ορδές, τώρα ξεσκίζει με την οικονομική επιβολή και τον έλεγχο της κοινής γνώμης…
- Μας έκαναν να πιστέψουμε ότι στην Ελλάδα κατοικούν όλοι οι απατεώνες του κόσμου. Μας εξύβρισαν μέσω των εφημερίδων και των πολιτικών τους, έθιξαν το φιλότιμο του κάθε Έλληνα, τον έκαναν να νιώσει μικρός, ασήμαντος, ανάξιος να κάθεται στο «οικογενειακό τους τραπέζι»… Μέχρι που όλοι πλέον συνειδητοποιούμε ότι η κρίση αυτή δεν είναι ελληνική – άσχετα με τις ελληνικές λαμογιές, τους χειρισμούς και τα παρεπόμενά τους- αλλά σχετίζεται με τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, τις στρεβλώσεις του συστήματος αξιών, του ίδιου του μοντέλου του περίφημου «δυτικού πολιτισμού».
- Κύριοι της τρόικα, θέλω να παραμείνω πολίτης μιας ελεύθερης κι όχι υπό κατοχή χώρας.
Δεν αποδέχομαι την πολιτική εξουσία που αναλάβατε στο όνομα των χρεών.
Γιατί πάνω από τα χρέη (ποτέ δεν έμαθα πόσα είναι, ούτε κάποιοι από εσάς παραδέχτηκαν ότι χρωστάνε σ’ εμάς) υπάρχουν οι άνθρωποι, που δεν αξίζουν για εσάς…
Δεν διαφωνώ μόνο γιατί απαιτείτε απίστευτα χαράτσια.
Αλλά επειδή καταλύετε την πολιτική αυτονομία και την αξιοπρέπειά μας. Την κοινωνική δικαιοσύνη.
Τις ανθρώπινες αξίες.
Συχνά φέρνω στο μυαλό μου μια εικόνα: αν σηκώνονταν από τους τάφους τους οι άνθρωποι που έχυσαν το αίμα τους για να απελευθερώσουν την πατρίδα τους, για να ζουν ελεύθερες οι επόμενες γενιές, τι θα σκέφτονταν γι αυτό που θα συναντούσαν; Θα αναγνώριζαν την Ελλάδα που δημιούργησαν και τους Έλληνες που υπερασπίστηκαν, ακόμη και με τη ζωή τους;
Τι θα σκέφτονταν για τις πολιτικές ηγεσίες, που παρέδωσαν τον οικονομικό και, μοιραία, τον πολιτικό έλεγχο της χώρας τους στους «προστάτες», εκείνους που διαχρονικά ρούφηξαν το αίμα και τις ψυχές αυτής της χώρας; Τι θα σκέφτονταν για τους κατοίκους (όχι τους πολίτες…) που αφού έσκυβαν για χρόνια τη μέση προκειμένου να συναλλαχθούν και να κάνουν τις δουλειές τους, σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, τώρα παρακολουθούν όσα γίνονται και δεν εξεγείρονται να πετάξουν στη θάλασσα όλους τους νέους κατακτητές, που έρχονται με τη μορφή κομψευόμενων Ευρωπαίων… Εκείνων που ζητούν τις ανθρώπινες ψυχές, το μέλλον και την επιβίωση των νέων ανθρώπων, για να εξοφλούμε τις δόσεις για τα χρωστούμενα (όσα τέλος πάντων χρωστάμε…)
Φαντάζομαι ότι αν κάτι τέτοιο μπορούσε ποτέ να συμβεί, θα προκαλούσε το ξυλοφόρτωμά μας με μια βρεγμένη σανίδα. Ξύλο από τα χέρια ενδόξων προγόνων στις πλάτες αναξίων απογόνων… Κάναμε ό,τι (και όσα) κάναμε, αλλά δεν τ’ αντιμετωπίζουμε καν μόνοι μας… Βάλαμε στο σπίτι μας νταβατζήδες, Ευρωπαίους «επιτηρητές», που μας ζητούν να υποθηκεύσουμε όχι μόνο νησιά και δάση, αλλά ακόμη και τα παιδιά μας, τις επόμενες γενιές. Κι εμείς παραδοθήκαμε άνευ όρων, αφού τους καλέσαμε… Και συμφωνήσαμε να εξοντωθούν οι πιο αδύναμοι από εμάς για να πληρωθούν τα χρέη και να «σωθεί» η πατρίδα… Λες κι έτσι θα σωθεί…Λες και πατρίδα δεν είναι οι άνθρωποι, ειδικά οι νέοι, το μέλλον, η ψυχή τους, αλλά η οικονομική ελίτ, οι βίλες τους, οι δρόμοι και τα βουνά… Οι ηγεσίες μας, δηλαδή, συμφώνησαν, αλλά ουσιαστικά με τη δική μας ανοχή, αφού έτσι μάθαμε να κάνουμε, έχουμε μάθει να μην αντιδρούμε, καθώς είμαστε το άλλο μέρος του συστήματος της συναλλαγής…
Αφού μας εξευτέλισαν, μας «αγοράζουν» φτηνά…
Τι ακριβώς κάναμε όμως;
Ανοίξαμε την πόρτα της χώρας και δώσαμε τις θέσεις μας σε ασήμαντους, μικρόνοες της Ευρώπης… Που βάλθηκαν, αυτοί και οι υπάλληλοί τους, να μας «σώσουν»… Ειδικά στη γερμανική μπότα, εκείνη που άλλοτε πατούσε στις χώρες με τα όπλα και τις χιτλερικές ορδές, τώρα ξεσκίζει με την οικονομική επιβολή και τον έλεγχο της κοινής γνώμης…
Μας έκαναν στην αρχή να πιστέψουμε ότι στην Ελλάδα κατοικούν όλοι οι απατεώνες του κόσμου. Μας εξύβρισαν μέσω των εφημερίδων και των πολιτικών τους, έθιξαν το φιλότιμο του κάθε Έλληνα, τον έκαναν να νιώσει μικρός, ασήμαντος, ανάξιος να κάθεται στο «οικογενειακό τους τραπέζι»… Μέχρι που όλοι πλέον συνειδητοποιούμε ότι η κρίση αυτή δεν είναι ελληνική – άσχετα με τις ελληνικές λαμογιές, τους χειρισμούς και τα παρεπόμενά τους- αλλά σχετίζεται με τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, τις στρεβλώσεις του συστήματος αξιών, του ίδιου του μοντέλου του περίφημου «δυτικού πολιτισμού».
Αυτοί οι «κηδεμόνες» δεν είναι που μας χρωστούν ακόμη από την κατοχή, που έκλεψαν τις ζωές των ανθρώπων της χώρας; Που μας χρωστούν ακόμη και χρήματα και δεν τ’ αναγνωρίζουν, ως κοινοί λωποδύτες; Που μας πωλούν, σ’ αυτή τη σφοδρή κρίση την οποία αξιώνουν να πληρώνουν οι φτωχοί Έλληνες, οπλικά συστήματα άγνωστης χρησιμότητας, για να πλουτίζουν οι κρατικές και ιδιωτικές τους εταιρείες; Που επιτρέπουν σε κάθε κερδοσκόπο, μπαταξή που συγκροτεί εταιρεία που θα κρίνει το ελληνικό ή άλλο χρέος, να δρα ανεξέλεγκτα και να κερδίζει απίστευτα με την ελληνική πτώχευση;
Οι Γερμανοί της Μέρκελ ζητούν να αποκτήσουν τον πολιτικό έλεγχο και άρα την κυριαρχία στη χώρα. Για να αλλάξουν και το σύστημα, πολιτικό και διοικητικό… Γιατί το κατηγόρησαν ως διεφθαρμένο κι αντιπαραγωγικό.
