Αρχίζει λοιπόν μία πολύ κρίσιμη εβδομάδα...

Γράφει ο Δευκαλίων

Όπως ακριβώς τα είχαμε πει…

Οι απειλές για την μη εκταμίευση της 5^ης δόσης εντείνονταν την Πέμπτη-Παρασκευή και η επικοινωνιακή εκστρατεία Σοκ & Δέος κορυφώνονταν με την περιβόητη συνάντηση υπό την Προεδρία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια.

Όμως η εκστρατεία κατέρρευσε ακριβώς στην κορύφωση της. Εκεί ακριβώς που περίμεναν όλοι ότι θα προκύψει ο θρίαμβος. Ο λόγος; Ο ηγέτης της συντηρητικής δεξιάς που φυσιολογικά θα έπρεπε να ήταν μέρος και μέλος της φίλο-μνημονιακής συμμαχίας, όχι μόνο αρνήθηκε για μία ακόμα φορά να ενταχθεί σε αυτήν αλλά επέβαλε σε όλα τα εξαπτέρυγα της συμμαχίας του μνημονίου τη δική του πολιτική θεματολογία.

Ουσιαστικά η εκστρατεία Σοκ & Δέος απέτυχε πανηγυρικά. Όταν την Τετάρτη 25 Μαΐου, στο άρθρο μας με τίτλο «Που θα περάσει το Σαββατοκύριακο ο Πρόεδρος» γράφαμε: «Απομένει να δούμε τώρα που ανεβαίνει και το θερμόμετρο σε ποια περιοχή της Ελλάδας θα αποφασίσει να περάσει Σαββατοκύριακο ο Πρόεδρος». Δεν περιμέναμε με τίποτε ότι η λαϊκή αγανάκτηση θα έφθανε στο σημείο να αποδοκιμασθεί (όπως αναφέρει τοblog ΦΙΜΩΤΡΟ) ο Γιώργος Παπανδρέου στα Καλάβρυτα, κατά την επίσκεψη του στη μαρτυρική πόλη την Κυριακή 29 Μαΐου.

Ενώ λοιπόν επεδίωκαν να παγιώσουν στην κοινωνία και στις πολιτικές δυνάμεις τον φόβο για την επόμενη ημέρα (χρεοκοπία), πέτυχαν το εντελώς αντίθετο. Η κοινωνία στα πρόθυρα εξέγερσης διαμαρτύρεται όπου σταθεί και όπου βρεθεί. Οι πολιτικές δυνάμεις που αντιδρούν στο περιβόητο μνημόνιο είναι σήμερα κατά κοινή παραδοχή συντριπτική εκλογική πλειοψηφία. Και όλα αυτά μόλις χρόνο από την ψήφιση του μνημονίου.

Γιατί ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μόλις πέρσι τον Μάιο ψηφίσθηκε το περιβόητο μνημόνιο κάτω από το εκβιαστικό δίλημμα «Τρόικα για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις και να μην χαθούν οι καταθέσεις». Οι πολιτικές δυνάμεις που το ψήφισαν και το αποδέχθηκαν (ΠΑΣΟΚ, ΛΑ.Ο.Σ και Φιλελεύθερη πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) ήταν σαφέστατα και εκλογική πλειοψηφία, ενώ οι ισχυρότερες εφεδρείες του Ελληνικού Πολιτικού Συστήματος (έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ) στήριζαν άκριτα την φίλο-μνημονιακή συμμαχία.

