Σάββατο 4 Ιουνίου 2011

Έρχεται κοινωνική έκρηξη μεγατόνων


  • Πραγματικός κόλαφος για τον πολιτικό κόσμο είναι τα συμπεράσματα της τελευταίας δημοσκόπησης της VPRC
Το γενικό συμπέρασμα που προκύπτει από την έρευνα της VPRC που δημοσιεύουν τα "Επίκαιρα" είναι πως διογκώνεται καταλυτικά το κλίμα κοινωνικής διαμαρτυρίας απέναντι στην ασκούμενη οικονομική πολιτική και το πολιτικό σύστημα.
Η εικόνα αυτή θεμελιώνεται στα εξής σημεία:
1. Ενα χρόνο μετά την εφαρμογή των μέτρων του Μνημονίου ο δείκτης φτώχειας στην ελληνική κοινωνία καταγράφεται στο «εκρηκτικό» ποσοστό του 34% των νοικοκυριών. Πιο συγκεκριμένα, το ένα τρίτο των ελληνικών νοικοκυριών συγκεντρώνει ταυτόχρονα τις εξής αντικειμενικές συνθήκες στην καθημερινότητά του:
  • δεν (θα) έχει την οικονομική δυνατότητα για μία εβδομάδα διακοπών,
  • δεν έχει την οικονομική δυνατότητα στοιχειώδους καλής διατροφής,
  • δεν μπορεί να αντιμετωπίσει έκτακτες και αναγκαίες δαπάνες που μπορεί να προκύψουν (π.χ. υγείας),
  • δεν (θα) έχει τη δυνατότητα για ικανοποιητική θέρμανση τον επόμενο χειμώνα,
  • δεν μπορεί να πληρώσει κανονικά λογαριασμούς ΔΕΗ, ΟΤΕ, Νερού, κλπ. 
Η συσσώρευση των αρνητικών αυτών δυνατοτήτων είναι πρωτοφανής για την ελληνική κοινωνία, η οποία γνωρίζει ποσοστά φτώχειας από τη δεκαετία του ʼ90 και μετά στα επίπεδα του 20%. Η «έκρηξη» στο 34% διαμορφώνει μια εντελώς καινούργια οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα.
2. Το ποσοστό ανεργίας καταγράφεται με την έρευνα της VPRCστο 19.8% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Η αλματώδης αύξηση της ανεργίας τον τελευταίο μήνα δημιουργεί επίσης συνθήκες έντονης κοινωνικής κρίσης.
Στις συνθήκες αυτές επεκτείνεται ραγδαία η πολιτική απονομιμοποίηση του πολιτικού και κομματικού συστήματος, με τα ποσοστά δήλωσης αποχής και λευκού/ άκυρουνα εκτινάσσονται ως πρόθεση στο 50.9% του εκλογικού σώματος. Ειδικότερα δε για την ασκούμενη οικονομική πολιτική οι ενδείξεις δείχνουν πλήρη αποδοκιμασία της Κυβέρνησης και δημιουργία κλίματος κυβερνητικής αλλαγής.
Αναλυτικά:
1. Το 82.7% της ελληνικής κοινής γνώμης εκτιμά ότι η οικονομική και κοπινωνική κατάσταση της χώρας θα χειροτερεύσει τους επόμενους μήνες.
2. Το 90.9% είναι δυσαρεστημένο από τον τρόπο που η ελληνική Κυβέρνηση αντιμετωπίζει την οικονομική κρίση.
3. Το 60.4% θεωρεί ότι η σκούμενη πολιτική εξυπηρετεί συμφέροντα που λειτουργούν σε βάρος της χώρας, ενώ μόλις το 22.9% θεωρεί την ασκούμενη πολιτική εθνική ανάγκη για τη σωτηρία της χώρας. Η Κυβέρνηση έχει απωλέσει το ισχυρότερο τεκμήριο ιδεολογικής νομιμοποίησης της πολιτικής της.
4. Το 63.2% θεωρεί ότι τα οικονομικά μέτρα που προτείνονται τις τελευταίες ημέρες προκειμένου να εκταμιευθεί η Πέμπτη δόση του δανείου δεν πρέπει να εφαρμοστούν.
5. Το 36.1% θεωρεί ότι τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης πρέπει να αναλάβει μια Κυβέρνηση «άλλου κόμματος» ή «άλλων κομμάτων» και όχι να συνεχίσεις μια Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (18.4%).
6. Σε περίπτωση Δημοψηφίσματος το 61.5% θα απέρριπτε το νέο Μνημόνιο και τα μέτρα που το συνοδεύουν, έναντι 18.4% που θα ψήφιζε υπέρ.
7. Τέλος, το 83.6% θεωρεί ισχυρή την πιθανότητα να υπάρξει μεγάλη κοινωνική έκρηξη στη χώρα τους επόμενους μήνες.
Με δεδομένο αυτό το κοινωνικό κλίμα ο πολιτικός χρόνος της Κυβέρνησης εμφανίζεται να έχει εξαντληθεί.
Η ΝΔ, παρά τα χαμηλά της ποσοστά, φαίνεται να παίρνει «βραχεία κεφαλή», για πρώτη φορά μετά το 2008, στην εκτίμηση της εκλογικής επιρροής των κομμάτων.
Το ΠΑΣΟΚ μειώνεται σταθερά και αν δεν ανακοπεί η πτωτική του πορεία θα καταγράψει το χειρότερο εκλογικό του ποσοστό μετά το 1977, δεν αποκλείεται μάλιστα και να το ξεπεράσει αρνητικά.
Ταυτόχρονα, το δικομματικό άθροισμα μειώνεται συνεχώς, έτσι που αυτή τη στιγμή να μην διαφαίνεται περίπτωση «ισχυρού πόλου» στο κομματικό σύστημα γύρω από τον οποίον θα μπορούσε να συγκροτηθεί ένα συμπαγές κυβερνητικό σχήμα. Η ΝΔ και ο Αντ.Σαμαράς απέχουν αρκετά ακόμη από το να δημιουργήσουν ισχυρό εκλογικό ρεύμα που θα τείνει σε αυτοδυναμία.
Η επόμενη Βουλή φαίνεται αυτή τη στιγμή ότι θα είναι εξακομματική και πιθανόν επτακομματική. Περισσότερες πιθανότητες εισόδου εμφανίζουν οι Οικολόγοι-Πράσινοι και δευτερευόντως η Δημοκρατική Αριστερά. Αλλά, βεβαίως, το κλίμα ρευστότητας που υπάρχει αυτήν την στιγμή είναι εκρηκτικό, με αποτέλεσμα όλα τα εκλογικά δεδομένα για αύξηση ή μείωση των μικρότερων (πλην των δύο μεγάλων) συνδυασμών να είναι ανοικτά.
H ανάλυση του Χριστόφορου Βερναρδάκη και η δημοσκόπηση έγινε για λογαριασμό του περιοδικού “ΕΠΙΚΑΙΡΑ”, τεύχος 85, που κυκλοφόρησε την Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011. Δείτε αναλυτικά την έρευνα εδώ
read more "Έρχεται κοινωνική έκρηξη μεγατόνων" Διαβάστε περισσότερα...