Και φυσικά ήταν και είναι και διεφθαρμένο και αντιπαραγωγικό. Όμως εκείνοι δεν ήταν που με τις εταιρείες τους, τη Siemens και την κάθε Siemens, συναλλάχθηκαν, λάδωσαν, παρανόμησαν, για να κάνουν τις δουλειές τους; Ή θέλουν να μας πουν ότι μόνο όποιος λαδώνεται είναι διεφθαρμένος;
Κι εμείς τι κάναμε, λοιπόν; Αποδεχτήκαμε ότι η καπιταλιστική κρίση – με όλες τις ελληνικές λαμογιές που την επέτειναν- είναι μόνο δικό μας πρόβλημα, αποδεχτήκαμε τις κατηγορίες του απατεώνα, του τεμπέλη και του διεφθαρμένου, και τους ανοίξαμε την πόρτα, τους καλέσαμε να έλθουν να μας «τακτοποιήσουν»…
Ε, ναι λοιπόν, χρωστάμε. Και οφείλουμε να πληρώσουμε. Αλλά δεν χρωστάμε μόνο εμείς. Είδαμε ήδη ότι σειρά παίρνουν κι άλλες χώρες. Φτάνει μέχρι τη Γαλλία το πρόβλημα, ακόμη και στον ίδιο τον «επιτηρητή» μας, τη Γερμανία…
Κι όμως, μας έκαναν να πιστέψουμε ότι εμείς είμαστε το ευρωπαϊκό πρόβλημα, εμείς προκαλούμε τον κίνδυνο στους γραβατάκηδες των ευρωπαϊκών σαλονιών, κλονίζουμε την υπόσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που όμως έτσι κι αλλιώς – δε μας το είπαν αυτό- στέκεται σε καλάμια…
Και για να σώσουν τη δική τους Ευρώπη, σκοτώνουν τη δική μας Ελλάδα και τους ανθρώπους… Για το χρήμα… Την «ύψιστη αξία»…
Ντρέπομαι και θυμώνω…
Ντρέπομαι και θυμώνω για όλους αυτούς που κάνουν ότι είναι στον κόσμο τους, που δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συμβαίνει… «Σώζουν» την Ελλάδα και σκοτώνουν τους ανθρώπους…
Ντρέπομαι και θυμώνω και μαζί σας, κύριοι της τρόικα. Είμαι πολίτης μιας ελεύθερης κι όχι υπό κατοχή χώρας. Δεν αποδέχομαι την πολιτική εξουσία που αναλάβατε στο όνομα των χρεών. Γιατί πάνω από τα χρέη (ποτέ δεν έμαθα πόσα είναι, ούτε κάποιοι από εσάς παραδέχτηκαν ότι χρωστάνε σ’ εμάς) υπάρχουν οι άνθρωποι, που δεν αξίζουν για εσάς… Δεν διαφωνώ μόνο γιατί απαιτείτε απίστευτα χαράτσια. Αλλά επειδή καταλύετε την πολιτική αυτονομία και την αξιοπρέπειά μας. Την κοινωνική δικαιοσύνη. Τις ανθρώπινες αξίες.
Θυμώνω με τους κατακτητές του ΔΝΤ, αλλά περισσότερο με εκείνους που άνοιξαν την πόρτα… Και μ’ εκείνους που βολεύονται με τη σημερινή κατάσταση, είτε επειδή είναι κερδισμένοι, είτε απλώς βολεμένοι…
Αυτός ο τόπος, όπως είναι σήμερα, δεν είναι όμως η Ελλάδα μας…
Έχουμε μια διαφορά. Και με το πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε με την κυρίαρχη ευθύνη του στα σημερινά και με τους νέους κατακτητές της χώρας. Όλοι τούτοι τα μετρούν όλα σε χρήμα. Εγώ τα μετρώ αλλιώς. Υπολογίζω τη γνώση, δε σκέφτηκα ποτέ να πλουτίσω, γιατί θεωρώ ότι πλούτος είναι τα βιβλία μου, όσα μαθαίνω καθημερινά, η καρδιά, η ψυχή των Ελλήνων, οι ευαισθησίες. Όταν δω δίπλα μου τον πόνο, θα συγκινηθώ κι αν μπορώ θα βοηθήσω. Εσείς οι πολιτικοί και οι τροϊκανοί τι κάνετε; «Συμπονάτε» τον πονεμένο, αλλά τον βαράτε κι άλλο…
Γι αυτό λέω, καλύτερα που ένας Κολοκοτρώνης ή Κόρακας δεν σηκώνεται τώρα από τον τάφο του… Να μην μετανιώσει για τα όσα έκανε…
Αλλά αν σηκωθεί και μας πάρει όλους, κατακτητές και κατακτημένους, στο κυνήγι;
Ας σκεφτούμε, όσο είναι καιρός: Κάποια στιγμή στη ζωή έρχεται η ώρα να πεις το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι. Κι αυτή η ευθύνη είναι ο δύσκολος δρόμος. Η συνείδηση σε οδηγεί στα δύσκολα και μεγάλα. Στα εύκολα «ναι», το ιδιοτελές συμφέρον και οι δουλείες σου…
Ας σκεφτούμε όσο είναι καιρός…
Με το “κουφάλες κουφάλες έρχονται κρεμάλες” παρέλασαν στη Θεσσαλονίκη, αλλά οι βολευτές και υπουργοί εξαφανισμένοι στο σπιτάκι τους…
Πως διακόπηκε η μαθητική παρέλαση της 27ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη από ομάδα διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν. Στη συνέχεια σχεδόν όλος ο κόσμος μαζεύτηκε γύρω από τους επισήμους, οι οποίοι...
φυγαδεύτηκαν ταχύτατα...
Από τη "Σίβυλλα" & "lisasimson13"
Νόαμ Τσόμσκι: «Η τρόικα θέλει να σας καταστρέψει»
Ο κορυφαίος αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι σε μια εκ βαθέων και εξαιρετικά επίκαιρη συνέντευξη...
Τον έχουν χαρακτηρίσει «Αϊνστάιν της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου». Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν...
κυρίως οι Αμερικανοί. Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Τσόμσκι», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών. Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Νόαμ Τσόμσκι είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του.
Ο Νόαμ, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Tμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Μπεβ Στολ, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».
Ενα γραφείο γεμάτο βιβλία παντού. Στην τεράστια βιβλιοθήκη όλα είναι τοποθετημένα σε ράφια με γραμμένη από κάτω την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Μια κατηγορία, όμως, ενώ έχει ετικέτα, είναι εντελώς κενή από βιβλία: «Intelligence». Σε κεντρικό σημείο υπάρχει μια τεράστια φωτογραφία του Μπέρτραντ Ράσελ και από κάτω γραμμένη η φράση με την οποία ξεκινά η αυτοβιογραφία του και προφανώς εκφράζει και τον Τσόμσκι: «Τρία πάθη, απλά, αλλά κατακλυσμιαία, εξουσιάζουν τη ζωή μου: Η λαχτάρα για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και η ανυπόφορη θλίψη για τα βάσανα του ανθρώπινου είδους». Καθήσαμε σε ένα τραπέζι στο μέσον του γραφείου του, και ο Τσόμσκι κάθησε ακριβώς δίπλα μας. Ευτυχώς, γιατί εκτός του ότι είναι συναρπαστικό να τον έχεις κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής, είναι γνωστό ότι μιλάει πάρα πολύ σιγά. Εκτός όλων των άλλων, φημίζεται και για την απίστευτη μνήμη του, θυμάται απλώς τα πάντα, κάτι που δεν το αρνείται και ο ίδιος: «Ναι, θυμάμαι πολλά πράγματα, αλλά μερικές φορές είναι λίγο βασανιστικό, επειδή οι άλλοι συνήθως δεν θυμούνται». Μπορεί με μεγάλη ευκολία να πηγαίνει από το ένα θέμα στο άλλο σαν να «τραβάει» μέσα στο μυαλό του συρτάρια με γνώσεις και πληροφορίες. Ακουγε κάθε ερώτησή μας σκυφτός, κοιτώντας προς τα κάτω, και μόλις τελειώναμε σήκωνε αμέσως το βλέμμα του και έδινε την απάντησή του κοιτώντας μας κατάματα μέχρι τέλους.
