Γράφει ο Βασίλης Χήτος
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΟΥ ΠΙΟ ΕΝΔΟΞΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ!
Τρίτη 5 Απριλίου 2011
Στρατός αδίστακτων ουτσεκάδων αλωνίζει στην χώρα
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
6:55 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Τουρκική οργή για την αναγνώριση από την Αργεντινή της γενοκτονίας των Ποντίων
Η Άγκυρα καταδίκασε την πρόσφατη απόφαση δικαστηρίου της Αργεντινής, με την οποία αναγνώρισε την γενοκτονία των Αρμενίων από την Τουρκία κατά την διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου.
«Το τουρκικό κράτος διέπραξε το έγκλημα της γενοκτονίας κατά του λαού της Αρμενίας, από το 1915 έως το 1923» αποφάνθηκε η δικαιοσύνη της Αργεντινής.
«Καταδικάζουμε και απορρίπτουμε αυτήν την απόφαση, που στερείται σοβαρότητας και ελήφθη από ένα τοπικό δικαστήριο της Αργεντινής, που αγνόησε τις παγκόσμιες αρχές και ειρωνεύθηκε τις διεθνείς συμφωνίες» ανακοίνωσε σήμερα το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.
«Η απόφαση είναι ένα παράδειγμα του τρόπου, με τον οποίο τα υπερεθνικιστικά μέλη της αρμενικής διασποράς αξιοποιούν το δικαστικό σύστημα των χωρών, στις οποίες είναι ισχυρά» προσθέτει η ανακοίνωση.
Το υπουργείο Εξωτερικών τόνισε επίσης ότι οι εξελίξεις αυτές δεν εξυπηρετούν την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Αρμενίας και τις προσπάθειες για την αποκατάσταση της μεταξύ τους φιλίας.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
6:52 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Κάτοικος Πλατείας Βικτωρίας γράφει....
Εδώ και ένα χρόνο περίπου Πακιστανοί, Μπαγκλαντεσιάνοι και Αφρικανοί έχουν ανοίξει ένα σωρό καταστήματα τα οποία παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες (Ιντερνετ καφέ, καφέ, μίνι μάρκετ , κομμωτήρια) το ένα δίπλα στο άλλο στην οδό Αριστοτέλους, στο κέντρο της Αθήνας και τους πέριξ δρόμους. Οι κάτοικοι αναρωτιόμαστε...
πού βρήκαν τα χρήματα να ανοίξουν μαγαζί, καθώς η πλειοψηφία είναι άρτι αφεχθέντες στην χώρα. Γιατί ο δήμος δίνει τόσες άδειες στην ίδια περιοχή για τις ίδιες υπηρεσίες; Η συγκεκριμένη κατάσταση έχει βέβαια...
στραγγαλίσει στην κυριολεξία του Έλληνες εμπόρους και ελεύθερους επαγγελματίες της περιοχής που φεύγουν ο ένας μετά τον άλλο. Μέσα σε λίγους μήνες ο δρόμος έχει γίνει εμπορικό γκέτο. Οι αλλοδαποί πάνε και έρχονται σε ομάδες όλη την ημέρα, κάθονται έξω από τα μαγαζιά φωνάζοντας και κανείς Έλληνας δεν μπορεί να περάσει από την περιοχή. Στην κατάσταση αυτή έχουν προστεθεί και Ρουμάνοι και Βούλγαροι Ρομά, οι οποίοι διπλοπαρκάρουν τα φορτηγάκια τους με τα σκουπίδια τους μπροστά από τις πολυκατοικίες, βρωμίζουν, ουρλιάζουν και πίνουνε. Η περιοχή βρίσκεται πλέον στα χέρια της κάθε Μαφίας και της παραοικονομίας.
Η συγκεκριμένη κατάσταση σε συνδυασμό με την γκετοποίηση όλης της ευρύτερης περιοχής έχει επηρεάσει και μεγάλους εμπορικούς δρόμους όπως η Πατησίων, όπου τα περισσότερα καταστήματα βάζουν λουκέτο.
Κανείς δεν ασχολείται, κανείς δεν ενδιαφέρεται για την κατάσταση. Ο Δήμος είναι απών και ως φαίνεται εξακολουθεί είτε να δίνει άδειες αφειδώς είτε να παραβλέπει τις παρανομίες και να κλείνει τα παράνομα μαγαζιά. Η παραοικονομία στην ΑΣΟΕΕ (άλλο ένα εμπορικό γκέτο), που έχει πλέον καθιερωθεί ως υπάιθριο παζάρι καλά κρατεί. Η κατάληψη της Πλατείας Βικτωρίας επίσης και ως εκ τούτου η επίσης κοινωνική και εμπορική κατάρρευση της περιοχής.
Κατά τα άλλα ο κ. Παπακωνσταντίνου ψάχνει να κλείσει τρύπες κόβοντας θέσεις εργασίας και μισθούς και γονατίζοντας με την φορολογία τον κόσμο, ενώ αφήνει την παραοικονομία, τις μαφίες και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος ελεύθερα. Για την Μαφία δουλεύει τελικά αυτή η κυβέρνηση;
Γιάννης Πολίτης
Κάτοικος περιοχής Πλατείας Βικτωρίας
http://taxalia.blogspot.com/2011/04/blog-post_8738.html
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
6:33 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Bloggers: Ιερό καθήκον η Ενημέρωση του Λαού!
Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Δεν πέρασαν δύο εβδομάδες από την Πέμπτη 24 Μαρτίου όταν ο Γιώργος Παπαδάκης είχε φιλοξενήσει τον καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου κ Γιώργο Κασιμάτη που είχε πει πράγματα συνταρακτικά όπως:
«Το μνημόνιο με την τρόικα είναι ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ, οι αφαιμάξεις που έγιναν στην σύνταξή μας και τους μισθούς των εν ενεργεία συναδέλφων είναι ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ, και, και, και, και όπως στέκεται το μνημόνιο εκχώρησε ΕΘΝΙΚΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ μας δικαιώματα!!!»
και σήμερα ο Γιώργος Παπαδάκης φιλοξένησε τον Μίκη Θεοδωράκη ο οποίος, τελικά, επανέλαβε πολύ πιο ΔΥΝΑΜΙΚΑ όσα είχε πει ο Καθηγητής Κασιμάτης.
Το θέμα παίρνει ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ όχι μόνο Νομικές αλλά Πολιτικές, Ιστορικές, Κοινωνιολογικές και Ηθικές διαστάσεις, όταν συνειδητοποιήσει κανείς ΠΟΙΟΣ είναι ο Μίκης Θεοδωράκης και ότι ο καθηγητής Κασιμάτης διετέλεσε επί μία τουλάχιστον ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!!!
Είχα αναρωτηθεί, με αδικαιολόγητη ίσως, αλλά όχι επιτηδευμένη και εσκεμμένη αφέλεια στις 24 Μαρτίου και το έγραψα εδώ στο blog:
«Κατάλυση Συντάγματος και εκχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας γίνεται και ΧΩΡΙΣ τανκς;»
ΝΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ, βροντοφώναξαν Ο καθηγητής Κασιμάτης και ο Μίκης Θεοδωράκης και θυμήθηκα τον στίχο:
«Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε…ΧΙΛΙΟΙ ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ!...»
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΩΤΙΚΟ Υστερόγραφο ΑΣΧΕΤΟ με τα παραπάνω αλλά σημαντικό για την ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:
Θα ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΝ λέει ΟΛΑ τα ΜΜΕ την ερχόμενη Πέμπτη, Παρασκευή, Σαββάτο, Κυριακή!!! Θυμάμαι, χωρίς να γίνομαι παρανοϊκός, ότι στο πρόσφατο παρελθόν τα ΜΜΕ απεργούσαν όταν απεργούσε ΟΛΟΚΛΗΡΗ η Ελλάδα…
Bloggers, σε σας πέφτει το ιερό καθήκον της ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ του Λαού στο 4ήμερο που θα επικρατήσει «Μούγκα στην Στρούγκα των ΜΜΕ»
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
6:29 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ο Πάγκαλος, οι τζάμπα μάγκες και οι “γραφικοί”
Μου “αρέσει” που κάποιοι συμπολίτες μας σοκάρονται, πέφτουν από τα σύννεφα, εξανίστανται, τα παίρνουν στο κρανίο, τρελαίνονται από τα νεύρα τους, τους ανεβαίνει η πίεση, θέλουν να σπάσουν τις τηλεοράσεις τους, ή κάνουν χαλάουα στο μουστάκι τους σε κάθε νέα προκλητική δήλωση του Πάγκαλου…
Το νέο του “χτύπημα” συνέβη σε συνέντευξή του στο περιοδικό Crash, δηλώσεις που αναπαράγονται ήδη από τα τουρκικά ΜΜΕ. Ενώ, λοιπόν, φέρει προσωπική βαρύτατη ευθύνη για τη διαχείριση της κρίσης των Ιμίων, θεωρεί ότι η Ελλάδα υπέστη “μια βαριά στρατιωτική ήττα” και αγνοεί εντελώς τους 3 νεκρούς αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού, του πληρώματος του μοιραίου ελικοπτέρου ΑΒ-212 που κατέπεσε τα ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου 1996 (Αντιπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, Αντιπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και Σημαιοφόρος Έκτορας Γιαλοψός), καθώς όπως είπε ο ίδιος στον Χόλμπρουκ στη Νέα Υόρκη, “Πήγα, λοιπόν, σε ένα εστιατόριο και του είπα γι’ αυτή την ιστορία: θεωρώ ότι καταφέραμε να μην σκοτωθεί κανείς, γιατί όταν κάνεις διπλωματία, βασικό κριτήριο είναι να μην χαθούν ανθρώπινες ζωές”.