Υπάρχει φυσικά και ένα τμήμα της κοινωνίας που φοβάται σήμερα περισσότερο. Είναι αυτό που τρέχει στα γκισέ των τραπεζών και αποσύρει τις καταθέσεις του. Όμως σε αυτήν ακριβώς την διαπίστωση βρίσκεται και η τεράστια αποτυχία του μνημονίου. Το τμήμα της κοινής γνώμης που φοβήθηκε και αποσύρει αυτές τις ημέρες τις καταθέσεις του, είναι οι λεγόμενοι «νοικοκυραίοι». Είναι δηλαδή εκείνο το τμήμα που βρίσκεται πολιτικά πιο κοντά στο μνημόνιο. Οι «νοικοκυραίοι» λοιπόν δεν στηρίζουν το μνημόνιο και δεν παλεύουν πολιτικά την άποψη του, αλλά το αποδέχονται ως αναγκαίο κακό παρ’ ότι πλήττονται οικονομικά. Αποδέχονται το μνημόνιο ως αναγκαίο κακό διότι πιστεύουν ότι έχουν να χάσουν περισσότερα αν προκύψει γενικευμένη κοινωνική αναταραχή και καθεστώς χρεοκοπίας. Είναι το τμήμα της κοινωνίας που βάζει στην ζυγαριά την ιδιοκτησία ενός κύριου και ενός εξοχικού σπιτιού, την κατοχή 1-2 ιδιωτικών αυτοκινήτων και φυσικά τις ετήσιες αποδόσεις μίας αξιοπρεπούς κατάθεσης. Ουσιαστικά αυτοί που έπρεπε να στηρίζουν πολιτικά το μνημόνιο δεν το πιστεύουν και τρέχουν να προφυλαχθούν από τις επιπτώσεις του.

Όμως γιατί η περιβόητη Τρόικα επιδιώκει με αυτά τα χυδαία επικοινωνιακά μέσα και έναντι οιουδήποτε τιμήματος να πετύχει την περιβόητη πολιτική συναίνεση;

Πολλοί διαπρεπείς νομικοί πιστεύουν και διακηρύττουν πλέον δημόσια ότι τα Μνημόνια 1 & 2 χρειάζονταν τουλάχιστον 180 ψήφους για να εγκριθούν και να ισχύουν. Ήτοι εάν το Μνημόνιο 2 ψηφισθεί και αυτό με λιγότερους από 180 ψήφους είναι Νομικά Άκυρο όπως ισχυρίζονται ότι είναι το Μνημόνιο 1.

Δηλαδή, σε πάρα πολύ απλά Ελληνικά. Εάν ισχύουν τα αμέσως προηγούμενα, τότε όσα δάνεια έχει πάρει ή θα πάρει η Ελλάδα μέσω των μνημονιακών μηχανισμών, δεν είναι ενυπόθηκα αλλά απλά δάνεια σαν και αυτά με τα οποία δανείζονταν το Ελληνικό κράτος μέχρι σήμερα.

Εμείς δεν γνωρίζουμε εάν ισχύει 100% το προαναφερόμενο νομικό ζήτημα. Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά πως γίνονται deal. Μα είναι ποτέ δυνατόν να υποχρεώσει ο δανειστής τον δανειζόμενο σε χρεοκοπία; Την στιγμή μάλιστα που ο δανειζόμενος κάνει ότι μπορεί πουλώντας ακόμα και την πατρική του περιουσία για να εξοφλήσει τα χρέη του; Και την στιγμή μάλιστα που είναι βέβαιο ότι τα παλαιού τύπου ομόλογα, που έχουν στην κατοχή τους οι δανειστές, δεν τους εξασφαλίζουν απαιτήσεις πάνω στην περιουσία του Ελληνικού Κράτους;

Με αυτά, τις απλές σκέψεις αρχίζει αυτή η κρίσιμη εβδομάδα, αφού πλέον εισάγονται στην Βουλή τα πρώτα μέτρα της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής.

Εισάγονται δηλαδή προς ψήφιση τα εισπρακτικά μέτρα των 29 δις ευρώ.

Αρχίζει λοιπόν μία πολύ κρίσιμη εβδομάδα!

Πηγή

read more "Αρχίζει λοιπόν μία πολύ κρίσιμη εβδομάδα..." Διαβάστε περισσότερα...

Το θαύμα της μεταπολίτευσης: Τα κατακάθια πήραν την εξουσία

Ακόμα Καλύτερες Μέρες

• Γράφει ο Κώστας Καββαθάς

Αμπαρωμένοι στα σπίτια με σακιά άμμου στα παράθυρα για να προφυλαχτούν απ’ τις σφαίρες στα χρόνια της γερμανικής Κατοχής, των Δεκεμβριανών και του Εμφύλιου οι άνθρωποι που δεν είχαν βγει στο βουνό ή δεν δολοφονούσαν πατριώτες για λογαριασμό των Ταγμάτων Ασφαλείας διατηρούσαν την ελπίδα.