Πάντως ο Τσόμσκι έκανε την πρώτη ερώτηση: «Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».
Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Ομως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό;
«Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».
Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας;
«Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν “αγορές”, δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».
Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;
«Ηδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Επαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι δύο χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν “δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος” και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα».
Πιστεύετε, παρ’ όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς;
«Ναι, παρ’ ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι’ αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: “Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα”. Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Ολα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».
Συγγνώμη, αλλά πώς το αποκαλείτε αυτό το σύστημα;
«Είναι το οικονομικό σύστημα “στυγνή ληστεία”».
Πολύ περιγραφικό όνομα για οικονομικό σύστημα...
«Μα δεν είναι καν μυστικό, το λένε και οι ίδιοι! Πριν από μερικά χρόνια ένας υψηλά ιστάμενος του ΔΝΤ το χαρακτήρισε “κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής”. Ακριβώς όπως η Μαφία! Οπως οι μαφιόζοι, έχουν και τα λεφτά να σε δανείσουν, αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω».
Αρα η ανυπακοή και η μη πληρωμή του χρέους μας είναι η πρότασή σας;
«Προσέξτε. Η ανυπακοή πολλές φορές θέλει ψυχραιμία και υπομονή. Και κυρίως να βρείτε τον τρόπο που σας ταιριάζει».
Το ίδιο σύστημα, όμως, δεν επιβάλλεται και εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες;
«Βεβαίως. Από τα πρώτα χρόνια του Ρίγκαν και ως σήμερα, πάρα πολλές φορές έχουν κληθεί οι αμερικανοί πολίτες να πληρώσουν τα κεφάλαια τραπεζών που χάθηκαν σε επενδυτικά ρίσκα που πήραν οι ίδιες εντός και εκτός ΗΠΑ. Αυτό, προσέξτε, δεν θα συνέβαινε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αλλά συμβαίνει στο δικό μας οικονομικό σύστημα, διότι απλώς είναι “γκανγκστερικό”. Μάλιστα υπάρχει και όνομα για αυτό το σύστημα, ο Στίγκλιτζ θα σας έχει μιλήσει φαντάζομαι. Ονομάζεται “πολύ μεγάλο για να αποτύχει”. Αυτό περιγράφει στην ουσία την πολιτική “παροχής εξασφάλισης” από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία διασφαλίζει στις τράπεζες και στους επενδυτικούς οργανισμούς πως “ό,τι ρίσκο και να πάρετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει και δεν θα μπορείτε να πάρετε άλλα λεφτά, θα σας τα δώσουμε εμείς από τα χρήματα των φορολογουμένων”. Παρεμπιπτόντως, το σύστημα καταρρέει κάθε τόσο».
Οι οίκοι αξιολόγησης τι ρόλο παίζουν σε όλα αυτά;
«Οι οίκοι αξιολόγησης συμπληρώνουν ιδανικά το “γκανγκστερικό σύστημα”, αφού έχουν συνυπολογίσει, πριν από κάθε επένδυση, ότι αν κάτι δεν πάει καλά στη χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις, τότε θα αναλάβει τα χρέη η εκεί κυβέρνηση, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Δηλαδή κάτι το οποίο αποτελεί σκάνδαλο, αυτοί το έχουν συμπεριλάβει στους υπολογισμούς τους! Γι’ αυτό και κάποιοι, πολύ λίγοι, ακόμη και μέσα σε αυτήν την κρίση, τα καταφέρνουν μια χαρά. O ρόλος των οίκων αξιολόγησης ενισχύθηκε από τη δεκαετία του ’70 και μετά, όταν το σύστημα πραγματικά απογειώθηκε και συγκεντρώθηκε τεράστιος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων. Ολοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια χώρα ανισοτήτων, αλλά αυτό που ίσως δεν είναι αντιληπτό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της ανισότητας προέρχεται από το ένα τοις χιλίοις του πληθυσμού».
Και εμείς οι πολίτες, όμως, δεν αντιδράσαμε καθόλου και τα αποδεχτήκαμε όλα αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας.
«Μα δεν τα έχουμε αποδεχτεί! Δεν μας δόθηκε καμία επιλογή και καμία εναλλακτική. Δεν μας ρώτησε κανένας: “Σας αρέσει το ΔΝΤ;”. Εμένα δεν με ρώτησε κανένας, εσάς; Απλώς το σχεδίασαν και μας το επέβαλαν».
Γι’ αυτό η Goldman Sachs, ας πούμε, αν και βασική υπεύθυνη της κρίσης, βγάζει ακόμη τεράστια κέρδη;
«Ακριβώς. Αν και είναι βασικοί υπεύθυνοι και από τους αρχιτέκτονες της κρίσης, τα πάνε μια χαρά, με τεράστιους μισθούς και με μπόνους. Αυτό συμβαίνει επειδή απλώς ανήκουν στο σύστημα που προανέφερα. Η Goldman Sachs τώρα είναι πλουσιότερη από ποτέ. Αλλά ο κόσμος δεν εστιάζει σε γεγονότα όπως αυτό, διότι η προπαγάνδα αναζητεί και βρίσκει άλλους “υπεύθυνους” να κατηγορήσει. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να στοχοποιείς διάφορες κοινωνικές ομάδες».
Η στοχοποίηση, όμως, συμβαίνει και από τις δύο πλευρές. Και από το κράτος προς κάποιους, αλλά και από τους πολίτες προς κάποιους άλλους. Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; Υπάρχει «καλή» στοχοποίηση;
«Οχι βέβαια. Προσέξτε τι γίνεται. Από την πλευρά του κράτους έχουμε ορισμένους ιδιαίτερα εύκολους στόχους, όπως είναι για παράδειγμα οι δάσκαλοι και η Παιδεία γενικότερα. Από την πλευρά του πληθυσμού τώρα, έχουμε τον εύκολο στόχο, που είναι οι αλλοδαποί, και στην Ευρώπη εξαπλώνεται ανησυχητικά το φαινόμενο της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία με το νεοφασιστικό κόμμα Τζομπίκ, στην Αγγλία με το Βρετανικό Εθνικό Μέτωπο και την Αγγλική Αμυντική Λίγκα. Και αν σας ακούγεται ανακουφιστικό ότι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης τα ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα παίρνουν κάτω από 10%, μην ξεχνάτε ότι το 1928 στη Γερμανία το Ναζιστικό Κόμμα είχε πάρει κάτω από 3%. Πέρυσι βγήκε στη Γερμανία το βιβλίο του Τίλο Σαραζίν “Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της”, στο οποίο ισχυρίζεται ότι οι μετανάστες καταστρέφουν τη χώρα. Εγινε μπεστ σέλερ. Η δε καγκελάριος Μέρκελ, παρ’ ότι καταδίκασε το βιβλίο, δήλωσε ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει τελικά αποτύχει. Οι Τούρκοι και οι Αραβες που τους έκαναν εισαγωγή για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά “απέτυχαν”, δηλαδή, να γίνουν ξανθοί και γαλανομάτηδες, κανονικοί άριοι...».