Τι λέτε, ωρέ παλικάρια; Δηλαδή, τί περιμένατε από τον Πάγκαλο;
Όταν έγιναν τα Ίμια, δεν τρέξατε αμέσως μετά να ψηφίσετε αυτόν και το Ολονπασόκ;
Όταν μίλαγε για “σημαίες που τις παίρνει ο αέρας”, δεν τρέξατε αμέσως μετά να ψηφίσετε αυτόν και το Ολονπασόκ;
Όταν ο άλλος, ο και καλά… καλός λογιστής (ούτε αυτό δεν ήταν τελικά), δεν τρέξατε αμέσως μετά να ψηφίσετε αυτόν και το Ολονπασόκ;
Όταν βλέπατε – και βλέπετε – που το πάνε (κατά Διαόλου) στο Μακεδονικό, δεν τρέξατε αμέσως μετά να ψηφίσετε αυτόν και το Ολονπασόκ;
Όταν σας πασάρανε χάντρες και καθρεφτάκια και σας λέγανε για “ισχυρή Ελλάδα”, δεν τρέξατε αμέσως μετά να ψηφίσετε αυτόν και το Ολονπασόκ;
Όταν ένας άλλος ανεκδιήγητος, από την ίδια πολιτική στρούγκα, είχε πει τη δεκαετία του ’90 ότι “είναι πασέ πια να μιλάμε για εθνικά θέματα, πρέπει να μας ενδιαφέρει μόνο η οικονομία” (μάλλον τη δική του οικονομία εννοούσε!), δεν τρέξατε αμέσως μετά να ψηφίσετε αυτόν και το Ολονπασόκ;
Μήπως ασχοληθήκατε με τα Ίμια όταν σας έδιναν τις πιστωτικές και τα δάνεια με το κιλό; Δεν πουλάγατε μαγκιά, κλανιά και κ#λο φυνιστρίνι με τα δανεικά στη τσέπη, κρατώντας την γκόμενα από το δεξί χέρι και έχοντας το κλειδί της “μπέμπας” στο αριστερό; Δεν κράζατε τους τότε ανησυχούντες περί των εθνικών θεμάτων ως “φασίστες” και “γραφικούς”, ωσάν η Ελλάδα να συνόρευε με την Ελβετία και το Λιχτενστάιν;
Τώρα “θυμηθήκατε” ότι σας προσβάλουν οι πολιτικοί; Τώρα “είδατε” ότι σας πούλησαν στο ΔΝΤ; Τώρα καταλάβατε ότι το “κανείς δεν είναι πιο πατριώτης από τον άλλον” (δηλαδή Λεωνίδας και Εφιάλτης, σημειώσατε Χ στον πατριωτισμό) ήταν παραμύθια της χαλιμάς;
Τσιμπήσατε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι…
Αυτός είναι πάνω-κάτω ο μέσος νεοΈλληνας… Ένας τζάμπα μάγκας, που είναι έτοιμος ν’ απλώσει σεντόνι για να ζητιανέψει, κατά τον τούρκο “Πάγκαλο”, τον αντιπρόεδρα Μπουλέντ Αρίντς, ενώ γράφει στα παπάρια του την πατρίδα, αν δεν αφορά στο δικό του προσωπικό οικόπεδο. Όμως, αλλού δεν δέχεται μύγα στο σπαθί του… Είναι ικανός να σκοτώσει για μια θέση πάρκινγκ, ειδικά αν συνοδεύεται κι από το “μωρό”. Α, όλα κι όλα… Μην ξεφτιλίσουμε και τα πάντα!
Ο “φασίστας” και “γραφικός”…
ΛΟΞΙΑΣ
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
6:22 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Μήπως τελικά η "ευαισθησία" είναι επιδοτούμενο επάγγελμα;
Διαβάστε το παρακάτω... και βγάλτε τα συμπεράσματα σας...
Eίναι τελικά τόσο ευαίσθητοι όσο λένε; Ή μήπως..."Είναι πολλά τα λεφτά Άρη..";...
Άραγε υπάρχουν αντίστοιχες οργανώσεις που ενδιαφέρονται για τους Έλληνες; έστω και το 1/20 του αριθμού των οργανώσεων που "ασχολούνται" με τους λαθρομετανάστες;...
Και γιατί δεν ασχολείται κανείς με τους Έλληνες; Είμαστε κατώτερου Θεού άνθρωποι ή όποιος ασχολείται με τους Έλληνες απλά δεν επιδοτείται;...
Γιατί για τους αλλοδαπούς "βρέχει" επιδοτήσεις και για τους Έλληνες "βρέχει" μέτρα;....
Και ένα τελευταίο... Δεν φτάνει ρε μάγκες που έχετε στήσει ολόκληρο "σύστημα"... Τώρα φτιάχνετε και οδηγούς;
Γιατί; ...Για καλύτερη οργάνωση της "ευαισθησίας";
Eίναι τελικά τόσο ευαίσθητοι όσο λένε; Ή μήπως..."Είναι πολλά τα λεφτά Άρη..";...
Άραγε υπάρχουν αντίστοιχες οργανώσεις που ενδιαφέρονται για τους Έλληνες; έστω και το 1/20 του αριθμού των οργανώσεων που "ασχολούνται" με τους λαθρομετανάστες;...
Και γιατί δεν ασχολείται κανείς με τους Έλληνες; Είμαστε κατώτερου Θεού άνθρωποι ή όποιος ασχολείται με τους Έλληνες απλά δεν επιδοτείται;...
Γιατί για τους αλλοδαπούς "βρέχει" επιδοτήσεις και για τους Έλληνες "βρέχει" μέτρα;....
Και ένα τελευταίο... Δεν φτάνει ρε μάγκες που έχετε στήσει ολόκληρο "σύστημα"... Τώρα φτιάχνετε και οδηγούς;
Γιατί; ...Για καλύτερη οργάνωση της "ευαισθησίας";
Το παρακάτω άρθρο προέρχεται από εδώ
Πόσοι και ποιοί δραστηριοποιούνται στο χώρο των μεταναστών; Πού, με ποιό αντικείμενο και ποιές πηγές χρηματοδότησης; Το θολό κι ανεξιχνίαστο τοπίο των μεταναστών στην Ελλάδα έρχεται να «φωτίσει» ένας οδηγός με μία συστηματική και ολοκληρωμένη καταγραφή των Μη κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) και των Φορέων Μεταναστών (ΦΜ), συλλόγων ή οργανώσεων, που δραστηριοποιούνται στην ελληνική επικράτεια σε θέματα μετανάστευσης.
Πρόκειται για μία έρευνα του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου, σε συνεργασία με διάφορες οργανώσεις, που πραγματοποιήθηκε χάρη σ’ ένα πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών, με χρηματοδότηση από κοινοτικούς πόρους κατά 75% και από εθνικούς κατά 25%.
Μέσα από τις περίπου 350 σελίδες του Οδηγού πραγματοποιείται μία αποτίμηση της παρουσίας των μεταναστών στην Ελλάδα, ως χώρας υποδοχής, αλλά και οι βασικές διαστάσεις της παρουσίας των ΜΚΟ και των ΦΜ στην ελληνική κοινωνία των πολιτών.
Το υλικό συλλέχτηκε το τελευταίο εξάμηνο του 2009, με ερωτηματολόγια τυπικών και άτυπων φορέων, σ’ όλη την ελληνική επικράτεια και ενημερώθηκε το 2010.
Ερωτηματολόγια που συμπληρώθηκαν με προσωπικές συνεντεύξεις, όπως εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, ο επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος αν. καθηγητής Απόστολος Παπαδόπουλος, ώστε να προσφέρουν μία πληρέστερη εικόνα των χαρακτηριστικών, της ποικιλίας και των ιδιαιτεροτήτων τους.
Πρόκειται, όπως επισημαίνει ο κ. Παπαδόπουλος, για «ένα χρήσιμο εργαλείο, τόσο για την ελληνική πολιτεία, όσο και για τη δικτύωση φορέων που εμπλέκονται στην υλοποίηση δράσεων για την ένταξη των μεταναστών, αλλά και για τους ίδιους τους μετανάστες και τις οργανώσεις τους».
Συνολικά καταγράφηκαν 375 φορείς, εκ των οποίων 297 επίσημα αναγνωρισμένοι και 78 ανεπίσημοι ή άτυποι. Για κάθε φορέα με καταστατικό, στον οδηγό αφιερώνεται μία σελίδα με όλα τα στοιχεία του.
Η απογραφή κινείται σε δύο κατηγορίες: αφενός τις ΜΚΟ (καταγράφηκαν 185) που ιδρύθηκαν στην πλειοψηφία τους (73%) από Έλληνες και ασχολούνται με μία ή περισσότερες πτυχές του μεταναστευτικού ζητήματος στη χώρα - ανθρώπινα δικαιώματα, ένταξη, καταπολέμηση του ρατσισμού κλπ - και αφετέρου τους συλλόγους - οργανώσεις (καταγράφηκαν 190), που κατά το 90% συστάθηκαν από μετανάστες και απευθύνονται σε συγκεκριμένες εθνότητες.
Όπως προκύπτει από την έρευνα, οι ΜΚΟ δραστηριοποιούνται περισσότερο σε χρηματοδοτούμενα προγράμματα, ενώ οι ΦΜ αυτοχρηματοδοτούν τις δράσεις τους. Μια άλλη σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο κατηγορίες είναι ότι οι μεν ελληνικές ΜΚΟ έχουν μία σχετικά σταθερή αριθμητική παρουσία που, όμως, άρχισε να φθίνει τα τελευταία χρόνια, ενώ οι ΦΜ έχουν μία σταδιακά αύξουσα, με «εκτόξευση» (κατά 73% του συνόλου) την δεκαετία του 2000, γεγονός που συνδέει την ίδρυση των φορέων αυτών με την ραγδαία αύξηση του μεταναστευτικού πληθυσμού στην Ελλάδα και τη νομιμοποίησή του.