Καθισμένα γύρω απ’ το μαγκάλι τα παιδιά μασουλούσαν κάστανα και χαρούπια και ονειρεύονταν πως, όταν ο πόλεμος τελειώσει και μεγαλώσουν θα γίνουν ναυτικοί, συμβολαιογράφοι, γιατροί, μηχανικοί αυτοκινήτων και, όταν πάνω απ’ την Αθήνα πέταξαν δύο αεριωθούμενα Gloster Meteor και στο «Χασάνι» συγκεντρώθηκαν τα Spitfire και Hurricane της Πολεμικής Αεροπορίας μηχανικοί αεροπλάνων.

Οι δεκαετίες πέρασαν και τα παιδιά που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 40 ακόμα περιμένουν να κάνουν τα όνειρα πραγματικότητα. Όχι πως δεν διέπρεψαν στα επαγγέλματα που διάλεξαν, ιδιαίτερα εκείνοι που «εκεί στη ξένη, θεϊκά δεμένοι με την οικουμένη» όπως τραγουδούσε στον «εθνικό του ύμνο» ο Σαββόπουλος αλλά, αυτοί που έδωσαν τη μάχη στην Ελλάδα.

Πολλοί κατάφεραν να ξεπεράσουν την «νεοελληνική πραγματικότητα» που, με ύπουλους και πλάγιους τρόπους, επέβαλαν αυτοί που κυβέρνησαν τη χώρα, και να διακριθούν. Ποιητές, ηθοποιοί, αρχιτέκτονες, μουσικοί, καλλιτέχνες, συγγραφείς ακόμα και …εκδότες διέπρεψαν όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά, και στο εξωτερικό.

Οι άλλοι, οι όχι τόσο δυνατοί, εκείνοι που δεν διάθεταν τα απαραίτητα βύσματα, που πολέμησαν τον κατακτητή, είχαν την ατυχία να μη γεννηθούν στην Εκάλη και στο Παλαιό Ψυχικό, πήραν των ομματίων τους και έγιναν γκασταρμπάϊτερ στα εργοστάσια της Γερμανία, στα ορυχεία του Βελγίου και στις λάντζες του Αστόρια. Ένα μεγάλο τμήμα χάθηκε στα γκούλαγκ του πατερούλη Στάλιν και στα χωριά των πολιτικών κρατουμένων στην Ουγγαρία και στη πρώην Γιουγκοσλαβία.

Στην Ελλάδα τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Με το τέλος του 2ου ΠΠ και του Εμφύλιου ξεκίνησε μία νέα, «μελετημένη» κατοχή με το, αποκαλούμενο Σχέδιο Μάρσαλ που, μόνο στο όνομα διαφέρει από το σημερινό Μνημόνιο!

Μία ομάδα αρπακτικών, πρώην δοσίλογων και συνεργατών των Γερμανών (και Αμερικανών) πλούτισε σε βαθμό που εξέπληξε ακόμα και τον βασιλιά του Μπρουνέϊ! Με τον πακτωλό έγιναν κάποιες –υγιείς- βιομηχανίες (Ιζόλα, Πίτσος, Χρωπεί, Βιομηχανία Ζαχάρεως κλπ), ακολούθησαν κάποιες άλλες (Πιρέλι, Όπελ, Νισάν, Νάμκο κλπ).

Κι ενώ κάποιοι Έλληνες άρχιζαν να πιστεύουν ότι, η χώρα θα βρει τη γαλήνη (και την ανάπτυξη) στην Ευρώπη που ονειρεύτηκαν (μεταξύ άλλων) οι Αντενάουερ, Σουμάν, Μονέ και Γκάσπερι, στην Ελλαδίτσα έγινε …δικτατορία! Τα τανκς κατέβηκαν στους δρόμους, η χώρα μπήκε στο γύψο και, ο τσιμεντόλιθος, τα πλέι ρουμ και τα τουριστικά γυφτο- καταλύματα»πήγαν σύννεφο» -για να μην αναφερθώ στη πολιτική και πολιτιστική ζωή που πήγε στον πάτο.

Και μετά ήλθε η Μεταπολίτευση!