Υπάρχει πάντως το παράδοξο σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας οι άνθρωποι να επιλέγουν τον καπιταλισμό και να θυμούνται όλα τα κακά του σοσιαλισμού. Οταν όμως έρχεται η οικονομική κρίση, τότε βρίζουν τα κακά του καπιταλισμού και μνημονεύουν τα καλά του σοσιαλισμού. Είναι λίγο ανόητο αυτό. Πώς γίνεται να αλλάξει;
«Αυτό είναι και το ένα και μοναδικό μήνυμα που πραγματικά έχω να δώσω. Δεν είναι συνταγή και πρέπει ο καθένας να το καταφέρει μόνος του: Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική».
Με αυτό που λέτε ελπίζετε να βελτιώσετε τον κόσμο;
«Δεν θέλω να βελτιώσω τον κόσμο, θέλω οι άνθρωποι να τον βελτιώσουν».
Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπαράκ Ομπάμα; Σας φαίνεται, όπως λένε, να έχει ξεχάσει ότι ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από χέρια μαύρων;
«Οταν εξελέγη ο Ομπάμα, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα. Συμβολίζει σπουδαία πράγματα για την τεράστια ομάδα των Αφροαμερικανών, αλλά κυρίως για την παγκόσμια κουλτούρα και τον πολιτισμό. Το να περιμένεις, πάντως, κάτι από τον Ομπάμα είναι τεράστιο λάθος».
Ολα αυτά τα χρόνια που σας ακούω και σας διαβάζω, μου θυμίζετε ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.
«Αλήθεια; Μισό λεπτό να καλύψω τις φτέρνες μου».
Ειλικρινά, μοιάζει σαν να προσπαθείτε να αλλάξετε τη μοίρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι κάπως μάταιο; Στο τέλος δεν θα είναι έτσι και αλλιώς χαμένη μάχη;
«Οχι, δεν την έχουν επιλέξει οι άνθρωποι τη μοίρα τους. Εγώ πάντως δεν την έχω επιλέξει. Εχει όμως σχεδιαστεί. Ο Ανταμ Σμιθ (που έγραψε τον “Πλούτο των εθνών”) δεν ήταν ηλίθιος που έγραψε αυτά που έγραψε».
Ας περάσουμε σε κάτι άλλο που αφορά την Ελλάδα. Πώς εξηγείτε την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας;
«Υπάρχουν πάρα πολλοί ιστορικοί λόγοι για αυτό. Πάντως πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει μπει σε ένα παιχνίδι υπερβολικής σπατάλης για όπλα και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα, αφού ο προϋπολογισμός για τους εξοπλισμούς είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει η οικονομία σας. Σκεφτείτε λίγο πρακτικά. Στην ακραία περίπτωση σοβαρής εμπλοκής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός και να φέρει αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενική. Διότι απλώς η δύναμη της Τουρκίας είναι πολλαπλάσια ποσοτικά».
Ομως στην ουσία οι ΗΠΑ μάς έχουν υποχρεώσει σε αυτά τα τεράστια έξοδα για εξοπλισμούς.
«Φυσικά. Το λατρεύουν αυτό οι ΗΠΑ. Σχεδόν όλη η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζεται στους εξοπλισμούς. Σκεφτείτε ότι επί Μπιλ Κλίντον η Τουρκία έγινε αναλογικά ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής όπλων στον κόσμο μαζί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτός είναι και ένας πολύ βασικός λόγος για τον οποίο εξοπλίζουμε το Ισραήλ. Εκτός από το ότι το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε το ισραηλινό λόμπι, τους εξοπλίζουμε για να τoυς χρησιμoποιήσουμε και ως “διαφημιστικό”, ως “teaser” για άλλες χώρες. Τα όπλα που αγοράζει το Ισραήλ δεν είναι καμία σοβαρή ποσότητα, αλλά μετά έρχεται η Σαουδική Αραβία και λέει ότι θέλει εκατονταπλάσια ποσότητα από τα ίδια όπλα. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν το κάνουν μόνο οι ΗΠΑ. Το κάνει και η Βρετανία».
Οι μεγάλες δυνάμεις, όμως, γιατί κάνουν εδώ και δεκαετίες τα «στραβά μάτια» στις παρανομίες που έχει διαπράξει η Τουρκία;
«Μερικές φρικαλεότητες της Τουρκίας έχουν γίνει και με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτές που διέπραξε τη δεκαετία του ’90 στο νοτιοανατολικό της τμήμα εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Μετά η Τουρκία πήρε μέρος και στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας».
Οι διανοούμενοι της Ευρώπης, όμως, δεν πολυμιλάνε για όλα αυτά. Τελικά ο διανοούμενος που υπηρετεί τους δυνατούς μπορεί να συνεχίσει να λέγεται έτσι;
«Αυτή της Τουρκίας δεν είναι η μόνη περίπτωση, αλλά είναι πολύ ενδεικτική της κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διανοούμενοι της Δύσης».
Την ένταση που υπάρχει τελευταία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ πώς την εξηγείτε;
«Αυτήν τη φορά η Τουρκία έχει έναν πολύ καλό λόγο, αφού ένα τουρκικό πλοίο δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα και σκοτώθηκαν εννέα Τούρκοι. Αυτό ήταν κανονική πειρατεία. Οι Ισραηλινοί άλλωστε συνηθίζουν να τα κάνουν αυτά από παλιά. Κανένα κράτος δεν θα τη γλίτωνε με αυτά που κάνει το Ισραήλ, αλλά όταν έχεις τις ΗΠΑ από πίσω σου, κάνεις ό,τι θέλεις. Σκοτώθηκαν λοιπόν από τα πυρά των Ισραηλινών εννέα άνθρωποι, από τους οποίους να σημειώσουμε κανένας δεν ήταν αμερικανός πολίτης, και η Τουρκία απαίτησε από το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη».
Πιστεύετε δηλαδή ότι πίσω από τις κινήσεις τις Τουρκίας κρύβεται και αίσθημα δικαίου;
«Οχι. Ξέρετε εσείς να υπάρχει κάποιο κράτος που να είναι κράτος δικαίου; Τα κράτη δεν είναι οργανισμοί ήθους και ηθικής, είναι οργανισμοί ισχύος».
Πιστεύετε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον ένα κράτος που θα είναι κράτος δικαίου;
«Οχι,ποτέ. Εφόσον κάτι είναι κράτος δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Βέβαια, φυσικά και υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ηθικοί και οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν το ήθος τους σε κάποια κομμάτια του κράτους. Αλλά το να περιμένεις από ένα κράτος ισχύος να συμπεριφέρεται δίκαια είναι μάταιο και ανόητο. Τα κράτη ως οργανισμοί λειτουργούν με τις δικές τους αρχές και τα δικά τους συμφέροντα. Ολη η ιστορία των κρατών είναι κάπως έτσι».
