Πάμε στο Σύνταγμα τώρα...

• Κατεβείτε στο Σύνταγμα τώρα και πάρτε μέρος στην δημοκρατία που πάει να γεννηθεί

Οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων, που μας κυβερνούν 30-τόσα χρόνια, εφαρμόζουν τις πολιτικές που επιλέγουν χωρίς να ρωτήσουν κανένα. Παρά τα όσα ψευδώς υπόσχονται προεκλογικά, εφαρμόζουν άλλα. Και μας λένε πως είναι και δημοκρατία αυτό.
Δεν τα κάνουν αυτά μόνο οι δικοί μας στην ελλάδα. Τα ίδια κάνουν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Μια δημοκρατία κοροϊδία. Μια δημοκρατία παρωδία. Γι’ αυτό και οι λαοί ξεσηκώνονται και θα συνεχίσουν να ξεσηκώνονται. Και να ζητούν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων έχουν προδώσει τις προσδοκίες των οπαδών και των ψηφοφόρων τους. Πολλές φορές. Και τελευταία είδαμε να κατηγορούν τους ίδιους τους πολίτες, δηλαδή τους οπαδούς και τους ψηφοφόρους τους, πως είναι οι πολίτες υπεύθυνοι για τα καταστροφικά αποτελέσματα της πολιτικής συναλλαγής και του πελατειακού συστήματος. Του πελατειακού συστήματος που αυτές οι δύο ηγεσίες εφάρμοσαν απαρέγκλιτα. Και που μόλυνε την κοινωνία όλη.
Οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων θεωρούν πως ο λαός τους δίνει ΛΕΥΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ στις εκλογές. Ετσι νομίζουν. Εφαρμόζουν δηλαδή την ρήση “ο λαός μας ενεπιστεύθη την εξουσίαν, αλλά δεν μας είπεν πως να την ασκήσωμεν”. Ενώ δεν έκαναν ποτέ τον κόπο να ρωτήσουν τον λαό. Με ένα έστω δημοψήφισμα. Εστω ένα.
Ετσι οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν τι θέλει ο ελληνικός λαός.
Για όλα αυτά και επειδή δεν έχουμε άλλα περιθώρια πια (θα τα πουλήσουν όλα, κι εμάς θα μας κάνουν φορο-δουλοπάροικους), κατεβείτε στο Σύνταγμα. Τώρα. Τώρα.
Κατεβείτε στο Σύνταγμα τώρα. Βρείτε τους “300 έλληνες” και υπογράψτε για να γίνει το πολλαπλό δημοψήφισμα για όλα τα θέματα που μας καίνε.
Αφήστε τις ιδεολογίες στο σπίτι σας. Δείτε πως κατέβηκαν ενωμένοι και ακομμάτιστοι οι Ισπανοί στις δικές τους πλατείες. Φτάνει τόσο που ζήσαμε διχασμένοι. Ας ενωθούμε στο ελάχιστο. Ας ενωθούμε σε μια κοινή απαίτηση όλοι: Στην εφαρμογή της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Και ας αρχίσουμε από αυτό το πολλαπλό δημοψήφισμα.
Φτάνει τόσο που φαγωθήκαμε μεταξύ μας. Φτάνει τόσο που διχαστήκαμε. Ας βρούμε τι έχουμε κοινό: την δημοκρατία. Ας αγωνιστούμε για την δημοκρατία. Αγωνιζόμενοι για την δημοκρατία κατοχυρώνουμε το δικαίωμα να ακούγεται η γνώμη μας. Η θέλησή μας. Οι διαφορετικές μας ιδέες.
Χωρίς δημοκρατία καμμία ιδεολογία δεν έχει πιθανότητα εφαρμογής.
Παρά μόνο η ιδεολογία της διαφθοράς και της συναλλαγής.
Οι “300 έλληνες” δεν είναι κόμμα. Δεν είναι πολιτική οργάνωση. Δεν είναι τίποτε τέτοιο. Είναι απλώς μια οργανωτική επιτροπή. Ενισχύστε τους. Μην τους αφήνετε μόνους. Πρέπει να γίνουμε πολλοί. Να καλύψουμε τις 24-ωρες βάρδιες της συλλογής υπογραφών. Να τους εμψυχώσουμε. Ολοι. Αριστεροί, δεξιοί, κομμουνιστές, σοσιαλιστές, αναρχικοί. Ολοι.
Θυμηθείτε το: Χωρίς δημοκρατία καμμία ιδεολογία δεν έχει πιθανότητα εφαρμογής.
Κατεβείτε στο Σύνταγμα τώρα και πάρτε μέρος στην δημοκρατία που πάει να γεννηθεί.

Θραξ ο Αναρμόδιος

ΥΓ. Το ιστολόγιο StopCartel μεταδίδει ζωντανά εικόνες από τους “300 έλληνες” στο Σύνταγμα. Οι φωτογραφίες είναι από το ιστολόγιο Αντι-νέα τάξη πραγμάτων και τραβήχτηκαν το πρωί στο Σύνταγμα.

Οι ρεαλιστές της πλατείας Συντάγματος

Επειδή συμφωνούμε απολύτως με το πλακάτ της φωτογραφίας και με το πανό, κι επειδή τα κόμματα και η προπαγάνδα κάνουν ό,τι μπορούν όχι μόνο για να θάψουν κάθε προοπτική ανατροπής, αλλά και για να διαστρεβλώσουν την ίδια την πραγματικότητα, θυμίζουμε ότι υπάρχουν ακόμα μερικοί συμπολίτες μας στην πλατεία Συντάγματος. Δεν είναι ουτοπιστές αυτοί και ρεαλιστές οι υπόλοιποι νεοέλληνες που περιμένουμε βοήθεια εξ ουρανού ή από κοινοβουλίου. Είναι πλέον αυταπόδεικτο ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο.

Θα διαβάσετε δεκάδες αναλύσεις που θα λένε πόσο διαφορετικές είναι οι συνθήκες που οδήγησαν τους Ισπανούς στην πλατεία Ντελ Σολ και σε πολλές άλλες ισπανικές πλατείες, από τις συνθήκες που οδήγησαν τους δικούς μας τριακόσιους ή διακόσιους να μείνουν στην πλατεία Συντάγματος. Θα ακούσετε πόσο διαφορετικές σε σχέση με τις εδώ, ήταν οι αιτίες που οδήγησαν στις εξεγέρσεις στη βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή. Θα ακούσετε ότι δεν υπάρχει προοπτική ανατροπής χωρίς την καθοδήγηση των κομμάτων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων, διότι αν δεν υπάρχει συντεταγμένος φορέας διεκδίκησης όλα αυτά είναι δήθεν καταδικασμένα σε αποτυχία. Θα σας πουν να περιμένετε μέχρι να συμφωνήσει η Αριστερά και μετά βλέπουμε.

Προσέξτε όμως ότι παρότι δεν υπάρχει πραγματικός αριστερός που να διαφωνεί με το ότι η Ελλάδα κακώς συνεχίζει να πληρώνει τους τραπεζίτες ματώνοντας όλο και περισσότερο, παρότι υπάρχουν ακόμα και δημόσιες δηλώσεις αριστερών και «αριστερών» πολιτικών που επιβεβαιώνουν την αντίθεσή τους στη καταλήστευση της χώρας, παρόλα αυτά αποφεύγουν μετά βδελυγμίας να συνυπογράψουν μια κοινή διακήρυξη που να λέει έστω αυτό το αυτονόητο! Να δηλώνει δηλαδή ξεκάθαρα, ότι παρά τις υπόλοιπες διαφωνίες τους, όλα τα κόμματα και οι συσπειρώσεις της αριστεράς απαιτούν την άμεση διακοπή εξυπηρέτησης του χρέους, τουλάχιστον μέχρι να συμβούν δύο πράγματα: πρώτον, να γίνουν γνωστές στην ελληνική κοινωνία οι συνθήκες και οι όροι σύναψης των εξυπηρετούμενων δανείων και να εγκριθεί ή να ματαιωθεί η αποπληρωμή τους κατά περίπτωση ή και εν συνόλω αν χρειαστεί, και δεύτερον, να επανέλθει η Ελλάδα σε ρυθμούς βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης με δημιουργία πλεονάσματος ικανού για την οποιαδήποτε αποπληρωμή νομίμου χρέους.