Αν κάποιος έχει καταλάβει τι ακριβώς σημαίνει ο όρος θα με υποχρεώσει ενημερώνοντας με. Για μένα η μεταπολίτευση ήταν κάτι σαν μία τεράστια κουτάλα που μπήκε στη χύτρα της κοινωνικής σούπας και έβγαλε στην επιφάνεια τα κατακάθια.

Από την εποχή του «εθνάρχη» μέχρι τη σημερινή του Γοδεφρίγου δεν έγινε απολύτως τίποτα που να συμβάλει στη «ψαγμένη» οικονομική ανάπτυξη, σε πράξεις και αποφάσεις που «έβλεπαν» το μέλλον, αντί το περιεχόμενο της κάλπης και της τσέπης των πολιτικών ταγών.

Η μία μετά την άλλη οι βιομηχανίες κατέρρευσαν από την έλλειψη κρατικού σχεδιασμού και τις επιθέσεις των πράσινων και γαλάζιων φρουρών (υπάρχει άραγε χαρακτηριστικότερο παράδειγμα απ’ την ΧΡΩΠΕΙ;) και, ο μετά το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο» ο «εθνικά υπερήφανος και ανεξάρτητος ελληνικός λαός» άρχισε να ξεφαντώνει με …δανεικά!

Το τι δανεικό πήραν οι 6 Ιππότες της (Ανάποδης) Αποκάλυψης δεν λέγεται. Ή μάλλον λέγεται. Το επίσημο είναι 340 δις, το ανεπίσημο 600, κάποιοι ομιλούν για 1 τρις κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά.

Τα δανεικά έκαναν τον εθνικά υπερήφανο λαό να «ζήσει τον μύθο του στην Ελλάδα» ψωνίζοντας με τις χιλιάδες «μερσεντέ 200 κομπρέσορ», πόρσε «καγιέ» και «μπέμπες». Γέμισαν οι δρόμοι και οι ατραποί, οι πλατείες των επαρχιακών πόλεων και των χωριών με αυτά που, ο Τύπος των Δακρύων αποκαλεί «πολυτελή αυτοκίνητα».

Η ελληνίτσα κατέκτησε τη 1η θέση στην ευρωζώνη σε αριθμό μερσεντέ ανά κάτοικο κάνοντας τους κουτόφραγκους να ξανακοιτάξουν προς τα εδώ. Και να ήταν μόνο τα κομπρέσορ. Ήταν και οι βίλες στο «νησί των ανέμων». Τα πάρτι των επωνύμων κουράδων του βλαχομπαρόκ life style. Οι ξαπλώστρες των 3 και 4000 ευρώ (το μήνα;) στο Parasite Beach, τα Range Rover, Jaguar και οι Porsche των κοινωνικών φλώρων –που δεν ήξεραν να τις οδηγούν!

Κάθε φορά που κάποιος έγραφε ή έλεγε ότι η ισχυρή Ελλάδα ζει σε εικονική πραγματικότητα δέχονταν τις επιθέσεις των «ευλογημένων» δημοσιογράφων που παραβρίσκονταν στον «πρωϊνό κεφέ» ή στο απογευματινό ούζο. Το τι απαισιόδοξο, γκρινιάρη, άνθρωπο που δεν βλέπει το μεγαλείο του Gollum της Μέσης Γης, του Ραφηνάτου, του Μεγάλου Τιμονιέρη και, τελευταία του Γοδεφρίγου του 3ου δεν λέγεται.

Τώρα διαβάζω ότι, η τρόικα διέταξε
α. συναίνεση
β. απολύσεις, συνταξιοδοτήσεις, κλείσιμο δημοσίων οργανισμών, πλήρη πώληση ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, λιμανιών, τυχερών παιχνιδιών, μείωση συντάξεων (των 330 ευρώ) προκειμένου η Ελλάδα να μπορέσει και πάλι να ξανα-αναπτυχθεί για να αποπληρώσει τα δάνεια που είχε πάρει για να …αναπτυχθεί.

Κ.Κ.

read more "Το θαύμα της μεταπολίτευσης: Τα κατακάθια πήραν την εξουσία" Διαβάστε περισσότερα...

Η χούντα Παπανδρέου καταρρέει από τους πολίτες στο Σύνταγμα

Πρωτοφανείς διαστάσεις προσλαμβάνει η σημερινή συγκέντρωση των Αγανακτισμένων πολιτών στο Σύνταγμα.

