Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

Η Ελλάδα ως κράτος χρεοκόπησε


Τελικά οι διάφορες Κασσάνδρες είχαν δίκιο.
Η Ελλάδα ως κράτος χρεοκόπησε.
Κήρυξε στάση πληρωμών, άσχετα με τις διαβεβαιώσεις του σοβαροφανούς υπουργού επί των Οικονομικών.
Απλώς, η στάση αυτή των πληρωμών αφορά στις υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στους πολίτες του.
Οι ξένοι τραπεζίτες και οι δανειστές μας συνεχίζουν να πληρώνονται κανονικά.
Εκτός λοιπόν από τις περικοπές στους μισθούς, τις καταργήσεις των επιδομάτων, τις τεράστιες αυξήσεις στη βενζίνη και στα άλλα βασικά αγαθά, έρχεται τώρα το κράτος να εξοντώσει πλήρως τη μέση οικογένεια, στερώντας της την από καιρό κουτσουρεμένη δωρεάν περίθαλψη.
Ο ΟΠΑΔ, για παράδειγμα, δεν πληρώνει εδώ και καιρό.
Στη Θεσσαλονίκη μάλιστα, εκτός από την ταλαιπωρία στην οποία υποβάλλονται οι ασφαλισμένοι του, αναγκαζόμενοι να στήνονται σε ουρές από τα χαράματα, το ταμείο χρωστά ακόμη ιατρικές δαπάνες κλπ. σε δικαιούχους του, από το …2009!
Πρόσφατα, και επειδή το εν λόγω ταμείο δεν πληρώνει ούτε καν τους συμβεβλημένους με αυτό γιατρούς, αυτοί αποφάσισαν να μη δέχονται ασφαλισμένους του δημοσίου, ή αν τους δέχονται, να αμείβονται κανονικά, και οι ασφαλισμένοι να πηγαίνουν στον ΟΠΑΔ ώστε να καταθέτουν την απόδειξη και να έχουν λαμβάνειν…
Δηλαδή, στη καλύτερη περίπτωση, σε 3-4 χρόνια από την ημέρα υποβολής των απαραίτητων δικαιολογητικών.
Κάτι ανάλογο ισχύει και με τους φαρμακοποιούς.
Αν αυτό δεν είναι στάση πληρωμών, τότε τι είναι;
Πάντως δημόσια και δωρεάν υγεία δεν είναι.
Και βέβαια οι αντίστοιχες κρατήσεις στο μισθό των δημοσίων υπαλλήλων, όχι μόνο συνεχίζουν, αλλά έχουν αυξηθεί κατακόρυφα.
Ο απόλυτος δηλαδή εμπαιγμός από ένα ψευδοκράτος που θέλει να λέγεται ευνομούμενο, συντεταγμένο, και μέλος της ΕΕ. Μόνο η συμμετοχή μας στις επιχειρήσεις της Λιβύης μας μάρανε.
Και μπορεί το εν λόγω θέμα να θεωρείται ασήμαντο για κάποιους, που στο πρόσωπο των δημοσίων υπαλλήλων βλέπουν τον εχθρό, αλλά ας αναλογιστούμε όλοι μας τι σημαίνει για μια οικογένεια να αναγκάζεται, πέραν των όλων εξόδων της να πληρώνει μια-δυο επισκέψεις το μήνα στο γιατρό (€100-150) αλλά και τα όποια φάρμακα χρειάζεται.
Την ώρα πάντα που οι κρατήσεις στο μισθό για την περίθαλψη συνεχίζουν αμείωτες…
Στη περίπτωση μάλιστα υπερήλικων ή συνταξιούχων, η οικογένειας με μωρό/ά, όπου δηλαδή οι επισκέψεις στο γιατρό και τα φάρμακα πολλαπλασιάζονται, καταλαβαίνει κανείς ότι τα πράγματα σκουραίνουν επικίνδυνα. Ένα ολόκληρο μηνιάτικο, και δεν φτάνει.
Να τους χαιρόμαστε λοιπόν τους κυβερνώντες μας, και να`μαστε εθνικά περήφανοι που έχουμε εθνικά υπερήφανη σοσιαλιστική κυβέρνηση, και πάνω απ όλα δημόσια και δωρεάν υγεία.
Για τη παιδεία και την ασφάλειά μας δεν θα αναφερθώ καν.
Εκεί και αν δεν χρεοκοπήσαμε προ πολλού.
Υ.Γ. Ο αρμόδιος εισαγγελέας έσπευσε προχθές να συλλάβει τη γιατρό που εφημέρευε για τα … ράντζα. Το κράτος μπαταχτσή που χρωστάει δισεκατομμύρια στους ανήμπορους πολίτες του, ποιος θα το συλλάβει;
read more "Η Ελλάδα ως κράτος χρεοκόπησε" Διαβάστε περισσότερα...