Σχετικά με τα αντικείμενα ενασχόλησης η έρευνα καταδεικνύει ότι οι ελληνικές ΜΚΟ στοχεύουν περισσότερο στην κοινωνική ένταξη των μεταναστών (70,9%), στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους (70,1%), στην ενασχόληση με τον πολιτισμό τους (44,8%), στην εκπαίδευση και κατάρτισή τους (43,3%) και τέλος στην ψυχοκοινωνική στήριξή τους (42,5%).
Αντίθετα, οι ΜΚΟ και οι ΦΜ στοχεύουν κυρίως στη διατήρηση του πολιτισμού των μεταναστών (91,4%), στη στήριξη των μελών της κοινότητάς τους (82,8%), στην κοινωνική ένταξη (58,9%) και στην εκπαίδευση- κατάρτισή τους (52,8%).
Μέσα από την παρούσα έρευνα δεν φαίνεται να υπάρχει γραμμική σχέση ανάμεσα στη γεωγραφική κατανομή του αλλοδαπού πληθυσμού στην Ελλάδα, με εξαίρεση βέβαια ότι το μεγαλύτερο μέρος συγκεντρώνεται στην Αττική, όπου σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΥΠΕΣΔΑ το 2009 οι άδειες παραμονής αλλοδαπών ανέρχονταν σε 210.200 σε σύνολο 518.675 σε όλη τη χώρα.
Στην Αττική υπάρχουν 290 φορείς, 77,3% του συνόλου, στην Κεντρική Μακεδονία 5,6%, στην Κρήτη 4,8%, στη Δ. Ελλάδα 3,2% και στη Θεσσαλία 2,4%. Αξίζει να σημειωθεί, όπως επισημαίνει η έρευνα, ότι τα 2/5 των φορέων επεκτείνουν τη δράση τους στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας.
Σε αντίθεση με τις ελληνικές ΜΚΟ που στηρίζουν τους μετανάστες ανεξαρτήτως εθνότητας, οι ΦΜ λειτουργούν σε επίπεδο εθνοτήτων και μάλιστα τοπικό. Έτσι παρατηρείται ότι στο σύνολο των επίσημα αναγνωρισμένων φορέων οι Αλβανοί (21,4%) έχουν την πρωτοκαθεδρία ακολουθούν οι Ινδοί και οι Νιγηριανοί (6,9%), οι Κινέζοι (4,8%), οι Ουκρανοί (4,1%), οι Μπαγκλαντεσιανοί, οι Γεωργιανοί και οι Μολδαβοί (3,4%). Αντίθετα στους ανεπίσημους φορείς την πρώτη θέση έχουν οι Φιλιππινέζοι (25,5%) και ακολουθούν: Αλβανοί (11,8%) και Ινδοί, Πακιστανοί και Παλαιστίνοι (7.8%).
Το 50% των ελληνικών ΜΚΟ αριθμεί λιγότερα από 50 μέλη, ενώ μόνο ένα 12% ξεπερνά τα 500. Μία πιο ισορροπημένη εικόνα παρουσιάζουν οι ΦΜ, καθώς μόνο το 21,5% απ’ αυτούς έχουν λιγότερα από 50 εγγεγραμμένα μέλη, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι το 23% έχουν περισσότερα από 500 μέλη.
Με εξαίρεση την πολύ-εθνοτική οργάνωση μεταναστών, όπως είναι το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, παρά τις προσπάθειες δικτύωσης απουσιάζει μία ομοσπονδία συλλόγων-οργανώσεων μεταναστών, ενώ όπως παρατηρείται από την έρευνα ως βασικότερος λόγος ύπαρξης των ΦΜ είναι η διευκόλυνση της νόμιμης παραμονής στη χώρα.
Στην Ελλάδα, παρά τη ραγδαία αύξηση του αριθμού των ΜΚΟ την τελευταία 15ετία, το τοπίο σχετικά με την παρουσία και την λειτουργία τους παραμένει θολό, καθώς ακόμη σήμερα σοβαρές οργανώσεις ,με δομή και έργο, συνυπάρχουν με ανενεργές «οργανώσεις-σφραγίδα».
Όπως καταγράφουν άλλες έρευνες που αναφέρονται εισαγωγικά στον οδηγό, οι Έλληνες, σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους, ενδιαφέρονται πολύ λίγο για συλλογικές προσπάθειες και ΜΚΟ. Βασικός λόγος φαίνεται να είναι ότι η μαζική εμφάνιση των ΜΚΟ στη χώρα μας εξαρτήθηκε από πολιτικές αποφάσεις, εκ των άνω προς τα κάτω, και όχι το αντίθετο. Όσο για την αποτελεσματικότητά τους είναι πολύ χαμηλή, όπως και η σημασία που δίνουν στα ζητήματα διαφάνειας και λογοδοσίας, αλλά και συνεργασίας μεταξύ τους. Από την άλλη πλευρά, όπως επισημαίνει η έρευνα, ούτε η αξιόλογη δράση πολλών ΜΚΟ δίνει τη δυνατότητα ενεργής συμμετοχής τους στη δημόσια διαβούλευση, στον σχεδιασμό και λήψη των αποφάσεων.
Το μεταναστευτικό ζήτημα, άρχισε να τίθεται στην Ελλάδα από την δεκαετία του 1980, με κρίσιμη την δεκαετία του 1990 όταν η χώρα μας δέχτηκε το μεγαλύτερο ποσοστό μεταναστών σε σχέση με το μέγεθός της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να φθάσει σήμερα να φιλοξενεί πάνω από ένα εκατομμύριο μετανάστες, και να έχει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ακόμα και σήμερα ένα 35-50% των μεταναστών χωρίς νομιμοποίηση.
Όπως επισημαίνει ο οδηγός οι μετανάστες ήρθαν στη χώρα μας σε δύο κύματα. Το πρώτο μέχρι τα μέσα του 1990, όπου κυριαρχούσαν οι Αλβανοί και το δεύτερο μετά το 1995, με αύξηση της συμμετοχής, από άλλες βαλκανικές χώρες, της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, το Πακιστάν, την Ινδία, το Μπαγκλαντές, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, στην δεκαετία του 2000.
Σύμφωνα με μελέτες η εισροή μεταναστών στην Ελλάδα έχει πενταπλασιαστεί από το 1988 μέχρι το 2004, ενώ ταυτόχρονα η μέση διάρκεια παραμονής του μισού εξ αυτών υπερβαίνει τα 8 χρόνια.
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
6:19 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Παρασκευή 1 Απριλίου 2011
Τρόικα: Αχ Θεέ μου να ήταν…Πρωταπριλιάτικο!

- Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Πώς θα επιτευχθεί αυτός ο ευγενής στόχος; Διαβάστε:
Ακούγεται, αλλά ΔΕΝ επιβεβαιώνεται επισήμως (καθότι ανασχηματισμοί και υποτιμήσεις ΠΟΤΕ δεν ανακοινώνονται αλλά προκύπτουν αιφνιδιαστικά), ότι στον επικείμενο ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ο κ Παπανδρέου, με στόχο επιτέλους η Κυβέρνησή του να αποκτήσει την δυναμική «φυγή προς το αύριο» με κατεύθυνση το... χτες, θα αναθέσει στον πρώην Πρωθυπουργό κ Καραμανλή και στον εξάδελφό του κ Λιάπη τα ίδια ακριβώς Υπουργεία που τους είχε αναθέσει ως Πρωθυπουργός ο κ Μητσοτάκης!
Επίσης ακούγεται ότι ο κ Σαμαράς θα μοιραστεί το Πρωθυπουργικό Γραφείο με τον κ Παπανδρέου (εις ανάμνηση της συγκατοίκησης των δύο ανδρών που τώρα ΔΙΟΙΚΟΥΝ την Ελλάδα από τις θέσεις του Αρχηγού της Κυβέρνησης ο ένας και του Αρχηγού της Αντιπολίτευσης ο άλλος όπως είχαν κάνει και ως φοιτητές στο Amherst, Massachusetts…)
Οι Υπουργοί (και καθηγητές Συνταγματικού Δικαίου) κκ Βενιζέλος του Αμύνης και Λοβέρδος του Υγείας ήδη συνέταξαν και θα δημοσιεύσουν από κοινού σε ελληνικά και διεθνή journals εμπεριστατωμένη μελέτη με βαθιά θεμελιωμένα, ατράνταχτα επιστημονικά επιχειρήματα ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΣ πανηγυρικά τα όσα ο επίσης Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ Κασιμάτης είχε πει στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη αναφερόμενος στην «Κατάλυση Συνταγματικής Τάξης και Εκχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας» που συντελέστηκε όταν υπεγράφη στην Δανειακή Σύμβαση με την ΤΡΟΙΚΑ…
Τι άλλο να πω στην «μπλογκόσφαιρα» για τις ενδο - ΠΑΣΟΚικές τις ενδο – Νέο- Δημοκρατικές, τις ενδο-ΣΥΡΙζικές ΚΟΝΤΡΕΣ; Ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ… ενωμένο δυνατό), η ΝΔ «ψάχνει τον παλιό της εαυτό, ως πάλαι ποτέ Κόμμα Εξουσίας» βλέποντας απέναντί της και Καρατζαφέρη και Μπακογιάννη, ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη βλέπει απέναντί του του τον κ Κουβέλη!
Σήμερα το πρωί άκουσα ότι υπάρχει, λένε, η πιθανότητα η ΕΛΛΑΔΑ να μπει «υπό επιτήρηση» κάποιας ΤΡΟΙΚΑ, αλλά μετά θυμήθηκα ότι είναι ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!
Καλημέρα, καλό μήνα, καλές αντοχές καθότι…
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ….
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
5:14 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Πρωταπριλιά: Η μεγάλη γιορτή της… Κυβέρνησης

Εάν υπήρχε νόμπελ ψέματος, είναι σίγουρο ότι ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί του θα το κέρδιζαν δια βίου και χωρίς συναγωνισμό.