Με αεροπλάνα, πλοία και ΚΤΕΛ η απόβαση στο Σύνταγμα


Ετοιμάζονται να πλημμυρίσουν το Σύνταγμα οι αγανακτισμένοι από όλη την Ελλάδα. Ναυλώνον πλοία και ΚΤΕΛ για μαζική απόβαση.

Οι αγανακτισμένοι και από τους τέσσερις νομούς της Κρήτης έχουν ήδη ναυλώσει πλοία και κατευθύνονται στο λιμάνι του Πειραιά για να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση της Κυριακής.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν προτιμούν να έρθουν όλοι μαζί στην Αθήνα "παρά να μαζευτούν 500 στο Ηράκλειο, 300 στην Ιεράπετρα και 500 στο Ρέθυμνο".

Άνεργοι, φοιτητές, γυναίκες με μωρά, ακόμα και ηλικιωμένοι αναμένεται να δώσουν δυναμικό παρών στην αυριανή συγκέντρωση κατά των μέτρων λιτότητας της κυβέρνησης. Στην κατεύθυνση αυτή, αρκετοί είναι εκείνοι που δηλώνουν ότι "ούτε ο καιρός ούτε τα μποφόρ θα μας εμποδίσουν από το στόχο μας".

Ο 20χρονος Ανδρέας Αποστόλου, με τον οποίο επικοινώνησε το NEWS 247 επρόκειτο να επισκεφτεί την Αθήνα για ένα μόλις βράδυ... από τη Σύρο με παρεά συμφοιτητών. "Ακόμα και με ελικόπτερο, θα μπορούσα να έρθω στην Αθήνα".

Το ίδιο συμβαίνει και με τους αγανακτισμένους της Δυτικής Ελλάδας που ήδη έχουν ναυλώσει λεωφορεία των ΚΤΕΛ, έτσι ώστε να δώσουν το αγωνιστικό τους παρών.

Μάλιστα, πολλοί είναι εκείνοι που μέσω Facebook καλούν τους οδηγούς των ΚΤΕΛ να απεργήσουν την Κυριακή, έτσι ώστε να μεταφέρουν δωρεάν όλους τους αγανακτισμένους.

Μάλιστα, η συγκέντρωση της Κυριακής θα μεταδίδεται ζωντανά μέσω ίντερνετ σε γιγαντοοθόνη στην κεντρική πλατεία της Ισπανίας όπου την ίδια ώρα θα διαδηλώνουν και εκεί οι Ισπανοί Αγανακτισμένοι.
read more "Με αεροπλάνα, πλοία και ΚΤΕΛ η απόβαση στο Σύνταγμα" Διαβάστε περισσότερα...

Είμαστε στο μεταίχμιο της νεότερης ιστορίας μας..



Δίκαια ανατροπή του συστήματος και περίεργοι οιωνοί
Ο διασημότερος Έλληνας επιστήμονας Δημήτρης Νανόπουλος, πριν από αρκετούς μήνες δημόσια δήλωσε ότι μόνο με το ξήλωμα του πολιτικο-κρατικού μας συστήματος θα έχουμε μέλλον. Ενώ λίγοι ήταν αυτοί οι οποίοι από τις αρχές της κρίσεως κατάλαβαν τη σοβαρότητά της και είχαν παρόμοιες απόψεις με τον Νανόπουλο, τώρα, με την πρωτοβουλία και στήριξη κάποιων συγκεκριμένων κύκλων έχουν τεθεί οι βάσεις για την ανατροπή. Το υπερκομματικό κίνημα διαμαρτυρίας είναι μία δίκαια εξέλιξη. Από την αρχή τη κρίσης προπαγάνδισα μέσα από σχόλια και αναρτήσεις στο διαδίκτυο τη δημιουργία ενός υπερκομματικού κινήματος το οποίο θα περιλάμβανε πολίτες από κάθε χώρο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει σήμερα.

Το θέμα της ανατροπής ενός άδικου κοινοβουλίου με νόμιμο και αναίμακτο τρόπο ίσως είναι κάτι σχετικά εύκολο. Το δύσκολο ζήτημα είναι η σωστή επιλογή των προσώπων που θα αποτελέσουν την επόμενη γενιά πολιτικών και κρατικών παραγόντων. Επίσης πολύ δύσκολο ζήτημα είναι η στήριξή τους ώστε να μην μείνουν μόνοι στη μάχη απέναντι στο οργανωμένο έγκλημα το οποίο διαφεντεύει την Ελληνική σκηνή. Ο υπόκοσμος χρηματοδοτεί, ανεβάζει και κατεβάζει κόμματα και αρχηγούς, ρυθμίζει ποσοστά σε εκλογές, κάνει επεισόδια, δολοφονεί και καίει ανάλογα με τα συμφέροντά του.