Οι λαοί, λοιπόν, κάνουν ένα διαρκές ταξίδι από ελπίδα σε ελπίδα και από όνειρο σε όνειρο, χωρίς αυτό να οδηγεί κάπου καλύτερα;
«Οχι, εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εγώ το βλέπω περισσότερο σαν το σκαρφάλωμα ενός βουνού με στόχο να κατακτήσεις την κορυφή. Κάθε φορά όμως που φτάνεις στην κορυφή που έχεις βάλει στόχο, ανακαλύπτεις ότι από εκεί φαίνεται μια άλλη, νέα, πέρα από αυτήν που κατέκτησες, και πρέπει να αρχίσεις πάλι το ταξίδι. Τότε όμως δεν πρέπει να ξεχνάς ότι έχεις ήδη κατακτήσει τον προηγούμενο στόχο σου. Νομίζω ότι αυτή είναι όλη η ανθρώπινη Ιστορία, επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Το πιο φυσιολογικό λοιπόν είναι να βρίσκει ο άνθρωπος μπροστά του ακόμη ψηλότερες κορυφές, τις οποίες δεν γνώριζε από πριν, και θα πρέπει να τις κατακτήσει. Αρα δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων».
Και το ταξίδι θα υπάρχει έπειτα από κάθε άνθρωπο και έπειτα από κάθε εποχή;
«Ακριβώς. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν. Δείτε τι συνέβη με τη Λατινική Αμερική. Ηταν επί 500 χρόνια κάτω από φοβερή καταπίεση, κυρίως των Ευρωπαίων και μετά των Αμερικανών. Ολα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες προσπάθειες να απελευθερωθούν κατεστάλησαν και πνίγηκαν στο αίμα. Ομως τα τελευταία δέκα χρόνια οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Απελευθέρωσαν τις χώρες τους από τις χούντες και την καταπίεση με τρόπο εντυπωσιακό».
Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την «Αραβική άνοιξη»;
«Εχουν ήδη υπάρξει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μόνιμες. Βέβαια έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους, αλλά μετρούν ήδη κάποιες σημαντικές επιτυχίες. Μία από αυτές, την οποία φυσικά δεν πολυπροβάλλουν τα δυτικά ΜΜΕ, είναι η δημιουργία πραγματικού εργατικού κινήματος στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, χώρες οι οποίες δεν είχαν ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα πλέον είναι δυνατόν ακόμη και σε αυτές τις δύο χώρες να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εργατικό συνδικάτο».
Αυτή η απελπισία τού σήμερα πώς μπορεί να αλλάξει και να γίνει ελπίδα;
«Δεν ξέρω. Αν γνωρίζετε την απάντηση πείτε τη και σε εμάς. Την έχουμε ανάγκη απεγνωσμένα».
Η εποχή χαρακτηρίζεται από την απουσία σπουδαίων ηγετών, ειδικά στην Ευρώπη, αλλά και αλλού. Είναι άραγε θέμα κακής συγκυρίας ή φυσιολογικό αποτέλεσμα των καιρών;
«Δεν πρέπει να ψάχνεις για σπουδαίους ηγέτες. Αν κάνεις εσύ κάτι σημαντικό, θα δημιουργήσεις τη δική σου σπουδαία ηγεσία και δεν θα επιτρέψεις να δημιουργηθεί αυτό που ονομάζεις ανεπαρκή ηγεσία».
Μήπως ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουμε εντελώς τις έννοιες «συνηθισμένο» και «φυσιολογικό» και πλέον πιστεύουμε ότι αυτό που είναι συνηθισμένο στη ζωή μας είναι και το φυσιολογικό;
«Σωστό είναι αυτό, πρέπει όμως να καταφέρνεις να διακρίνεις μέσα σου τις αληθινές, τις ειλικρινείς κινητήριες δυνάμεις».
Για εσάς ποιες είναι αυτές οι βασικές κινητήριες δυνάμεις;
«Είναι πολλές και γνωρίζω μερικές από αυτές. Για παράδειγμα, η δυστυχία από την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι και κυρίως αυτή για την οποία έχω συνυπευθυνότητα. Αυτό είναι βασανιστικό. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και τα προνόμιά μας σημαίνουν αυτόματα και ευθύνες».
Μοιάζει πάντως στην Ελλάδα οι άνθρωποι να έχουμε υποστεί συλλογική κώφωση: μιλάμε όλοι, ενώ κανένας δεν ακούει κανέναν. Δεν είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό;
«Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι “δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο”. Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα και τώρα στην Ελλάδα».
Είναι γνωστό ότι αγαπάτε τη χώρα μας και ότι καλός προφήτης είναι αυτός που αγαπά. Τώρα που κλείνουμε αυτήν τη συζήτηση τι θα προφητεύατε για εμάς;
«Σας εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, να έχετε πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».
Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜagazino στις 16 Οκτωβρίου 2011.
Από newstrap
Αυτά τα πανό γιατί δεν τα κατεβάζετε ρε; !!!!!!!!!!!!!!!!!
Ρε Αστυνομία, να ρωτήσω κάτι: αυτές τις πινακίδες, αυτά τα πανό που έχουν πλημμυρίσει την Αθήνα, γιατί δεν τα κατεβάζεις; Και γιατί δεν τους κυνηγάς όλους αυτούς να τους συλλάβεις; Δεν είναι αντεθνικά συνθήματα αυτά, στο περιεχόμενό τους; Δεν προσβάλλουν, εκτός από την νοημοσύνη, την αξιοπρέπεια του Ελληνα στην πιο δύσκολη στιγμή των τελευταίων χρόνων της ζωής του; Με ποιο κριτήριο στέλνεις ρε Αστυνομία 2 κλούβες ΜΑΤ να κυνηγήσουν ένα ΙΧ που έχει ένα πανό χωρίς υβριστικό περιεχόμενο, την ίδια ώρα που αφήνεις ένα σωρό φοροφυγάδες να βγάζουν διαφημίσεις για να αγοράσουν τα χρυσά κοσμήματα της γιαγιάς και του παππού;
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
Τι έγραφαν τα πανό στα γήπεδα
Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Λευτέρη Κουσούλη στο aixmi.gr (πατήστε εδώ) για τα πολιτικά μηνύματα των πανό που σηκώθηκαν το περασμένο Σαββατοκύριακο στα γήπεδα της Superleague.
Γιούχαραν Μπεγλίτη, Μαγκριώτη και Μπουτάρη στον Άγιο Δημήτριο...
"Θερμή" υποδοχή επιφύλαξαν δεκάδες πολίτες, στον υπουργό Άμυνας Πάνο Μπεγλίτη και στον υφυπουργό Υποδομών Γιάννη Μαγκριώτη
Αποδοκιμασία κατά του Π. Μπεγλίτη στον Αγ... by fon1972
"Κλέφτες κλέφτες Υπουργοί δεν τα φάγαμε μαζί" και "οι υπουργοί δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις, στο δρόμο, στο δρόμο μπορείς και...
να τους φτύσεις" ήταν μερικά από τα συνθήματα που άκουσαν οι κυβερνητικοί παράγοντες.
να τους φτύσεις" ήταν μερικά από τα συνθήματα που άκουσαν οι κυβερνητικοί παράγοντες.
Ανάμεσα τους, ομάδα των αγανακτισμένων της πόλης, οι οποίοι κρατούν πανό με το σύνθημα: "99 χρόνια μετά, 99% σκλαβωμένοι".
Στο σημείο βρέθηκαν και εργαζόμενοι από το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι", οι οποίοι με τη σειρά τους κράταγαν πανό , που έγραφε "Ναι στην εμπειρία και την τρίτη ηλικία, όχι ανακύκλωση στην ανεργία", ενώ κεντρικό σύνθημα των σωματείων εργαζομένων στις κοινωνικές δομές του νομού Σερρών είναι: "Κάτω τα χέρια από τις κοινωνικές δομές των δήμων".
Από news247
Aποδοκιμασίες κατά του Γ. Μπουτάρη και Γ. Μαγκριώτη στον Άγιο Δημήτριο...Υπουργείο θρασύτητας!