Είναι τόσα πολλά τα ψέματα της κυβέρνησης δεκαοκτώ μήνες τώρα που αν τα απαριθμούσα θα κατέρρεε ο server από τον όγκο!
Το ψέμα έχει γίνει δεύτερη φύση των κυβερνώντων. Βέβαια όπως όλοι ξέρουμε το ψέμα έχει «κοντά ποδάρια». Καθημερινώς, η αλήθεια έρχεται στο φως, διαψεύδοντας την υπερπροσπάθεια που κάνει ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του να μας πείσουν με τα ψέματα τους για το θεάρεστο έργο που κάνουν ξεπουλώντας τη χώρα, τους πολίτες ακόμη και τα όργανά τους.
Και μη νομίζεται ότι τα λέω εγώ. Δεν κάνω τίποτα παραπάνω από το να «αντιγράφω» τα λεγόμενα του Λοβέρδου.
Είναι εντυπωσιακό, ότι ακόμη και ο Λοβέρδος, κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης, καταγγέλλει τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση στην οποία είναι μέλος, ότι είναι ψεύτες και δε λένε την αλήθεια στον ελληνικό λαό.
Μπράβο στον Υπουργό. Έξυπνος άνθρωπος είναι προσπαθεί να γλιτώσει τα γιαουρτάκια…
Ακούμε κάθε μέρα, ότι θα γίνει φοροεπιδρομή, θα πιάσουν τους φοροφυγάδες, θα, θα, θα. Απειλούν τους πολίτες με φυλάκιση για ένα ευρώ χρέος, και εκβιάζουν όσες φωνές αντιδρούν στην «σοσιαληστική λαίλαπα».
Ταυτόχρονα, ψάχνουν εναγωνίως να βρουν τρόπους να γλιτώσουν τον Άκη, τους μιζαδόρους εξοπλιστικών προγραμμάτων, τον υπουργό της ΝΔ με τα 178 δις ευρώ καταθέσεις, τους μιζαδόρους της ziemens, τα αρπακτικά των νοσοκομείων, τόμοι ολόκληροι γράφονται για τις ανομίες των πολιτικών.
Αυτό είναι το πολιτικό σύστημα με ελάχιστες εξαιρέσεις. Βρώμα, μπόχα και δυσωδία. Πολιτικοί; απατεώνες, φιλάργυροι, αδίστακτοι και καταστροφείς της χώρας δεκάδες χρόνια τώρα…
Ψέμα ψέμα αλλά και ξύλο ξύλο. Το Υπουργείο Προστασίας των εργολάβων έκανε ξανά επιδρομή στην Κερατέα και χωρίς κανένα λόγο μπήκε μέσα σε χώρο που βρίσκονταν κάτοικοι της κερατέας και τους ξυλοκόπησαν ανηλεώς. Στο όνομα, όχι της δικαιοσύνης αλλά στο όνομα, των εργολάβων.
Άξιος ο μισθός των υπαλλήλων των εργολάβων.
Τα πλοκάμια του κρατικού παρακράτους έχουν ξεσαλώσει. Εχθές απολύθηκε ο Άρης Χατζηστεφάνου (infowar) από τον ΣΚΑΪ, με δικαιολογία την άρνησή του να αποδεχθεί μείωση μισθού.
Ο Άρης Χατζηστεφάνου έγινε γνωστός στο κοινό που ενδιαφέρεται για τα διεθνή θέματα ως ανταποκριτής του BBC στην Κωνσταντινούπολη, ως συγγραφέας δύο σημαντικών βιβλίων (το ένα για την Τουρκία και το άλλο για τον καυτό Δεκέμβρη του 2008) και ως μαχόμενος δημοσιογράφος που κάλυψε με κίνδυνο της ζωής του την περσινή αποστολή του «Στόλου της Ελευθερίας» στη Γάζα, οπότε συνελήφθη και κακοποιήθηκε από τους Ισραηλινούς επιδρομείς στο πλοίο «Μαβί Μαρμαρά», όπου έχασαν τη ζωή τους οκτώ ακτιβιστές. Το τελευταίο διάστημα, πρωτοστάτησε στις πρωτοβουλίες εναντίον του μνημονίου και υπέρ του δημόσιου, λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους και είναι βασικός συντελεστής του εξαιρετικού ντοκιμαντέρ Debtocracy (ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ).
Όπως αναφέρεται στην αρχική σελίδα του ντοκυμαντέρ: «το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης»
Το εν λόγω ντοκιμαντέρ, στο οποίο χορηγοί του είναι οι θεατές, φαίνεται ότι τρόμαξε την αρμάδα της κυβερνητικής προπαγάνδας, και έστειλε στην ανεργία ένας από τους αξιολογότερους δημοσιογράφους της νέας γενιάς.
Η επιτροπή λογοκρισίας έκανε καλά τη δουλειά της, όμως προς λύπην τους, το ντοκιμαντέρ θα δημοσιοποιηθεί παρόλο το άγχος των καθεστωτικών παπαγαλακίων...
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
5:11 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Πολύ δυνατός σεισμός στην Κρήτη

Ισχυρή σεισμική δόνηση σημειώθηκε πριν από λίγο στην Κρήτη, μεταξύ Καρπάθου και Κρήτης. Πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για δόνηση κοντά στα 6,2 ρίχτερ, ενώ αναφέρουν ότι είχε και μεγάλη διάρκεια.
Η ειρωνία της τύχης, είναι ότι τις προηγούμενες μέρες υπήρχε πανευρωπαϊκή άσκηση ετοιμότητας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από ένα μεγάλο σεισμό και ενδεχόμενο τσουνάμι, που θα πραγματοποιηθεί στα νότια του νομού Χανίων τον ερχόμενο Οκτώβριο.
Ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός σε ολόκληρη την Κρήτη και στο σύνολο των νησιών του νοτίου Αιγαίου.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για καταστροφές κτιρίων ή τραυματισμούς...
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
5:08 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Αργεντινός οικονομολόγος: Είστε Έλληνες, τιμήστε την ιστορία σας και διώξτε τους τοκογλύφους

- Είστε Ελληνες. Εμείς στην Αργεντινή έχουμε μόνο δύο αιώνες ιστορίας. Η Ελλάδα πρέπει να ανακτήσει τη δύναμη της ιστορίας της!!!
Συνομιλώντας με τον μελετητή της κρίσης της Αργεντινής, οικονομολόγο και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπουένος Αϊρες, Κλαούντιο Κατς, αποκομίζει κανείς την πεποίθηση ότι υπάρχει ζωή μετά τον (οικονομικό) θάνατο.Ο Κατς ήρθε στην Αθήνα της μιζέριας, της οικονομικής ασφυξίας και της αυτομαστίγωσης για να μας θυμίσει ότι όσα ζούμε, τα έζησαν κι άλλοι. Και επιβίωσαν…
Ότι μπορούμε να βγούμε από το τέλμα πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε.
Οτι η οικονομία της Αργεντινής είδε άσπρη μέρα μόνον όταν σταμάτησε να κάνει ό,τι της ζητούσαν οι πιστωτές.Όπως η Ελλάδα σήμερα, έτσι και η Αργεντινή στα τέλη της δεκαετίας του ’90 όφειλε πολύ περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσε ποτέ να αποπληρώσει.
«Δεν έχετε να πληρώσετε; Δώστε μας τα πετρέλαια. Πουλήστε τις τηλεπικοινωνίες, την ύδρευση, τις αερογραμμές, τη συγκοινωνία, το φυσικό αέριο. Η κυβέρνηση Μένεμ τους τα έδωσε όλα. Και βρέθηκε η Αργεντινή στην παράδοξη κατάσταση να έχει πουλήσει τα πάντα και το χρέος της να αυξάνεται αντί να μειώνεται» λέει, χειρονομώντας ζωηρά.
«Μας έστυψαν όσο μπορούσαν, το ίδιο κάνουν τώρα μ’ εσάς. Ηξεραν ότι η αποπληρωμή είναι αδύνατη, αλλά η στρατηγική τους ήταν μη σκέφτεστε, δώστε».
Ο Kατς είναι οικονομολόγος, αλλά θεωρεί ότι σε προβλήματα όπως αυτά, τον πρώτο λόγο έχει η πολιτική. «Το θέμα είναι καθαρά πολιτικό», επισημαίνει. «Πρέπει πρώτα να ληφθεί μια θεμελιώδης πολιτική απόφαση και εν συνεχεία υπάρχουν δύο – τρεις εναλλακτικές λύσεις στο πεδίο της οικονομίας».Η απόφαση αυτή είναι ότι η χώρα σταματά να εξοφλεί τους διεθνείς πιστωτές, είτε προχωρώντας σε στάση πληρωμών, όπως η Αργεντινή, είτε αρχίζοντας λογιστικό έλεγχο του χρέους, όπως το Εκουαδόρ.
«Το Εκουαδόρ δημιούργησε διεθνή επιτροπή ειδικών που προχώρησε σε λογιστικό έλεγχο του χρέους και κατέληξε ότι το πραγματικό χρέος ήταν μικρότερο από το ονομαστικό χρέος», υπογραμμίζει.
Ρωτώ πόσο επίπονη ήταν η στάση πληρωμών για την Αργεντινή. «Εκμεταλλευθήκαμε την περίοδο 2002-2005 για την οξυγόνωση της οικονομίας», απαντά.
«Είχαμε χρήματα για τα λογικά πράγματα, για μισθούς, συντάξεις, σχολεία, νοσοκομεία, για κάποιες επενδύσεις».Το λάθος της Αργεντινής είναι ότι περίμενε έως ότου χρεοκοπήσει, δεν προχώρησε στη στάση πληρωμών οργανωμένα και συντεταγμένα.
«Το πρώτο και κύριο πράγμα που θα έπρεπε να είχαμε κάνει θα ήταν να αναλάβει έγκαιρα η κυβέρνηση τον πλήρη έλεγχο του τραπεζικού συστήματος. Δεν μιλώ για εθνικοποίηση, μιλώ για προσωρινό πλήρη έλεγχο. Αυτό θα εμπόδιζε τη μαζική φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, που δημιούργησε πολλά προβλήματα», λέει.