Είτε πιστεύεις ότι η λύση βρίσκεται στον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης και τη συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς λαούς, είτε ότι ο τόπος δεν αντέχει να περιμένει την άγια εκείνη μέρα και πρέπει να σπεύσει πρώτος στη μάχη, είτε πιστεύεις ότι η αιτία της μιζέριας είναι το χρέος, είτε πως το χρέος είναι απλώς μια αναπόδραστη συνέπεια του νεοφιλελευθερισμού, ένα είναι το σίγουρο: ότι η Ελλάδα αν δε θέλει να τινάξει τα πέταλα, πρέπει εδώ και τώρα να σταματήσει αυτήν την ακατάσχετη αιμορραγία εθνικών πόρων. Το αν μετά θα αποφασίσουμε να υιοθετήσουμε προοδευτικές ή προοδευτικότερες πολιτικές λύσεις, θα εξαρτηθεί από την ίδια την κοινωνία, την οποία και οφείλουμε να ρωτήσουμε! Εκτός αν οι θερμοκέφαλοι αριστεροί μαξιμαλιστές, κοινοβουλευτικοί και μη, παρά τη φτηνή τους ρητορεία, δε δίνουν δεκαράκι για τις εντωμεταξύ αυτοκτονίες από απελπισία, τους θανάτους, την ανεργία, την πείνα, την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους, την επιταχυνόμενη εξαθλίωση της τάξης που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν, με το ανομολόγητο σκεπτικό ότι αν δεν πεθάνουν αρκετοί και δεν πεινάσουν οι περισσότεροι τότε δε θα έχει τύχη η επανάσταση!

Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν δύο κουμπιά: το ένα λέει «διαγραφή του χρέους» και το άλλο «γνήσιος σοσιαλισμός, κοινωνική δικαιοσύνη, κ.λπ.». Αν πατήσεις το πρώτο, τότε το χρέος που ως δια μαγείας θα διαγραφεί, ξέρουμε πως θα αρχίσει αμέσως να επαναδημιουργείται αργά αλλά σταθερά διότι αυτό θα πει καπιταλισμός, αυτό θα πει σώρευση κεφαλαίου. Άρα εδώ δικαιώνονται οι αντισυστημικοί και πάσης τάσεως αντικεφαλαιοκράτες. Αν πατήσεις το δεύτερο, τότε μια συντριπτική κοινωνική πλειοψηφία επιβάλλει μια ριζοσπαστική σοσιαλιστική ανατροπή και οι κεφαλαιοκράτες μετράνε μέρες μαζί με τις περιουσίες τους. Ερώτηση: ποιο θα ήταν το πρώτο μέτρο που θα έπαιρνε μια αριστερή κυβέρνηση; Θα ήταν άλλο από την άμεση παύση εξυπηρέτησης του χρέους; Θα μπορούσε δηλαδή να υπάρξει οποιαδήποτε κοινωνική πολιτική, οποιαδήποτε εφαρμογή σχεδίου εθνικής και κοινωνικής ανοικοδόμησης, έστω και με απλή αναβολή της παύσης πληρωμών αυτού του υπέρογκου χρέους προς τους τραπεζίτες; Με τι κεφάλαια θα χρηματοδοτούνταν η ανάπτυξη, κι ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός;

Άρα λοιπόν παρόλο που το χρέος είναι όντως το αποτέλεσμα και όχι το αίτιο, το κουμπί της διαγραφής (μερικής ή ολικής) είναι φανερό πως πρέπει να πατηθεί πρώτο! Η φροντίδα να μην ξαναδημιουργηθεί σχετίζεται με μεγάλες, δραστικές και σύνθετες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές που θα δρομολογηθούν αν όχι μετά, πάντως το πολύ-πολύ ταυτόχρονα. Με το εξωπραγματικό αυτό -από κάθε άποψη- χρέος, ακόμα και με το μισό του, η χώρα δε θα μπορούσε ποτέ να ορθοποδήσει, πόσο μάλλον να πορευτεί προς έναν γνήσιο κοινωνισμό.

Όταν λοιπόν αντί να προβάλλεται το ευρείας αποδοχής αυτονόητο ως ελάχιστη κοινή απαίτηση των κομμάτων της αριστεράς, προβάλλονται αντιθέτως οι ατελείωτες «συντροφικές» διαφωνίες μας, τότε δεν έχουμε μόνο μια αριστερά ανίκανη να παρακολουθήσει τις ιστορικές εξελίξεις ή έστω να ακολουθήσει την κοινωνία (αντί μάλιστα να την καθοδηγεί ως όφειλε), αλλά έχουμε δικαίωμα να υποθέσουμε το χειρότερο, κι ας οδηγηθούμε εν ανάγκη και σε κατηγορίες για δίκη προθέσεων: όπως και τα υπόλοιπα κόμματα, έτσι και τα αριστερά δεν είναι ότι δεν μπορούν. Απλώς δε θέλουν! Θέτουν το ζήτημα της υπαρξιακής τους αγωνίας που εκφράζεται ως κρίση αυτοπροσδιορισμού μέσω της διαφοροποίησης, πάνω από την κοινωνία που δηλώνουν ότι υπηρετούν. Ας αφήσουμε όμως την περαιτέρω ανάλυση του γιατί δε θέλουν, για ευθετότερο χρόνο. Προς το παρόν αρκεί η διαπίστωση ότι όλοι οι θεσμικοί αριστεροί υποτιθέμενοι διεκδικητές μιας πολιτικής ανατροπής, είναι πλήρως απασχολούμενοι στη βιομηχανία παραγωγής και οριοθέτησης ιδεολογικών διαφορών και της συσκευασίας τους. Η επανάσταση γι αυτούς μπορεί να περιμένει!

Για την ελληνική κοινωνία όμως που υποφέρει όπως και για όσους πεισματικά βρίσκονται στην πλατεία Συντάγματος περιμένοντας συμπαράσταση από όλους όσους πιστεύουν ότι η ανατροπή δεν είναι απλώς ευχή, αλλά κατεπείγουσα εθνική και κοινωνική ανάγκη, δεν μπορεί να περιμένει καθόλου. Ας αφήσουμε την ουτοπία των βολικών κομφορμιστικών μας φαντασιώσεων κι ας πάμε μια βόλτα στο Σύνταγμα να συναντήσουμε το ρεαλισμό!

Πηγή: Διακυβέρνηση και Πολιτική

read more "Πάμε στο Σύνταγμα τώρα..." Διαβάστε περισσότερα...

Οι 15 μέρες που αναμένεται να συγκλονίσουν την Ελλάδα

• Του Γιάννη Τσαραγκλή

Αλήθεια, πόσο ορθές μπορεί να είναι οι πολιτικές αποφάσεις μιας κυβέρνησης, όταν ενεργεί σε ένα περιβάλλον εκβιασμών, σαν και αυτούς που εκτοξεύουν τον τελευταίο διάστημα οι αρχηγοί του Eurogroup, της ΕΚΤ και της Κομισιόν;

Τις επόμενες 15 μέρες η Ελληνική κυβέρνηση θα προσπαθήσει να πείσει τους τοκογλύφους εταίρους μας, με μια σειρά νέων καθαρά αντιεργατικών και αντιλαϊκών φορομπηχτικών μέτρων, εθελουσία έξοδο απο το δημόσιο για να δικαιολογήσουν τις απολύσεις, αλλά και την εσπευσμένη πώληση των κερδοφόρων κρατικών εταιρειών κυρίως της ενέργειας ( ΔΕΗ, ΔΕΠΑ) και του τζόγου (ΟΠΑΠ, Ιππόδρομος, Καζίνα), ότι ... είμαστε καλά παιδιά και αξίζουμε να μας δώσουν την 5η δόση των 110 δισ. ευρώ της Τρόικας, αλλά και ακόμη 100 δισ. ευρώ για το 2012 και μετά.