Απύθμενο είναι το θράσος του υπουργείου Παιδείας, δηλαδή της ηγεσίας του, αφού φοβούμενη τις εντυπώσεις που θα δημιουργηθούν στις εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, από τους τρόπους διαμαρτυρίας που έχει αποφασίσει η ΟΛΜΕ, καλεί τους εκπαιδευτικούς «να επιδείξουν το δέοντα σεβασμό στον εορτασμού της Επετείου»!
Καταδεικνύοντας ότι ουδόλως έχουν συνειδητοποιήσει – ή μάλλον δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν – οι κυρίες Διαμαντοπούλου, Γεννηματά και Χριστοφιλοπούλου το μέγεθος της ανέχειας στην οποία έχουν οδηγήσει τα πρόσφατα μέτρα και τους εκπαιδευτικούς, τους αποκαλούν – και πάλι – συντεχνία.
«Είναι αταλάντευτη η εμπιστοσύνη στους Έλληνες εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές που θα αποτίσουν φόρο τιμής στη μνήμη εκείνων που θυσίασαν τα πάντα για τη σωτηρία της πατρίδας, προτάσσοντας το εθνικό “εμείς” και όχι το προσωπικό, κομματικό ή συντεχνιακό “εγώ”» αναφέρουν στην σχετική ανακοίνωσή τους.
Μάλιστα εμμέσως πλην σαφώς στοχοποιούν τους εκπροσώπους των δασκάλων και των καθηγητών υποστηρίζοντας ότι «Η συνδικαλιστική ηγεσία των καθηγητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης επιδιώκει και προαναγγέλλει ενέργειες που αποσκοπούν στη δημιουργία τηλεοπτικών εντυπώσεων και μόνο».
Και το πλέον εξοργιστικό είναι ότι επικαλούνται την ιστορία για να δώσουν μαθήματα ενότητας προς τους εργαζομένους:
«Σε αυτήν τη μεγάλη κρίση, σε αυτές τις δραματικές στιγμές η εκπαιδευτική κοινότητα καλείται από την ιστορία συμβολικά και ουσιαστικά να δώσει και πάλι το παράδειγμα συμμετοχής στην ανόρθωση της χώρας που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία. Το πράττει και αυτό είναι η ελπίδα. Η ιστορία πρέπει να είναι σεβαστή από όλους και η απόδοση τιμής δεν μπορεί να γίνεται θέαμα για τις κάμερες και παιχνίδι για το μικροκομματικό ανταγωνισμό»!
Τι μας χρωστούν οι Γερμανοί
Η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα τουλάχιστον 575 δισ. ευρώ, αλλά, με διάφορα προσχήματα, ποτέ δεν συναίνεσε στην αποπληρωμή των αποζημιώσεων.
Όπως αναφέρει το περιοδικό «Επίκαιρα», οι Γερμανοί, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, δεν πήραν μόνο ό,τι χρήματα υπήρχαν στην τράπεζα της Ελλάδας, λιώνοντας ακόμα και τα κέρματα προκειμένου να αποκομίσουν ασήμι αλλά οφείλουν στη χώρα μας τα εξής:
- Την υποχρέωση καταβολής του υπολοίπου των επανορθώσεων από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
- Αποζημιώσεις λόγω της απώλειας κυρίως σκαφών κατά την περίοδο της ουδετερότητας της Ελλάδας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν την επίθεση της Ιταλίας και της Γερμανίας εναντίον μας.
- Από τις πολεμικές επανορθώσεις που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) να πληρώσει η Γερμανία για τις καταστροφές που προξένησαν στην ελληνική οικονομία και στη χώρα μας τα γερμανικά στρατεύματα.
- Την επιστροφή του αναγκαστικού κατοχικού δανείου
- Από την καταβολή των αποζημιώσεων στα θύματα των θυριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής, όπως η περίπτωση του Διστόμου.
- Από τις απαιτήσεις των θυμάτων που εκτελέστηκαν από τους Ναζί. Για την περίπτωση αυτή, η γερμανική πλευρά και λόγω των απωλειών των Ελλήνων Εβραίων αποδέχτηκε σχετική αποζημίωση ύψους 115 εκατ. γερμανικών μάρκων
Το σημαντικότερο πρόσχημα των Γερμανών για μη καταβολή των αποζημιώσεων ήταν αυτό της διχοτόμησης της χώρας.
Μία μετοχή Εθνικής ή ένα... σουβλάκι;
Θέλετε να φάτε ένα σουβλάκι καλαμάκι ή μήπως με τα ίδια λεφτά προτιμάτε να αγοράσετε μία... μετοχή της Εθνικής Τράπεζας; Οχι, δεν σας κοροϊδεύουμε, όντως 1,60 ευρώ κόστιζε προχθές η μετοχή της Εθνικής! Αν μάλιστα προτίθεστε να φάτε γύρο με πίτα, με τα 2 ευρώ μπορείτε να αγοράσετε πάνω από... 8 (!) μετοχές της Αγροτικής Τράπεζας ή 6 μετοχές του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Δεν κάνουμε πλάκα.
Τα εκατομμύρια των Ελλήνων, που καλά κάνουν και δεν ασχολούνται καθόλου με το χρηματιστήριο, δεν διανοούνται καν σε τι εξευτελιστικά χαμηλό επίπεδο έχουν πέσει οι μετοχές των τραπεζών. Η Αγροτική Τράπεζα (ΑΤΕ), που έχει ουσιαστικά στην κατοχή της αν θέλει τα μισά χωράφια της Ελλάδας ως υποθήκες μη εξυπηρετούμενων δανείων, άξιζε προχθές στο χρηματιστήριο ολόκληρη μόνο... 302 εκατομμύρια!!! Με 152 εκατομμύρια, δηλαδή, μπορούσε κανείς να αποκτήσει άνω του 50% των μετοχών της! Είναι απίστευτο.
Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, που πριν από μερικούς μήνες όλοι το παίνευαν για την εξαιρετική ρευστότητα που είχε, προχθές άξιζε... 95 εκατομμύρια - όχι, δεν είναι τυπογραφικό λάθος, ολόκληρη η τράπεζα δική σας με 95 μόνο εκατομμύρια ή αν δυσκολεύεστε λίγο οικονομικά, με μόλις 48 εκατομμυριάκια αποκτάτε πάνω από το 50% των μετοχών και κάνετε ό,τι θέλετε με την τράπεζά σας!
Θυμάστε που η Εθνική Τράπεζα είχε ξοδέψει 4,3 δισεκατομμύρια ευρώ για να αγοράσει την τουρκική Φινανσμπάνκ; Ε, λοιπόν, τώρα ολόκληρη η Εθνική αξίζει... 1,6 δισ.!
Μην ετοιμάζεστε πάντως να αρχίσετε να επιχειρηματολογείται ότι δήθεν η Εθνική, η ΑΤΕ και το ΤΤ κατάντησαν έτσι επειδή το Δημόσιο ασκεί τον έλεγχο σ' αυτές, γιατί οι εκπλήξεις που σας περιμένουν είναι δυσάρεστες. Ξέρετε πόσο αξίζουν οι μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες της χώρας; Προχθές η συνολική αξία της Αλφα, της Γιούρομπανκ, της Μαρφίν και της Πειραιώς, και των τεσσάρων μαζί, μόλις ξεπερνούσε το... ενάμισι όλο κι όλο δισεκατομμύριο! Μόνο 500 εκατομμύρια έκανε η Αλφα, 350 εκατομμύρια η Γιούρομπανκ, 443 η Μαρφίν και ούτε 275 η Πειραιώς!