«Για να διαπραγματευθεί όμως μια κυβέρνηση με τις τράπεζες σε μια τέτοια στιγμή, πρέπει να βάλει στο τραπέζι το διάταγμα της εθνικοποίησής τους, ως απειλή, προκειμένου αυτές να συμφωνήσουν να δώσουν προσωρινά τον έλεγχο».Ενώ η στάση πληρωμών ήταν αναπόφευκτη, η κυβέρνηση της Αργεντινής έκανε τα πάντα για να την αποτρέψει , περιλαμβανομένης της δέσμευσης των καταθέσεων της μεσαίας τάξης προκειμένου να πληρωθούν οι πιστωτές.
«Αυτό ήταν το μοιραίο τους λάθος, καθώς η μεσαία τάξη ενώθηκε με τους φτωχούς που είχαν αρχίσει πραγματικά να πεινάνε», λέει. Δέκα μήνες διαδηλώσεων κορυφώθηκαν στην εξέγερση της 19ης και 20ής Δεκεμβρίου 2001, που υποχρέωσε τον πρόεδρο Ντε λα Ρούα να φύγει με ελικόπτερο από το πολιορκούμενο προεδρικό μέγαρο και τον διάδοχό του να κηρύξει στάση πληρωμών και να αποσυνδέσει το πέσο από το δολάριο.
Ελεγχος του ευρώ «Καμία κυβέρνηση δεν αποφασίζει μόνη της κάτι τέτοιο, πρέπει να υποχρεωθεί από κάτω», επισημαίνει, προσθέτοντας ότι απαιτείται και εθνικός έλεγχος της νομισματικής πολιτικής. «Συνειδητοποιείτε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ;» ερωτώ.
«Μπορείτε να αποφασίσετε να μείνετε στο ευρώ, να φύγετε ή να επιλέξετε μια μέση λύση. Πρώτα οι Ελληνες θα αναλάβουν τον έλεγχο του νομίσματος που κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Μετά απ’ αυτό, θα μπορέσετε να συζητήσετε για το μέλλον του ευρώ με άλλους όρους».Και η άποψή του για τις τρομακτικές αντιδράσεις που θα προέκυπταν;
«Αυτή είναι η ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού. Ότι είστε φτωχοί και εκείνοι έχουν όλη την εξουσία.
Ότι εσείς δεν έχετε τίποτα και εκείνοι τα έχουν όλα. Ότι είστε ανάξιοι, διεφθαρμένοι και λοιπά. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε τη δύναμή σας και μετά να συζητήσετε μαζί τους με σωστούς όρους. Το μυστικό στην πολιτική διαμάχη είναι να ξέρεις ποιες είναι οι δυνάμεις σου».
Ο Κατς τονίζει ότι η οικονομική διαφορά ανάμεσα στη Γερμανία και την Ελλάδα δεν είναι τόσο μεγάλη όσο η διαφορά ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Αργεντινή, τη Βολιβία ή το Εκουαδόρ.
«Όμως, όλες αυτές οι μικρές χώρες μπόρεσαν να διαπραγματευθούν με τη μεγάλη δύναμη. Στη Λατινική Αμερική δεν επαναλαμβάνουμε ό,τι λένε οι νεοφιλελεύθεροι. Είστε Ελληνες», λέει και δείχνει με πάθος την γκραβούρα του Παρθενώνα, που συμπτωματικά κρέμεται πάνω από το τραπέζι μας. "Εμείς στην Αργεντινή έχουμε μόνο δύο αιώνες ιστορίας. Η Ελλάδα πρέπει να ανακτήσει τη δύναμη της ιστορίας της".
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
5:06 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ!
Σαν σημερα εφυγε απο την ζωη ο μεγαλος Γιαννης Κυραστας..
Ενας ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ που προσεφερε παρα πολλα στην ομαδα μας..
Πραγματικα ηταν μια τεραστια απωλεια για την ομαδα μας….
Θα ειναι για παντα στις καρδιες μας….
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
3:23 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011
Η Ελλάδα προορίζεται να ζήσει και θα ζήσει!
Αγαπητοί φίλοι,Η Ελλάδα σήμερα είναι υπο καθεστώς ανυποληψίας, πάρτε το απόφαση !
Ο,τι και να πεί, ό,τι και αν κάνει, κανείς δεν θα της δώσει σημασία.
Μια χώρα που δεν πείθει κανέναν για τη σοβαρότητά της, αφού έχει κυβερνηθεί, εδώ και 30 χρόνια, απο τα πιο επικύνδινα πολιτικά παράσιτα που κυβερνήθηκε ποτέ σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος.
Ο κόσμος πλέον μέσα στην οικογένεια, σε παρέες, στη δουλειά, συζητάει για το σήμερα και το αύριο στη σκιά της κρίσης, η οποία μπήκε βιαίως, στην καθημερινότητα του. Συζητά πολιτικά, αγωνιά για το τι θα του ξημερώσει, και αναστοχάζεται για λάθη ή επιπόλαιες επιλογές του παρελθόντος.
Έκδηλη και φυσιολογική παράλληλα είναι και η ανησυχία πολλών για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων, που λόγω της οικονομικής κρίσης, δίνει το άλλοθι στους οπαδούς των εθνικών υποχωρήσεων να υπογράψουν άρον-άρον απαράδεκτες συμφωνίες με τη δικαιολογία «είμαστε χρεωμένοι, δεν έχουμε τη δυνατότητα υπερήφανης εξωτερικής πολιτικής».
Η ανησυχία ενισχύεται από τις διάφορες πληροφορίες που βλέπουν καθημερινά το φώς της δημοσιότητας όπως:
- Τις μυστικές συμφωνίες διχοτομήσεως του Αιγαίου υπέρ των τουρκικών συμφερόντων.
- Την Θράκη όπου το ελληνικό κράτος δείχνει τάσεις αυτοκτονίας και την Τουρκία να χρησιμοποιεί τη μουσουλμανική μειονότητα ως μοχλό για να προκαλέσει επεισόδια με απώτερο στόχο μία χαλαρή αυτονομία της Ροδόπης!!
- Την Κύπρο όπου ο Πρόεδρος κ. Δ. Χριστόφιας μάς έχει καταπλήξει με τα συνεχή λάθη του και τις απερίσκεπτες δηλώσεις του ρίχνοντας νερό στον μύλο των κατοχικών δυνάμεων, υπογράφωντας παράλληλα συμφωνία για δύο συνιστώντα κρατίδια (στέϊτς) , πράγμα που ικανοποιεί τα διχοτομικά σχέδια της Άγκυρας.
- Το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων όπου απέτυχαν παταγωδώς όλες οι υποχωρήσεις μας και όσο εμείς ανοίγουμε καταστήματα στα Σκόπια τόσο εκείνοι απαντούν με αδιαλλαξία, και όσο αυτοτραυματιζόμαστε εθνικά συζητώντας με τον κ. Νίμιτς, τόσο εκείνος μας πιέζει να αλλάζουμε τα ονόματα των Υπουργείων και των Πανεπιστημίων μας που περιέχουν τον όρο «Μακεδονία».
- Την Αλβανία όπου παρά τις επιφανειακώς καλές σχέσεις η ελληνική κοινότητα είναι στόχος πολλαπλών καταπιέσεων και εκφοβιστικών επιθέσεων.
Εθνικά θέματα όμως είναι και η παιδεία, η λαθρομετανάστευση, το δημογραφικό και άλλα.
Βεβαίως αν κάποιος ακολουθούσε την προτροπή του Ιπποκράτη «Την ιστορία μελέτα παιδί μου, γιατί έτσι όχι μόνο τον εαυτό σου και τη ζωή σου θα κάμεις ένδοξη και χρήσιμη στην ανθρώπινη κοινωνία, αλλά και το μυαλό σου οξυδερκέστερο και διαυγέστερο» εύκολα θα συνειδητοποιούσε ότι η ιστορία άλλα διδάσκει.
Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης είχε διακηρύξει το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και το 1897 επεβλήθη στη χώρα μας ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος. Παρά την ύπαρξη και τότε οικονομικών προβλημάτων -η αντίστοιχη ομάδα επιτήρησης δεν λεγόταν ΔΝΤ, αλλά ΔΟΕ- η Ελλάς αναστήθηκε γρήγορα και το 1912-13 απελευθέρωσε εκατομμύρια υποδούλων αδελφών. Διότι παρά την πτώχευση των οικονομικών δεν είχε πτωχεύσει ηθικά και πνευματικά. Χρήσιμο μάθημα για τη σημερινή κατάσταση.
Τα μέτωπα λοιπόν είναι πολλά και τα προβλήματα ποικίλα.
Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης είχε διακηρύξει το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και το 1897 επεβλήθη στη χώρα μας ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος. Παρά την ύπαρξη και τότε οικονομικών προβλημάτων -η αντίστοιχη ομάδα επιτήρησης δεν λεγόταν ΔΝΤ, αλλά ΔΟΕ- η Ελλάς αναστήθηκε γρήγορα και το 1912-13 απελευθέρωσε εκατομμύρια υποδούλων αδελφών. Διότι παρά την πτώχευση των οικονομικών δεν είχε πτωχεύσει ηθικά και πνευματικά. Χρήσιμο μάθημα για τη σημερινή κατάσταση.
Τα μέτωπα λοιπόν είναι πολλά και τα προβλήματα ποικίλα.
Προβλήματα τα όποια δημιούργηθηκαν η φρόντισαν για την διαιώνιση τους αυτά τα πολιτικά παράσιτα που στηρίζονται δεκαετίες ολόκληρες στην αδικία, στην επιορκία και στην προδοσία!!