Λίγο μετά τις 9 το βράδυ είχαν κατακλυστεί όχι μόνο η Πλατεία Συντάγματος, αλλά και η Αμαλίας, η Φιλελλήνων, η Μητροπόλεως, η Πανεπιστημίου, η Σταδίου και όλοι οι δρόμοι που οδηγούν στην πλατεία, η οποία κυριολεκτικά ασφυκτιά!

Περισσότεροι από 100 χιλιάδες συγκεντρωμένοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή μπροστά από τη Βουλή των Ελλήνων!

Στους παλαιότερους η συγκέντρωση θυμίζει κάτι από τις τεράστιες πολιτικές συγκεντρώσεις της δεκαετίας του ΄80 και του ΄90, τότε που τα πούλμαν που μίσθωναν τα κόμματα εξουσίας έφερναν κόσμο από όλη την Ελλάδα στο Σύνταγμα ή στο Πεδίον του Άρεως.

Αγανακτείστε ελεύθερα, κάνει καλό!

Ε, λοιπόν, έγινε! Ο λαός της φράπας (και της φάπας) σηκώθηκε από τον καναπέ. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Προς το παρόν.

Δεν είναι η πρώτη φορά – ξανάγινε στις πρώτες γενικές απεργίες, μετά το μνημόνιο, μέχρι τον περασμένο Μάιο, οπότε και η δολοφονία των υπαλλήλων της Μαρφίν, τα δακρυγόνα και το ξύλο, τα μπάχαλα και οι μολότοφ έκαναν πάλι τη δουλειά τους. Ο φετινός Μάιος, όμως, είναι διαφορετικός – δεν πατάει στη γνωστή συνταγή που αποτυγχάνει κάθε τρεις και λίγο, εδώ και τρεις δεκαετίες. «Ξυπνήσαμε», είπαν οι πρωτεργάτες και δώσανε το σύνθημα. «Κάλλιο αργά παρά ποτέ», είπαν πολλοί και έσπευσαν να γεμίσουν την πλατεία. «Απολίτικο, αλλά ενδιαφέρον», είπαν κάποιοι άλλοι, και έσπευσαν να φορέσουν τη στολή του πολιτικού επιστήμονα και να ψυχαναλύσουν το πόπολο. «Χουλιγκάνοι και φεησμπουκάδες», είπαν κάποιοι ινστρούχτορες και έσπευσαν… στον καναπέ. Λίγο παράδοξο μου φαίνεται: να σηκώνεται ο λαός από τον καναπέ, και –σαν απάντηση– να κάθεται στον καναπέ η ναρκισσιστικά αυτοανακηρυχθείσα… πρωτοπορία!

Η φετινή αποκαναπεδίαση είναι ειρηνική και ακομμάτιστη. Μαζική και διαρκής. Και εκεί έγκειται η επιτυχία της. Ο ελληνικός λαός, ένα χρόνο τώρα, συλλογικοποιείται και πολιτικοποιείται. Και αυτό είναι το σημαντικότερο και πλέον ελπιδοφόρο γεγονός, ασχέτως των πολιτικών εξελίξεων. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, η πρωτοβουλία αυτή έχει ήδη επιτύχει: ο λαός ξαναγίνεται λαός. Και αποφάσισε να διαδηλώσει με τον τρόπο που θεωρεί αυτός σωστό: χωρίς κομματικά λάβαρα, χωρίς γηπεδικούς διαχωρισμούς «οι αποδώ και οι αποκεί» και χωρίς βία.

Οι Έλληνες δεν ψάχνουν, πλέον, αυτά που τους χωρίζουν, αλλά αυτά που τους ενώνουν. Στέκουν κριτικά απέναντι σε κόμματα και ιδεολογίες και αναζητούν ένα νέο όραμα, μια νέα πρόταση. Πρόταση που να συνθέτει όλες τις μικρές επιμέρους αλήθειες, που κρατούσαν ως τώρα εργολαβικά τα διάφορα μαγαζάκια: αληθινή και άμεση δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, αντίσταση στην υποτέλεια τραπεζών, πολυεθνικών και λοιπών επικυριάρχων, εθνική ανεξαρτησία, αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια. Ένα όραμα συνθετικό, που έρχεται από το μέλλον.