Εάν δεν καταφέρουμε να τους πείσουμε ότι θα τους δώσουμε - εδώ και τώρα - τις αγορές ενέργειας και τζόγου αλλά και την ΑΟΖ, αυτοί φαίνονται (έτσι δείχνουν) αποφασισμένοι να μας οδηγήσουν σε πτώχευση ( αναδιάρθρωση το λένε κομψά), δηλαδή στάση πληρωμών του δημοσίου και των συνταξιούχων, αλλά και των δανειστών μας. Μετά τραπεζικό και καταναλωτικό χάος και όλες οι δραματικές συνέπειες που εμπεριέχονται σε αυτή την αρνητική κατάσταση, που πολλοί τις παρομοιάζουν με την Ναζιστική Κατοχή και την Μικρασιατική καταστροφή.

Οι ανήθικοι εκβιασμοί είναι πρωτόγνωροι. Ως γνωστόν με τις δηλώσεις τους για πτώχευση της Ελλάδας ( Κ. Λανγκάρντ Γαλλίδα υπουργός οικονομίας, Ζ. Κ. Γιούνγκερ επικεφαλής του Eurogroup και Β. Σόιμπλε υπουργός οικονομίας της Γερμανίας), οδήγησαν το spread σε ύψη ρεκόρ 1390 μονάδες βάσης και έκαναν τη Fitch να μας υποβαθμίσει για μία ακόμη φορά. Οι παραπάνω αυτοί κορυφαίοι παράγοντες της ΕΕ και εταίροι μας, βοήθησαν τους κερδοσκόπους των CDS να βγάλουν πολλά λεφτά.

Και επειδή και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας - τοκογλύφοι - καταλαβαίνουν ότι αυτός ο εκβιασμός που κάνουν σε έναν λαό είναι βαρύς και κυρίως ανήθικος, για να μην προκαλέσουν καμιά πολιτική και κοινωνική αναταραχή που θα γίνει ντόμινο στην Ευρώπη ( ήδη στην Ισπανία οι αγανακτισμένοι άνεργοι έκαναν δυναμική αρχή), πιέζουν την κυβέρνηση να περάσει όλους τους νόμους και το δεύτερο μνημόνιο, με την ( υποχρεωτική) συναίνεση της ΝΔ, αφού ΛΑΟΣ και Ντόρα Μπακογιάννη έχουν ήδη συμφωνήσει.

Έτσι λοιπόν τις επόμενες 15 μέρες, το σύνολο των πολιτικών μας, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, θα βρεθούν μπροστά σε ένα κρίσιμο ιστορικό δίλημμα, να δεχτούν τον εκβιασμό των τοκογλύφων της ΕΕ, ή να τα βροντήξουν και να αντισταθούν ρισκάροντας ακόμη και την πτώχευση της Ελλάδας και ίσως και την εθνική κυριαρχία μας. Τι θα πράξουν; Αν και φαίνεται να βαδίζουμε σε συναινετικές διαδικασίες σωτηρίας της χώρας από μια χρεοκοπία, ενδεχομένως ακόμη να μην τα έχουμε δει όλα, γιατί οι πιέσεις είναι μεγάλες και οι ιστορικές πολιτικές ευθύνες είναι τρομακτικές.

Το γεγονός όμως ότι βρεθήκαμε στην ασφυκτική μέγκενη του ανήθικου εκβιασμού των τοκογλύφων εταίρων μας, είναι υπεύθυνοι οι κυβερνώντες (σημερινοί και παλιαότεροι) και οι λανθασμένες - βουτηγμένες στο ρουσφέτι και στην συναλλαγή - πολιτικές τους. Κάτι για το οποίο - μπορεί να μην είναι της παρούσης - αλλά αργότερα πρέπει να λογοδοτήσουν!

read more "Οι 15 μέρες που αναμένεται να συγκλονίσουν την Ελλάδα" Διαβάστε περισσότερα...

Ανδρέας Παπανδρέου: Ο βασικός ένοχος»

Τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου, φωτογραφίζει ο πρώην υπουργός Οικονομίας της Ολλανδίας, Onno Ruding, ως τον κύριο υπεύθυνο για τη σημερινή οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας, όπως αναφέρει δημοσίευμα της ολλανδικής εφημερίδας Telegraaf με τίτλο: «Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι εντελώς λάθος».
«Για τον πρώην υπουργό Οικονομίας, Onno Ruding, η πηγή της ελληνικής δυστυχίας είναι ξεκάθαρη. Χωρίς δεύτερη σκέψη, στρέφει το δάχτυλο του προς τον σοσιαλιστή πρώην πρωθυπουργό, Ανδρέα Παπανδρέου (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού), ο οποίος βρισκόταν για πολλά χρόνια στο τιμόνι της Ελλάδας.
"Ο γιος προσπαθεί για το καλύτερο, αλλά ο πατέρας είναι ο βασικός λόγος που τα πράγματα πήγαν τόσο στραβά", τονίζει.
Την περίοδο που ο Ruding ήταν υπουργός, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε έρθει και τότε στις Βρυξέλλες, ζητώντας ένα σωρό χρήματα. Ήρθε όμως σε σύγκρουση με τον Ολλανδό, ο οποίος αρνήθηκε πεισματικά. Τελικά, οι Έλληνες τα κατάφεραν και πήραν γενναιόδωρες επιδοτήσεις από τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ε.Ε.
Φυσικά, δεν θα ακούσεις ποτέ τον Ruding να λέει ότι οι Έλληνες είναι κακοί ή ότι θα πρέπει να διώξουμε τη χώρα από την ευρωζώνη. "Ακολούθησαν μια λάθος πολιτική και θα πρέπει να τιμωρηθούν για αυτό". Όπως λέει, οι Έλληνες απολαμβάνουν ακόμη μια πολυτελή ζωή, βγαίνουν στη σύνταξη πολύ νωρίς, οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων είναι αρκετά υψηλοί και η φοροδιαφυγή είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη.
Ωστόσο, ο Ruding, ο οποίος είναι κορυφαίο στέλεχος του «think tank» CEPS στις Βρυξέλλες, ασκεί επίσης κριτική στον κόσμο της οικονομίας.
"Οι αγορές είναι πολύ θυμωμένες με την Ελλάδα, αλλά γι’ αυτό φταίνε και οι ίδιες. Επέτρεπαν επί σειρά ετών στην Ελλάδα να διατηρεί αυτά τα ελλείμματα. Θα έπρεπε να είχαν ζητήσει υψηλότερα επιτόκια για τα κρατικά ομόλογα, αλλά δεν το έκαναν. Τα spread των ελλήνικών ομολόγων σε σχέση με τα αντίστοιχα γερμανικά ήταν μηδαμινό. Ο ιδιωτικός τομέας άφησε από μόνος του να δημιουργηθεί αυτός ο χαμός," λέει αυστηρά.
Όπως τονίζει, δεν έχει κανένα νόημα να παραπονιέσαι συνεχώς για τα λάθη του παρελθόντος. "Καταλαβαίνω το θυμό που υπάρχει. Είμαι κι εγώ θυμωμένος. Αλλά δε γίνεται να λέει ο Wilders, ότι οι Έλληνες δεν κάνουν αρκετά, γιατί δημιουργείται η λάθος εντύπωση. Τριάντα δισεκατομμύρια σε περικοπές σίγουρα δεν είναι και λίγα".»


Σχόλιο ιστολογίου:
Από το βιβλίο "Η μαύρη βίβλος των Ελλήνων πολιτικών" του Αθανάσιου Στριγα.

read more "Ανδρέας Παπανδρέου: Ο βασικός ένοχος»" Διαβάστε περισσότερα...