Ολες μαζί και οι επτά τράπεζες που προαναφέρθηκαν, οι οποίες συναποτελούν ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα της Ελλάδας, δεν άξιζαν προχθές ούτε τριάμισι δισεκατομμύρια! Τριάμισι δισ. ευρώ όλες οι ελληνικές τράπεζες! Δεν το χωράει νους ανθρώπου.
Για να έχουμε μια εικόνα για το μέγεθος της καταβαράθρωσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο απόψε θα δεχτεί βίαιο χτύπημα από τις αποφάσεις των ηγετών της Ευρωζώνης -δηλαδή της Γερμανίας!- για το "κούρεμα" της αξίας των ελληνικών κρατικών ομολόγων, αρκεί να αναφέρουμε το εξής πολύ χαρακτηριστικό στοιχείο: Πριν από τέσσερα χρόνια, πριν ξεσπάσει δηλαδή η χρηματοπιστωτική κρίση, τον Οκτώβρη του 2007 οι επτά ελληνικές τράπεζες, που προχθές άξιζαν 3,49 δισ. ευρώ, άξιζαν... 67 δισεκατομμύρια! Αξιζαν δηλαδή 19 (!) φορές περισσότερο στο χρηματιστήριο από όσο αξίζουν σήμερα.
Αν πάλι δεν θέλετε να αγοράσετε όλες τις τράπεζες της χώρας με 3,5 δισ. ευρώ, έχετε κι άλλες επενδυτικές ευκαιρίες. Τι θα λέγατε να αγοράζατε π.χ. την εταιρεία ηλεκτροδότησης όλης της χώρας, τη ΔΕΗ, μαζί με τις εταιρείες ύδρευσης της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης που παρέχουν νερό σε πάνω από 5.000.000 ανθρώπους; Θέλετε μήπως να σας προσθέσουμε και τα λιμάνια της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας - δηλαδή τους Οργανισμούς Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ) και Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ);
Μη διστάζετε, τζάμπα είναι! Δεν κοστίζουν ασύλληπτα ποσά, όπως φαντάζεστε. Ηλεκτρικό, νερό και λιμάνια, όλα μαζί, κοστίζουν μόλις... 2,2 δισεκατομμύρια - και εννοούμε το 100% των μετοχών τους! Με 1,1 δισεκατομμυριάκι δηλαδή μπορείτε να αγοράσετε το 50% συν κάτι των μετοχών τους και να γίνετε ο άρχοντας που καταδικάζει στο σκοτάδι ή στη δίψα δέκα ή πέντε εκατομμύρια ανθρώπους - κι έχετε και τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης για πάρτη σας! Με ένα δισεκατομμύριο! Εκεί φτάσαμε...
Προπαγάνδα - Το παραμύθι των ιδιωτικοποιήσεων
Ακούει ο κοσμάκης "ιδιωτικοποιήσεις" και φαντάζεται ότι αρκεί να πουλήσει το κράτος τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ ή τον ΟΛΠ για να ξεχρεώσει η Ελλάδα. Κανένας, όμως, από εκείνους που του κάνουν πλύση εγκεφάλου γι' αυτήν τη δήθεν "λύση" των οικονομικών προβλημάτων της χώρας, δεν του εξηγεί ότι η χρηματιστηριακή αξία της ΔΕΗ ήταν προχθές κάτω από 1,4 δισ. ευρώ, ότι ολόκληρη η ΕΥΔΑΠ άξιζε στο χρηματιστήριο μόλις... 318 εκατομμύρια, ότι ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς άξιζε μόνο 318 εκατομμύρια. Για ποια λύση του οικονομικού προβλήματος μέσω της εκποίησης των δημόσιων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας κάνουν λοιπόν λόγο; Φως, νερό, λιμάνια δεν πιάνουν όλα μαζί ούτε... 2 (δύο!) δισεκατομμύρια. Προπαγανδιστική απάτη είναι όλη αυτή η ιστορία.
Αν η Ελλάδα απαντούσε με χάος στο χάος
Ώρες που είναι, ας θυμηθούμε τι θα μπορούσε να απαντήσει η Ελλάδα σε όσα της επιφυλάσσουν, όχι σύμφωνα με όσα γράφουμε εμείς, ή κάποιο άλλο site που θα σπεύσουν να κατηγορήσουν τα παπαγαλάκια του ΠΑΣΟΚ, αλλά οι New York Times!
“Η Ελλάδα μπορεί να προκαλέσει το απόλυτο χάος”
… Αν η Ελλάδα ακολουθούσε το παράδειγμα της Αργεντινής, θα μπορούσε απλά να μετατρέψει το χρέος της από ευρώ σε δραχμές, με την παλιά ισοτιμία 340.75/1€. Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και με τα ευρώ που ήδη κυκλοφορούν. Έτσι, αν κάποιος είχε ένα εκατομμύριο ευρώ σε ελληνικά ομόλογα, αυτά θα μετατρέπονταν σε 340.75 εκατ. δραχμές.Βέβαια, αν γίνει κάτι τέτοιο, η δραχμή θα άξιζε πολύ λιγότερα, ίσως 1.000 δρχ ανά ευρώ. Έτσι, οι κάτοχοι ομολόγων θα έχαναν τα 2/3 της αξίας τους. Και μπορεί η Ελλάδα να τα κατάφερνε, η υπόλοιπη όμως Ευρώπη θα καταστρέφονταν.
Το 2002, το πέσο της Αργεντινής ήταν συνδεδεμένο με το δολάριο με ισοτιμία 1/1. Υπήρχε και μια επιτροπή που διασφάλιζε το απαραβίαστο αυτής της ισοτιμίας, και το σύστημα λειτούργησε για μια δεκαετία. Ο πληθωρισμός όμως της Αργεντινής ξεπέρασε αυτόν της Αμερικής, με αποτέλεσμα το πέσο να υπερτιμηθεί.
Το 2002, μια νέα κυβέρνηση αποσύνδεσε το πέσο από το δολάριο, και προχώρησε ακόμη πιο πέρα. Κήρυξε πτώχευση, και ζήτησε από τους πολίτες να κάνουν το ίδιο. Αν είχες ένα δολάριο κατατεθειμένο σε τράπεζα της χώρας, αυτό μετατράπηκε σε πέσο, με αξία 30 σεντς στο δολάριο. Και αυτό άσχετα με το ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης της τράπεζας. Αν δηλαδή ήθελες να αποσύρεις τα δολάρια σου από την Citibank του Buenos Aires, την πάτησες….
Αμέσως, η Αργεντινή αποκλείσθηκε από τις διεθνείς χρηματαγορές. Οι εισαγωγές κατέρρευσαν, και η χώρα μπήκε σε μια βαθιά, πλην όμως σχετικά σύντομη, ύφεση. Το πέσο έχασε τα 2/3 της αξίας του μέσα σε λίγους μήνες. Όποιος ανέπνεε, έκανε αγωγή εναντίον της Αργεντινής!
Όπως όμως συνήθως συμβαίνει, η υποτίμηση πέτυχε. Οι εξαγωγές άρχισαν να γίνονται ανταγωνιστικές, και η οικονομία ανέκαμψε. Υπάρχουν ακόμη διεθνείς δικαστικές αποφάσεις για αποζημιώσεις, που εκκρεμούν εναντίον της χώρας, αλλά όταν μιλάμε για κυρίαρχα κράτη, αυτές δεν είναι εύκολο να εφαρμοστούν. Τα διπλωματικά περιουσιακά στοιχεία δεν μπορούν να κατασχεθούν. Κανένας δεν μπορεί να αρπάξει την πρεσβεία της Αργεντινής στην Ουάσιγκτον, και τα κεφάλαια της μπορούν να φυλάσσονται στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών της Ελβετίας, η οποία και δεν επιτρέπει τη κατάσχεσή τους.