Ο λαός έχει πάθει σύγχυση διότι δεν έχουν διαφοροποιηθεί οι έντιμοι άνθρωποι της πολιτικής από τα λαμόγια. Παραμένουν και οι μεν και οι δε μέσα στα ίδια κόμματα. Κάποια στιγμή πρέπει να γίνει ο διαχωρισμός. Εάν παρουσιαστεί μία υπερκομματική κίνηση εντίμων και ικανών ο λαός θα την στηρίξει και θα της δώσει την εξουσία. Δυστυχώς όμως, υπάρχουν κάποιοι περίεργοι οιωνοί που έρχονται από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.

Οι δύο αυτοί βασικότεροι σύμμαχοί μας μέχρι στιγμής δεν έχουν συγκρουστεί στα σοβαρά με τη διαφθορά. Και πως να συλλάβουν τον υπόκοσμο που τις βασανίζει, αφού μέσα στη τραπεζομίζα, την απάτη, το εμπόριο των ναρκωτικών, την μαστροπεία, τα λαθρεμπόρια, τη φοροδιαφυγή, κτλ είναι βαθιά βυθισμένες όλες σχεδόν οι περιβόητες υπηρεσίες ασφάλειας του λεγόμενου ανεπτυγμένου κόσμου;

Το ερώτημα λοιπόν είναι, πως η Ελλάδα θα ξεφορτωθεί τον υπόκοσμο που την βιάζει εφόσον αυτός απολαμβάνει την ισχυρή στήριξη του διεθνούς υποκόσμου που λειτουργεί μέσα στις συμμαχίες στις οποίες ανήκει η Ελλάδα;
Δίχως στήριγμα από ισχυρούς συμμαχικούς κύκλους με πίστη σε πανανθρώπινες αρχές και αξίες, τι τύχη και τι κατάληξη μπορεί να έχει το Ελληνικό κίνημα της ανατροπής;
Μόνο ένα διεθνές κίνημα Αξιοκρατίας κατά της διαφθοράς (Axiocracy Μovement), που θα σταθεί δίπλα στο Ελληνικό κίνημα της ανατροπής θα μπορούσε να αποτελέσει ελπίδα τόσο για την Ελλάδα όσο και για όλη τη Δύση.

Δίχως ηθική αναγέννηση η λεγόμενη Δύση θα συνεχίσει να βυθίζετε μέσα στη δίνη της διαφθοράς. Μόνο εάν ενεργήσουν δυναμικά οι δυνάμεις εκείνες της Δύσεως, οι οποίες είναι εξ ορισμού φτιαγμένες για την καταπολέμηση της διαφθοράς, θα έχει μέλλον τόσο το ΝΑΤΟ όσο και η ΕΕ.

Όταν όμως άνθρωποι όπως ο Χάρυ Μαρκόπoλος (Harry Markopolos) που ξεσκέπασε ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα του κόσμου, δεν στηρίχθηκαν αποτελεσματικά ώστε να κυνηγήσουν τον υπόκοσμο, πως μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι στην Ελλάδα η επόμενη κυβέρνηση θα μπορέσει να τιμωρήσει τις δεκάδες χιλιάδες λαμόγια τα οποία είναι κυρίαρχα στην οικονομία, την πολιτική, το κράτος, τα ΜΜΕ, την εκκλησία, την τοπική αυτοδιοίκηση, τους συνεταιρισμούς και αλλού;
read more "Είμαστε στο μεταίχμιο της νεότερης ιστορίας μας.." Διαβάστε περισσότερα...

O κόσμος γύρισε την πλάτη στα συνδικάτα


Τα συνδικάτα έχουν “σκάσει” κυριολεκτικά και μεταφορικά, γιατί βλέπουν ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τον κόσμο

  •  Οι πολίτες έχουν πάρει χαμπάρι εδώ και καιρό ότι τίποτα δεν τους εκφράζει.
  • Ούτε πολιτικές διαδηλώσεις ούτε και τα συνδικάτα.
Απόδειξη οι “Αγανακτισμένοι” του Συντάγματος που χωρίς καμία οργάνωση από κόμματα, παρατάξεις και ομοσπονδίες παραμένουν ακλόνητοι, ενισχύοντας συνεχώς τις δυνάμεις τους.
Επιπλέον, η σημερινή διαδήλωση της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και των ομοσπονδιών των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ στην Ομόνοι, απαξιώθηκε από τον κόσμο.
Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σπύρος Παπασπύρος, ο εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ Στάθης Ανέστης και εκπρόσωποι των Ομοσπονδιών καταφέρθηκαν κατά της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων και των περικοπών μισθών και συντάξεων, υποστηρίζοντας ότι χτυπούν το σύνολο της κοινωνίας και τόνισαν ότι θα υπάρξει κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.
Ιδιαίτερα αιχμηρός στο θέμα της νέας δανειακής συμφωνίας με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ ήταν ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ Νίκος Φωτόπουλος, που είπε χαρακτηριστικά ότι «στο μάθημα της υποταγής θα μείνουμε μετεξεταστέοι».
Στη συνέχεια, τα προεδρεία των συνδικαλιστικών οργανώσεων και περίπου 1.000 διαδηλωτές πραγματοποίησαν μέσω της Σταδίου πορεία προς το υπουργείο Οικονομικών.
Τα συνδικάτα έχουν αποφασίσει την κλιμάκωση των κινητοποιήσεών τους με 24ωρη πανελλαδική απεργία, την ερχόμενη Πέμπτη, για τους εργαζομένους των ΔΕΚΟ και των υπό εκποίηση επιχειρήσεων και οργανισμών του Δημοσίου, στην οποία αποφάσισε συμμετοχή και η ΟΤΟΕ και νέα 24ωρη γενική απεργία στις 15 Ιουνίου.
Σε κινητοποιήσεις προχωρούν τη Δευτέρα 6 Ιουνίου και οι εργαζόμενοι στο μετρό.
Τα συνδικάτα έχουν “σκάσει” κυριολεκτικά και μεταφορικά, γιατί βλέπουν ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τον κόσμο. Δεν μπορούν να τον μαζέψουν κάτω από τη δική τους σκεπή όπως έκαναν όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Δεν μπορούν να πιστέψουν ότι κάθε μέρα διαδηλώνουν χιλιάδες κόσμου, που θα ονειρεύονταν να έχουν και αυτοί σε κάθε τους διαδήλωση.
Οι καιροί γυρνάνε και οι πουλημένοι... ξεπουλιούνται!
read more "O κόσμος γύρισε την πλάτη στα συνδικάτα" Διαβάστε περισσότερα...