Και στις πλάτες αυτού του κόσμου που έρχεται από το μέλλον, έχουμε τα ρετάλια του παρελθόντος να κάνουν αυτό που πάντα ήξεραν να κάνουν: μία τρύπα στο νερό. Η Αριστερά, συνεπής στην μακρά και αγωνιστική πορεία εκτός ελληνικής πραγματικότητας που έχει διαγράψει, ασχολείται με τα –κατ’αυτήν– σοβαρά ζητήματα των ημερών: την ανάγκη απουσίας ελληνικών σημαιών σε ένα ελληνικό λαϊκό κίνημα (αντίφαση την οποία δεν αντιλαμβάνεται, λόγω των πολλαπλών ιδεολογικών εγκεφαλικών που έχει υποστεί), την αισθητική φύση των συνθημάτων («γηπεδικά» όπως τα χαρακτηρίζουν οι φιλόλογοι της πολιτικής ορθότητας), τις ενδυματολογικές επιλογές του κόσμου (καθώς το αριστερίστικο λάιφ στάιλ προβλέπει ειδικό ντρεσκόουντ για τις διαδηλώσεις), το διαιτολόγιο του κινήματος («διαδήλωση με μπύρες και σουβλάκια» κοροϊδεύουν οι ούλτρα-επαναστάτες, που εδώ και τριάντα χρόνια κάνουν συνεχώς διαδηλώσεις με μπύρες και σουβλάκια) κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ. Ορισμένοι εξ’ αυτών έφτασαν να χωρίσουν την πλατεία στα δύο: επάνω, στον δρόμο, οι χουλιγκάνοι, φασίστες, απολιτίκ γηπεδόβιοι και κάτω, στη συνέλευση, οι δημοκράτες, προοδευτικοί, συνειδητοποιημένοι. Απ’ ότι φαίνεται, για κάποιους, η ύπαρξη κάποιου ανεγκέφαλου, φασίστα, χειραγωγούμενου «άλλου» είναι απαραίτητο –ίσως και το μοναδικό– στοιχείο πολιτικού αυτοπροσδιορισμού…

Αν η Αριστερά θεωρεί πως ο «απολίτικος λαουτζίκος» συνιστά «υποκείμενο προς αξιοποίηση», η Δεξιά θεωρεί πως ο «απολίτικος λαουτζίκος»… είναι εξ’ ορισμού δεξιός! Ίσως επειδή η Δεξιά έχει χάσει από καιρό κάθε επαφή με την πολιτική και την ιδεολογία, νομίζει πως κάθε πολίτης που διαδηλώνει χωρίς κομματική ταυτότητα είναι… δικός της. Πως μία διαδήλωση με ελληνικές σημαίες συνιστά νομιμοποίηση της μισανθρωπίας των Χρυσαυγιτών ή… γκάλοπ υπέρ του Σαμαρά!

Όλες οι ιδεολογικές, πολιτικές ή απλώς… πνευματικές αναπηρίες που συσσώρευσε η μεταπολίτευση στην πολιτική και πνευματική ελίτ της χώρας, βγαίνουν τώρα στο φως. Φαίνεται στην αμηχανία που επιδεικνύουν απέναντι στη μαζική και ειρηνική αυτή κινητοποίηση. Βλέπεις, χρόνια τώρα, όλοι καταδίκαζαν και κατηγορούσαν τον καναπέ, αλλά –κατά πώς φαίνεται– η κατάσταση αυτή τους βόλευε. Φώναζαν να σηκωθεί ο λαός από τον καναπέ αλλά κατά βάθος το απεύχονταν. Γιατί; Γιατί τώρα που ο λαός σηκώθηκε, αποδεικνύεται η χρεοκοπία όλων αυτών των ρεταλιών της μεταπολίτευσης. Φαίνεται ξεκάθαρα η γύμνια τους. Γι’ αυτό και όλη αυτή η απαξίωση, ο σκεπτικισμός, οι γραφικές προσπάθειες καπελώματος, ως και η ανοιχτή αντίθεση. Το «ξύπνημα» του ελληνικού λαού καθιστά όλα τα κόμματα, τα μαγαζιά και τα παραμάγαζα δεινόσαυρους. Απολιθώματα του χθες, που αδυνατούν να κατανοήσουν πως η ελληνική κοινωνία μπαίνει σε μια νέα ιστορική περίοδο, στην οποία οι ίδιοι δεν έχουν θέση…

Δεν ξέρω που θα οδηγήσει και τι μορφή θα πάρει αυτή η νέα περίοδος. Το μόνο που ξέρω είναι ότι δημιουργείται μια νέα κοινωνία και είναι στο χέρι μας να γίνει καλύτερη από την τωρινή.