Η απόφαση της Αργεντινής να καταργήσει τα ιδιωτικά συμβόλαια, αποτέλεσε κρίσιμο σημείο του όλου πακέτου. Οι τράπεζες είχαν πολλά δάνεια σε δολάρια, τα οποία αν θα έπρεπε να ξοφλήσουν με το υποτιμημένο πέσο, θα προκαλούνταν ανεξέλεγκτες χρεοκοπίες, και η χώρα θα έμενε χωρίς τραπεζικό σύστημα.
Το παράδειγμα της Αργεντινής μπορεί να μην ακούγεται ελκυστικό, αλλά σίγουρα είναι καλύτερο από την ατέρμονη εναλλαγή λιτότητας, απεργιών, χαμένων δημοσιονομικών στόχων, κλπ. που αφήνουν την ελληνική οικονομία σε μια μόνιμη κατάσταση ύφεσης. Έτσι, για την Ελλάδα, η περίπτωση της Αργεντινής μπορεί όντως να είναι προτιμότερη.
Υπάρχουν βέβαια και κάποιες σημαντικές διαφορές. Η Αργεντινή διέθετε δικό της νόμισμα σε κυκλοφορία. Η Ελλάδα όχι. Το να αρχίσει να τυπώνει δραχμές, θα ήταν μια πραγματική πρόκληση.
Η ανταλλαγή στα ομόλογα, θα ήταν νόμιμη; Για μερικά όχι. Τα βρετανικά δικαστήρια θα ετυμηγορούσαν εναντίον της Ελλάδας, αλλά μετά θα άρχιζαν να ψάχνουν για περιουσιακά της στοιχεία. Βέβαια, τα βρετανικά δικαστήρια θα είχαν δικαιοδοσία μόνο επί λίγων ομολόγων που θα είχαν εκδοθεί με τον βρετανικό νόμο. Τα περισσότερα έχουν εκδοθεί με ισχύ ελληνικής νομοθεσίας, οπότε η Ελλάδα θα μπορούσε απλά να αλλάξει τον νόμο της, νομιμοποιώντας τις ανταλλαγές. Ούτως ή άλλως, τα ελληνικά ομόλογα ανταλλάσσονται σήμερα με 40% μείωση της αξίας τους, οπότε δεν θα ήταν πολύ πιο σημαντική η οποιαδήποτε πτώση της αξίας τους, με δεδομένο το ότι οι πιστωτές θα πίστευαν ότι θα αποζημιωθούν, έστω με δραχμές.
Η Ελλάδα θα αναγκάζονταν ξαφνικά να λειτουργήσει με ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, ή να δανειστεί από τους πολίτες της, των οποίων οι καταθέσεις θα έχαναν μεγάλο μέρος της αξίας τους.
Για να πετύχει κάτι τέτοιο η Ελλάδα, θα έπρεπε να το κάνει στη διάρκεια κάποιου Σαββατοκύριακου, χωρίς καμία διαρροή. Αν ο κόσμος καταλάβαινε τι γίνεται, θα έσπευδε να αποσύρει τις καταθέσεις του.
Στην Αργεντινή δεν υπήρξαν συνέπειες. Αν όμως γίνει κάτι τέτοιο στην Ευρώπη, οι επιπτώσεις θα ήταν εκρηκτικές. Θα σημειώνονταν bank runs στις περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης. Και αν μπορεί να το κάνει η Ελλάδα, γιατί όχι και η Πορτογαλία, η Ισπανία, ή και η Ιταλία;
Αν λοιπόν γίνει κάτι τέτοιο, τεράστια κεφάλαια θα εισέρεαν στις γερμανικές τράπεζες. Οι οποίες όμως μπορεί και να έχαναν, αν το παράδειγμα της Ελλάδας το ακολουθούσαν και άλλες χώρες. Το να χρωστάς ευρώ στους καταθέτες σου, και να εισπράττεις δραχμές, λιρέτες, και εσκούδος από τους οφειλέτες σου, είναι ένας σίγουρος τρόπος για να χάσεις λεφτά, αν είσαι τράπεζα.
Το γεγονός ότι το σήμερα το χρήμα είναι ψηφιακό δεν βοηθά την κατάσταση. Τα περισσότερα χρήματα βρίσκονται κατατεθειμένα σε τράπεζες, από τις οποίες μπορούν να μεταφερθούν στιγμιαία, οπουδήποτε στον κόσμο, όλο το 24ωρο. Οι συνοριακοί έλεγχοι δεν φέρνουν πια αποτέλεσμα.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντώνται και ξανασυναντώνται, δηλώνουν αποφασισμένοι να αποτρέψουν την κρίση, αλλά μοιάζουν ανήμποροι να κάνουν το οτιδήποτε. Ήδη, η περίφημη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, θεωρείται ξεπερασμένη. Η κατάσταση της Ελλάδας όλο και επιδεινώνεται. Οι στόχοι του προϋπολογισμού έχουν χαθεί. Κάποιοι πολιτικοί θέλουν τις τράπεζες να υποστούν μεγαλύτερες απώλειες από όσες προέβλεπε η συμφωνία της 21/8, αλλά οι τραπεζικές ρυθμιστικές αρχές ανησυχούν για τα αποτελέσματα κάτι τέτοιου.
Σε επίπεδο εξαγωγών, η Ελλάδα παραμένει απελπιστικά μη ανταγωνιστική, και δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο αξιόπιστο σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας της. Έτσι, η ΕΕ χρησιμοποιεί την απειλή της παρακράτησης της δόσης βοήθειας, με σκοπό να πετύχει ακόμη περισσότερη λιτότητα από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης.
Οι πολίτες αντιδρούν, σαν να μην υπάρχει ανάγκη για λιτότητα, απεργώντας και διαδηλώνοντας. Ακόμη και οι εφοριακοί απήργησαν, φοβούμενοι μην απολυθούν. Στην πραγματικότητα, δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο εθνικό συλλογικό πνεύμα για θυσίες, προκειμένου να σωθεί η χώρα.
Έτσι, το μήνυμα που μοιάζει να πηγάζει από την σημερινή Ελλάδα είναι: «Είμαι μικρή. Έχω υποφέρει. Μπορείτε να με σώσετε. Και αν δεν το κάνετε, μπορώ να σας προκαλέσω το απόλυτο χάος».
Και τελικά, οι Έλληνες μπορεί να έχουν και δίκιο.
http://www.nytimes.com
Απόδοση: S.A.
Συγκινητική διαφήμιση για άτομα με ειδικές ανάγκες.
Μια συγκινητική και ιδιαιτέρως έξυπνη διαφήμιση του οργανισμού «Pro Infirmis», της Ελβετίας, ο οποίος βοηθά άτομα με ειδικές ανάγκες. Ένας άνδρας στέκεται στο κέντρο μιας πλατείας στην Ελβετία ντυμένος (πανέμορφο) αρκουδάκι. Οι περαστικοί στην αρχή είναι διστακτικοί και ντροπαλοί και δεν τον πλησιάζουν αλλά μετά, ένας ένας όλοι αρχίζουν να τον πλησιάζουν και να τον.... αγκαλιάζουν. Δεν θα πω άλλα για το συγκεκριμένο διαφημιστικό, παρά μόνο ότι είναι πολύ ‘’ανθρώπινο’’ στις μέρες μας να αγκαλιάζουμε ένα λούτρινο αρκουδάκι και να γυρνάμε την πλάτη σε έναν άνθρωπο με ιδικές ανάγκες…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)