Ο συνδυασμός της οικονομικής κρίσης με τον καταιγισμό αποκαλύψεων για σκάνδαλα των πολιτικών που οδήγησαν με τις πράξεις τους τη χώρα στη σημερινή της κατάσταση, τροφοδοτούν κατ'αυτόν τον τρόπο την πλήρη απαξίωση του πολιτικού προσωπικού αλλά όχι και της πολιτικής, η οποία αναπόφευκτα πλέον αποτελεί και το μέγιστο ζητούμενο.
Δεν πρόκειται λοιπόν για αποπολιτικοποίηση, αλλά για ηχηρή αποκομματικοποίηση της κοινωνίας. Αν αφήναμε κατά μέρος τα της οικονομίας, ίσως μιλούσαμε για τη μεγάλη ευκαιρία. Δυστυχώς η πραγματικότητα υψώνει τείχη. Και αντί για πολιτική εξέλιξη βιώνουμε κοινωνική κατάθλιψη.
Και μέσα απο αυτήν την κοινωνική κατάθλιψη που μας τρώει τα εσώψυχα, γεννάται το μεγάλο και αέναο πολιτικό ερώτημα.
Ποιος θα μπορούσε να κυβερνήσει την χώρα μας αυτή την περίοδο;
Η απάντηση σε αυτό το υπαρκτό δίλημμα (για το ποιος θα κυβερνήσει) δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι τέτοια που να επιτρέπει στους ανθρώπους της Μεταπολίτευσης να εμφανίζονται ως η μόνη ρεαλιστική δυνατότητα.
Δεν είναι πράξη αντίστασης να ζητούμε διεθνώς αυτό που κάναμε τα χρόνια της μεταπολιτευτικής κουτοπονηριάς: να «ρυθμίζουμε» τα χρέη που δεν πληρώνουμε εις υγείαν των κορόιδων που καταβάλλουν φόρους, εισφορές και δόσεις. Δεν αποτελεί λύση αξιοπρεπή να μην πληρώνει κανείς όσα εθελουσίως δανείζεται. Είναι μια συνέχιση της μεταπολιτευτικής μας ευτέλειας.
Πρέπει λοιπόν το χρέος μας να μελετηθεί και να αναλυθεί απο μιά επιτροπή ελέγχου και αφου εγκριθεί να αναγνωριστεί. Ναι, απαιτούνται εδώ που φτάσαμε θυσίες. Αλλά η γενιά που οδήγησε την Ελλάδα σε αυτή την κατάντια δεν μπορεί, δεν έχει το ηθικό ανάστημα να ζητήσει θυσίες για να ξεπεραστεί η κρίση.
Η μοιραία αυτή γενιά, η γενιά του 1970 (στην πολιτική, στην οικονομία, στα γράμματα) πρέπει το ταχύτερο να μας απαλλάξει από την παρουσία της, πρέπει να πεθάνει. Με κάθε τρόπο. Αρκετά μας στέρησε από τις βρύσες της ζωής, αρκετά πηγάδια ζωής επιχωμάτωσε ή βοθροποίησε. Καμιά σωτηρία δεν μπορεί να προσφέρει αυτή η γενιά. Είναι ανίκανη για οποιαδήποτε ευφυή επινόηση. Στερείται κάθε ταλέντου. Καμιά αξιοθρήνητη εξιδανίκευση των μέτρων εξόδου από την κρίση δεν μπορεί να ανασκευάσει την βαθιά ψυχική παραμόρφωση αυτής της γενιάς. Γι’ αυτό και τα όποια μέτρα λαμβάνει είναι αναποτελεσματικά. Διότι όλοι αντιλαμβάνονται ότι δεν έχουν στόχο τη σωτηρία της πατρίδας αλλά τη σωτηρία των ατομικών και ταξικών συμφερόντων αυτής της γενιάς.
Το πραγματικό αίτιο της οικονομικής και ηθικής μας χρεοκοπίας είναι η υποβάθμιση των απαιτήσεων για ποιότητα ζωής, η υποκατάσταση της δημιουργικότητας του ανθρώπου από την ηδονιστική χρησιμοθηρία και την καταναλωτική βουλιμία, η έκλειψη της άμιλλας.
Ο τύπος του «πασόκου» ή του «νεοδημοκράτη» ή του «προοδευτικού αριστερού» δεν ενδιαφέρεται για το τι θα δημιουργήσει στη ζωή του, αλλά για το πώς θα βγάλει λεφτά, θα κερδίσει εύκολο χρήμα. Αυτή τη νοο-τροπία εκφράζει τυπικά ο τάχα και πολιτικός λόγος όλων των συντεχνιών του κομματικού φάσματος, με αυτή τη «φιλοσοφία» οργανώνουν την παιδεία των Ελλήνων, τριάντα χρόνια τώρα, οι συμπλεγματικοί «εκσυγχρονιστές» των κομμάτων εξουσίας!
Με άλλα λόγια: Είναι παράλογο και αντιφατικό να περιμένουμε από τα κόμματα την ανάκαμψη της οικονομίας, την επανίδρυση του κράτους, την ανασύνταξη της ελληνικής κοινωνίας.
Ο συνδυασμός της οικονομικής κρίσης με τον καταιγισμό αποκαλύψεων για σκάνδαλα των πολιτικών που οδήγησαν με τις πράξεις τους τη χώρα στη σημερινή της κατάσταση, τροφοδοτούν κατ'αυτόν τον τρόπο την πλήρη απαξίωση του πολιτικού προσωπικού αλλά όχι και της πολιτικής, η οποία αναπόφευκτα πλέον αποτελεί και το μέγιστο ζητούμενο.
Δεν πρόκειται λοιπόν για αποπολιτικοποίηση, αλλά για ηχηρή αποκομματικοποίηση της κοινωνίας. Αν αφήναμε κατά μέρος τα της οικονομίας, ίσως μιλούσαμε για τη μεγάλη ευκαιρία. Δυστυχώς η πραγματικότητα υψώνει τείχη. Και αντί για πολιτική εξέλιξη βιώνουμε κοινωνική κατάθλιψη.
Και μέσα απο αυτήν την κοινωνική κατάθλιψη που μας τρώει τα εσώψυχα, γεννάται το μεγάλο και αέναο πολιτικό ερώτημα.
Ποιος θα μπορούσε να κυβερνήσει την χώρα μας αυτή την περίοδο;
Η απάντηση σε αυτό το υπαρκτό δίλημμα (για το ποιος θα κυβερνήσει) δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι τέτοια που να επιτρέπει στους ανθρώπους της Μεταπολίτευσης να εμφανίζονται ως η μόνη ρεαλιστική δυνατότητα.
Δεν είναι πράξη αντίστασης να ζητούμε διεθνώς αυτό που κάναμε τα χρόνια της μεταπολιτευτικής κουτοπονηριάς: να «ρυθμίζουμε» τα χρέη που δεν πληρώνουμε εις υγείαν των κορόιδων που καταβάλλουν φόρους, εισφορές και δόσεις. Δεν αποτελεί λύση αξιοπρεπή να μην πληρώνει κανείς όσα εθελουσίως δανείζεται. Είναι μια συνέχιση της μεταπολιτευτικής μας ευτέλειας.
Πρέπει λοιπόν το χρέος μας να μελετηθεί και να αναλυθεί απο μιά επιτροπή ελέγχου και αφου εγκριθεί να αναγνωριστεί. Ναι, απαιτούνται εδώ που φτάσαμε θυσίες. Αλλά η γενιά που οδήγησε την Ελλάδα σε αυτή την κατάντια δεν μπορεί, δεν έχει το ηθικό ανάστημα να ζητήσει θυσίες για να ξεπεραστεί η κρίση.
Η μοιραία αυτή γενιά, η γενιά του 1970 (στην πολιτική, στην οικονομία, στα γράμματα) πρέπει το ταχύτερο να μας απαλλάξει από την παρουσία της, πρέπει να πεθάνει. Με κάθε τρόπο. Αρκετά μας στέρησε από τις βρύσες της ζωής, αρκετά πηγάδια ζωής επιχωμάτωσε ή βοθροποίησε. Καμιά σωτηρία δεν μπορεί να προσφέρει αυτή η γενιά. Είναι ανίκανη για οποιαδήποτε ευφυή επινόηση. Στερείται κάθε ταλέντου. Καμιά αξιοθρήνητη εξιδανίκευση των μέτρων εξόδου από την κρίση δεν μπορεί να ανασκευάσει την βαθιά ψυχική παραμόρφωση αυτής της γενιάς. Γι’ αυτό και τα όποια μέτρα λαμβάνει είναι αναποτελεσματικά. Διότι όλοι αντιλαμβάνονται ότι δεν έχουν στόχο τη σωτηρία της πατρίδας αλλά τη σωτηρία των ατομικών και ταξικών συμφερόντων αυτής της γενιάς.
Το πραγματικό αίτιο της οικονομικής και ηθικής μας χρεοκοπίας είναι η υποβάθμιση των απαιτήσεων για ποιότητα ζωής, η υποκατάσταση της δημιουργικότητας του ανθρώπου από την ηδονιστική χρησιμοθηρία και την καταναλωτική βουλιμία, η έκλειψη της άμιλλας.
Ο τύπος του «πασόκου» ή του «νεοδημοκράτη» ή του «προοδευτικού αριστερού» δεν ενδιαφέρεται για το τι θα δημιουργήσει στη ζωή του, αλλά για το πώς θα βγάλει λεφτά, θα κερδίσει εύκολο χρήμα. Αυτή τη νοο-τροπία εκφράζει τυπικά ο τάχα και πολιτικός λόγος όλων των συντεχνιών του κομματικού φάσματος, με αυτή τη «φιλοσοφία» οργανώνουν την παιδεία των Ελλήνων, τριάντα χρόνια τώρα, οι συμπλεγματικοί «εκσυγχρονιστές» των κομμάτων εξουσίας!