Από Citypress και Xilapetres

read more "Η χούντα Παπανδρέου καταρρέει από τους πολίτες στο Σύνταγμα" Διαβάστε περισσότερα...

Και τώρα... Πάγκαλος εναντίον “Αγανακτισμένων”

Πανικόβλητη η κυβέρνηση βάζει τον Πάγκαλο να επιτεθεί στο ογκούμενο Κίνημα των “Αγανακτισμένων”

Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει ο Πάγκαλος και ξανά προς τον προβοκατόρικο ρόλο του.

Αυτή τη φορά τα έβαλε με το κίνημα των Αγανακτισμένων. Τον πείραξε φαίνεται, τον ενόχλησε στο Μεγάλη Βρετανία που κάνει τα ρεβεγιόν του και τα τρώει μαζί με τους φίλους του επιχειρηματίες.

Σε συνέντευξή του στο Εθνος της Κυριακής ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης (ο οποίος μάλλον μετράει μέρες στο πόστο του) χαρακτήρισε του Αγανακτισμένους «μόδα των Νέων Τεχνολογιών». Δεν ντρέπεται μάλιστα να παραλληλίζει τις διαδηλώσεις με αυτές στην Αίγυπτο λέγοντας: «Δείτε που οδήγησε το κίνημα του facebook. Στην εδραίωση σκληρού στρατιωτικού ελέγχου της χώρας. Κινήματα χωρίς ιδεολογία και οργάνωση, δηλαδή κινήματα που βασίζονται σε ένα συναίσθημα, σε μια στιγμή οργής δύο πράγματα μπορούν να προσφέρουν: είτε ενός είδους ανώδυνη και αναποτελεσματική τελική εκτόνωση που δεν ενδιαφέρει και την πολιτική αυτή καθ’ αυτή είτε ανοίγουν το δρόμο για την κατάληψη της εξουσίας με αντιδημοκρατικές μεθόδους σε οργανωμένες μειοψηφίες». Και συνεχίζει ανερυθρίαστα: «Πολιτικό κίνημα θα σχηματιστεί όταν στα πανό δεν βλέπουμε μια διαρκή άρνηση όπου τεράστια όχι δεσπόζουν και καταπίνουν τα πάντα, αλλά όταν δούμε μια ιδέα για την οποία αξίζει κάποιος να κάνει θυσίες».

Κρίμα, για τον Πάγκαλο που εχθροί και φίλοι τον χαρακτηρίζουν ευφυή άνθρωπο. Εκτός κι αν ευφυΐα είναι να παίζει τα παιχνίδια του ΓΑΠ και της Τροϊκας.

Δηλαδή τι κάνει ο άνθρωπος; Κατηγορεί τους χιλιάδες νέους που δεν έχουν δουλειά, που πεινάνε από την πολιτική του Μνημονίου και το κυριότερο, που δε βλέπουν ελπίδα, ότι προετοιμάζουν το έδαφος για κάποιους που θα καταλάβουν αντιδημοκρατικά της εξουσία; Ή ότι θα εκτονωθούν σύντομα κι άρα δεν ενδιαφέρον την πολιτική;

Και ποιος του είπε ότι είναι πολιτικό το κίνημα αυτό που στηρίζεται στη χρήση του ίντερνετ; Δε θέλει να είναι πολιτικό, κοινωνικό κίνημα, θέλει να είναι ένα κίνημα που θα ταρακουνήσει τους καρεκλοκένταυρους φίλους του κ. Πάγκαλου; Αλλά που να το καταλάβει αυτό ένας πολιτικός σαν τον Πάγκαλο; Έχει μήπως τα κότσια να πάει στο Σύνταγμα και να πει στον συνταξιούχο που παίρνει 400 ευρώ ότι αυτός δηλώνει εισόδημα 900 χιλ. ευρώ το χρόνο, κι αυτά είναι μόνο τα φανερά;

Μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει ο κ. αντιπρόεδρος ο οποίος έχει ασυλία από το αφεντικό του, τον κ. Παπανδρέου, άρα είναι και οι δύο συνυπεύθυνοι για ότι θα γίνει από εδώ και στα εξής.