Τα «χειρότερα» είναι μπροστά μας;


  • Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Οι Financial Times έγραψαν, πριν λίγες ώρες σε σχετικό με την Ελλάδα μας άρθρο, ότι το θέμα της αναδιάρθρωσης ΔΕΝ εξαντλείται στο εάν θα γίνει, αλλά πώς και σε τί ποσοστό, και καταλήγουν ότι:
«…Η διαρκώς διευρυνόμενη συναίνεση είναι ότι μια εθελοντική αναδιάρθρωση, η οποία θα μπορούσε να περιλαμβάνει κάποιου είδους παράτασης των προθεσμιών λήξης των ομολόγων, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε πρώτη φάση, ακόμη και φέτος, και να ακολουθήσει μια πλήρους κλίμακας αδυναμία πληρωμών (πτώχευση) το επόμενο έτος ή το 2013.

Μια εθελοντική αναδιάρθρωση, βέβαια, προϋποθέτει ότι οι επενδυτές θα είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν…»

Με αφορμή το ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ κομμάτι της συνέντευξης του Dr Ντομινίκ Στρος-Καν που ΔΕΝ είχε δείξει ΚΑΝΕΝΑ ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι και έδειξε ο κ Λαζόπουλος στο Αλ-Τσαντίρι Νιους της Τρίτης, 3 Μαΐου, σοκάροντας την ελληνική κοινή γνώμη για «τις πολύμηνες μυστικές διεργασίες» δεν είναι λογικό να αναρωτηθεί κανείς (χωρίς πολιτική εμπάθεια): «μήπως αυτό που αναφέρουν σήμερα οι Financial Times είναι το αναπόφευκτο πλάνο της τελικής πτώχευσής μας;»


Κύριε Παπανδρέου, σας θυμίζει κάτι;
read more "Τα «χειρότερα» είναι μπροστά μας;" Διαβάστε περισσότερα...

That's all George. Έγκλημα που δεν παραγράφεται...


Ο κ. Στρος Καν, αποκαλύπτει κάτι που υποψιαζόμασταν.
Ήταν κοινός μύθος αυτή η ιστορία με την υποδούλωση της χώρας στο ΔΝΤ.
Το ερώτημα, όμως, που δεν έχει απαντηθεί είναι γιατί το έκανε ο κ. Παπανδρέου;
Σήμερα, για πρώτη φορά, η Ν.Δ. το διατυπώνει:
Το ζήτημα, πλέον, δεν είναι η χαμένη αξιοπιστία του κ. Παπανδρέου. Το ερώτημα είναι τι κρύβεται πίσω από την απόφαση εκείνη; Ο ελληνικός λαός πρέπει να μάθει.
Δεν αρκεί.
Πρέπει να τεθεί επισήμως το ερώτημα και μάλιστα πιεστικά.
Και να δοθεί πειστική απάντηση.
Για πολλούς λόγους.
Πρώτον, γιατί όσοι ήξεραν αυτή την ιστορία, κέρδισαν μυθικά ποσά!
Για σκεφθείτε να είχατε πωλήσει τις μετοχές σας της Εθνικής στα 22 ευρώ, στο τέλος Οκτωβρίου του 2009 και να ερχόσασταν σήμερα να την αγοράσετε στα 5;
Δεύτερον, γιατί ο κ. Παπανδρέου εξαπάτησε απροκάλυπτα τον ελληνικό λαό. Το «λεφτά υπάρχουν» μπορεί και του το συγχωρέσει ο κόσμος γιατί προεκλογικά λέγονται και υπερβολές.
Όμως, η μεθόδευση του να μας απαξιώσει ως χώρα για να έρθουν στη συνέχεια οι ..σωτήρες του ΔΝΤ, είναι ένα έγκλημα που δεν παραγράφεται.
Και πρέπει να λογοδοτήσει και όχι μόνον ενώπιον της ιστορίας….
Το τελευταίο ερώτημα: Γιατί προβαίνει σ΄ αυτές τις αποκαλύψεις ο κ. Στρος Κάν;
Νομίζω ό,τι η απάντηση είναι απλή: Η γοητεία του κ. Παπανδρέου ξέφτισε. Η αναποτελεσματικότητα του είναι τόσο κραυγαλέα που ενοχλεί ακόμα και τους μέχρι χθες φανατικούς υποστηρικτές του.
Όλοι αισθάνονται ό,τι ο πρωθυπουργός δεν μπορεί πλέον
Μέχρι εδώ ήταν.
Ο κ. Παπανδρέου είναι ένα καμένο χαρτί.
Έκανε τη δουλειά και τέλος.
Όσο ταχύτερα το συνειδητοποιήσουμε ως χώρα, τόσο καλύτερα.

read more "That's all George. Έγκλημα που δεν παραγράφεται..." Διαβάστε περισσότερα...