Μίσος έσπειραν αυτό εισπράττουν


Φόβος, θυμός, οργή και τώρα φτάνουμε στο μίσος. Αυτό εισπράττουν οι κυβερνώντες όχι μόνο για τα όσα έκαναν εδώ και τόσα χρόνια οδηγώντας τη χώρα στη γενική πτώχευση, αλλά και για την αδυναμία τους να κάνουν κάτι ρεαλιστικό την ύστατη ώρα.
Η σημερινή κυβέρνηση, παρά τη συνειδητοποίηση του προβλήματος από την πρώτη στιγμή, παρά τις δύσκολες αρχικές αποφάσεις που έφτασαν ως το ΔΝΤ, δεν υλοποίησε την πολιτική της, φοβούμενη να συγκρουστεί με το κατεστημένο το οποίο ο πρωθυπουργός έχει καταγγείλει. Οι διαφορετικές απόψεις ήταν και είναι δεδομένες στην κυβέρνηση. Όμως περιθώρια υπήρχαν για να ληφθούν και να πραγματοποιηθούν κάποιες δύσκολες αποφάσεις εγκαίρως. Ο χρόνος και οι ευκαιρίες χάθηκαν.
Συγχρόνως, δε, η κυβέρνηση στηρίχθηκε στις ορατές διαπιστώσεις («Οι Έλληνες κλέβουν την εφορία» κ.ά.) ρίχνοντας την ευθύνη τελικώς στο λαό. Μόνο που με ψευτο-διαπιστώσεις δεν λύνονται αληθινές ασκήσεις. Η ελιτίστικη άποψη «φταίει η κοινωνία» και «όχι ο λάθος κανόνας» και αυτός που τον εφαρμόζει, είναι μια άλλη εκδοχή της λαϊκίστικης άποψης «για όλα φταίει η άτιμη κοινωνία». Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Τώρα είναι αργά να επικαλούνται οι κυβερνώντες και οι πολιτικοί τη δημοκρατία, γιατί τώρα εισπράττουν το μίσος που οι ίδιοι έσπειραν.
Τώρα η οργή θα σκεπάσει τις ψύχραιμες αποφάσεις και ο μεγάλος κίνδυνος είναι ότι η μοναδική συνομιλία θα είναι μόνο… δυναμική.
Πρέπει ο κόσμος λοιπόν να παρακολουθεί αμίλητος τα όσα γίνονται σε βάρος του; Όχι βέβαια, άλλωστε αυτό είναι κόντρα στη φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Είναι όμως πάντα προτιμότερη η συντεταγμένη πορεία, η πορεία μετά γνώσεως, από την εν θερμώ αντίδραση του απελπισμένου.
Τα πολιτικά κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα όχι μόνο την οδήγησαν στην οικονομική καταστροφή, αλλά τα τελευταία χρόνια και με τις πρόσφατες αποφάσεις τους οδήγησαν στην απελπισία.
Όλοι σήμερα καταλαβαίνουμε τι συνέβη στη δεκαετία του ’30 και φτάσαμε στο φασισμό. Όλοι σήμερα ξέρουμε ποιο ήταν το τίμημα της κατάρρευσης για τις κοινωνίες των χωρών της ανατολικής Ευρώπης.
Έξυπνος είναι αυτός που διδάσκεται από τα λάθη των άλλων…
read more "Μίσος έσπειραν αυτό εισπράττουν" Διαβάστε περισσότερα...

Στο Σύνταγμα γεννιέται η Ελπίδα


Αυτά που κάνουμε στην Ελλάδα, είναι αυτά που έκανε ο καγκελλάριος Μπρούνινγκ σε μας το 1930. Θα προκαλέσουμε εμφύλιο πόλεμο, λέει ο διευθυντής του γερμανικού Ινστιτούτου IFO στο τελευταίο τεύχος του Σπήγκελ, τρομαγμένος κι αυτός με την τερατώδη κοινωνική δυναμική που αναπτύσσει ο νεοφιλελευθερισμός (οι μόνοι που δεν την αντιλαμβάνονται, είναι τα απερίγραπτα οικονομικά «επιτελεία», τρομάρα τους, και των δύο μεγάλων ελληνικών κομμάτων).

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται, λίγο πριν πέσει, και με τη συνδρομή δυστυχώς και της Νέας Δημοκρατίας, που κατά τα άλλα λέει όχι στο Μνημόνιο (!), να υλοποιήσει τη δεύτερη φάση του, την «αρπαγή της Ελλάδας» δηλαδή, με τη λεηλασία της περιουσίας του ελληνικού λαού («αποκρατικοποιήσεις»), που οι Δανειστές θέλουν να προηγηθεί της χρεωκοπίας.