Οι αγορές θεωρούν “τελειωμένη” την κυβέρνηση Παπανδρέου. Γιατί άραγε; Οι αγορές θεωρούν “τελειωμένη” την κυβέρνηση Παπανδρέου. Γιατί άραγε;

Το spread του δεκαετούς ομολόγου ξεπέρασε σήμερα τις 1400 μονάδες βάσης και τα ασφάλιστρα κινδύνου cds τις 1500.
Κινούνται πλέον σε επίπεδα… πιστωτικής κάρτας.
Η εξέλιξη αυτή απαξιώνει την ελληνική οικονομία μια και το μέλλον της, υπό την παρούσα κυβέρνηση, διαγράφεται ζοφερό.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Πρώτον γιατί οι αγορές θεωρούν τελειωμένη την ελληνική κυβέρνηση. Εκτιμούν οτι δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί την κρίση.
Δεύτερον, γιατί βλέπουν ο,τι η Ε.Ε. με την αναβλητικότητά της όχι μόνο δεν λύνει, αλλά επιδεινώνει το πρόβλημα.
Τρίτον, γιατί προεξοφλούν την αποτυχία μας και πιέζουν για κάποια βίαιη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.
Τέταρτον, γιατί ενδεχομένως, θέλουν να μας οδηγήσουν σε πτώχευση και να τελειώνουν μια ώρα αρχύτερα με το… ελληνικό ζήτημα.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα η κυβέρνηση Παπανδρέου εξωθείται να λάβει δραματικές αποφάσεις, υπό ασφυκτικό κλοιό πιέσεων.
Από παντού την πιέζουν να ..θυσιάσει κάποια ΔΕΚΟ, δηλαδή περιουσία του ελληνικού λαού, για να δούν οι αγορές… αίμα και να ηρεμήσουν.
Δεν θα ηρεμήσουν, παρά μόνο προσωρινά.
Το πιθανότερο είναι ο,τι θα συνεχίσουν να πιέζουν για περισσότερο αίμα...
Πολύ φοβούμαι ό,τι ο κ. Παπανδρέου εγκλωβισμένος, όπως είναι, και δέσμιος των επιλογών του, ελάχιστες πιθανότητες έχει να κάνει κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που του υπαγορεύουν οι αγορές και τον… συμβουλεύουν οι δήθεν φίλοι και εταίροι.
Η κατάσταση είναι φανερό ό,τι βρίσκεται εκτός ελέγχου.
Η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή.
Έχει ανάγκη από ηγεσία αποφασισμένη να αλλάξει την ροή των πραγμάτων.
Διαφορετικά ο... Τιτανικός οδεύει, με μαθηματική ακρίβεια, κατ’ ευθείαν προς το παγόβουνο και “ημείς άδομεν...”.

Κ.Ρ.

read more "Οι αγορές θεωρούν “τελειωμένη” την κυβέρνηση Παπανδρέου. Γιατί άραγε; Οι αγορές θεωρούν “τελειωμένη” την κυβέρνηση Παπανδρέου. Γιατί άραγε;" Διαβάστε περισσότερα...

Η Διακήρυξη του Ισπανικού Μάη του 2011

Αυτό το κείμενο που σας έφερα, είναι μια προσπάθεια για μια ελεύθερη πληροφόρηση. Ο καθένας λοιπόν θα μπορέσει να το διαβάσει και ίσως μπορέσει και να ενημερωθεί βαθύτερα σχετικά με τον αποκαλούμενο πλέον ισπανικό Μάη.

Heil Gap (or mind the gap)

Είμαστε απλοί άνθρωποι.
Είμαστε σαν εσάς: τους καθημερινούς ανθρώπους, που σηκώνονται κάθε πρωί για να σπουδάσουμε, να εργαστούμε ή να βρούμε δουλειά, άνθρωποι που έχουμε οικογένεια και φίλους.
Οι άνθρωποι, που κάθε ημέρα δουλεύουμε σκληρά για να παράσχουμε ένα καλύτερο μέλλον στους γύρω μας.
Μερικοί από μας τους θεωρούμε εαυτούς μας προοδευτικούς, άλλοι συντηρητικούς.
Μερικοί από εμάς πιστεύουμε στο Θεό, μερικοί όχι.
Μερικοί από εμάς έχουν σαφώς καθορισμένες ιδεολογίες, άλλοι είναι απολιτικοί, αλλά είμαστε όλοι ανήσυχοι και θυμωμένοι για τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές που βλέπουμε γύρω μας: τη διαφθορά μεταξύ πολιτικών, επιχειρηματιών, τραπεζιτών, αφήνοντας μας αβοήθητους, και διχως φωνή.

Αυτή η κατάσταση έχει εξελιχτεί έτσι ώστε να αποκαλείται , η «ομαλότητα», μια καθημερινή ταλαιπωρία, χωρίς ελπίδα.
Αλλά αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, θα μπορέσουμε να την αλλάξουμε.
Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα πράγματα, ο χρόνος για την από κοινού οικοδόμηση μιας καλύτερης κοινωνίας .

Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε σθεναρά ότι:
• Οι προτεραιότητες για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία του πολιτισμού, δια την βιωσιμότητα την ανάπτυξη, την ευημερία και την ευτυχία των ανθρώπων.
• Αυτά είναι αναφαίρετες αλήθειες που πρέπει να τηρούνται στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, καθώς και τα δικαιώματα των καταναλωτών για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή.
• Η τρέχουσα κατάσταση της κυβέρνησης και του οικονομικού μας συστήματος, δεν φροντίζουν δια αυτά τα δικαιώματα, και με πολλούς τρόπους αποτελεί ένα εμπόδιο για την πρόοδο της ανθρωπότητας.
• Η δημοκρατία ανήκει στο λαό (δήμος άτομα =, κράτος = κυβέρνηση) (demos = people, krátos = government) το οποίο σημαίνει ότι η κυβέρνηση ασκείται από όλους μας.
• Ωστόσο, στην Ισπανία, οι περισσότεροι από την καθεστηκυία πολιτική τάξη ούτε καν μπαίνουν στον κόπο να μας ακούσουν .
• Οι πολιτικοί θα πρέπει να μεταφέρουν τη φωνή μας στα θεσμικά όργανα, διευκολύνοντας την πολιτική συμμετοχή των πολιτών μέσω της άμεσων διαύλων που θα προσφέρουν το μεγαλύτερο όφελος για την ευρύτερη κοινωνία, και ΟΧΙ να πλουτίζουν και να ευημερούν εις βάρος μας, μεριμνώντας μόνο για τη δικτατορία των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων και για την κατοχή της εξουσίας , μέσω ενός δικομματισμού από τους ακλόνητους κομματικούς οργανισμούς PP & PSOE.
• Σφοδρή επιθυμία για την εξουσία και τη συσσώρευση πλούτου, μόνο σε λίγους, Δημιουργούν ανισότητα, την ένταση και την αδικία, η οποία οδηγεί Οι πεπαλαιωμένες και αφύσικη οικονομική καυσίμων μοντέλο της κοινωνικής μηχανής σε έναν αυξανόμενο κύκλο που η ίδια καταναλώνει με τον εμπλουτισμό λίγους και στέλνει στη φτώχεια τα υπόλοιπα. Until the collapse. Μ στη βία, την οποία εμείς απορρίπτουμε.
• Το ξεπερασμένο και αφύσικο οικονομικό μοντέλο που τροφοδοτεί τον κοινωνικό μηχανισμό σε έναν αυξανόμενο στροβίλισμα που ΑΥΤΟ- ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΤΑΙ μέσα από τον πλουτισμού των ολίγων και στέλνοντας στη φτώχεια τους υπολοίπους .
• Μέχρι την κατάρρευση.
• Η θέληση και το σκοπός του ισχύοντος συστήματος είναι η συσσώρευση του χρήματος όχι την επάρκεια και την ευημερία της κοινωνίας.
• Σπατάλη πόρων, την καταστροφή του πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και δυστυχισμένους καταναλωτές.
• Οι πολίτες είναι τα γρανάζια μιας μηχανής σχεδιαστεί για να εμπλουτίσει μια μειοψηφία η οποία δεν αφορά τις ανάγκες μας.
• Είμαστε ανώνυμα, αλλά χωρίς εμας τίποτε από αυτά δεν θα υπήρχε, γιατί εμείς κινούμε στον κόσμο.
• If as a society we learn to not trust our future to an abstract economy, which never returns benefits for the most, we can eliminate the abuse that we are all suffering.
• Αν ως κοινωνία έχουμε μάθει να μην εμπιστευόμαστε το μέλλον μας σε μια αφηρημένη οικονομία, από την οποία οι περισσότεροι δεν είδαμε όφελος, ΜΠΟΡΟΥΜΕ να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις από τα οποίες ΟΛΟΙ υποφέρουν.
• Χρειαζόμαστε μία ΗΘΙΚΗ επανάσταση. .
• ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΘΑ ΤΟ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ .
• Είμαστε άνθρωποι, ΟΧΙ προϊόντα.
• Δεν είμαι ένα προϊόν εξ αυτών που διατίθενται προς αγορά .
• Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
• Νομίζω ότι μπορώ να το αλλάξω
• Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
• Γνωρίζω ότι μαζί μπορούμε ,
• Γνωρίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
• Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.

read more "Η Διακήρυξη του Ισπανικού Μάη του 2011" Διαβάστε περισσότερα...