Με άλλα λόγια: Είναι παράλογο και αντιφατικό να περιμένουμε από τα κόμματα την ανάκαμψη της οικονομίας, την επανίδρυση του κράτους, την ανασύνταξη της ελληνικής κοινωνίας.
Εχουμε αναρίθμητα τεκμήρια, αναμφίβολες αποδείξεις, ότι δεν μπορούν να το κάνουν.
Τα υπάρχοντα κόμματα έχουν ιστορικά τελειώσει, το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι οριστικά φθαρμένο, ντροπιαστικά εκφαυλισμένο, γελοιωδώς ανίκανο, εγκληματικά ένοχο.
Τα υπάρχοντα κόμματα έχουν ιστορικά τελειώσει, το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι οριστικά φθαρμένο, ντροπιαστικά εκφαυλισμένο, γελοιωδώς ανίκανο, εγκληματικά ένοχο.
Εδώ ακριβώς θα μπορούσε να προβληθεί βέβαια η καλόπιστη αντίρρηση:
Υπάρχει κάποια άλλη έτοιμη συνταγή εθνικής σωτηρίας;
Θα ήταν κωμικό να το υποστήριζε κανείς αυτό. Η μία και μόνη ελπίδα που υπάρχει, είναι να εμφανιστεί μια νέα γενιά με κοινή συναίσθηση ενός ιστορικού χρέους. Με πίστη στις δημιουργικές δυνάμεις του ελληνικού λαού αλλά και αυστηρή στις μικρές και μεγάλες κατεργαριές του δήθεν αθώου, βασανισμένου λαϊκού ανθρώπου. Με στοχασμό ελληνικό –σφραγίδα εντυπωμένη στο νου και στη συνείδηση που θα έχει για τον κόσμο– αλλά και γνώση πως αυτός ο κόσμος αλλάζει ορμητικά, ακατάσχετα, και η Ελλάδα δεν μπορεί να μένει καθηλωμένη στα σχήματα της Μεταπολίτευσης ή στα κρησφύγετα της ρωμέικης αυταρέσκειας που πάντα σε κάποιον άλλο ρίχνει την ευθύνη για τα δικά μας σφάλματα.
Η γενιά αυτή δεν θα συνασπιστεί για να θορυβήσει όπως κάνουν διάφοροι γραφικοί ψευδο- ελληνοκεντρικοί ή κατ’ επάγγελμα καταστροφολόγοι που απαξιώνουν το έπος του Νέου Ελληνισμού. Θα αισθάνεται δέος για τη στράτευσή της και δεν θα έχει χρόνο για πλάκα, ατάκες και τηλεοπτικά σώου. Θα της αρκεί η στράτευσή της.
Η στράτευσή της θα την θερμαίνει, αυτή θα την ενθουσιάζει.
Η ελληνική ζωή με μια τέτοια γενιά θα αποκτήσει ξανά ένα σκοπό υπαγορευμένο από τη δύναμη των πραγμάτων.
Κι ένας σκοπός, όταν μάλιστα είναι κοινός, σου υπόσχεται μια δικαίωση, αδιάφορο αν τον πετύχεις ή όχι.
Αρκεί που Αγωνίστηκες.
Μπορεί μια μάχη να μη την κερδίσεις, φτάνει όμως που υπήρξες πολεμιστής.
Ανταμοιβή μεγαλύτερη δεν υπάρχει.
Είναι καιρός λοιπόν να τελειώνουμε με τη Μεταπολίτευση να βγάλουμε το κεφάλι από το δύσοσμο βόθρο της και να ανασάνουμε ελεύθερα, γυρνώντας πίσω, στον Ιούλιο του 1974. Από εκεί να αρχίσουμε ξανά για να ξαναχτίσουμε μια δημοκρατία γνήσια και νόμιμη, όχι προσχηματική, όχι αυθαίρετη.
Με θεμέλια στέρεα και βαθιά στη γη μας αλλά και ανοιχτούς ορίζοντες στην οικουμένη.
Με την ανεξόφλητη οφειλή μας προς την Κύπρο (Πηγή της μεταπολιτευτικής μας ελευθερίας), ως πρώτο χρέος, να οικοδομήσουμε μια νέα εξωτερική πολιτική με γνώση ποιος είναι ο διαρκής ιστορικός μας εχθρός. Με μια νέα αποχουντοποίηση στο εσωτερικό: Αυτή τη φορά εναντίον όσων κυβέρνησαν μετά το 1974 και οδήγησαν τη χώρα μας στη χρεωκοπία και την ηθική εξαθλίωση. Με ένα νέο Σύνταγμα ακέραια δημοκρατικό, με εκκαθάριση του κομματικού συστήματος. Προτάσεις θα υπάρξουν πολλές σε αυτή τη νέα Συντακτική διαδικασία.
Ας ξεκινήσουμε από εδώ με μία: Να στερηθούν του δικαιώματος του εκλέγεσθαι όλοι όσοι διατέλεσαν βουλευτές μετά το 1974. Θα είναι η ελάχιστη ποινή για όσους υπηρέτησαν ενσυνείδητα τις καταστροφικές κυβερνήσεις αυτής της τεσσαρακονταετίας και παραμένουν, όπως όλοι βλέπουμε, αμετανόητοι. Ίσως έτσι περιοριστεί η καταστροφή στο ηθικό και το οικονομικό πεδίο.
Η χώρα χρειάζεται μεταπολίτευση, εκλογές για Συντακτική Συνέλευση, καινούργιο εξ υπαρχής Σύνταγμα.
Η καταστροφή που μόλις αρχίζουμε να βιώνουμε, νομοτελειακά επερχόμενη, είναι και η μεγάλη μας, μάλλον τελευταία, ιστορική ευκαιρία.
Η Ιστορία επιφύλαξε σε εμάς αυτό το προνόμιο και την ευθύνη να ενσαρκώσουμε σε πράξη αυτη την ευκαιρία. Με σοβαρή προεργασία ανιδιοτελών συνταγματολόγων να συγκροτηθεί κυβέρνηση επιστρατευμένων προσωπικοτήτων που θα αντιμετωπίσει με κοινωνικά κριτήρια την οικονομική χρεοκοπία, θα συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση, θα δώσει στη χώρα καινούργιο Σύνταγμα!
Ενας καταστατικός χάρτης καταγωγικά ανυπότακτος στην κομματικά διεφθαρμένη μερίδα της ελλαδικής κοινωνίας μπορεί να γίνει καταλύτης για ελπιδοφόρο κοινωνικό μετασχηματισμό.
Πρέπει και ο τελευταίος Έλληνας να κατανοήσει πως ενωμένοι μπορούμε εύκολα να δημιουργήσουμε όσα έχουμε ανάγκη και να αποκρούσουμε ακόμη ευκολότερα τους κινδύνους που μας περιβάλλουν σήμερα...Σε αντιθέτη περίπτωση "θα οδηγηθούμε στο τέλος μας ως έθνος, λαός, ιστορία και πολιτισμός "
Η Ελλάδα προορίζεται να ζήσει και θα ζήσει...
Προορίζεται να ζήσει διότι στην Ελλάδα εγεννήθη το ωραιότερον και άριστον μεταξύ των ανθρώπων Γένος, από το οποίο κατάγεσαι κι εσύ και οι σημερινοί συμπολίτες σου.Υπάρχει κάποια άλλη έτοιμη συνταγή εθνικής σωτηρίας;
Θα ήταν κωμικό να το υποστήριζε κανείς αυτό. Η μία και μόνη ελπίδα που υπάρχει, είναι να εμφανιστεί μια νέα γενιά με κοινή συναίσθηση ενός ιστορικού χρέους. Με πίστη στις δημιουργικές δυνάμεις του ελληνικού λαού αλλά και αυστηρή στις μικρές και μεγάλες κατεργαριές του δήθεν αθώου, βασανισμένου λαϊκού ανθρώπου. Με στοχασμό ελληνικό –σφραγίδα εντυπωμένη στο νου και στη συνείδηση που θα έχει για τον κόσμο– αλλά και γνώση πως αυτός ο κόσμος αλλάζει ορμητικά, ακατάσχετα, και η Ελλάδα δεν μπορεί να μένει καθηλωμένη στα σχήματα της Μεταπολίτευσης ή στα κρησφύγετα της ρωμέικης αυταρέσκειας που πάντα σε κάποιον άλλο ρίχνει την ευθύνη για τα δικά μας σφάλματα.
Η γενιά αυτή δεν θα συνασπιστεί για να θορυβήσει όπως κάνουν διάφοροι γραφικοί ψευδο- ελληνοκεντρικοί ή κατ’ επάγγελμα καταστροφολόγοι που απαξιώνουν το έπος του Νέου Ελληνισμού. Θα αισθάνεται δέος για τη στράτευσή της και δεν θα έχει χρόνο για πλάκα, ατάκες και τηλεοπτικά σώου. Θα της αρκεί η στράτευσή της.
Η στράτευσή της θα την θερμαίνει, αυτή θα την ενθουσιάζει.
Η ελληνική ζωή με μια τέτοια γενιά θα αποκτήσει ξανά ένα σκοπό υπαγορευμένο από τη δύναμη των πραγμάτων.
Κι ένας σκοπός, όταν μάλιστα είναι κοινός, σου υπόσχεται μια δικαίωση, αδιάφορο αν τον πετύχεις ή όχι.
Αρκεί που Αγωνίστηκες.
Μπορεί μια μάχη να μη την κερδίσεις, φτάνει όμως που υπήρξες πολεμιστής.
Ανταμοιβή μεγαλύτερη δεν υπάρχει.
Είναι καιρός λοιπόν να τελειώνουμε με τη Μεταπολίτευση να βγάλουμε το κεφάλι από το δύσοσμο βόθρο της και να ανασάνουμε ελεύθερα, γυρνώντας πίσω, στον Ιούλιο του 1974. Από εκεί να αρχίσουμε ξανά για να ξαναχτίσουμε μια δημοκρατία γνήσια και νόμιμη, όχι προσχηματική, όχι αυθαίρετη.