Την ίδια ώρα, ο «πόλεμος για την αναδιάρθρωση» του ελληνικού χρέους κινδυνεύει να παροξύνει την κρίση μιας ΕΕ, που απειλείται μεσοπρόθεσμα, ανίκανη να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της μεγάλης οικονομικής κρίσης που συνεχίζεται, με διάλυση εν μέσω χάους και αποσύνθεσης. Οι λαοί της Ευρώπης κινδυνεύουν να γνωρίσουν μια μεγάλη ιστορική οπισθοδρόμηση, αν δεν αναπτυχθούν σύντομα νέες ηγεσίες ικανές να αντιμετωπίσουν την κρίση της ηπείρου μας και του πολιτισμού μας. Προϋπόθεση για την ανάδυση νέων ηγεσιών είναι η κινητοποίηση των λαών, μόνη ικανή να σαρώσει ένα παρηκμασμένο ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα, στην υπηρεσία του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου.

H είσοδος του λαού στο προσκήνιο

Μέσα σε αυτό το διεθνές σκοτάδι, όπως κι άλλες φορές στη δραματική ιστορία του, ο ελληνικός λαός λάμπει, εδώ και μερικές μέρες, με την αστραπή του μεγάλου λαϊκού και ιδίως νεολαιίστικου κινήματος που ξεκίνησε με τους Αγανακτισμένους στο Σύνταγμα, τον Λευκό Πύργο, την Πλατεία Ελευθερίας του Ηρακλείου και δεκάδες ακόμα ελληνικές πόλεις (όπως και με την ένταση των αντιδράσεων των εργαζόμενων στις δημόσιες επιχειρήσεις, απέναντι στη λεηλασία της χώρας).

Προς το παρόν βέβαια, τρομοκρατημένος, ο μεγάλος διεθνής τύπος κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, αλλά η λογοκρισία που επιβάλλουν, εις βάρος της αξιοπιστίας τους, μεγάλες εφημερίδες φανερώνει πόσο μεγάλος είναι ο τρόμος τους απέναντι στην πιθανότητα λαϊκών εξεγέρσεων.

Στις ελληνικές πλατείες γεννιέται τώρα το σημαντικότερο λαϊκό κίνημα μετά το 1974, μόνος δυνητικά διαθέσιμος φορέας της ελπίδας για μια «Νέα», «Δεύτερη Μεταπολίτευση», που έχει τόσο ζωτική ανάγκη ο τόπος. Δεν μπορούμε τώρα να προβλέψουμε και προδιαγράψουμε τις μορφές, τις μεθόδους, τους ρυθμούς, την εξέλιξή του, τη δυνατότητά του να αντισταθεί στις προσπάθειες χειραγώγησης και «εκτροπής» του. Πρέπει να αναγνωρίσουμε όμως, ότι αυτό το κίνημα που αρχίζει τώρα να γεννιέται, συνιστά σήμερα την βασική ελπίδα του έθνους μας να αποφύγει ή να περιορίσει τις καταστροφές στις οποίες το σπρώχνει η πολιτική, οικονομική, εκδοτική και κρατική του ελίτ, σε συνδυασμό με τη διεθνή πίεση, της οποίας η εγχώρια ελίτ έχει γίνει ο ενθουσιώδης ιμάντας.

‘Ηδη βλέπουμε το κίνημα των πλατειών να αποκτά γρήγορα τα βασικά χαρακτηριστικά όλων των μεγάλων λαϊκών κινημάτων, αυτών δηλαδή που έχουν μέλλον γιατί έρχονται από μακριά, γιατί εκφράζουν κοινωνικές ανάγκες που έχουν ωριμάσει πολύ καιρό στα βάθη της κοινωνίας. Βλέπουμε κυρίως την ενστικτώδη αναζήτηση δημοκρατικών μορφών οργάνωσης. Οι συγκεντρωμένοι νοιώθουν ότι πρέπει να συντονισθούν και να επεκταθούν, να οργανώσουν συστηματικά τη δράση τους, όπως κάνουν ήδη με πληθώρα επιτροπών που λειτουργούν άρτια. Στο Σύνταγμα υπάρχει τώρα κανονικά λειτουργούν ιατρείο, ομάδα σίτισης, ομάδα περιφρούρησης, βάρδια δικηγόρων για νομική κάλυψη, ενώ ομάδες διαδηλωτών φεύγουν για γειτονιές ή αναζητούν επαφή με πρωτοβάθμια σωματεία. Οι συγκεντρωμένοι λειτουργούν ραδιοφωνικό και ετοιμάζουν τηλεοπτικό σταθμό μέσω του ‘Ιντερνετ. Επιβεβαιώθηκαν και στην Ελλάδα οι τεράστιες δυνατότητες των νέων Μέσων, όπως το Facebook.

Και η πολιτική;

Βεβαίως, γρήγορα το κίνημα αυτό θα βρεθεί στα πρώτα του μεγάλα διλήμματα. Από τη μια το τροφοδοτεί το υπόγειο, μεγάλο ρεύμα αποστροφής προς όλα τα υπάρχοντα κόμματα, περιλαμβανομένης, αν και λιγότερο, και της αριστεράς (τα «ιερατεία» της οποίας δείχνουν πανικόβλητα στην πλειοψηφία τους). Από την άλλη νοιώθει ήδη την ανάγκη να γίνει «πολιτικό», αφού μόνο έτσι μπορεί να απαντήσει στα προβλήματα που τίθενται. Για να συγκεράσουν αυτές τις τάσεις, μερικοί μάλιστα πρότειναν, κατά τρόπο ενδεικτικό της υφέρπουσας αντίφασης, την «σουρεαλιστική» ιδέα να κατέβει στις εκλογές το «Λευκό» ως κόμμα!

‘Ενας «αγώνας δρόμου» διεξάγεται αυτή τη στιγμή ανάμεσα στην αφύπνιση της ελληνικής κοινωνίας και την καταστροφική δράση των ελίτ της. Ανίκανοι και απρόθυμοι να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της χώρας, στενά συνδεδεμένοι στις πολύ ταξικές επιλογές τους με τους πλούσιους αυτής της χώρας, αυτούς που κατάκλεψαν το κράτος και αρνούνται να πληρώσουν φόρους, οι Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και η λοιπή ομάδα, ακολουθούμενη από τα μήντια της διαπλοκής, μας απείλησαν πέρυσι με εθνική χρεωκοπία. Οι απειλές, οι δημόσιες δηλώσεις περί Τιτανικού, εντατικών κλπ. διέλυσαν την αυτοπεποίθηση του ελληνικού λαού και κατέστρεψαν την εικόνα της Ελλάδας διεθνώς, φέροντάς μας όντως στο χείλος της χρεωκοπίας.