Ακόμη κι αυτά που γράψαμε είναι πολλά για έναν «τελειωμένο» πολιτικό παλαιάς κοπής.

Πηγή

read more "Και τώρα... Πάγκαλος εναντίον “Αγανακτισμένων”" Διαβάστε περισσότερα...

Κάτι νέο γεννιέται, που τους τρομάζει...

Κύριε Πάγκαλε, η σχέση σας με το διαδίκτυο μάλλον είναι όπως η σχέση ενός ευνούχου με το σεξ. Πανικόβλητος εξαπολύετε μαλακίες τετραγωνισμένες. Εάν είχατε την θέληση και την δυνατότητα να παρευρεθείτε στο Σύνταγμα, θα ακούγατε προτάσεις, ιδέες, πάνω από όλα ίσως καταλαβαίνατε ότι ο λαός είναι πιο λογικός και σοφός από εσάς. Άντεξε την κυβέρνησή σας και τους λοιπούς στωικά, με υπομονή, ίσως και φόβο...

Τώρα είναι στους δρόμους χωρίς φασαρίες χωρίς μπαχαλάκηδες χωρίς δολοφόνους (μαρφίν - άραγε ήταν τυχαίο;) έβγαλε από πάνω του την ταμπέλα του κόμματος (άλλο ένα κλειστό επάγγελμα που άνοιξε - επαγγελματίας διαδηλωτής) και κουβεντιάζουν μεταξύ τους. Προτείνουν, διαφωνούν, μα πάνω από όλα στη βασική αρχή της δημοκρατίας ακούν. Ακούν ρε άχρηστοι ο ένας τον άλλον και στο τέλος βρίσκουν την μέση λύση.

Λύσεις για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί υπάρχουν. Μυαλά που να το καταλάβουν από εσάς δεν υπάρχουν. Η αλήθεια, όσο και να πονάει, πάντα θα υποστηρίζεται από πολλούς, αρκεί να μπορείτε να δείξετε εσείς πρώτοι τον δρόμο. Όχι με μισόλογα, όχι με παπαγαλάκια.

Φίλτατε κύριε Πάγκαλε και λοιποί συνεργάτες, είσαστε μικροί και ανίκανοι διαχειριστές της εξουσίας (που εμείς σας έχουμε δώσει). Η λογική λέει δυο πράγματα. Ή είσαστε βλάκες ή είστε πουλημένοι. Με περισσότερες πιθανότητες να βρίσκονται στο δεύτερο.

Οι αλλαγές που φοβάστε θα έρθουν νομοτελειακά κι εσείς δεν θα είστε μέσα στο νέο που γεννιέται. Νέο σύνταγμα θα γίνει. Πρέπει να αλλάξει και μετά με νέους κανόνες να δημιουργηθεί η νέα Βουλή. Λίγοι βουλευτές και με δικαίωμα να πολιτεύονται τα 8 χρόνια. Θα εκλέγεται πρόεδρος από τον λαό για τον λαό, όχι από το κόμμα για το κόμμα.

Όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους. Είναι πολύ εύκολο. Το ξέρετε αλλά το φοβάστε, για την ακρίβεια, το τρέμετε. Και αυτό θα είναι ο πολιτικός σας θάνατος.

Καληνύχτα κύριοι

Καληνύχτα κύριε Πάγκαλε

Καλημέρα Ελλάδα

Οι Έλληνες πάντα κάτω από την γαλανόλευκη θα δακρύζουν και θα παλεύουν και θα προσφέρουν τα πάντα, είτε το θέλετε είτε όχι.

Εσείς, δυστυχώς, δεν είσαστε ικανοί για να το καταλάβετε... αλλά να είστε σίγουροι πως θα το... νιώσετε...

Αναγνώστης

read more "Κάτι νέο γεννιέται, που τους τρομάζει..." Διαβάστε περισσότερα...