Η χαμένη μας αξιοπρέπεια...

Πόσες φορές δεν έβρισα τον εαυτό μου, τον εαυτό μου, όχι τους άλλους συνέλληνες που μαστε μαζωμένοι εδώ στην άκρα του κόσμου, πόσες φορές δε συχτίριασα την ώρα και τη στιγμή που πήγα σκολιό κι έμαθα πεντ-έξη γράμματα και που αυτά τα καταραμένα με κάνουν και βυθίζομαι σε τούτη τη σκοτοδίνη και συλλογάμαι γιατί άραγε να συμβαίνουνε όλα τούτα...

Ντροπή μωρέ! Ντροπή σε όλους μας ακούτε; ΝΤΡΟΠΗ ΡΕ!

Πριν μια βδομάδα, ο Κέβιν, ενας φιλήσυχος Κινέζος, που διατηρεί μαγαζάκι με καφέδες και σάντουιτς στο μέρος όπου βρίσκεται το κτίριο όπου στεγάζεται η επιχείρησή μου, μου πε δυο παρόλες κι εγώ ο ...ξερόλας, το βούλωσα απο ντροπή και κοκκίνισα!

Κατά τις 11.00, στο lunch time, πήγα να πάρω κι εγώ ενα σαντουιτσάκι (όχι, δεν έστειλα υπάλληλο ούτε τη γραμματέα μου γι αυτό, εδώ απαγορεύεται κάτι τέτοιο και σωστά απαγορεύεται, οι εργαζόμενοί μου δεν είναι σκλαβάκια για θελήματα) κι έναν καφέ και καθώς ο κινεζάκος μου έφτιαχνε τη παραγγελία, μου λέει μισοχαμογελώντας:

- Εσείς οι Ελληνες μου φαίνεται οτι ...πουστέψατε!

Εγώ τά χασα στην αρχή, κοκκίνισα, ήταν κι ενας Τούρκος εκεί καθήμενος σ' ενα τραπέζι κι έτρωγε με τη γυναίκα του, μού ρθε να τον πνίξω τον κωλο-κινέζο.

- Τι λές μωρέ πρωινιάτικα; Σου στριψε; του απαντώ.

- Εμένα; Νο my friend, εγώ μια χαρά ειμαι! Εσείς δε ξέρω αν θα εξακολουθείτε να είστε μια χαρά!

- Μπορείς να μου πείς τι συμβαίνει; κάνω εγώ και αρχίζω να παίρνω ανάποδες.

- Να, θυμάσαι την άλλη φορά που μας έκανες μαθήματα πολιτισμού για κείνους τους...δε ξέρω πως μου τους είπες, φιλόσοφους, που έμαθαν λέει το κόσμο να σκέφτεται και να ζεί ελεύθερα;

- Ε, ναι, και λοιπόν;

Εγώ στο μεταξύ λοξοκοιτάω και τον Τούρκο που μασούλαγε το σάντουιτς και είχε στήσει αυτί.

- Λοιπόν, διάβαζα προχτές στην Herald Sun τα παθήματά σας, που είσαστε σε πτώχευση και θέλουνε να σας πηδήξουνε όλοι, να σας πάρουν ό,τι έχετε κι εσείς ούτε που διαμαρτυρηθήκατε! Ποιούς ηρωισμούς και φιλοσοφίες και πολιτισμούς, τώρα δεν είστε τίποτα! Σκλάβους θα σας κάνουν και θα σας πηδάνε μέρα-νύχτα! Από πρώτοι γίνατε οι τελευταίοι της γής! Γι αυτό My friend, μη μου ξανακουνηθείς, γιατι θα τα ακούσεις για τα καλά!

- Δε μας ξέρεις καλά φιλαράκο, ψέλλισα, θα επαναστατήσουμε, θα δείς σε λίγο καιρό τι θα γίνει!

Ο Τούρκος χαμογέλασε, μα δε μίλησε. Ηξερε ότι άμα μιλούσε, θα είχε πρόβλημα.

- Πές στους πατριώτες σου πως είπα εγώ πως είστε χοντρομπαλάδες και μαλθακοί κι οτι καλά σας κάνουν! Εγώ πατρίδα πια δεν έχω άλλη απ την Αυστραλία. Εσένα λυπάμαι που σε ξέρω πως στενοχωριέσαι. Και μη κάνεις σχέδια να πάς το καλοκαίρι εκεί. Δε θα βρείς τίποτα. Οι θεοί σας τιμωρούν γιατί δείξατε ασέβεια! Κι εμάς μας τιμωρούν, αλλα πιο πολύ εσάς! Αν δεν αλλάξετε γρήγορα, θα χαθείτε και γρήγορα!

Ημουν έτοιμος να του σπάσω το μαγαζι! Αλλά γρήγορα μου πέρασε, μιας και ο άνθρωπος τι έφταιγε, ίσα ίσα που είναι καλωσυνάτος και ευπρεπής. Ποιός ξέρει τι τον έπιασε και μου τα έσουρε πρωί-πρωί. Δεν τον ρώτησα. Μόνο πήρα τα πράγματα, τον πλήρωσα και του πετάω:

- Εννοια σου Κέβιν, και σε λίγο καιρό θα δείς ποιοί είμαστε!

Ο κινέζος χαμογέλασε και κούνησε το κεφάλι του.

- Have a nice day mate! μου είπε και συνέχισε τη δουλειά του.

Βγήκα έξω απ το μαγαζί και περπάταγα σα χαμένος. Στο τέλος, πετάω τα πράματα στα σκουπίδια μαζί με μια βλαστήμια.

- Αντε ρε γ&@$#@ου κωλο-κινέζε, που θα μας τη πεις κι εσύ, ηλίθιε κιτρινιάρη...

Μα ήξερα το πόσο δίκιο είχε και γι αυτό ο θυμός μου μεγάλωνε. Στο τέλος βούρκωσα απ τα νεύρα μου κι άναψα τσιγάρο μπας και ηρεμήσω, αλλά μπά... Χειρότερος έγινα.

Το πέταξα κι ανέβηκα στο γραφείο, χτυπούσαν και τα τηλέφωνα μανιασμένα, η γυναίκα μου με ρώτησε πού ήμουνα τόση ώρα και πού είναι τα πράματα.

- Τα έφαγα στου Κέβιν, μουρμούρισα. Μού 'ρθε να της πω την αλήθεια, ότι τα πέταξα απ' την οργή μου, μα το μετάνιωσα. Βασικά ήθελα να μ' αφήσει ήσυχο να πενθήσω κι εγώ τη χαμένη μου αξιοπρέπεια.

Γιάννης

read more "Η χαμένη μας αξιοπρέπεια..." Διαβάστε περισσότερα...

Τι ακριβώς θα συμβεί, μόλις η Ελλάδα καταρρεύσει;

Όταν μιλάμε για τη κρίση στην Ελλάδα, όλοι πλέον γνωρίζουν τα ψέματα των Ευρωπαίων πολιτικών, και των τραπεζών που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η κατάσταση ελέγχεται.
Στη πραγματικότητα όμως, η Ελλάδα θα καταρρεύσει. Το αν θα καταρρεύσει αύριο (που θα ήταν και η πιο έξυπνη λύση για όλους), ή σε ένα χρόνο (όταν δηλαδή τελειώσουν τα λεφτά της διάσωσης), είναι άσχετο. Το ερώτημα είναι τι θα συμβεί μόλις φτάσουμε σε αυτό το σημείο και αναγκαστούμε να αντιμετωπίσουμε τη σκληρή πραγματικότητα.
Ιδού μια λίστα του τι πρόκειται να συμβεί, μόλις πτωχεύσει η Ελλάδα:

• Θα χρεοκοπήσουν αμέσως όλες οι ελληνικές τράπεζες.
• Η ελληνική κυβέρνηση θα κρατικοποιήσει όλες τις τράπεζες.
• Για να αποφευχθούν οι διαδηλώσεις των καταθετών στους δρόμους, όπως έγινε το 2002 στην Αργεντινή, με τον πρόεδρο της χώρας να εγκαταλείπει το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο από τη ταράτσα, η κυβέρνηση θα επιβάλλει απαγόρευση κυκλοφορίας, και ίσως και στρατιωτικό νόμο.
• Η χώρα θα μετατρέψει όλα τα χρέη της σε «Νέες Δραχμές», ή όπως αλλιώς θα ονομάσει το νέο εθνικό της νόμισμα, αφού έτσι κάνουν όλες οι χώρες που κηρύσσουν πτώχευση.
• Η Νέα Δραχμή θα υποτιμηθεί κατά περίπου 30-70% (πιθανόν 50%), μειώνοντας αυτομάτως κατά το αντίστοιχο ποσοστό και όλα τα χρέη της σε ευρώ.
• -Οι Ιρλανδοί θα ακολουθήσουν σε μερικές μέρες, αποποιούμενοι των χρεών του τραπεζικού τους συστήματος.
• Η Πορτογαλία θα περιμένει να δει αν υπάρξει χάος στους δρόμους της Ελλάδας, πριν αποφασίσει κι αυτή με τη σειρά της να κηρύξει πτώχευση.
• Ένας αριθμός από γαλλικές και γερμανικές τράπεζες θα υποστεί σημαντικές απώλειες, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις κεφαλαιακής επάρκειας.
• Η ΕΚΤ θα χρεοκοπήσει, αφού είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη στο χρέος της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς και των ελληνικών και ιρλανδικών τραπεζών.
• Η γαλλική και η γερμανική κυβέρνηση θα συναντηθούν προκειμένου να αποφασίσουν αν θα αναχρηματοδοτήσουν την ΕΚΤ, ή θα της επιτρέψουν να τυπώσει χρήμα για να αντεπεξέλθει. Να σημειωθεί ότι η ΕΚΤ δεν είναι πολύ εκτεθειμένη σε χρέη εκτός ευρώ, οπότε θα μπορούσε κάλλιστα να ανακάμψει αν τυπώσει χρήμα. Κάτι τέτοιο όμως απαγορεύεται ρητά από το ιδρυτικό καταστατικό της. Βέβαια, και η ευρωπαϊκή συνθήκη απαγορεύει τις διασώσεις κρατών μελών, που όμως έγιναν. Επομένως ίσως να ξεπεραστεί και αυτό το εμπόδιο για την ΕΚΤ.
• Η Γαλλία και η Γερμανία θα χρηματοδοτήσουν (ξανά και ξανά) τις τράπεζές τους, αλλά θα συμφωνήσουν επίσης, πως τέλος οι διασώσεις..
• Θα γίνει σφαγή στις αγορές, όσον αφορά στα ισπανικά τραπεζικά ομόλογα, αφού οι επενδυτές που τα έχουν στα χέρια τους θα φοβηθούν για αναγκαστική επιβολή swaps. Και μάλλον θα έχουν δίκιο, αφού οι Ισπανοί θα προσπαθήσουν να διασώσουν τις τράπεζες τους μέσω αυτών ακριβώς των debt-equity swaps.
• Οι κάτοχοι ισπανικών τραπεζικών ομολόγων θα προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (και αλλού) στρεφόμενοι εναντίον των ισπανικών τραπεζών, ισχυριζόμενοι ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματά τους. Οι δίκες θα κάνουν χρόνια για να διεξαχθούν, και όταν τελικά γίνουν, κανένας δεν θα ενδιαφέρεται…

Όλοι τότε θα ασχολούνται με τις βρετανικές τράπεζες. Και τότε θα δούμε…
Prison Planet

(απόδοση S.A.)

read more "Τι ακριβώς θα συμβεί, μόλις η Ελλάδα καταρρεύσει;" Διαβάστε περισσότερα...

Ένας πράκτορας και 299 ηλίθιοι ή πως το έγκλημα επιβάλει την ομερτά

Παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι...

• Γράφει ο Θεόφιλος Αιγινήτης*

Ο παραπάνω τίτλος όπως θα θυμούνται οιπαλαιότεροι ήταν ένα ποίημα του Γεωργίου Δροσίνη που κάποιος ανώνυμος το έκανε τραγούδιπου εγώ το ξανάφερα στη μνήμη μου για να γράψω το πάρα κάτω άρθρο.

Νομίζωπως οι πάντες θα έχετε συνειδητοποιήσει πως τα πράγματα γενικώς σ’ ολόκληρο τον κόσμο δεν πάνε καθόλου καλά. Μας λένε πως όλα τα κράτη του κόσμου είναιχρεωμένα μέχρι το λαιμό, αλλά δε μας λέει κανένας σε ποιόν τα χρωστάνε.

Τα χρόνια της αμεριμνησίας και της σπατάλης,που οι τράπεζες σε ξυπνούσαν μες το καταμεσήμερο και σε παρακαλούσαν να σου δώσουν δάνειο, μας τελείωσαν.

Ήρθεη ώρα που οι διεθνείς τοκογλύφοι και ξέρετε ποιοί είναι αυτοί, ενώ μέχρι τώρα σιγοντάρανε να χρεωθούμε όσο γίνεται περισσότερο, τώρα θέλουνε τα λεφτά τους πίσω εδώ και τώρα που το χρήμα έχει ακριβύνει κι εσύ επειδή δεν μπορείς να τους τα επιστρέψεις αμέσως, θέλουνε να σου πάρουνε το κεραμίδι που έχεις πάνω απ’ τοκεφάλι σου.

Έτσι με απαίτηση στον εδώ πράκτορά τους Jefry GAP Company, ζητήσανενα κόψει τη δική μου μικροσύνταξη και το δικό σου χαμηλό μισθό για να πάρουνε τους τοκογλυφικούς τόκους που μας έχουν επιβάλει.

Πάντως μέχρι τώρα δεν έχω ακούσει κανένα ναλέει πως δεν χρωστάμε τα ιλιγγιώδη αυτά ποσά που μας καταμαρτυρούν οιτοκογλύφοι. Εγώ μια φορά σας ορκίζομαι πως από αυτά τα λεφτά που δανειστήκαμε ως χώρα δεν πήρα ούτε ένα ευρώ, ούτε είδα την ποιότητα της ζωής μου να καλυτερεύει. Οι δρόμοι σε όλη την επικράτεια είναι ίδιοι και χειρότεροι, η παιδεία μας πνέει τα λοίσθια, η ασφάλεια των πολιτών είναι ανύπαρκτη και τανοσοκομεία μας δεν έχουν μπαμπάκι και οινόπνευμα να κάνουν μια αιμοληψία. Τα έζησα και τα ξέρω.

Ο υπουργός υγείας μπορεί να βγαίνει στα κανάλια και να λέει πως όλα είναι τέλεια και πως οι κακοί διευθυντές των νοσοκομείων φταίνε που κρύβουνε τα υλικά, αλλά δες μας λέει που τα κρύψανε. Όταν οι αποθήκες των νοσοκομείων είναι άδειες από υλικά, τότε ή πραγματικά δεν έχουν γιατί δεν κάνανε προμήθειες ή κάποιοι τα έχουνε κλέψει ή οι διευθυντές τα έχουνε κριμένα στην κολώτσεπή τους αν έτσι νομίζει ο κύριος υπουργός. Εάν έχουνε κάνει λοβιτούρες τότε πιάστους και βάλτους φυλακή και μη βγαίνεις στακανάλια και μου λες αρλούμπες για να με πείσεις πως είσαι καλός υπουργός για να ξαναπάρεις την ψήφο μου.

Ότι πήρατε πήρατε και ότι δώσαμε δώσαμε. Τέρμα με τη σαπίλα.

Εσείς οι πολιτικοί είστε αυτοί που τα φάγατετα λεφτά και αν έχουν απομείνει ακόμα κάποιοι έντιμοι από σας μέσα στοκοινοβούλιο, πιάστε τους άτιμους και βάλτε τους φυλακή για να μας αποδείξετε πως εσείς είστε καθαροί και έντιμοι.

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στα δανεικά γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο να τα βάλεις με τους αδίστακτους τοκογλύφους. Όσο άδικο κι’ αν είναι, αφού έχουμε υπογράψει ως χώρα πρέπει να τους τα επιστρέψουμεγιατί διαφορετικά θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα. Για να μας εκδικηθούν αν δεν πάρουν τα λεφτά τους δεν το χουνε σε τίποτα να βάλουν τους Τουρκαλάδες να μας επιτεθούν για ψύλλου πήδημα.