Το αστείο, αν μπορεί να ονομαστεί έτσι, είναι ότι προ μηνός κινητοποιήθηκε όλος ο κρατικός μηχανισμός για να πιάσει έναν … φαναρτζή, που φέρεται να προκάλεσε κύμα πανικού στέλνοντας ένα μέιλ. Τι άραγε πρέπει να κάνει ο κρατικός μηχανισμός με τον κ. Παπακωνσταντίνου, που προκάλεσε πάλι φυγή καταθέσεων από τις τράπεζες, με τον κ. Δασκαλόπουλο και την κ. Δαμανάκη, που έθεσαν μόνοι τους θέμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ;

1941, 1974, 2011

Σήμερα, η αντικατάσταση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος έχει γίνει όρος εθνικής επιβίωσης για την Ελλάδα. Η συμπεριφορά των ελίτ, με επικεφαλής την κυβέρνηση, απέναντι στους ξένους θυμίζει 1941. Το πνευματικό επίπεδο, ο βαθμός κατανόησης των προβλημάτων και ο βαθμός εξάρτησής τους από ξένες δυνάμεις, δεν έχει ιστορικό προηγούμενο πιο πρόσφατο από την «κυβέρνηση» Ανδρουτσόπουλου-Ιωαννίδη του 1974.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα, στις 2.6.2011
read more "Στο Σύνταγμα γεννιέται η Ελπίδα" Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

Αγανακτισμένοι και εξοργισμένοι οι ... Βουλευτές !!!


Και με το δίκιο τους !!!
Τόσα χρόνια το έθιμο είναι να στέκονται στα γραφεία τους οι πολίτες μέχρι  να έρθουν σε αυτό κάποια στιγμή οι βουλευτές μας , ναχειροκροτηθούν από τους πολίτες και να "ακούσουν" τα προβλήματα τους ...

Την "ιεροτελεστία" αυτή προσπαθούν να καταργήσουν  ασεβείςΈλληνες πολίτες ...

Παρατηρούμε ότι αντί να χειροκροτούν τους βουλευτές όταν φεύγουν από την βουλή με τις Mercedes , Lexus , BMW κλπ παρατάσσονται και τους γιουχάρουν !!!
Πολύ σωστά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θεόδωρος Πάγκαλος, με αφορμή τον αποκλεισμό της κύριας εισόδου της Βουλής το βράδυ της Τρίτης δήλωσε ότι νιώθει εξόχως ταπεινωμένος και εξοργισμένοςως Έλληνας πολίτης...
ΤΡΟΜΕΡΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ !!!

Το ίδιο και οι περισσότεροι Έλληνες κ. Αντιπρόεδρε !!!
Νιώθουν τόσο ταπεινωμένοι και εξοργισμένοι όταν ακούν από τουςΞΕΝΟΥΣ να τους κατηγορούν για "τεμπέληδες" , "διεφθαρμένους" , "ανίκανους" κλπ κλπ ώστε όταν ακούν από τα χείλια των ΕΛΛΗΝΩΝ πολιτικών τις ίδιες κατηγορίες ΑΓΑΝΑΚΤΟΥΝ...
Αλλά για να επανέλθουμε στην αγανάκτηση και την οργή των πολιτικών μας , σημειώστε ότι χθες το βράδυ βουλευτές που συμμετείχαν σε συνέδριο για τη λαθρομετανάστευση στην Κέρκυρα, στον ιστιοπλοϊκό όμιλο (που αλλού δηλαδή θα έκαναν το συνέδριο ;;; Σε κανένα απλό χώρο ;;;), αναγκάστηκαν «φυγαδεύθούν» με πλωτό σκάφος εξαιτίας συγκέντρωσης αγανακτισμένων πολιτών έξω από το χώρο του συνεδρίου.
Λύση υπάρχει , αρκεί να θέλουν...
Μπορούν για παράδειγμα να κυκλοφορούν με ελικόπτερα αντί λιμουζίνες , (υπάρχουν ορισμένα διθέσια σπόρτ ελικόπτερα με ποικιλία χρωμάτων ), μπορούν ακόμα και να ψηφίσουν στην βουλή ένα νόμο που να απαγορεύει την διαμαρτυρία των πολιτών η να επιτρέπονται συγκεντρώσεις ΜΟΝΟ όταν δηλώνεται ρητά απο τους συμμετέχοντες ότι θα ΖΗΤΩΚΡΑΒΓΑΖΟΥΝ τους πολιτικούς ...
Έτσι θα λυθεί και αυτό το πρόβλημα.
Να μήν στεναχωριούνται και αυτοι οι καημένοι...
Δεν φτάνει που τους την "λέει" ακόμα και ο κ. Δρούτσας να έχουν και τους ψηφοφόρους τους να τους εκνευρίζουν ;;;
read more "Αγανακτισμένοι και εξοργισμένοι οι ... Βουλευτές !!!" Διαβάστε περισσότερα...

Δημήτρης Ιατρόπουλος: Σάλπισμα


*Δεν κάνω πια πίσω,
Το στρίβω για εμπρός,
Παντού όπου γυρίσω,
Με σπρώχνει ο καιρός.

*Ανοίγω τη βρύση,
Και τρέχουν φωτιές,
Με έχουν αντλήσει,
Χιλιάδες φορές..

*Δεν έχω άλλο τράτο,
Στο δρόμο θα βγω.
Με πήγαν στον πάτο,
Τους πάω στο γκρεμό!