Με θεμέλια στέρεα και βαθιά στη γη μας αλλά και ανοιχτούς ορίζοντες στην οικουμένη.
Με την ανεξόφλητη οφειλή μας προς την Κύπρο (Πηγή της μεταπολιτευτικής μας ελευθερίας), ως πρώτο χρέος, να οικοδομήσουμε μια νέα εξωτερική πολιτική με γνώση ποιος είναι ο διαρκής ιστορικός μας εχθρός. Με μια νέα αποχουντοποίηση στο εσωτερικό: Αυτή τη φορά εναντίον όσων κυβέρνησαν μετά το 1974 και οδήγησαν τη χώρα μας στη χρεωκοπία και την ηθική εξαθλίωση. Με ένα νέο Σύνταγμα ακέραια δημοκρατικό, με εκκαθάριση του κομματικού συστήματος. Προτάσεις θα υπάρξουν πολλές σε αυτή τη νέα Συντακτική διαδικασία.
Ας ξεκινήσουμε από εδώ με μία: Να στερηθούν του δικαιώματος του εκλέγεσθαι όλοι όσοι διατέλεσαν βουλευτές μετά το 1974. Θα είναι η ελάχιστη ποινή για όσους υπηρέτησαν ενσυνείδητα τις καταστροφικές κυβερνήσεις αυτής της τεσσαρακονταετίας και παραμένουν, όπως όλοι βλέπουμε, αμετανόητοι. Ίσως έτσι περιοριστεί η καταστροφή στο ηθικό και το οικονομικό πεδίο.
Η χώρα χρειάζεται μεταπολίτευση, εκλογές για Συντακτική Συνέλευση, καινούργιο εξ υπαρχής Σύνταγμα.
Η καταστροφή που μόλις αρχίζουμε να βιώνουμε, νομοτελειακά επερχόμενη, είναι και η μεγάλη μας, μάλλον τελευταία, ιστορική ευκαιρία.
Η Ιστορία επιφύλαξε σε εμάς αυτό το προνόμιο και την ευθύνη να ενσαρκώσουμε σε πράξη αυτη την ευκαιρία. Με σοβαρή προεργασία ανιδιοτελών συνταγματολόγων να συγκροτηθεί κυβέρνηση επιστρατευμένων προσωπικοτήτων που θα αντιμετωπίσει με κοινωνικά κριτήρια την οικονομική χρεοκοπία, θα συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση, θα δώσει στη χώρα καινούργιο Σύνταγμα!
Ενας καταστατικός χάρτης καταγωγικά ανυπότακτος στην κομματικά διεφθαρμένη μερίδα της ελλαδικής κοινωνίας μπορεί να γίνει καταλύτης για ελπιδοφόρο κοινωνικό μετασχηματισμό.
Κεντρική ιδέα "για τη σωτηρία της πατρίδας"
Όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι πρέπει να μπουν επικεφαλής
σ' αυτή την αναγεννητική και σωτήρια κινητοποίηση
με αντίστοιχο δημοψήφισμα.
Σε περίπτωση δε θετικής ψήφου από τον ελληνικό λαό
ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να διαλύσει τη Βουλή
και να αναθέσει την εξουσία
σε ομάδα ακέραιων και ικανών πολιτών
και παράλληλα να προκηρύξει εκλογές
για την ανάδειξη συντακτικής εθνοσυνέλευσης.
σ' αυτή την αναγεννητική και σωτήρια κινητοποίηση
με αντίστοιχο δημοψήφισμα.
Σε περίπτωση δε θετικής ψήφου από τον ελληνικό λαό
ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να διαλύσει τη Βουλή
και να αναθέσει την εξουσία
σε ομάδα ακέραιων και ικανών πολιτών
και παράλληλα να προκηρύξει εκλογές
για την ανάδειξη συντακτικής εθνοσυνέλευσης.
Πρέπει και ο τελευταίος Έλληνας να κατανοήσει πως ενωμένοι μπορούμε εύκολα να δημιουργήσουμε όσα έχουμε ανάγκη και να αποκρούσουμε ακόμη ευκολότερα τους κινδύνους που μας περιβάλλουν σήμερα...Σε αντιθέτη περίπτωση "θα οδηγηθούμε στο τέλος μας ως έθνος, λαός, ιστορία και πολιτισμός "
Η Ελλάδα προορίζεται να ζήσει και θα ζήσει...
Και θα ζήσει αρκεί όλοι μαζί να βρούμε και να ακολουθήσουμε το πρόσταγμα της...
Το ίδιο αυτό πρόσταγμα που ακολούθησαν οι πρόγονοί μας για να μπορούν οι Έλληνες να αποφασίζουν για το μέλλον τους ελεύθερα, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν δυνάστη.
Για να αποφασίζουν και να εκλέγουν τους εκπροσώπους τους ελεύθερα.
Για να κυβερνούν Έλληνες τους Έλληνες.
Παλαιότερα, η κατάλυση της ελευθερίας γινόταν μέσω του πολέμου.
Σήμερα που είμαστε «πολιτισμένοι» γίνεται μέσω διαφόρων «συμμαχιών» στις οποίες υπάρχουν υποτελή έθνη, τα οποία απλώς νομιμοποιούν τις ανεξέλεγκτες αποφάσεις των ισχυρών. Σήμερα δεν χρειάζεται να περάσουν οι στρατοί τα σύνορα.
Για να υπάρξει πραγματική ελευθερία πρέπει να υπάρχουν επιλογές.
Αν δεν υπάρχει η δυνατότητα διαφορετικής επιλογής τότε ουσιαστικά δεν υφίσταται ελευθερία. Σήμερα η παγκοσμιοποίηση θέλει άτομα-καταναλωτές χωρίς ρίζες, δίχως παραδόσεις και βιώματα.
Θέλει άτομα χωρίς διαχρονικούς δεσμούς με το περιβάλλον τους. Η ποικιλομορφία, που αποτελεί τον πλούτο της ανθρωπότητος, είναι εχθρός για την παγκοσμιοποίηση. Για αυτό και η υπονόμευση της γλώσσας και του θρησκευτικού αισθήματος, η διαστρέβλωση της ιστορίας, η αμερικανοποίηση του πολιτισμού και η φολκλοροποίηση της παραδόσεως.
Για αυτό και η παγκοσμιοποίηση μάχεται τα εθνικά κράτη, τις εθνικές ταυτότητες, τις παραδόσεις και τους πολιτισμούς. Μάχεται την ίδια την ελευθερία.
Και ελευθερία είναι να είσαι ο εαυτός σου. Να μην έχεις αλλοτριωθεί. Σημαίνει ότι έχεις αίσθηση της ιστορίας σου, της καταγωγής σου, έχεις συλλογικά βιώματα και αντιστάσεις, έχεις νόημα ζωής. Έχεις ακόμη και άλλη αντίληψη του χρόνου, διότι αποτελείς μέρος μίας αδιάσπαστης αλυσίδος που χάνεται στην ιστορία.
Δεν ζεις στο εφήμερο σήμερα, αλλά ατενίζεις την ζωή και το ιστορικό γίγνεσθαι μέσα από τις γενεές που πέρασαν και αυτές που θα έρθουν.
Εδώ έγκειται η δική μας ιστορική αποστολή.
Να νοηματοδήσουμε ξανά την έννοια και την αξία της ελευθερίας. Να την επανασυνδέσουμε με το Έθνος, την κοινωνία και τους πολίτες. Να την κάνουμε ασπίδα προστασίας του πολιτισμού μας.
Τα μυθεύματα της παγκοσμιοποιήσεως καταρρέουν. Δεν υπάρχουν «πολίτες του κόσμου» και «παγκόσμια δημοκρατία», διότι ότι είναι παντού είναι και πουθενά. Η ελευθερία και η δημοκρατία έχουν εθνικά σύνορα. Συνδέονται με πατρίδες και πολιτισμούς.
Δεν μπορεί να ισχυρίζεται κάποιος ότι υπερασπίζεται την ελευθερία και παράλληλα να λοιδορεί την εθνική ταυτότητα, να υπονομεύει τις εξουσίες του εθνικού κράτους και τις νομοθετικές αρμοδιότητες του εθνικού κοινοβουλίου.
Ας αναλογισθούμε όλοι τις ευθύνες μας έναντι του Έθνους και της Ιστορίας.
Η ιστορία δεν θα μας χαρισθεί αν φανούμε ανάξιοι των περιστάσεων. Και ο μόνος δρόμος για να υπερασπισθούμε την ελευθερία είναι να αγωνιζόμαστε για την εθνική ανεξαρτησία.
Για κάποιους αυτό ήταν απλώς ένα σύνθημα.
Για εμάς όμως πρέπει να γίνει τρόπος ζωής.
Εξάλλου οι Ελεύθεροι Έλληνες δεν ρωτάνε αν η αλυσίδα τους θα είναι από σίδηρο ή από χρυσό.
Οι Ελεύθεροι Έλληνες ξέρουν γιατί λέγονται Έλληνες.
Είναι οι απόγονοι αυτών που έκαναν μια χώρα μεγάλη και γνωστή διαδίδοντας παράλληλα τα φώτα τους σε όλο τον κόσμο.
Είναι αυτοί που στέκονται απέναντι σε αυτούς, με πρώτους τους πολιτικούς που πάνε να την αφανίσουν, από προσώπου γης.
Είναι περήφανοι που είναι Έλληνες, που ζούν σ αυτή την χώρα που ο λαός της ξέρει να αγαπάει, ξέρει να γελά, μια χώρα που έχει τον λαμπρότερο ήλιο του κόσμου…..
Όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν το μυστικό της ελευθερίας...
Και ποιο είναι το μυστικό της ελευθερίας;
Η ανδρεία. -Περικλής-
(διαδώστε το)
Αναρτήθηκε από
Bassar al Assad
στις
5:38 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