Αυτοί ευκαιρία περιμένουν να βουτήξουν κανα νησί κι ας κάνουν κουμπαριές και χορεύουν τσιφτετέλια με τους δικούς μας κοιμισμένους πρωθυπουργούς.

Ο Αμερικανός πρέσβης το 22′ στη Σμύρνη G. Horton τους αποκαλεί λαίλαπα της Ασίας, ο Γιάννης Καψής στο βιβλίο του «1922 η μαύρηβίβλος» έχει μαρτυρίες από εκατοντάδες ανθρώπους που βίωσαν την αγριότητα τωνΤούρκων και η Διδώ Σωτηρίου στο βιβλίο της «Ματωμένα χώματα» μας λέει για τη δολιότητα και τη μοχθηρία των Τούρκων.

Όποιος απ’ όλους αυτούς που συνεργάζονται με τους διεθνείς κεφαλαιοκράτες και δεν τους κάνει τη δουλειά τους, δε διστάζουν να τον βγάλουν από τη μέση με τον πιο ύπουλο τρόπο.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι ο κύριος Στρος Καν (Κοέν) αυτό είναι το πραγματικό του όνομα, που κάπου θα τους μπήκε στη μύτη στο χοντρό παιχνίδι που παίζεται στα ανώτερα κλιμάκια του διεθνούς καπιταλισμού και είδατε πως του τη στήσανε και τον βγάλανε από τη μέση.

Αλλά αυτός δεν είναι το μόνο θύμα τους, αλλά σκεφτείτε τι ήτανε ο Μιλόσεβιτς και το τέλος του, τον Μπιν Λάντεν και τηνπροσφορά του στον πόλεμο των Τσετσένων κατά των Ρώσων και το δικό του τέλος,τίνος συνεργάτης ήταν ο Σαντάμ Χουσείν στον πόλεμο εναντίον του Ιράν, ο Μουμπάρακ, ο Καντάφι και δε ξέρω πόσοι ακόμα.

Για να μη έχουμε λοιπόν χειρότερα, καλό είναι να αναλάβουν Έλληνες πατριώτες οικονομολόγοι να διαπραγματευτούν μαζί τους και να βρούν ένα τρόπο να γλυτώσουμε το συντομότερο απ’ τα νύχια τους.

Οι οικονομολόγοι μας θα πράξουν το πατριωτικότους καθήκον, αλλά κι εμείς πρέπει να κάνουμε το δικό μας αγοράζοντας ελληνικά προϊόντα και μια και το δημόσιο πια φράκαρε από διορισμούς, να γυρίσουνε οι πολίτες στα χωριά τους και ας μαζέψουνε καμιά ελιά που τις αφήνουν και πάνε χαμένες γιατί δεν υπάρχουν χέρια να τις μαζέψουνε και ας ασχοληθούνε πραγματικά με τις καλλιέργειες και να μην περιμένουν πάλι λεφτά από επιδοτήσεις.

Δυστυχώς παρήλθονοι χρόνοι εκείνοι που ο κάθε αγρότης παράταγε το χωριό του που ερχόταν στηνΑθήνα και γινόταν δημόσιος υπάλληλος με πολιτικό μέσον, αλλά και ένα σωρό επαγγελματικοί κλάδοι ζούσαν από τις επιδοτήσεις.

Δυστυχώς για μένα κατάγομαι από αστική περιοχή και δεν έχω ούτε ένα μέτρο χώμα να πάω να φυτέψω τα απαραίτητα, να βάλω μερικές κοτούλες και καμιά κατσίκα να έχω τα φρέσκα μου αυγά και το αγνό μου γάλα για να μην πεινάσω.

Όσοι απ’ τις χιλιάδες απολυμένους δημοσίους υπαλλήλους που διαθέτετε στο χωριό σας σπίτι και χωράφι, σπεύσατε όσο υπάρχει λίγος χρόνος ακόμα, γιατί χωρίς να έχω καμία σχέση με μάντεις και γέροντες καλόγερους που προλέγουν το μέλλον, τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά και οι πολιτικοί ας λένε ότι θέλουν πως σε ένα με δυο χρόνια θα έχουμε συνέλθει οικονομικά.

Αυτοί όπως πάντα λένε ψέματα όπως αυτό, το πως λεφτά υπάρχουν καιτην άλλη μέρα βρεθήκαμε με τρύπιες τσέπες.

Επιστρέψτε στα πάτρια εδάφη και βάλτε τις γυναίκες σας να φτιάξουν κα να τραχανά και καμιά χυλοπίτα για το χειμώνα, ναμάθουν να φτιάχνουν χορτόπιτες με μπόλικη φετούλα μέσα και αντί για ουίσκι που μάθατε να πίνετε τόσα χρόνια καιρός είναι να αρχίσετε να πίνετε το υπέροχο κρασάκι μας και να κατεβάζετε καμιά ρακί ή κα να τσιπουράκι με τη σπανακόπιτά σας.

Έτσι θα παραμείνουμε υπερήφανοι Έλληνες και με οικονομία θα καταφέρουμε να ξεχρεώσουμε τους τοκογλύφους και με την πείρα που αποκτήσαμε αυτά τα χρόνια για τους πολιτικούς να φτιάξουμε ένα καινούριο Σύνταγμαπου να μην επιτρέπει σε απατεώνες πλέον να μας κυβερνούν.

* ο Θεόφιλος Αιγινήτης είναι Ζωγράφος- Συγγραφέας

read more "Ένας πράκτορας και 299 ηλίθιοι ή πως το έγκλημα επιβάλει την ομερτά" Διαβάστε περισσότερα...

Προεδρική Δημοκρατία; Όχι, ευχαριστώ

Είναι διάχυτη η αίσθηση στους Ελληνες ότι είναι καιρός να αλλάξουμε το πολίτευμα της χώρας μας. Πράγματι, αυτή είναι και η μόνη λύση για να απεγκλωβιστούμε από την άθλια αντιπροσωπευτική ψευτοδημοκρατία η οποία μας έφερε εδώ που μας έφερε.

Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος φόβος του συστήματος. Με τη σημερινή κομματοκρατία, το σύστημα διασφαλίζει με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του αφού:

1. Για να ανελιχθεί κάποιος σε υψηλές πολιτικές θέσεις, πρέπει να περάσει από τη βάση του κόμματος, (οποιουδήποτε κόμματος συμπεριλαμβανομένων της ΝΔ, Πασοκ, Λαος, ΚΚΕ, Σύριζα, Μπακογιαννέϊκο κ.λ.π.), και να συναναστραφεί με άεργους τεμπέληδες λαμόγια και γλύφτες για πολλά χρόνια. (ή να είναι γιός/κόρη/ανηψιός/ξάδερφος πολιτικού οπότε τα πράγματα είναι απείρως ευκολότερα)./

Αν δεν γίνει όμοιος τους, αν δεν φάει (μαζί τους), αν δε λερώσει τα χέρια του με βρώμικο χρήμα, αν δεν σιωπήσει, θάβεται στη λήθη. Ετσι, τα κόμματα είναι ένα είδος φίλτρου που φιλτράρει τους υγειώς σκεπτόμενους πολίτες και τους βγάζει εκτός. Οποιος δε συμμορφώνεται με τη γραμμή του κόμματος, όποιος ρωτάει πολλά, όποιος κατηγορεί τους “συντρόφους” για ατασθαλίες, απομονώνεται και διαγράφεται, ενώ τα ΜΜΕ, πολύ εύκολα και γρήγορα θα τον παρουσιάσουν σαν γραφικό τυπάκο που δεν ξέρει τι του γίνεται.

Με τον τρόπο αυτό, μόνο οι εξαιρετικά γλύφτες γραικύλοι μπορούν να ανέλθουν στα ανώτερα και ανώτατα κλιμάκια των κομμάτων και βεβαίως μετά την μακρά τους πορεία και συναναστροφή με τους κατώτερους των πολιτών, έχει γίνει ένα με αυτούς (αν δεν ήταν ήδη), σιωπά, συμβιβάζεται και συμμετέχει στο πάρτι.