*Δεν θέλω μνημείο,
Του Άγνωστου Έλληνα.
Μονάχος μου έμεινα,
Αρχαίο αγγείο..

*Οι δήθεν φωστήρες,
Πηδούν στο κρεβάτι μας.
Θα βγούμε για πάρτη μας,
Και τέρμα οι "σωτήρες"..

*Δε γουστάρω κανένα,
Τα όνειρά μου ένα-ένα,
Αριθμούς τάχουν κάνει,
Με τους τηλεφακούς..

*Δε γουστάρω κανένα,
Παρά μόνο Εσένα,
Έλληνά μου που βλέπεις,
Αδελφέ μου που ακούς..

*Μονάχα από Εσένα περιμένω,
Με στίχο αγριεμένο,
Που διόρθωσε ο Θεός..

*Μονάχα από Εσένα περιμένω,
Εσύ είσαι το Τρένο,
Εσύ είσαι κι ο Σταθμός..

*Μονάχα από Εσένα περιμένω
Χαλάω την παρτίδα,
Δεν παίζω, εδώ κι εμπρός!

*Μονάχα από Εσένα, περιμένω,
Εσύ είσαι η Πατρίδα,
Εσύ είσαι τ' ΑΓΡΙΟ ΦΩΣ!



read more "Δημήτρης Ιατρόπουλος: Σάλπισμα" Διαβάστε περισσότερα...

Ούστ! Λαμόγια... Ας τους διώξουμε να τελειώνουμε με την σαπίλα



Ασφαλώς και είναι μεγάλη παράλειψη (όπως μου επισημάνθηκε) να περιγράφεις την «κοινωνικοποίηση» του δήθεν σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ του 1981 με τις κρατικοποιήσεις σοβαρού μέρους (44 εργοστασιακά συγκροτήματα) του ελληνικού βιομηχανικού στερεώματος και να μην αναφέρεσαι στη «σκυτάλη» των κρατικοποιήσεων που παρέλαβαν ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Γεράσιμος Αρσένης από τους Κωνσταντίνο Καραμανλή και Παναγή Παπαληγούρα. Την σκυτάλη των κρατικοποιήσεων των ομίλων Ανδρεάδη, Νιάρχου, Ωνάση, και μεγάλου μέρους του ελληνικού ορυκτού πλούτου. Των κρατικοποιήσεων που μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με μια διαφορετική αντίληψη στη σχετική διαπραγμάτευση πάντα σε όφελος του δημοσίου.

(Διαλύστε τους να τελειώνουμε...)

Πράγματι λοιπόν από τότε (εποχή Κ. Καραμανλή - Π. Παπαληγούρα) πρυτάνευε η ανάγκη να βολευτούν στο δημόσιο ορδές κομματικών παρατρεχάμενων όπως και έγινε με το βόλεμα 8-10.000 (σε πρώτη φάση) με τις κρατικοποιήσεις.

Ήταν όλα αυτά που οδήγησαν και τον τότε αντιπρόεδρο του ΣΕΒ Θ. Παπαλεξόπουλο στα περί «σοσιαλμανίας». Αναφορές που δεν έγιναν τυχαία. Είχαν προηγηθεί οι θέσεις του Κ. Καραμανλή για τους βιομήχανους «θα σας ρίξω στα βαθιά και πρέπει να κολυμπήσετε» όπως και ο παρακάτω διάλογος Καραμανλή με τον Γεώργιο Δράκο (ΙΖΟΛΑ):

- Πιστεύω ότι η ελληνική βιομηχανία δεν έχει επιχειρηματίες ποιότητας που μπορεί να βασιστεί ο τόπος.

- Τότε κύριε Πρόεδρε βάλτε μας σε μια βάρκα και ρίξτε μας στην θάλασσα να πνιγούμε. Δεν χάθηκε ο κόσμος. Στο κάτω–κάτω 200 άνθρωποι είμαστε όλοι κι όλοι. Μικρή ζημιά. Αλλά κύριε Πρόεδρε, μέχρι να φτιάξετε τους καινούργιους, προς Θεού, να μην την πληρώσει η βιομηχανία του τόπου. Η βιομηχανία πρέπει να μείνει.

Ο διάλογος σταμάτησε εκεί.

Ο Καραμανλής χαμογέλασε με το γνωστό αινιγματικό του χαμόγελο και δεν είπε τίποτε.
Η απάντηση όμως δόθηκε στην πράξη τα επόμενα χρόνια από τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή με την πολιτική Π. Παπαληγούρα και από τον πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου με την πολιτική Γερ. Αρσένη.

Επιστρέφοντας στο θέμα θα αναλύσω την παραίνεση του Γ. Δράκου: «κύριε πρόεδρε προσέξτε την βιομηχανία». Πέρα από κάθε αμφιβολία μέχρι την δεκαετία του 1980 η Ελλάδα ήταν και βιομηχανική χώρα. Και μάλιστα ανταγωνιστική. Η Ελλάδα είχε από τότε ισχυρή τσιμεντοβιομηχανία. Τη δεκαετία του 1980 η ελληνική τσιμεντοβιομηχανία είχε προκαλέσει και τη Γαλλία και την Αγγλία, ενώ ήταν στην κορυφή των εκτός Ευρώπης αγορών.

Η ελληνική χαλυβουργία είχε προκαλέσει και την Αγγλία και την Ιταλία. Ορισμένοι μάλιστα συνδέουν τη δολοφονία του Δημήτρη Αγγελόπουλου (Χαλυβουργική) από τους οργανωμένους δολοφόνους με την επιτυχία αυτή. Το ελληνικό νικέλιο πρωταγωνιστούσε για πολλά χρόνια στην Ευρώπη.