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος αδιεξόδου



  • Του Σταύρου Λυγερού
Τα στοιχεία είναι καταλυτικά. Επιβεβαιώνουν όσους εξαρχής υποστήριζαν ότι η κυβερνητική πολιτική θα εγκλωβίσει την οικονομία στον φαύλο κύκλο της ύφεσης, χωρίς ταυτοχρόνως να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά. Και, βεβαίως, διαψεύδουν τις ποικίλες «καθεστωτικές» φωνές που, λόγω της κυρίαρχης πρόσβασής τους στα ΜΜΕ, διαμόρφωναν σε μεγάλο βαθμό την κοινή γνώμη.

Στην Ελλάδα, όμως, οι φορείς δημόσιου λόγου ούτε πιστώνονται την επιβεβαίωση ούτε χρεώνονται τη διάψευση με αντίστοιχες επιπτώσεις στην αξιοπιστία. Η δημόσια συζήτηση έχει μετατραπεί σ’ ένα είδος τσίρκου, όπου οι βασικοί πρωταγωνιστές αλλάζουν με ευκολία «κοστούμια», χωρίς να απολογούνται για όσα με την αυθεντία του τηλεοπτικού παραθύρου έλεγαν πριν από λίγο καιρό.

Αυτός είναι ο λόγος που σήμερα υποκύπτω στον πειρασμό να υπενθυμίσω παλιά δημοσιεύματα. Στις 13-12-09 έγραφα ότι
«ο εύκολος δρόμος είναι η οριζόντια και αναλογική περικοπή των δαπανών. Ο δύσκολος δρόμος είναι η αναθεώρηση από μηδενική βάση των δαπανών... Οι δημόσιες δαπάνες έχουν πολύ χαμηλότερη απόδοση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σ’ όλους τους τομείς. Για ποιο λόγο να μην επανεξετασθούν μία προς μία; Για ποιο λόγο να μην επανεξετασθεί η δομή και η αποδοτικότητα των μονάδων του ευρύτερου δημόσιου τομέα;
Είναι τόσο εκτεταμένος ο ανορθολογισμός και τόσο μεγάλη η σπατάλη και η λεηλασία του δημόσιου χρήματος, που μία συστηματική επιχείρηση νοικοκυρέματος θα οδηγήσει σε εντυπωσιακή εξοικονόμηση πόρων...
Οι κυβερνήσεις, όμως, αποφεύγουν κατά κανόνα να συγκρουσθούν με τις ομάδες, που απομυζούν δημόσιο χρήμα. Υπάρχει χρόνιο έλλειμμα πολιτικής βούλησης... Το οικονομικό πρόβλημα είναι πρωτίστως πολιτικό... Εάν η κυβέρνηση ακολουθήσει την πεπατημένη και περιορισθεί σε δημοσιονομικές παρεμβάσεις, θα χάσει το παιχνίδι...
Παραλλήλως, πρέπει να δρομολογηθεί αναπτυξιακή δυναμική με την αξιοποίηση συγκριτικών πλεονεκτημάτων και την απελευθέρωση παραγωγικών δυνάμεων. Αυτό θα συμβεί εάν δημιουργηθεί το περιβάλλον που διευκολύνει επιχειρηματικές πρωτοβουλίες. Στοιχείο αυτού του περιβάλλοντος είναι και η συρρίκνωση της διαπλοκής/διαφθοράς».
Λίγο αργότερα (26-2-2010) έγραφα:
«Το χειρότερο είναι ότι η ελληνική οικονομία θα κατρακυλήσει στην ύφεση με αποτέλεσμα να μειώνονται τα δημόσια έσοδα και να τίθεται θέμα λήψης ολοένα και περισσότερων μέτρων. Με άλλα λόγια, εισερχόμαστε σ’ ένα ανατροφοδοτούμενο καθοδικό σπιράλ.
Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος, η κυβέρνηση πρέπει να πάψει να ασκεί πολιτική με το γνωστό χρεοκοπημένο τρόπο. Η Ελλάδα έχει περιέλθει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η χρήση των γνωστών πολιτικών εργαλείων δεν επαρκεί. Για να υπάρξει διέξοδος από την κρίση χρειαζόμαστε νέες ευφάνταστες προσεγγίσεις και αποτελεσματικές πρακτικές που θα αξιοποιήσουν τις λιμνάζουσες δυνατότητες σ’ όλα τα επίπεδα: για αύξηση των εσόδων, για μείωση των δαπανών, αλλά και για ανάπτυξη.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου, όμως, παραμένει εγκλωβισμένη στην πεπατημένη, στο ίδιο αγκυλωμένο πλαίσιο. Γι’ αυτό εμφανίζεται ανίκανη να θέσει υπό έλεγχο τη δημοσιονομική κρίση και να οικοδομήσει ένα νέο υγιές μοντέλο».

read more "Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος αδιεξόδου" Διαβάστε περισσότερα...