Ολα αυτά, για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία τα έχει συνειδητοποιήσει ο Ελληνικός λαός. Αυτό είναι το πιο αισιόδοξο μήνυμα. Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος φόβος του συστήματος.

Βεβαίως, το σύστημα δε θέλει να χάσει τη μαρμίτα από ένα μάτσο ασήμαντα ανώνυμα ανθρωπάκια που θέλουν (τρομάρα τους) να τα ρωτάνε (οι κοτζαμάν πολιτικοί) πριν πάρουν αποφάσεις. Ετσι, για την περίπτωση που τα ανθρωπάκια θελήσουν να ξεφύγουν από την προεδρευομένη δημοκρατία, το σύστημα έχει ετοιμάσει ένα νέο προϊον: Την προεδρική δημοκρατία.

Ξεκίνησαν λοιπόν εδώ και καιρό οι παπαγάλοι την εκστρατεία υπέρ της προεδρικής δημοκρατίας, άλλοι επειδή τρέφονται από το σύστημα, άλλοι επειδή ενθουσιάστηκαν με τις αναλύσεις και άλλοι επειδή πρέπει κάτι να πουν (κάθε ψευτο-δημοσιογράφος πρέπει οπωσδήποτε να έχει μια άποψη, ασχέτως αν διαθέτει τις αντίστοιχες γνώσεις).

Αρθρα επι άρθρων, αναλύσεις επι αναλύσεων, θέσεις, θεωρίες και αναρτήσεις που υποστηρίζουν την προεδρική δημοκρατία. Εξαλοι όλοι με την “απαρέδεκτη” προεδρευομένη δημοκρατία, υποστηρίζουν ότι η λύση στο πρόβλημα είναι η προεδρική.

Ενας καθαρός νους όμως, αναρωτιέται: Εφαρμόστηκε πουθενά αυτή η περιβόητη προεδρική δημοκρατία; Ελυσε πράγματι τα προβλήματα που δημιουργεί η προεδρευόμενη δημοκρατία;

Η απάντηση είναι απλή. Η προεδρική δημοκρατία έχει εφαρμοστεί σε πάμπολλες χώρες, με πρώτη και καλύτερη την Αμερική. Αναρωτιώμαστε λοιπόν: Συμμετέχει ο Αμερικανικός λαός στις αποφάσεις που τον αφορούν; Είναι αποτελεσματική η εφαρμογή της προεδρικής δημοκρατίας στην Αμερική;

Στην Αμερική λοιπόν, όλοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν δύο (σε ένα) κόμματα, οι δημοκρατικοί και οι δημοκρατικοί, (democrats και republicans = ίδια μετάφραση) οι οποίοι εναλλάσσονται στην εξουσία εδώ και χρόνια, παρά το γεγονός ότι μόνο ένας στους τρείς Αμερικάνους ψηφίζει στις εκλογές. Χειραγωγούν την κοινή γνώμη με τα ΜΜΕ , και ο λαουτζίκος, αντί να ψηφίζει βουλευτές, (που προβάλει η τηλεόραση και υποστηρίζει το κόμμα) ψηφίζει πρόεδρο (που προβάλει η τηλεόραση και υποστηρίζει το κόμμα). Αλλαξε ο μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Το έλλειμα ελευθερίας στην Αμερική, είναι ίσως μεγαλύτερο και από αυτό της Ελλάδας.

Αρα, η προεδρική δημοκρατία απέτυχε στην Αμερική.

Ενα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτυχίας της προεδρικής δημοκρατίας είναι η Τυνησία (την οποία επισκέφθηκα για δουλειά ένα μήνα πριν να αρχίσουν τα επεισόδια) όπου ο ίδιος πρόεδρος, κέρδιζε τις εκλογές με ποσοστό 87% (!) επι 38 συναπτά έτη. Δύο αντίπαλοί του, ελάμβαναν ο μεν ένας (ο δυνατός) ποσοστό 5% και ο άλλος (ο αδύναμος) 2,1%. Και οι τρεις τους (ο νικητής και οι ηττημένοι) ζούσαν σε βίλες και παλάτια, σε αντίθεση με το λαό της Τυνησίας που ζούσε σε τρώγλες και ερείπια.

Οχι και τόσο δημοκρατικό.

Αρα, κύριοι υποστηρικτές της προεδρικής δημοκρατίας, παρακαλώ να μου υποδείξετε έστω και μία χώρα που να έχει πραγματική δημοκρατία εφαρμόζοντας το πολιτικό σύστημα της προεδρικής δημοκρατίας και μετά θα ακούσω τις αναλύσεις σας για τα πλεονεκτήματα της.

Οι παπαγάλοι θα ρωτήσουν: “Και ποιο είναι το πολιτικό σύστημα που θα εξασφάλιζε πραγματική δημοκρατία”;
Στην ερώτηση αυτή, υπάρχει απάντηση. Είναι ένα σύστημα που δεν έχει εφευρεθεί ακόμα. Δεν ξέρω ποιος εφηύρε την προεδρική δημοκρατία και για ποιο λόγο θα πρέπει να διαλέξουμε οπωσδήποτε ανάμεσα στην προεδρευομένη και την προεδρική. Δεν ξέρω επίσης για ποιο λόγο δεν επιτρέπεται να εφεύρουμε τώρα ένα πολιτικό σύστημα που θα εξασφαλίζει πραγματική δημοκρατία.

Το μόνο σύστημα που θα εξασφαλίζει πραγματική δημοκρατία, είναι αυτό στο οποίο θα συμμετέχει ο λαός. Οχι δια αντιπροσώπου, αλλά άμεσα. Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε πάρα πολλά προς αυτήν την κατεύθυνση όπως για παράδειγμα:

1. Κατάργηση του θεσμού του προέδρου. Βουλή 300 βουλευτών, εκ των οποίων οι 150 θα προέρχονται από κόμματα και τα γνωστά και οι 150 θα είναι τυχαία κληρωμένοι πολίτες. Πλειοψηφία 51% για να επικυρωθεί οποιοσδήποτε νόμος.

2. Κατάργηση του θεσμού του προέδρου και αντικατάσταση του από δεύτερη βουλή από 300 τυχαία εκλεγμένους πολίτες. Η κανονική βουλή νομοθετεί, αλλά για να ισχύσει ένας νόμος θα πρέπει να τον επικυρώσει η δεύτερη βουλή των πολιτών.

Η λίστα είναι μεγάλη και είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να σκεφτούμε μερικές λύσεις ακόμα.

Λύσεις υπάρχουν για όλα. Για να εξασφαλιστεί η τυχαιότητα (και να μην “τυχαίνουν” πάντα π.χ. ψηφοφόροι του πασόκ στους “τυχαία εκλεγμένους”, μπορεί η κλήρωση να γίνεται βάσει του αριθμού ταυτότητας με μια διαδικασία παρόμοια με αυτήν του Λόττο Τζόκερ κ.λ.π. (Οταν είναι για τζογο, τις λύσεις τις βρίσκουν. Οταν είναι για δημοκρατία, σηκώνουν τα χέρια).

excel αρχείο σε site του υπουργείου εσωτειρκών, ώστε να μπορούν οι πολίτες να ελέγξουν ότι η ψήφος τους και η ψήφος των γνωστών τους μετρήθηκε σωστά, αλλά και να ελέγξουν το συνολικό αποτέλεσμα.

Σκεφτείτε το λίγο: Θα είχαμε υπογράψει μνημόνιο αν είχαμε ένα τέτοιο πολιτικό σύστημα; Θα είχε φτάσει η παιδεία μας σε αυτό το άθλιο χάλι; Θα είχαμε βουλευτική ασυλία; Παραγραφή;

Νομίζω πως όχι.

Μέχρι λοιπόν τα παπαγαλάκια να μας υποδείξουν μια χώρα όπου εφαρμόστηκε σωστά η προεδρική δημοκρατία και όπου δεν υπάρχουν λαμογιές, αναξιοκρατία και χρέη, ας σκεφτόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση. Την κατεύθυνση της πραγματικής δημοκρατίας στην οποία η γνώμη των πολιτών λαμβάνεται υπ’ όψη και διαμορφώνει τις αποφάσεις.

Πηγή

read more "Προεδρική Δημοκρατία; Όχι, ευχαριστώ" Διαβάστε περισσότερα...