Το αλουμίνιο της Ευρώπης στηρίχθηκε για πολλά χρόνια στην ελληνική παραγωγή. Τα ελληνικά καλώδια συναγωνίσθηκαν με μεγάλη επιτυχία τα ιταλικά και τα γαλλικά και μέσα στην ελληνική αγορά. Η χημική βιομηχανία και ειδικότερα τα λιπάσματα της Ελλάδας είχαν κλείσει για τα καλά τα σύνορά μας στις εισαγωγές.

Τα ελληνικά ναυπηγεία ήταν στα διακεκριμένα της παγκόσμιας ναυτιλίας. Η ελληνική βιομηχανία ειδών (ΙΖΟΛΑ - ΠΙΤΣΟΣ) στάθηκε με δυναμισμό δίπλα στα εισαγόμενα προϊόντα.

Η βιομηχανία ελαστικών της Πάτρας και της Θεσσαλονίκης (πριν τις στείλουν στην Τουρκία οι συντεχνίες) είχαν καλύψει απόλυτα σχεδόν την ελληνική αγορά. Η αυτοκινητοβιομηχανία (Nissan) στον Βόλο θα κάλυπτε μεγάλο μέρος των αναγκών μας αν δεν την είχαμε πάρει στο κυνήγι για κομματικούς και άλλους... λόγους.

Η ελληνική αμυντική βιομηχανία θα μπορούσε να καλύπτει συνεχώς τις ανάγκες μας αν δεν προτιμούσαμε τις μίζες από τις εισαγωγές. Το ελληνικό ύφασμα τζιν (της Πειραϊκής Πατραϊκής) είχε προκαλέσει την γαλλική βιομηχανία, όπως ακόμη και την κινέζικη τα μεταξωτά υφάσματα της ΒΟΜΒΥΞ.

Τα ελληνικά είδη υγιεινής και τα κεραμικά πλακάκια ισοπέδωναν σε πολλές περιπτώσεις τα ιταλικά. Η ελληνική βιομηχανία παπουτσιού είχε κάτσει στο σβέρκο της Ευρώπης όπως και τα έτοιμα ρούχα. Οι πλαστικοί σωλήνες (κυρίως) -όμιλος Πετζετάκι- αλλά και γενικά η βιομηχανία πλαστικών ήταν ασυναγώνιστη μέχρι να φθάσουμε στα κινέζικα. Στον μεταλλευτικό τομέα τα 4-5 μεγάλα συγκροτήματα της Ελλάδας έκαναν τεράστιους όγκους εξαγωγών.

Η ελληνική χαρτοβιομηχανία (Αθηναϊκή Χαρτοποιία) εξαφάνισε μέσα σε μήνες τις εισαγωγές. Το κονιάκ και τα άλλα προϊόντα ΜΕΤΑΞΑ ήταν πρεσβευτές της ελληνικής βιομηχανίας ποτών. Η φαρμακοβιομηχανία ήταν ανταγωνιστική της ευρωπαϊκής και κάλυπτε το 80% των αναγκών μας. Η ΕΒΓΑ της γειτονιάς μας κράτησε για χρόνια και χρόνια.

Τα βιομηχανικά αυτά συγκροτήματα απασχολούσαν εργάτες κατά χιλιάδες. Οι αριθμοί άρχιζαν πάντα από 1.000 και επάνω.

Είναι λοιπόν μεγάλο λάθος να ξεχνάμε την πραγματική βιομηχανική Ελλάδα που έσβησε ασφαλώς και από νομοτελειακούς λόγους συγκυρίας, εξελίξεων, ανταγωνιστικότητας και μεγάλων ελλείψεων στην υποδομή της. Ελλείψεις ιδίως στην καθετοποίησή της.

Είναι όμως ταυτόχρονα κακό να ξεχνάμε και ότι σπρώχθηκε και βίαια στον αφανισμό γιατί εκτός των άλλων μας ξίνιζε ο Ανδρεάδης, μας ενοχλούσε ο Μποδοσάκης, δεν μας καλοφαινόταν ο Κατσάμπας (που του είχαμε φορτώσει κόσμο και χρεοκοπημένες εταιρείες πριν τον κάνουμε προβληματικό), μας προβλημάτιζε ο Κεφάλας, ο Δράκος, ο Στράτος, ο Αθανασιάδης (δολοφονήθηκε επίσης), ή τα μεγάλα ονόματα πολυεθνικών.

Είναι μεγάλο λάθος να ξεχνάμε ότι για το χατίρι των κρατικών Τραπεζών και συντεχνιών στήθηκε η «φάμπρικα» των προβληματικών του ΟΑΕ με τους διορισμένους «βιομήχανους» που νόμιζαν ότι το φουγάρο είναι πολυκατοικία... αλλά ήξεραν να καλοκάθονται στις κρατικές αμαξάρες και στα Βόρεια προάστια με τα 3 τρισ. δραχμών των φορολογουμένων.

Έτσι η χώρα αποβιομηχανίσθηκε μια ώρα νωρίτερα.

Είναι μεγάλο λάθος να ξεχνάμε ότι η αξιολογότατη τότε ΕΤΒΑ με τα πολλά ικανότατα στελέχη της βούλιαξε μαζί με τα ναυπηγεία που την υποχρέωσαν να αγοράσει γιατί το απαίτησαν οι κομματικοί συνδικαλιστές.

Είναι λάθος να ξεχνάμε ότι τα χρέη των τότε προβληματικών δεν ήταν λόγος για να ξηλωθεί τόσο γρήγορα η ελληνική βιομηχανία.

Είναι, τέλος, λάθος να ξεχνάμε ότι και σήμερα τα ίδια χρέη έχουν δεκάδες ιδιωτικές επιχειρήσεις που αποτελούν την νέα γενιά προβληματικών.

Συνεπώς το ερώτημα τότε και τώρα είναι τι κάνουμε.

Τους διαλύουμε και τελειώνουμε ή τα κρατικοποιούμε πάλι.
ΦΟΙΒΟΣ
read more "Ούστ! Λαμόγια... Ας τους διώξουμε να τελειώνουμε με την σαπίλα" Διαβάστε περισσότερα...